กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1216: บรรพชนอาวหยาง

เมื่อมาถึงจุดนี้ลั่วผินกับเขาได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกัน

มากมาย

เมื่อได้ยินสิ่งที่ อู่ อวี้ กล่าว จักรพรรดิโบราณก็แสยะ

พร้อมกับเหยียดมือออกมาจากด้านหลังแล้วกล่าว

กลับ อู่ อวี้ ว่า ” มันก็ควรจะเป็นเช่นนั้น อันที่จริงข้า

ก็ไม่คิดว่าจะมาข้องแวะยุ่งเกี่ยวกับหรือสร้างอันตราย

ใดๆ ให้แก่เผ่าพันธุ์มังกรเทวะ แต่เป็นเพราะเจ้าดึง

พวกเขามามีส่วนร่วมกับเรื่องของเรา ”

อันที่จริงมันสามารถควบคุม อู่ อวี้ ได้ตลอดเวลา โดย

ไม่ต้องรอให้ อู่ อวี้ ยอมจำนนเอง

แต่ที่มันไม่ทำเช่นนั้น เพราะอย่างไรเสีย อู่ อวี้ ก็ยังมี

เมฆาตลบฟั้าอยู่ซึ่งเขาสามารถกระโดดหลบหนี

ออกไปได้ทุกเมื่อ ถ้าหากเขาเกิดอยากจะละทิ้งลั่วผิน

ไป ซึ่งนับว่าเป็นการสุ่มเสี่ยงเกินไปถ้าจะทำเช่นนั้น

“ไม่… ” เมื่อ อู่ อวี้ กำลังเดินไปหาจักรพรรดิโบราณ

ลั่วผินก็ดึงมือเข้ามาด้านหลัง

บางทีนี่อาจจะเป็นความเจ็บปวดที่ต้องพรากจากกัน

แต่ อู่ อวี้ ก็รีบสะบัดมือของนางทิ้งแล้วหันหลังกลับ

จากนั้นก็รีบเดินไปหาจักรพรรดิโบราณอย่างไม่ลังเล

มาหยุดยืนอยู่ตรงเบื้องหน้าของจักรพรรดิโบราณโดย

ไม่มีอาการต่อต้านขัดขืน

เขาไม่สามารถดึงลั่วผินจมสู่หายนะไปพร้อมตนเองได้

ไม่อาจทำให้นางรู้สึกผิดกับตราบาปที่ทำกับเผ่าพันธุ์

มังกรเทวะ

” ดีมาก นับว่ามีความมุ่งมั่นไม่เลว ”

จักรพรรดิโบราณรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย ในช่วงเวลานั้น

มันก็ปลดปล่อย ‘เคล็ดเซียน’ ออกมาควบคุม อู่ อวี้

ไว้ในกระแสวังวนทองคำ

เมื่อถูกควบคุมร่างกายของ อู่ อวี้ ก็ไม่สามารถขยับ

เขยื้อนเคลื่อนไหวไปไหนได้เลย เท่ากับว่าจักรพรรดิ

โบราณประสบความสำเร็จได้อย่างง่ายดาย

อย่างไรเสียมันก็เป็นผู้ครองโลกนี้

“ เจ้าที่มีดวงตาน่าจดจำอย่างยิ่ง แต่ข้าจะทำเช่นใด

ได้ในเมื่อไร้ซึ่งทางเลือก? ” จักรพรรดิโบราณยิ้ม

อย่างเย็นชา

สำหรับมันแล้ว หลังจาก อู่ อวี้ ถูกยึดครองร่าง เขา

ควรส่งมอบมรดกเซียนที่ตนเองครอบครองของอยู่ให้

ผู้ที่เหมาะสมยิ่งกว่า

หลังจากการจับกุม อู่ อวี้ ร่างต้น มันก็ประสบ

ความสำเร็จไปกว่าเก้าในสิบส่วนแล้ว

ดังนั้นจักรพรรดิโบราณไม่รีบร้อน เพราะทุกอย่างนั้น

อยู่ภายใต้การควบคุมของมัน

“ออกไปจากวังมังกรสี่สมุทรเสียที” อู่ อวี้ กล่าว

“ข้าย่อมทำตามคำสัญญา”

