กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1741: หลบหนี
อู่ อวี้ พยำยำมครุ่นคิดถึงควำมทรงจ ำของอรหันต์ถุง
ผ้ำกับอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์คิ้วยำว
ในที่สุดเขำก็พบว่ำในควำมทรงจ ำของทั้งสองไม่มี
ข้อมูลร่องรอยของ ‘หงอคง’ อยู่เลย มิหน ำซ ้ำเสวียน
จั้งยังไม่เคยปรำกฏตัวหลังบรรพชนอรุณหมื่นอรหันต์
สิ้นสุดลง นอกจำกนี้ยังมีเรื่องผิดปกติอีกหลำย ๆ
อย่ำง
ในช่วงพิธีบรรพชนอรุณหมื่นอรหันต์เสวียนจั้งจะไม่
กล่ำวค ำเหลวไหลออกมำอย่ำงเด็ด แต่ครั้งนี้แตกต่ำง
ออกไปไม่คิดว่ำเขำจะกล่ำวเช่นนั้นออกมำในช่วง
ประโยคสุดท้ำย
ค ำกล่ำวนี้ท ำให้อรหันต์ศักดิ์สิทธิ์จ ำนวนนับไม่ถ้วนใน
ลำนพิธีต่ำงก้มศีรษะลงด้วยร่ำงกำยสั่นเทำ
พวกเขำไม่เคยรู้ว่ำพระสุคตจะมีพลังอ ำนำจขนำดนี้!
แม้ว่ำอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลำยต่ำงรู้ดีมำกล่ำสุดพระ
สุคตแข็งแกร่งมำกที่สุดในบรรดำอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์
ทั้งหลำย แต่พระสุคตเสวียนจั้งก็ไม่เคยแสดงพลัง
อ ำนำจกดขี่ข่มเหงจนประจักษ์สำยตำเช่นนี้มำก่อน
แม้แต่ อู่ อวี้ ยังรู้สึกว่ำพระสุคตน่ำสะพรึงกลัวเป็น
อย่ำงมำก
หลังจำกครุ่นคิดเขำก็รู้สึกว่ำอีกฝ่ำยก ำลังกล่ำวถึง
ตนเอง เพรำะสิ่งที่แตกต่ำงจำกบรรพชนอรุณหมื่น
อรหันต์ครั้งก่อน ๆ คือ ‘จักรพรรดิเซียน’ อย่ำงเขำ
เข้ำมำผสมปนเปอยู่ในพิธีนี้ด้วย
เช่นนี้หมำยควำมว่ำพระสุคตเสวียนจั้งรู้กำรมีอยู่ของ
เขำ? รู้ว่ำเขำเป็นจักรพรรดิเซียน?
แล้วค ำว่ำ ‘หงอคง’ มันก็ฟังดูเหมือนชื่อ? เป็นไปได้
หรือไม่มีฝั่งนั้นจะกล่ำวถึงตัวเขำ ?
อย่ำงไรก็ตำม อู่ อวี้ มั่นใจได้ว่ำเขำไม่เคยได้ยินชื่อ
‘หงอคง’ มำก่อน
ระหว่ำงนี้อรหันต์ศักดิ์สิทธิ์รูปอื่น ๆ ต่ำงก้มศีรษะลง
ด้วยควำมหวำดกลัวไม่กล้ำมองหน้ำพระสุคตเสวียน
จั้งตรง ๆ นั่นเป็นเพรำะพลังอ ำนำจของอีกฝ่ำยช่ำง
น่ำสะพรึงกลัวเหลือเกิน แม้แต่ตัวเขำเองก็ยังกลัวว่ำ
จะไปดึงดูดควำมสนใจของอีกฝ่ำย จนเกิดผลกระทบ
ที่ไม่อำจแก้ไขได้
หลังจำกพระภิกษุหนุ่มเสวียนจั้งกล่ำวจบ แสงสีทอง
ก็มิได้เคลื่อนไหวแต่อย่ำงใด กระท ำเพียงมองลงมำ
ด้ำนล่ำง ด้วยต้องกำรทรำบว่ำ ‘หงอคง’ ที่เขำ
กล่ำวถึงอยู่ที่ไหนกันแน่
และเท่ำที่สังเกตดูเหมือนว่ำอีกฝ่ำยจะไม่สำมำรถ
ค้นหำต ำแหน่งของเขำได้อย่ำงแม่นย ำ
อู่ อวี้ ลอบมองตำพระสุคตพลำงคิดในใจว่ำบำงที
อำจเป็นเพรำะว่ำเขำเปลี่ยนร่ำงเป็นอรหันต์ถุงผ้ำอีก
ฝ่ำยจึงจ ำเขำไม่ได้
“ว่ำแต่ ‘หงอคง’ เป็นใคร?”
