กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1718: เหตุการณ์ไม่คาดฝัน
หลังจากปรมาจารย์ไท่อี้ท ากระบวนการชุบชีวิตเสร็จ
สิ้น ล าดับต่อมาก็คือการแลกเปลี่ยนพลองทองสม
ปรารถนาในมือของ อู่ อวี้ ซึ่งถือเป็นค่าใช้จ่ายในครั้ง
นี้
จักรพรรดิเซียนระดับสูงบนแดนเซียนวังสวรรค์ มักมี
งานอดิเรกที่คล้าย ๆ กันก็คือการสะสมศาสตราเซียน
ก าเนิดภพต่าง ๆ ด้วยเหตุนี้เขาจึงสนใจศาสตรา
เซียนก าเนิดภพของ อู่ อวี้
“ผู้อาวุโสไม่ทราบว่าข้าต้องใช้อะไรแลกเปลี่ยน ถึงจะ
สามารถแลกเปลี่ยนศาสตราเซียนก าเนิดภพกลับคืน
ได้?”
อู่ อวี้ ไต่ถามขณะถือพลองทองสมปรารถนาไว้ใน
มือ
หากอาจารย์ไท่อี้มีวิธีอื่นใดที่เขาสามารถแลกเปลี่ยน
พลองทองสมปรารถนากลับคืนมา เขาจะต้อง
พยายามทุ่มเททั้งชีวิตอย่างแน่นอน ไม่ว่าอย่างไรเขา
จะไม่ยอมปล่อยให้พลองทองสมปรารถนาอยู่กับผู้อื่น
นั้นอย่างเด็ดขาด
ทว่าปรมาจารย์ไท่อี้กลับส่ายหัวแล้วกล่าวว่า ” ข้าไท่
อี้มีความสนใจในการรวบรวมสมบัติทุกชนิด สมบัติ
ทุกชิ้นที่ตกอยู่ในมือของข้าแล้วจะไม่มีทางกลับคืนสู่
เจ้าของได้อีก ”
เมื่อได้ยินค ากล่าวนั้น อู่ อวี้ ก็รู้สึกเสียใจเป็นอย่างยิ่ง
เขาท าได้เพียงมอบพลองทองสมปรารถนาให้กับ
ปรมาจารย์ไท่อี้อย่างไม่เต็มใจได้เท่านั้น อู่ อวี้ มองดู
ศาสตราเซียนก าเนิดภพระดับสูงสุดอาวุธที่อยู่คู่กาย
เขาตลอดมาด้วยอารมณ์ความรู้สึกซับซ้อน ไม่
สามารถอธิบายได้ว่าเขารู้สึกเช่นไร
แม้แต่หมิงซวงที่เพิ่งฟื้นคืนชีพ นางยืนอยู่ข้าง ๆ เขา
ด้วยความรู้สึกไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ สายตาจ้อง
มองไปที่พลองทองสมปรารถนาด้วยความรู้สึกหดหู่
เล็กน้อย
อย่างไรก็ตามนางอยู่ในพลองทองสมปรารถนามา
นานแล้ว หากไม่ใช่เพราะศาสตราเซียนก าเนิดภพชิ้น
นี้นางคงหายสาบสูญไปจากโลกนี้อย่างสิ้นเชิง จะมี
โอกาสกลับมาฟื้นคืนชีพเช่นนี้อยู่หรือ?
ดวงตาของนางแดงกับอยากจะร ่าไห้ออกมาอย่างเสีย
ไม่ได้ แต่นางก็ข่มกลั้นเอาไว้โดยไม่กล่าวอันใดมาก
อู่ อวี้ ท าทั้งหมดนี้เพื่อให้นางฟื้นคืนชีพกลับมามีชีวิต
อีกครั้ง และนี่ก็คือค าสัญญาที่เขาให้ไว้กับนางตั้งแต่
แรก เพียงแต่นางไม่เคยคิดหวังในเรื่องนี้มานานแล้ว
แค่ได้เห็น อู่ อวี้ ก้าวหน้าท าได้ดีนางก็รู้สึกดีเป็นอย่าง
ยิ่ง
ทว่าปัจจุบัน อู่ อวี้ กลับยอมมอบพลองทองสม
ปรารถนาให้กับผู้อื่น เพื่อแลกกับการที่นางได้มีชีวิต
กลับคืนมา
” เฮ้อ∼ ได้เวลาไปแล้วสินะ ”
ปรมาจารย์สุภูติมองการแลกเปลี่ยนที่ก าลังจะเกิดขึ้น
ด้วยความรู้สึกลังเลเล็กน้อย เพราะท่านทราบดีว่า
ศาสตราเซียนก าเนิดภพชิ้นนี้มีความส าคัญต่อ อู่ อวี้
เพียงใด
ระหว่างบททดสอบจักรพรรดิเซียน อู่ อวี้ ต้องเผชิญ
การต่อสู้แสนยากล าบากมาตั้งไม่รู้กี่หน แต่เขาก็
สามารถเอาชนะมาได้ด้วยพลองทองสมปรารถนา?