จักรพรรดิโบราณยังคงรักษาสัญญา หลังจากควบคุม

ร่างของ อู่ อวี้ มันก็เดินทางออกจากค่ายกลเก้ามังกร

สวรรค์เร้นลับสกัดเซียน

อันที่จริงหลังจากค่ายกลเก้ามังกรสวรรค์เร้นลับสกัด

เซียนถูกทำลาย ค่ายกลดังกล่าวจะสามารถซ่อมแซม

กู้คืนเองได้โดยใช้เวลาแค่เพียงชั่วครู่ กล่าวได้ว่า

จักรพรรดิโบราณล้มเหลวในการทำลายค่ายกลอย่าง

สมบูรณ์

สำหรับจักรพรรดิโบราณการนัด อู่ อวี้ มาเจอที่นี่

เพราะต้องการใช้ลั่วผินและชีวิตของเผ่าพันธุ์มังกรเท

วะมาเป็นข้อต่อรองข่มขู่

ขณะที่ อู่ อวี้ กำลังออกจากที่นี่ ลั่วผินเห็นว่าร่างต้น

ของเขาอยู่ภายใต้การควบคุม ส่วนร่างกลืนสวรรค์ก็

ถูกควบคุมด้วยเจดีย์วิญญาณสวรรค์หวง ซึ่งทั้งสอง

ตกอยู่ในสภาพเดียวกันคือไม่สามารถขยับเขยื้อน

เคลื่อนไหวไปไหนได้

พลาดพลั้งเพียงก้าว ก็สูญเสียทุกสรรพสิ่งอย่าง

สมบูรณ์

” ทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่ว เราผองมีความสุขเมื่อภัยร้าย

ถูกขจัด ลั่วผินมหาภัยพิบัติแห่งเซียนได้เริ่มต้นขึ้น

แล้ว เจ้าควรจะมุ่งเน้นเรื่องสำคัญที่สุดสำหรับเจ้า ”

มังกรปีศาจเทวะบริสุทธิ์กล่าวขึ้นอย่างจริงจัง

ด้านหลังลั่วผิน

ลั่วผินไม่แยแสกับคำพูดของมัน สายตาของนางก็คง

จับจ้องไปที่ อู่ อวี้

สำหรับนางมันช่างเป็นเรื่องที่ยากลำบาก

นางอยากจะพุ่งทะยานเข้าไปช่วยเหลือคนรักที่อยู่

ตรงหน้า แต่นางไม่สามารถช่วยอันใดได้เลย

ส่วนด้านหลังนางก็ต้องแบกรับความรับผิดชอบอย่าง

ใหญ่หลวง นางต้องปกปั้องเผ่าพันธุ์มังกรเทวะที่บอบ

บาง

ถ้านางต่อสู้เพื่อ อู่ อวี้ นางจะสูญเสียเผ่าพันธุ์มังกรเท

วะที่อยู่เบื้องหลัง ถ้าเป็นเช่นนั้นนางความผิดทั้งหมด

มันเกิดจากนางเพียงผู้เดียว

อู่ อวี้ รู้ว่านางเจ็บปวดเพียงใด

“ ก่อนที่ทุกอย่างจะจบสิ้น เจ้าไม่จำเป็นต้องเศร้าไป

”

อู่ อวี้ รู้ว่านางเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก หัวใจของ

นางเจ็บปวดทุกข์ทรมานจนสุดจะบรรยาย แต่เขาไม่

สามารถแสดงออกใด ๆ ได้ เพราะมันจะยิ่งทำให้นาง

ไม่สบายใจมากกว่าเก่า

อู่ อวี้ ไม่เคยคิดเลยว่าจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างจน