อู่ อวี้ รู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่ำงมำก แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะ
ถำมหำค ำตอบได้ในตอนนี้
อรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ในแดนเซียนอรหันต์ทั้งหมดไม่มีผู้ใด
เชื่อถือได้ แม้แต่แดนเซียนวังสวรรค์ก็ไม่ต่ำงกัน
จักรพรรดิเซียนทั้งหมดสูญเสียควำมทรงจ ำก่อนหน้ำ
นี้จนหมดสิ้น มันจะต้องเกี่ยวกับกำรเปลี่ยนแปลงครั้ง
ใหญ่เมื่อหลำยล้ำนปีก่อน
ปรมำจำรย์สุภูติ , ปรมำจำรย์ไท่อี้… จักรพรรดิเซียน
เหล่ำนี้ อู่ อวี้ มิกล้ำไว้วำงใจ!
เป็นเรื่องยำกมำกที่เขำจะรู้ค ำตอบของค ำถำมบำงข้อ
หลังจำกเฝ้ำดูสถำนกำรณ์อยู่ชั่วครู่ ดูเหมือนจะไม่มี
กำรเคลื่อนไหวใด ๆ เสวียนจั้งไม่สำมำรถหำ
เป้ำหมำยของเขำได้พบ อย่ำงไรก็ตำมหลังจำกนั้น
เสวียนจั้งก็กล่ำวต่อโดยไร้ซึ่งอำรมณ์ควำมรู้สึกใด ๆ
” ข้ำรอเจ้ำอยู่ข้ำงใน เมื่อเจ้ำเข้ำใจควำมหมำยที่ข้ำ
กล่ำวก็ให้มำพบข้ำ ”
อู่ อวี้ รู้สึกว่ำตนเองคำดเดำถูกต้อง
ถ้ำ ‘หงอคง’ ที่อีกฝ่ำยกล่ำวเป็นเขำจริง ๆ เช่นนั้นก็
แสดงว่ำฝ่ำยตรงข้ำมต้องสัมผัสได้ถึงกลิ่นอำยจำกตัว
เขำ แต่ไม่สำมำรถระบุต ำแหน่งของเขำได้ชัดเจน
และไม่ทรำบว่ำตอนนี้เขำเปลี่ยนร่ำงเป็นอรหันต์ถุงผ้ำ
หลังจำกเสวียนจั้งกล่ำวจบ ก็หันกลับแล้วหำยไปใน
แสงสีทอง
มหำพิภพอรหันต์ทั้งเก้ำค่อย ๆ ถดถอยลงไปเช่นกัน
ในที่สุดพลังอันน่ำสะพรึงกลัวก็จำงหำยไป
เมื่อทุกอย่ำงจบสิ้น อู่ อวี้ ก็ทอดถอนหำยใจออกมำ
ด้วยควำมโล่งอก แต่เขำก็รู้สึกกระสับกระส่ำยกระวน
กระวำยใจอยู่ไม่น้อย ถึงแม้ตอนนี้เสวียนจั้งจะจำกไป
แล้ว แต่เขำก็ยังรู้สึกไม่สะดวกที่จะเคลื่อนไหว
พลังแรงกดดันของอีกฝ่ำยที่ปลดปล่อยออกมำ น่ำ
สะพรึงกลัวชนิดที่ว่ำเขำไม่เคยรู้สึกเช่นนี้จำกผู้อื่นมำ
ก่อน
บนสวรรค์ผู้ที่ทรงพลังอ ำนำจมำกที่สุดก็คือจักรพรรดิ
หยก และคนที่เขำเคยเผชิญหน้ำโดยตรงก็คือระดับ
เทพสำมตำ
” ตอนอยู่ในสวรรค์ฉีเทียนเทพสำมตำได้กักตัวพวก
เรำไว้ด้วย ‘เนตรแห่งกำรจองจ ำ’ พลังอ ำนำจในตอน
นั้นเทียบไม่ได้กับเสวียนจั้งด้วยซ ้ำ!”