น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาท าได้เพียงส่งมอบมันให้กับ
ปรมาจารย์ไท่อี้ อีกทั้งเขายังไม่มีโอกาสได้รับมัน
กลับคืนในอนาคต
โชคดีที่หมิงซวงสามารถฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ ซึ่งเรื่องนี้
ควรจะเป็นข่าวดีส าหรับ อู่ อวี้ ส่วนปรมาจารย์สุภูติก็
มิได้ดิ้นรนขัดขืนอันใด นอกจากพาพวกเขาทั้งสอง
กลับไปยังสวรรค์ฤทัยก่อน
……….
ตลอดทางการเดินทางหมิงซวงยังคงเงียบกริบ
กายาศักดิ์สิทธิ์บัวสวรรค์ของนางนั้นไร้ที่ติไม่มีผู้ใด
เทียบเทียม ยิ่งนางท าตัวเงียบขรึมเช่นนี้ ยิ่งน่ารักน่า
ชังมากขึ้น
” อย่าได้คิดมาก อย่างน้อยตอนนี้เจ้าก็ฟื้นขึ้นมาแล้ว
ถือเป็นเรื่องน่ายินดีส าหรับข้า ไปกันเถอะเดี๋ยวข้าจะ
พาเจ้าไปหาคนอื่น ๆ ”
อู่ อวี้ ยิ้มให้นาง แล้วตบไหล่ของนางเพื่อปลอบ
ประโลม
“ เจ้าคิดว่าลั่วผิดจะเกลียดข้าหรือไม่? ”
ปกติหมิงซวงเป็นคนไม่สนใจไยดีหรือหวาดกลัวอะไร
ทั้งสิ้น แต่หลังจากฟื้นคืนชีพนางดูเหนียมอาย
เจี๋ยมเจี้ยม ราวกับว่าไม่คุ้นชินในสภาวะตัวตน
ปัจจุบัน ทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพราะว่าการที่คนผู้หนึ่ง
ตกตายมานานหลายปีแล้วอยู่ ๆ สามารถกลับมามี
ชีวิตอีกครั้งไม่ว่าจะเป็นใครก็ต้องปรับตัวสักพัก
นางรู้สึกกังวลเล็กน้อยกลัวว่าลั่วผินจะเกลียดนาง
มาก นั่นเป็นเพราะนางท าให้ อู่ อวี้ ต้องยอมมอบ
ศาสตราเซียนก าเนิดภพพลองทองสมปรารถนาให้
ผู้อื่นเพื่อช่วยนาง
“มันจะเป็นเช่นนั้นไปได้อย่างไร?”
อู่ อวี้ ส่ายศีรษะ เขารู้ดีว่าลั่วผินไม่ใช่คนใจคอคับ
แคบคิดเล็กคิดน้อย แล้วลั่วผินก็รู้ดีว่าหมิงซวงมี
ความหมายกับเขาอย่างไร
เมื่อมาถึงถ ้าจันทร์เสี้ยวไตรดารา ไม่นานนักพวกเขา
ทั้งสองก็แยกทางกับปรมาจารย์สุภูติ เพื่อกลับไปยัง
อารามที่พ านักของตนเอง
หมิงซวงค่อนข้างคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้ แม้ว่านาง
จะไม่ค่อยพูดคุย แต่นางก็สังเกตโลกภายนอกขณะที่
มิได้หลับใหล รู้ว่า อู่ อวี้ กับคนอื่น ๆ อาศัยอยู่ใน
อารามเซียนแห่งนี้
“พี่ชายอวี้กลับมาแล้ว!”
เย่ซีซีรีบวิ่งออกมาต้อนรับ แต่แล้วน้องก็แสดงท่าทาง
ประหลาดใจเมื่อเห็นหมิงซวงอยู่ข้าง ๆ อู่ อวี้ นางอด
ไม่ได้ที่จะอุทานว่า ” นี่พี่สาวหมิงซวงหรือเปล่า?