หมดสิ้น

อย่างไรก็ตามทุกคนรู้ดีว่าทุกสิ่งอย่างที่เป็นของ อู่ อวี้

จะจบลงอย่างสมบูรณ์

ข่าวดีเพียงอย่างเดียวในตอนนี้ก็คือ จักรพรรดิโบราณ

ไม่ได้มุ่งเปั้ามาที่วังมังกรสี่สมุทรอีกต่อไป ดูเหมือนว่า

มันต้องการตัวของ อู่ อวี้ ร่างต้นกับร่างกลืนสวรรค์

เป็นการส่วนตัว

ส่วนทางด้านหนานซานหวางเยว่ กับ เย่ซีซี หลังจาก

ได้เข้าสู่ประตูพิภพปีศาจบรรพกาล ก็ไม่สามารถ

หลบหนีชะตากรรมของการพลัดพรากได้

เงามรณะยังครอบงำศีรษะของเขาไม่สามารถสลัดให้

หลุดไปได้

มาถึงจุดนี้ อู่ อวี้ ก็ยังไม่สามารถลืมเลือนแววตาของ

นางได้

เขาไม่มีคนหนุนหลัง ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องยากอย่าง

ยิ่งที่จะจัดการกับจักรพรรดิโบราณด้วยตนเอง

บางทีทั้งร่างต้นและร่างกลืนสวรรค์ของเขาอาจจะ

หายไปจากโลกนี้อย่างสมบูรณ์

เขายอมให้จักรพรรดิโบราณควบคุมตัวโดยไม่ต่อต้าน

ขัดขืน โดยมีข้อแลกเปลี่ยนที่ว่าจักรพรรดิโบราณ

จะต้องถอนตัวออกจากวังมังกรสี่สมุทร ไม่ทำการ

กวาดล้างลั่วผินกับเผ่าพันธุ์ของนาง

อันที่จริงหากนางมีความมั่นใจมากกว่านี้แม้แต่เพียง

น้อยนิด และถ้าย้อนกลับไปได้ นางคงจะยืนเคียงบ่า

เคียงไหล่ต่อสู้ไปพร้อมกับ อู่ อวี้ เดินทางเข้าสู่

เส้นทางเซียนเหรินไปพร้อม ๆ กัน ทว่าฝีมือของนาง

ในตอนนี้ช่างเหมือนมดปลวกก็ไม่ปาน

บางทีโลกของเขาอาจจะมืดมิดลง

แต่ในเวลานี้ อู่ อวี้ ก็พยายามไขว่คว้าความหวังไว้

ร่างกลืนสวรรค์ของเขากำลังดิ้นรน แต่ก็ดูเหมือนจะ

ไม่สามารถออกมาได้!

แต่ในช่วงเวลานี้เองท้องเวหาก็บังเกิดความปันปั่วน

โกลาหลขึ้น ม่านเมฆาแหวกเปิดออก แล้วทันใดนั้นก็

บังเกิดแสงเจิดจ้าส่องสว่างมาจากบนท้องนภา จนทั่ว

ทั้งโลกหล้าสว่างไสวขึ้นบันดล

ท่ามกลางแสงสว่าง ได้บังเกิดความผันผวนของ

ช่องว่างมิติขึ้น แล้วทันใดนั้นดูราวกับว่ามิติถูกฉีกขาด

เพียงชั่วพริบตา สายตาของลั่วผินและเหล่ามังกรก็

แปรเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นยินดีถึงขีดสุด สามารถแลเห็น

ได้ว่าท่ามกลางช่องว่างมิติที่ถูกฉีกขาด ปรากฏเป็น

หัวมังกรสีแดงเพลิงขนาดใหญ่ออกมาจากภายในนั้น!

มังกรตนนั้นมีขนาดใหญ่โตมโหฬารเป็นอย่างยิ่ง

ปราณเซียนจำนวนมหาศาลรายล้อมอยู่รอบกาย ดู

คนละระดับกับเหล่ามังกรในวังมังกรสี่สมุทรอย่าง

สิ้นเชิง

การปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันของมังกรเทวะตนนี้

เรียกได้ว่างดงามเกินกว่าจะบรรยาย มันไม่ใช่แค่สัตว์

ร้ายในโลกฆราวาส แต่คือสัตว์สวรรค์ที่แท้จริง!