อู่ อวี้ ตื่นตระหนกเป็นอย่ำงมำก
ส ำหรับปรมำจำรย์สุภูติกับปรมำจำรย์ไท่อี้ แม้ว่ำพวก
เขำจะได้รับกำรกล่ำวขำนว่ำเป็นจักรพรรดิเซียน
ชั้นสูง แต่ทั้งสองก็ไม่เคยแสดงอำรมณ์อำรมณ์
ควำมรู้สึกที่แท้จริงต่อหน้ำ อู่ อวี้ เลย ดังนั้นเขำจึงไม่
ทรำบว่ำทั้งสองโกรธอยู่หรือไม่ ก ำลังอยู่ในอำรมณ์
เช่นไร?
พิธีบรรพชนอรุณหมื่นอรหันต์จบสิ้นลง
แม้ว่ำค ำพูดสุดท้ำยของพระสุคตจะอธิบำยไม่ได้ แต่
ส ำหรับอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์รูปอื่น ๆ ก็ไม่มีใครกล้ำเอ่ย
ถำมถึงเรื่องนี้
อรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีคุณสมบัติฝึกฝนบ ำเพ็ญตนอยู่
ภำยในแดนอรหันต์สูงสุด ต่ำงก็หำสถำนที่พักผ่อน
เพื่อฝึกฝนบ ำเพ็ญตนของตนเอง
ส่วนอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์รูปอื่น ๆ ที่อยู่นอกแดนอรหันต์
สูงสุด ซึ่งไม่มีคุณสมบัติพอจะอยู่ที่นี่ ต่ำงพำกัน
หลบหนีออกไปจำกแดนอรหันต์สูงสุดทีละคน ๆ
อย่ำงรวดเร็ว
ท้ำยที่สุดนอกแดนอรหันต์สูงสุดมีอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์
ฝีมือสูงส่งอยู่เป็นจ ำนวนมำก หำกยังนวยนำดอยู่ที่นี่
ต่อไปอำจจะถูกสังหำรเอำได้
ถ้ำให้กล่ำวก็คืออรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีคุณสมบัติเข้ำสู่
แดนอรหันต์สูงสุดจะต้องจำกไปในที่สุด ต่อจำกนี้
พวกมันจะต้องเพียรพยำยำมค้นหำพระธำตุอรหันต์
ศักดิ์สิทธิ์บนท้องฟ้ำที่เต็มไปด้วยหมู่มวลดำรำ แต่ละ
วันต้องเผชิญหน้ำกับควำมเสี่ยง และไม่สำมำรถต่อสู้
แบบเป็นตำยกับอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์คนอื่น ๆ ได้ทุกครั้ง
ไป
ถึงแม้ว่ำ อู่ อวี้ จะมีคุณสมบัติอยู่ในแดนอรหันต์
สูงสุด แต่ด้วยค ำพูดทิ้งท้ำยของเสวียนจั้ง ท ำให้เขำ
ไม่กล้ำอยู่ที่นี่นำน
หลังจำกเวลำผ่ำนไปประมำณแปดพันปี เขำก็กลับมำ
สู่แดนเซียนอรหันต์สวรรค์อีกครั้ง
“ไม่รู้ว่ำลั่วผินกับคนอื่น ๆ จะออกมำจำกแดน
สงครำมมำรฟ้ำแล้วหรือยัง?”