ท่านงดงามมาก! ”
” ใช่ ”
หมิงซวงพยักหน้าอย่างระมัดระวัง
เดิมทีตอนอยู่ในพลองทองสมปรารถนานางดูไม่เกรง
กลัวฟ้าดิน แต่หลังจากการฟื้นคืนชีพขึ้นมานาง
กลายเป็นคนขี้อายเล็กน้อย
ในตอนนี้หนานซานหวางเยว่เดินออกมาจากอาราม
เมื่อเห็น อู่ อวี้ แวบหนึ่งเขารู้สึกกระตือรือร้น
“เรียบร้อยแล้วหรือ?”
เกือบจะในเวลาเดียวกัน เมื่อลั่วผินสัมผัสได้ถึงการ
เคลื่อนไหวด้านนอก นางเดินออกมาจากอารามของ
ตนเอง ยามแรกนางก าลังปิดด่าน แต่ไม่รู้ว่านี่เป็น
เรื่องส าคัญ จึงตัดสินใจออกมาดู
“ข้าขอแนะน าเลยแล้วกัน นี่คือหมิงซวงจะมาฝึกกับ
พวกเราในอนาคต”
อู่ อวี้ แนะน าหมิงซวงมัน โดยมิได้กล่าวอันใดมากนัก
เนื่องจากทุกคนคุ้นเคยกับหมิงซวงรับรู้ถึงการมีอยู่
ของนาง แต่ในตอนนั้นนางเป็นเพียงเศษเสี้ยวจิต
วิญญาณ
“หู้ววว!”
หนานซานหวางเยว่จ้องมองไปที่สตรีชุดด าตรงหน้า
โดยมิอาจละสายตาจากนางได้เลย ” แม่นางหมิงซวง
ข้ามีนามว่าหนานซานหวางเยว่ ยินดีที่ได้พบ…หากมี
โอกาสเราไปกินมื้อค ่ากันสักมื้อดีหรือไม่? ”
นิสัยเจ้าชู้ของเขาปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง จากท่าทาง
เห็นได้ชัดว่าเขาถูกหมิงซวงดึงดูดตาดึงดูดใจใน
บัดดล
น่าเสียดายที่หลังจากหนานซานหวางเยว่ท าท่าทาง
เหมือนสุกร หมิงซวงกลับคืนสู่ตัวตนดั้งเดิม นางขบ
เขี้ยวเคี้ยวฟันกล่าวว่า ” หนานซานหวางเยว่เจ้า
อยากโดนท่านย่าผู้นี้ตบนักใช่หรือไม่!? ถ้าหากยังจ้อง
ไม่เลิก ระวังเถอะจะถูกควักลูกตาเอา! ”
” หู้วววว∼ ไฉนถึงโหดร้ายเพียงนี้? ”
จากนั้นหนานซานหวางเยว่ก็บ่นอิดออดขึ้นมาว่า ”
ไฉนเหล่าอู่ถึงมองท่านได้ แต่ค่ามองไม่ได้? ”
” แล้วผู้ใดใช้ให้เจ้าคิดแต่เรื่องต ่าช้า? ”
แม้แต่เย่ซีซีก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป นางเริ่มผสม
โรงกับหมิงซวงจัดการกับหนานซานหวางเยว่
ยามนี้หนานซานหวางเยว่รู้สึกอึดอัดจนอยากจะร ่าไห้
แล้วเขาก็กล่าวออกมาว่า ” โอ้ววว∼ สวรรค์∼ ใน
ที่สุดก็มีสาวงามเสน่ห์ล้นเหลือมาอยู่ข้าง ๆ ข้า นาง
เป็นหญิงงามในอุดมคติของข้าแท้ ๆ ไยท่านต้องให้
นางปากร้ายขนาดนี้ด้วย จบสิ้นแล้ว ”
ตอนนี้หมิงซวงแทบจะสติหลุดไปแล้ว ” เจ้าหมูหื่น!!!