เห็นได้ชัดว่าจุติลงมาจากสวรรค์!

ไม่คาดคิดสัตว์สวรรค์มังกรเทวะจะปรากฏกายขึ้น

จริง ๆ สำหรับ อู่ อวี้ กับ ลั่วผิน ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่

คือหนทางรอดชีวิต!

ความประหลาดใจอย่างใหญ่หลวงได้อัดกระแทกเข้า

สู่จิตใจของพวกเขา แม้แต่หมิงซวงก็กล่าวขึ้นว่า ” คง

ต้องบอกว่าโชควาสนาของเจ้าน่าทึ่งมากจริง ๆ ! ทั้ง

ๆ ที่ไร้ซึ่งความหวัง เตรียมรับประกาศิตสังหารจาก

จักรพรรดิโบราณ ไม่คาดคิดว่าการทำลายค่ายกลเก้า

มังกรสวรรค์เร้นลับสกัดเซียน จะไปดึงดูดเทพมังกร

จากบนสวรรค์ลงมาจริง ๆ! อู่ อวี้ เจ้าจงคว้าโอกาส

สุดท้ายนี้ไว้ให้ได้! ”

อู่ อวี้ ก็ประหลาดใจเช่นกัน เขากำลังครุ่นคิดหาวิธี

หลบหนี ไม่คาดคิดว่าเทพมังกรจากบนสวรรค์จะจุติ

ลงมาจริง ๆ สิ่งนี้อยู่เหนือเกินกว่าที่เขาจะคาดคิดได้

อย่างสมบูรณ์ เมื่อเขาแลเห็นเปลวเพลิงลุกโหม

กระหน่ำ หัวมังกรขนาดใหญ่สีแดงเพลิงก็ปรากฏขึ้น

ท่ามกลางม่านเมฆาจำนวนนับไม่ถ้วน ส่งผลให้จิตใจ

ของเขาเปียมล้นไปด้วยความปิติยินดีในหนทางรอด

ชีวิต

เป็นดังคาด เมื่อเทพมังกรปรากฏกาย มันก็คำรามขึ้น

ด้วยเสียงดังก้องกังวานว่า “ผู้ใดกล้าทำลายค่ายกลคุ้ม

ภัยของเผ่าพันธุ์มังกรเทวะในโลกฆราวาสข้า! เจ้าไม่

เห็นหัวตระกูลมังกรเทวะของข้าอยู่ในสายตาใช่

หรือไม่?”

มังกรเปลวเพลิง มุ่งเปั้าไปที่จักรพรรดิเหยียนหวง

ในทันที

ความประหลาดที่ได้แลเห็นบรรพชนมังกรเทวะซึ่งไม่

เคยปรากฏกายมาก่อน ส่งผลให้หมู่มวลมังกรใน

เผ่าพันธุ์มังกรเทวะต่างตะลึงไปตาม ๆ กัน

มังกรทั้งหมดที่อยู่ภายในค่ายกลขังมังกรต่างออกมา

ด้าน รวมถึงมังกรทั้ง 7 หลงจวินและลั่วผิน ต่าง

แสดงท่าทางตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด

ไม่เคยมีบันทึกทางประวัติศาสตร์บอกเลยว่าจะมีเทพ

มังกรจากบนสวรรค์จุติลงมาเช่นนี้ นี่คือปาฏิหาริย์

จากห้วงบรรพกาลนับหมื่นนับแสนปีอย่างแท้จริง

ด้วยเหตุนี้พวกเขาทั้งหมดจึงก้มคารวะด้วยความปิติ

ยินดี พร้อมกล่าวกับเทพมังกรสวรรค์ว่า “ตระกูล

มังกรเทวะแห่งชมพูทวีปโลกธาตุ น้อมคารวะบรรพ

ชนจากสวรรค์!”