อู่ อวี้ รีบออกจำกแดนอรหันต์สูงสุดอย่ำงระมัดระวัง
ในตอนนี้ต่อให้เขำมีควำมสำมำรถในกำรหลบหนีก็ไม่
กล้ำเปลี่ยนมำเป็นร่ำงเดิมของตนเอง เขำรีบใช้ ‘ชั่ว
พริบตำ’ ซึ่งอยู่ในรูปลักษณ์อรหันต์ถุงผ้ำ ทะยำน
หลบหนีไปท่ำมกลำงท้องนภำที่เต็มไปด้วยมวลดำรำ
เขำท่องพเนจรไปทั่วท้องนภำที่เต็มไปด้วยหมู่มวล
ดำรำอยู่หลำยพันปี จนมั่นใจว่ำอำณำเขตกำรรับรู้
ของพระสุคตเสวียนจั้งไม่น่ำจะแผ่ขยำยไม่ได้ใกล้ถึง
ที่นี่ ในที่สุดเขำก็กล้ำเอำพลองทองสมปรำรถนำ
ออกมำ พร้อมเปิดใช้งำนพลังอิทธิฤทธิ์ชนิดที่สี่
‘สะพำนแดนเซียน’
โชคดีที่ระหว่ำงสะพำนแดนเซียนเปิดออก ไม่มีแรง
กดดันอันน่ำสะพรึงกลัวระเบิดออกมำ
อู่ อวี้ ไม่กล้ำอยู่ที่นี่นำนเขำรีบใช้สะพำนแดนเซียน
กลับสู่แดนเซียนวังสวรรค์ทันที
กระแสวังวนสีทองก ำลังหมุนวนอยู่ด้ำนหน้ำ อู่ อวี้
ก้ำวผ่ำนกระแสวังวนนั้นแล้วหำยตัวไปรำวกับไม่เคย
มีตัวตนมำก่อน
เมื่อ อู่ อวี้ กลับมำที่แดนเซียนวังสวรรค์ เขำก็พบว่ำ
กระแสวังวนสีทองประตูเชื่อมต่อแดนเซียนทั้งสองได้
หำยไปแล้ว มันท ำให้เขำรู้สึกโล่งใจอย่ำงแท้จริง
เขำกลัวจริง ๆ ว่ำเมื่อเขำเดินทำงระหว่ำงสองแดน
เซียน พระสุคตจะรู้เรื่องนี้แล้วไล่ล่ำเขำ เมื่อถึงตอน
นั้นเขำก็ไม่รู้เลยว่ำจะเกิดอะไรขึ้น
“กลับไปตั้งหลักที่สวรรค์ฤทัยก่อนดีกว่ำ”
อู่ อวี้ พยำยำมจัดกำรกับอำรมณ์ควำมรู้สึกของ
ตนเอง โดยตัดสินใจกลับไปตั้งหลักที่สวรรค์ฤทัยก่อน
เฝ้ำรอให้ลั่วผินกับคนอื่น ๆ ออกมำจำกแดนสงครำม
มำรฟ้ำ
ลั่วผิน , หนำนซำนหวำงเยว่ , เย่ซีซี เข้ำสู่แดน
สงครำมมำรฟ้ำ ควำมจริงเรื่องนี้ค่อนข้ำงน่ำเป็นห่วง
ทีเดียว เนื่องจำกเขำเคยสัมผัสควำมน่ำสยดสยอง
ของมันมำแล้วด้วยตนเอง รู้ว่ำตลอดหนึ่งหมื่นปีที่อยู่
ในนั้นจะต้องรับควำมเจ็บปวดทุกข์ทรมำนมำก
เพียงใด
หำกมีทำงเลือกที่ดีกว่ำ อู่ อวี้ คงไม่ยอมให้พวกเขำ
ต้องแบกรับควำมเจ็บปวดหนักหนำสำหัสถึงเพียงนี้
แต่เป็นเพรำะเขำเองก็รู้ตัวดีว่ำสถำนกำรณ์ที่ก ำลัง
เผชิญอยู่ในปัจจุบันมันหนักหนำสำหัสรุนแรงมำกขึ้น
เรื่อย ๆ