เจ้าบอกว่าท่านย่าผู้นี้ปากร้ายเช่นนั้นหรือ? เจ้า
อยากจะโดนตีนักใช่หรือไม่!? ”
นางไม่พูดเปล่า แต่รีบพับแขนเสื้อพร้อมขยับมือจะ
ฟาดใส่เจ้าสุกรหื่น หนานซานหวางเยว่รีบยกมือ
ท าท่าลนลานไปชั่วขณะ โดยมิกล้าสู้กลับหมิงซวง
แม้แต่น้อย
ขณะนี้ในอารามเต็มไปด้วยบรรยากาศคึกคักร่าเริง
เป็นหย่างยิ่ง
ความจริงแล้วหนานซานหวางเยว่ท าให้บรรยากาศ
สนุกสนานคึกคักเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากเขารู้ว่านิสัย
ใจคอของหมิงซวงเป็นอย่างดีว่านางค่อนข้างเป็นคน
แข็งกร้าวปากร้าย ใจจริงเขาก็มิได้ชื่นชอบสตรี
ประเภทนี้ เขาชอบสตรีประเภทงดงามเคลิบเคลิ้ม
ประดุจงานศิลปะมีนิสัย สามารถท าให้เขา
เพลิดเพลินกับความรู้สึกแสนมหัศจรรย์ได้
น่าเสียดายที่ไม่นานมานี้เขาได้ออกไปด้านนอก และ
ได้พบกับนางเซียนงดงามมากมายที่เหมาะสมกับเขา
อีกทั้งพวกนางยังสามารถตอบสนองต่อความ
ปรารถนาของเขาได้เป็นอย่างดีไม่ว่าเขาจะแสดงออก
ในรูปแบบใด ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องราวใหญ่โตในการ
ฟื้นคืนชีพหมิงซวงแล้วล่ะก็ เขาคงไม่อยากกลับมาที่
อารามอย่างแน่นอน
เมื่อเห็นความรื่นเริงที่เกิดขึ้น อู่ อวี้ ก็รู้สึกโล่งใจ
แม้ว่าเขาจะมอบพลองทองสมปรารถนาให้กับผู้อื่น
ไปแล้ว แต่เขาจะไม่เสียใจที่ได้ฟื้นคืนชีพให้กับหมิ
งซวง
ขณะนี้การแสดงของทุกคนเปลี่ยนไป ทุกคนต่างมอง
ไปที่หมิงซวงเป็นตาเดียวกัน
ในสายตาของพวกเขาสตรีเส้นผมขลับแลดวงตาสีด า
ผู้นี้ช่างงามชวนดึงดูดไร้ผู้ใดเปรียบ ทว่าทันใดนั้น
รูปลักษณ์ท่าทีของนางก็เปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน
ดวงตาสดใสฉลาดเฉลียวแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงโลหิต
เส้นผมที่เคยด าขลับก็แปรเปลี่ยนเป็นสีขาวอย่าง
กะทันหัน!
ส าหรับหมดตอนนี้ในมุมมองของ อู่ อวี้ และคนอื่น ๆ
รูปลักษณ์ของหมิงซวงเปลี่ยนไปเล็กน้อย ท่วงท่า
ลักษณะที่เคยอ่อนช้อยทรงเสน่ห์แปลเปลี่ยนเป็นเย็น
ชา เมื่อรูปลักษณ์นี้ปรากฏขึ้น อู่ อวี้ ก็รู้สึกคุ้นเคย
ขึ้นมาในทันทีทันใด
ความรู้สึกที่คุ้นเคยนี้มาจากส่วนลึกความทรงจ าของ
อู่ อวี้ หากมิใช่เพราะสิ่งที่เห็นตรงหน้าในปัจจุบันเขา
คงลืมความทรงจ านี้ไปแล้ว
แม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกจะไม่เปลี่ยนแปลงไปมากนัก
ก็จริง แต่ส าหรับ อู่ อวี้ และคนอื่น ๆ สามารถเห็น
ความแตกต่างของสตรีที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างรวดเร็ว
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า … ข้าสามารถมีวันนี้ได้ อู่ อวี้ เจ้าคงไม่
คาดคิดสินะ?”
หลังจากหมิงซวงกลายเป็นสตรีเกศาขาวดวงเนตรสี
โลหิต นางก็จ้องมอง อู่ อวี้ ด้วยแววตาขี้เล่น
“ฉินฝูเหยา!”