นำโดยลั่วผิน ทุกคนต่างเปล่งเสียงพร้อมเพรียง ลั่ว

ผินน้ำตารินไหล ไม่ใช่เพราะการได้พบพานกับบรรพ

ชนที่ปรากฏกายขึ้น แต่ในที่สุด อู่ อวี้ ก็มีความหวัง

เทพมังกรสวรรค์บดขยี้ทำลายเคล็ดวิชาของ

จักรพรรดิโบราณเหยียนทันที!

เมื่อเทพมังกรคำราม ก็เบนสายตาจับจ้องไปยัง

จักรพรรดิโบราณ พร้อมกับกล่าวขึ้นว่า “เจ้าเป็นผู้

ทำลายค่ายกลคุ้มกันของเราใช่หรือไม่?”

“เรียนบรรพชน เป็นชายผู้นี้” ลั่วผินกล่าวอย่าง

รวดเร็ว

เทพมังกรสวรรค์เบนสายตามองนาง พร้อมกล่าวขึ้น

ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ” ไม่คาดคิดว่าในโลก

มนุษย์แห่งนี้ จักให้กำเนิดมังกรวิญญาณเซียนบรรพ

กาลที่หาได้ยากยิ่งอย่างเจ้าขึ้นมาได้ ทั้งยังใกล้ข้าม

ทัณฑ์บรรลุกลายเป็นเซียน เมื่อขึ้นมาบนสวรรค์แล้ว

หวังว่าเจ้าจะกลายเป็นหนึ่งในเสาหลักของตระกูล

มังกร แต่ระหว่างที่เทพเซียนกำลังคุยกัน เจ้ามิควร

แทรกเช่นนี้ ”

มังกรวิญญาณเซียนบรรพกาลทำให้มันรู้สึก

ประหลาดใจและปิติยินดีอยู่ไม่น้อย แต่ดูเหมือนว่า

เทพมังกรสวรรค์ยังคงศักดิ์ศรีและความอหังการของ

ตนเองอยู่ ในช่วงเวลานี้มันยอมรับเพียงจักรพรรดิ

โบราณเท่านั้น

เมื่อเทพมังกรปรากฏกายขึ้น อู่ อวี้ ก็รู้สึกยินดีที่ตน

สามารถรอดพ้นจากวิกฤติความตายในครั้งไปได้ แต่

เขารู้สึกว่าจักรพรรดิโบราณจะคาดคิดเรื่องนี้เอาไว้

แล้ว ด้วยเพราะมันยังแสดงท่าทางสงบ พร้อมจับจ้อง

ไปยังเทพมังกรแล้วกล่าวขึ้นว่า “ โปรดแจ้งนามของ

ท่านด้วย นี่คือพิภพขนาดเล็กที่ข้าเฝั้าพิทักษ์อยู่ ท่าน

เดินทางมาที่โลกของข้าโดยมิได้รับอนุญาต แล้ว

ตอนนี้ยังคิดจะลงทัณฑ์ข้าอีกเช่นนั้นหรือ? ”

จักรพรรดิโบราณไม่เกรงกลัวเขา

นี่คือปัญหา

ความยินดีในจิตใจของเขาลดลงเล็กน้อย

เทพมังกรกล่าวตอบว่า ” เจ้าเป็นเทพเซียนผู้พิทักษ์

ตนเล็ก ๆ ในโลกมนุษย์ที่หยิ่งผยองไม่เลวเลยทีเดียว

แน่นอนว่าข้าขานนามของตนเองได้ หากเจ้าไม่ทราบ

สกุลข้าคือ อ๋าวหยาง มีตำแหน่ง ‘หกคิมหันต์จินดา’

บนวังสวรรค์ ดังนั้นจึงมีสิทธิ์ในการเข้าสู่โลกมนุษย์ใน

ฐานะตระกูลมังกร เจ้าคือผู้ทำลายค่ายกลของเราใช่

หรือไม่? ”

จักรพรรดิโบราณเหยียนหวงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ว่า ” ใช่ แต่ข้าไม่ได้ทำร้ายมังกรเลยสักตน ค่ายกลนี้