ทั้งยังมีแนวโน้มว่ำสถำนกำรณ์ที่ต้องเผชิญอำจจะเกิด
กำรเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่ำงกะทันหัน ล ำพังตัวเขำ
เพียงผู้เดียวคงยำกที่จะรับมือกับมัน
บนแดนเซียนวังสวรรค์คนที่ อู่ อวี้ สำมำรถเชื่อใจได้
อย่ำงเต็มที่ก็คือพวกเขำทั้งสำม และมั่นใจว่ำพวกเขำ
ทั้งสำมจะช่วยเหลือแบ่งเบำภำระให้กับตนเองได้ไม่
มำกก็น้อย
ไม่ว่ำเขำต้องเผชิญหน้ำกับจักรพรรดิเซียนผู้มีควำม
แข็งแกร่งมำกเพียงใด อู่ อวี้ ก็สำมำรถเชื่อใจพรรค
พวกของตนเองได้
แต่ถ้ำคนที่ อู่ อวี้ วำงใจ มิอำจไล่ตำมควำมแข็งแกร่ง
ของเขำได้ทัน อู่ อวี้ ก็ไม่สำมำรถท ำอันใดได้
“ข้ำหวังว่ำพวกเขำจะไม่เป็นอะไร สำมำรถออกมำ
จำกแดนสงครำมมำรฟ้ำได้อย่ำงปลอดภัย”
อู่ อวี้ ต้องกลับไปที่สวรรค์ฤทัยอย่ำงเงียบ ๆ
เนื่องจำกเขำไม่รู้ว่ำตอนนี้ปรมำจำรย์ไท่อี้เป็นอย่ำงไร
ถ้ำหำกพบเจอกับอีกฝ่ำยโดยบังเอิญเขำคงต้องตกอยู่
ในสถำนกำรณ์ยำกล ำบำกอย่ำงแท้จริง และถ้ำอีก
ฝ่ำยปรำรถนำสิ่งใดเขำคงไม่สำมำรถหยุดยั้งเอำไว้ได้
อย่ำงแน่นอน แม้แต่ปรมำจำรย์สุภูติก็ไม่สำมำรถ
หยุดยั้งเพรำะไม่มีเหตุผลที่จะหยุดยั้งปรมำจำรย์ไท่อี้
ทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพรำะเขำได้ท ำกำรตกลง
แลกเปลี่ยนกับปรมำจำรย์ไท่อี้อย่ำงชัดเจน โดยที่อีก
ฝ่ำยจะได้พลองทองสมปรำรถนำไปครอบครอง
แลกเปลี่ยนกับกำรชุบชีวิตให้หมิงซวง ซึ่งข้อตกลงนี้
ก็ท ำกันมำได้เนิ่นนำนแล้ว
ถ้ำมันไม่หมดหนทำงเกินไป อู่ อวี้ ก็ไม่ต้องกำร
ตระบัดสัตย์กลำยเป็นคนไม่รักษำสัญญำ โดยเฉพำะ
กับจักรพรรดิเซียนระดับแนวหน้ำอย่ำงปรมำจำรย์ไท่
อี้
ปัจจุบันพลองทองสมปรำรถนำมีควำมสำมำรถใน
กำรเชื่อมต่อสองแดนเซียน เขำจะต้องไม่ยอมแพ้
เด็ดขำดพยำยำมค้นหำควำมลับที่อยู่เบื้องหลังของ
แดนเซียนทั้งสองต่อไป และต้องพึ่งพำพลองทองสม
ปรำรถนำ
เมื่อเขำกลับไปที่อำรำมปรมำจำรย์สุภูติก็ลืมตำขึ้น
ปรมำจำรย์สุภูติยิ้มรับอย่ำงอ่อนโยน ” อู่ อวี้ เจ้ำกลับ
มำแล้วหรือ เจ้ำเพิ่งกลับมำจำกภพเทพปีศำจหรือไร?