อู่ อวี้ เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันกล่าว
ในที่สุดเขาก็จ าได้ว่ารูปลักษณ์ที่ปรากฏอยู่ตรง
ด้านหน้าของเขานี้ก็คือเทียนไห่อวี้ฝูเหยาจากทะเล
บูรพาของชมพูทวีปโลกธาตุ! เดิมทีสตรีนางนี้เป็น
บุตรีของผู้ฝึกตนนอกรีต แอบเล็ดลอดแฝงตัวเข้ามา
ในนครจักรพรรดิเพลิง จนเกือบท าให้บรรพชนมาร
กลืนสวรรค์กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง
กล่าวได้ว่าตัวของฉินฝูเหยาหรือเทียนไห่อวี้ฝูเหยา
เป็นบรรพชนมารกลืนสวรรค์ มีจิตส านึกของบรรพ
ชนมารกลืนสวรรค์ ไม่คาดคิดว่านางจะเกิดใหม่มา
พร้อมกับหมิงซวง
ครั้งหนึ่งชมพูทวีปโลกธาตุภายในทวีปแห่งทวยเทพ
ตงเสิ้ง นางเกือบเป็นสาเหตุให้บรรพชนมารกลืน
สวรรค์กลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง นางสะกดข่ม อู่ อวี้
หวังจะแย่งชิงมรดกของเขา จนในที่สุดนางก็โดน
พลองทองสมปรารถนาสยบ นับตั้งแต่วันนั้นเทียน
ไห่อวี้ฝูเหยาก็ถูกสยบในพลองทองสมปรารถนเสมอ
มา
ช่วงแรก ๆ นางยังปรากฏตัวขึ้นมาข่มขู่ อู่ อวี้ เป็น
ครั้งคราว
แต่ต่อมาเทียนไห่อวี้ฝูเหยาก็ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย
ดังนั้น อู่ อวี้ จึงค่อย ๆ ลืมเลือนนางไป ไม่คาดคิดว่า
นางจะซ่อนตัวอยู่ในเศษเสี้ยววิญญาณของหมิงซวง
และในครั้งนี้เมื่อปรมาจารย์ไท่อี้ชุบชีวิตหมิงซวง
กลับคืนมา นางก็เกิดใหม่ด้วยเช่นกัน
ซึ่งเทียบเท่าได้กับว่าหมิงซวงกับเทียนไห่อวี้ฝูเหยา
แบ่งปันร่าง ‘กายาศักดิ์สิทธิ์บัวสวรรค์’ ร่วมกัน
ภายในจิตเซียนและร่างกายมีสองจิตส านึกที่แตกต่าง
กันอยู่ เช่นเดียวกับสถานการณ์ของเจ้าหงส์ระบ า
เพลิงกับหนานกงเหว่ย
แต่ตอนนี้ อู่ อวี้ ไม่รู้ว่าจิตส านึกในร่างกายของนาง
จิตส านึกใดที่โดดเด่นกว่ากัน
เมื่อ อู่ อวี้ เอ่ยนามของ ‘เทียนไห่อวี้ฝูเหยา’ ลั่วผิน ,
หนานซานหวางเยว่ กับ เย่ซีซี ก็ตกตะลึงเช่นกัน
ด้วยไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
เดิมทีแล้วการคืนชีพหมิงซวงนับเป็นเหตุการณ์ครั้ง
ยิ่งใหญ่ซึ่งเปี่ยมไปด้วยความสุขยิ่ง
แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นเรื่องยุ่งยากไปเสีย
แล้ว
อู่ อวี้ ยอมเสียพลองทองสมปรารถนาไป แต่ไม่คิดว่า
บรรพชนมารกลืนสวรรค์กลืนสวรรค์หรือเทียนไห่อวี้
ฝูเหยาจะกลับมามีชีวิตอีกครั้ง…
“อู่ อวี้ เจ้าคงไม่คิดว่าจะเกิดเช่นนี้ขึ้นใช่หรือไม่ ฮ่าฮ่า
ฮ่าฮ่า!”
เทียนไห่อวี้ฝูเหยาผู้มีผมสีขาวในตาสีโลหิต ท่าทาง
เต็มไปด้วยอ านาจข่มขู่คุกคาม ” ข้ารับรู้ถึง
ประสบการณ์ทั้งหมดของเจ้า เจ้าไม่สามารถปิดซ่อน
มันจากสายตาข้าได้! วันหนึ่งข้าจะน าทุกสิ่งกลับคืน
มา รวมถึงร่างกลืนสวรรค์ของเจ้า! ”
อู่ อวี้ กับคนอื่น ๆ เริ่มวิตกกังวล และพยายามสยบ
นาง
ไม่คาดคิดว่าในชั่วขณะต่อมาร่างของนางจะ
กลายเป็นหมอกควันด าเลือนหายไปต่อหน้าต่อตา
ของพวกเขา ทิ้งไว้เพียงเสียงหัวเราะเท่านั้น
การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ ท าให้ห้วงอารมณ์
ของ อู่ อวี้ จมดิ่งลงทันที
ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
ครั้งนี้ไม่เพียงแต่ท าให้ อู่ อวี้ ตกอยู่ในอันตราย แต่ยัง
ท าให้ อู่ อวี้ วิตกกังวลเรื่องความปลอดภัยของหมิ
งซวง เพราะกลัวว่าหมิงซวงจะถูกเทียนไห่อวี้ฝูเหยา
ท าให้หายไปอย่างสิ้นเชิง
———————–