สามารถซ่อมแซมตนเองได้ ส่วนเหตุผลที่ข้าทำลาย

มัน เพราะต้องการหยอกล้อผู้กระทำผิดที่ข้ากำลังไล่

ล่า นี่คือพิภพที่ข้าปกปั้อง ข้าจึงมีสิทธิ์ที่จะทำเช่นนั้น

ต่อให้ท่านนำเรื่องนี้ไปแจ้งกับ ‘วังสวรรค์’ ก็ไร้

ประโยชน์อยู่ดี”

” ไล่ล่าผู้กระทำผิดเช่นนั้นหรือ? นี่คือโลกมนุษย์ มี

ผู้กระทำผิดเช่นใดที่ทำให้เจ้าต้องลงมาไล่ล่าจับกุม

ด้วยตนเอง? แม้เจ้าจะเป็นเทพเซียนผู้พิทักษ์ แต่ก็ไม่

อาจปรากฏกายขึ้นบนโลกนี้ได้บ่อยครั้ง!” เทพมังกร

สวรรค์อ๋าวหยางกล่าวขึ้นด้วยความไม่พอใจ

จักรพรรดิโบราณยังคงยืนกราน ” นี่คือเรื่องส่วนตัว

ของข้า หรือท่านจะใช้อำนาจบารมีของตนเอง

ควบคุมข้าข้ามพิภพเช่นนั้นหรือ โดยทั่วไป ‘เซียนผู้

พิทักษ์พิภพขนาดเล็ก’ สามารถกระทำทุกอย่าง

ภายใต้ขอบเขตกฎสวรรค์ในโลกที่ข้าเป็นผู้เฝั้าดูได้

ท่านไม่จำเป็นต้องเข้ามายุ่มย่ามเรื่องนี้ เมื่อค่ายกล

ฟืนฟูกลับมา ข้าก็ไม่คิดจะสร้างปัญหาให้กับตระกูล

มังกรอีก โปรดมั่นใจได้ จะไม่มีปัญหาอันใดเกิดขึ้น

เชิญท่านกลับไปเถอะ”

จากการสนทนาของพวกเขา ทำให้ อู่ อวี้ รู้ว่า

จักรพรรดิโบราณไม่กล้าทำลายค่ายกลเก้ามังกร

สวรรค์เร้นลับสกัดเซียนจริง ๆ ทั้งยังไม่กล้าทำร้ายลั่ว

ผินและพลพรรคของนาง เพราะเทพมังกรสวรรค์จะ

จุติลงมาเพื่อมาถามไถ่เอาความกับมัน น่าเสียดายที่

อู่ อวี้ ไม่ทราบเรื่องนี้ มิฉะนั้นเขาคงไม่ถูกจักรพรรดิ

โบราณใช้รลั่วผินมาข่มขู่คุกคามเช่นนี้!

แต่มันสายเกินไปเสียแล้ว เขาถูกจักรพรรดิโบราณ

จับกุมตัวไว้ ทำให้ไม่สามารถขยับเขยื้อนเคลื่อนไหว

ร่างกายได้แม้แต่น้อย

อู่ อวี้ แลเห็นเทพมังกรสวรรค์แสดงท่าทางลังเล

เล็กน้อย เพราะในท้ายสุดแล้วนี่ไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวข้อง

กับมันโดยตรง ดังนั้นจึงรู้สึกเกลียดคร้านเกินกว่าจะ

มายุ่งวุ่นวาย มันจึงกล่าวขึ้นว่า “ แค่ครั้งนี้เท่านั้น ที่

ข้าจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น แต่อย่าให้ข้ารู้ว่าเจ้าทำลาย

ค่ายกลเป็นครั้งที่ 2 มิเช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไร้ปรานี”

จักรพรรดิโบราณยังคงแสดงท่าทางแข็งกร้าว พร้อม

กล่าวตอบไปว่า “โปรดมั่นใจ ข้าจับเขาได้แล้ว จะไม่

สร้างปัญหาให้กับตระกูลมังกรอีก”

———————

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