”
อู่ อวี้ ครุ่นคิดสักพัก แต่ก็ไม่ได้ค ำตอบค ำถำมของ
ท่ำน ในทำงตรงกันข้ำมเขำกลับย้อนถำมกลับไปว่ำ ”
ท่ำนอำจำรย์ ท่ำนรู้จักแดนเซียนอรหันต์สวรรค์
หรือไม่? ”
หลังจำกนั้นเขำเฝ้ำดูปฏิกิริยำของปรมำจำรย์สุภูติ
เมื่อปรมำจำรย์สุภูติได้ยินเขำถำมเช่นนี้สีหน้ำของ
ท่ำนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ” เจ้ำไปที่แดนเซียนอรหันต์
สวรรค์มำหรือ?”
แม้ว่ำกำรแสดงออกของปรมำจำรย์สุภูติจะค่อนข้ำง
ละเอียดอ่อนเป็นอย่ำงมำก แต่ อู่ อวี้ ก็พยำยำมจับ
ควำมผิดปกติ เวลำนี้เขำแอบระแวดระวังตัวอย่ำงลับ
ๆ ไม่ได้พูดคุยเกี่ยวกับปัญหำในแดนเซียนอรหันต์
สวรรค์ออกมำอย่ำงโจ่งแจ้ง
ถึงแม้ผู้ที่อยู่ตรงเบื้องหน้ำของเขำในยำมนี้จะเป็น
ปรมำจำรย์สุภูติ แต่เขำก็ยังไม่สำมำรถปักใจเชื่อได้
สนิท
เขำรู้สึกเสมอว่ำจักรพรรดิเซียนทุกคนในแดนเซียนวัง
สวรรค์ และอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ในแดนเซียนอรหันต์
สวรรค์มีบำงอย่ำงผิดปกติไม่ถูกต้อง!
ดังนั้นเขำจึงส่ำยศีรษะ ” เปล่ำขอรับ ศิษย์เพียงได้ยิน
มันมำโดยบังเอิญเท่ำนั้น เมื่อไม่นำนมำนี้ศิษย์ได้ท่อง
ส ำรวจอยู่ในภพเทพปีศำจ ดูว่ำจะมีโอกำสยกระดับ
พัฒนำควำมสำมำรถตนเองได้อีกหรือไม่”
“อืม”
เมื่อปรมำจำรย์สุภูติได้ยินค ำนั้น ท่ำนก็พยักหน้ำแล้ว
ไม่กล่ำวอันใดต่อ
หลังจำกกำรแสดงออกของเขำเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ท่ำนก็จบกำรสนทนำทันที
จนป่ำนนี้ อู่ อวี้ ยังไม่เห็นกำรเปลี่ยนแปลงใด ๆ
เกิดขึ้นบนสีหน้ำของท่ำนปรมำจำรย์สุภูติ ซึ่งท ำให้
เขำดูไม่ออกว่ำท่ำนก ำลังคิดอะไรอยู่จึงยอมแพ้ใน
ที่สุด
หลังจำกนั้นเขำก็อ ำลำท่ำนปรมำจำรย์สุภูติ ออกจำก
อำรำมของท่ำนอย่ำงเงียบ ๆ จำกนั้นก็ไปหลบซ่อน
ตัวอยู่ใกล้ ๆ สวรรค์ฤทัยแล้วเริ่มฝึกฝนบ ำเพ็ญเพียร
ต่อ
แน่นอนว่ำกำรฝึกฝนของ อู่ อวี้ คือกำร ‘กลืนกิน’
ตอนนี้เขำเป็นเจ้ำของพระธำตุอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์และ
ซำกศพพิภพอรหันต์จ ำนวนมำกมำย เขำสำมำรถ
กลืนกินสิ่งเหล่ำนี้เพื่อขยำยพิภพกลืนสวรรค์ของ
ตนเอง
ทรัพยำกรที่เขำครอบครองผนวกกับพลัง
ควำมสำมำรถกลืนกิน ท ำให้สถำนกำรณ์ในยำมนี้มิ
ต่ำงจำกตอนที่อยู่ในสุสำนจักรพรรดิเซียน ซึ่งท ำให้
พิภพกลืนสวรรค์ของเขำขยำยตัวอย่ำงต่อเนื่อง
กำรฝึกฝนบ ำเพ็ญตนในขอบเขตจักรพรรดิเซียน
ค่อนข้ำงเรียบง่ำยกว่ำก่อนหน้ำนี้ แต่ในขณะเดียวกัน
ก็ซับซ้อนกว่ำมำก
กล่ำวง่ำย ๆ ก็คือกำรยกระดับอำณำจักรจักรพรรดิ
เซียนไม่จ ำเป็นต้องมีควำมรู้แจ้งลึกซึ้งมำกมำยนัก สิ่ง
ส ำคัญคือกำรขยำยขอบเขตพิภพจักรพรรดิสูงสุด ท ำ
ให้พลังเซียนพิภพจักรพรรดิของตนเองแข็งแกร่งขึ้น
ส่วนควำมซับซ้อนก็เป็นเพรำะกำรขยำยขอบเขตของ
พิภพกลืนสวรรค์ มันเป็นอะไรที่มำกกว่ำกำรกลืนกิน
ส ำหรับ อู่ อวี้ กำรก้ำวขึ้นสู่จักรพรรดิเซียนนิรันดร์ขั้น
ที่สำมค่อนข้ำงรวดเร็วดี แต่เมื่อต้องกำรจะเข้ำขึ้นสู่
ขั้นที่สี่มันก็เริ่มไม่ง่ำยดำยดังเดิม
ต่อให้เขำจะกลืนซำกศพของจักรพรรดิเซียนหรือ
ซำกศพอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์มำกกว่ำนี้ไปก็ไร้ประโยชน์
เพรำะกำรฝึกฝนบ ำเพ็ญเพียรต่อจำกนี้เขำต้องสร้ำง
สิ่งที่ถือก ำเนิดจำกกำรสรรค์สร้ำงของตนเอง จึง
เป็นไปไม่ได้ที่จะฝ่ำทะลวงระดับพลังด้วยกำรกลืนกิน
หรือดูดซับประสบกำรณ์ของผู้อื่น
แน่นอนว่ำถ้ำเขำสำมำรถกลืนกินซำกศพจักรพรรดิ
เซียนหรือซำกศพพิภพอรหันต์ มันจะช่วย
ประหยัดเวลำในกำรฝึกฝนให้แก่เขำอย่ำงยิ่ง
ด้วยควำมช่วยเหลือจำกซำกศพของจักรพรรดิเซียน
จ ำนวนมำก ผนวกกับซำกศพของอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์
รวมถึงพระธำตุอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ มันจะท ำให้
อำณำจักรพลังของเขำก้ำวทะยำนขึ้นเร็วกว่ำ
จักรพรรดิเซียนทั่วไปมำก
——————-