กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1742: วัฏฏสงสาร

อู่ อวี้ จมอยู่ในห้วงแห่งการฝึกฝนอย่างสมบูรณ์

เขากลืนกินอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์คิ้วยาวและอรหันต์ถุงผ้า

ไม่ว่าจะเป็นอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์หรือจักรพรรดิเซียน อู่

อวี้ ล้วนได้ข้อมูลเชิงลึกบางอย่างซึ่งเป็นประโยชน์ต่อ

การฝึกฝนแทบทั้งสิ้น

ตอนนี้อาณาจักรฝึกตนของเขาอยู่ระดับจักรพรรดิ

เซียนนิรันดร์ขั้นที่สาม ถือได้ว่ายังเป็นจุดเริ่มต้น

เริ่มต้นเท่านั้น ในอนาคตเขาจะต้องยกระดับพัฒนา

ทักษะความสามารถต่าง ๆ เพิ่มขึ้น แล้วมันจะต้องไม่

เป็นเพียงแค่ความคิดลม ๆ แล้ง ๆ

” สิ่งส าคัญของอาณาจักรจักรพรรดิเซียนก็คือ ‘การ

สรรค์สร้าง’ ! และจุดส าคัญอยู่ที่การขยายตัวของ

พิภพจักรพรรดิ หลังจากพิภพจักรพรรดิขยายตัว สิ่ง

นี้ยังน ามาซึ่งปัญหาในการสรรค์สร้างอีกด้วย ”

” พลังการสรรค์สร้างของจักรพรรดิเซียนกับอรหันต์

ศักดิ์สิทธิ์แตกต่างกัน ส่งผลให้พิภพจักรพรรดิของ

จักรพรรดิเซียนและอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์จึงแตกต่างกัน

อย่างสิ้นเชิง ”

อู่ อวี้ ครุ่นคิดหลาย ๆ อย่างเกี่ยวกับการฝึกฝน เขา

รู้สึกว่าต้องเร่งรัดให้มากขึ้น เพื่อปรับปรุงอาณาจักร

การฝึกตนของตนเอง

ก่อนอื่นเขาจะต้องทบทวนความเข้าใจที่ได้มาจาก

อาณาจักรจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ขั้นที่สามเสียก่อน

จากนั้นก็เริ่มพิจารณาขั้นที่สี่

เขามาถึงระดับจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ขั้นที่สามได้

แล้ว แต่การเข้าสู่ขั้นที่สี่ยังคงคลุมเครือไม่ชัดเจน

เมื่อพิจารณาจากประสบการณ์ของอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์

และจักรพรรดิปีศาจทั้งหลาย ท าให้เขาได้รู้ว่ากุญแจ

ส าคัญในการทะลวงผ่านเข้าสู่ขั้นที่สี่ คือการสร้าง

‘วัฏสงสาร’ ในพิภพจักรพรรดิของตนเอง

เมื่อใดที่สามารถสรรค์สร้าง ‘วัฏสงสาร’ ขึ้นภายใน

พิภพจักรพรรดิจนสมบูรณ์ได้ ท าให้มนุษย์และ

สิ่งมีชีวิตภายในพิภพจักรพรรดิมีวงจรชีวิตที่สมบูรณ์

เวียนว่ายตายเกิดจนเกิดเป็นรูปแบบของ ‘วิญญาณ’

กลับมามีชีวิตใหม่ได้อีกครั้ง

ด้วยวิธีนี้จะท าให้สรรพชีวิตในพิภพจักรพรรดิสูงสุดมี

วงจรชีวิตที่สมบูรณ์ โดยที่ อู่ อวี้ ไม่ต้องสรรค์สร้าง

พวกเขาขึ้นมาทีละคนอีก

แน่นอนว่าหลังจากเข้าสู่วังวนวัฏสงสาร ทุกอย่าง

เกี่ยวกับบุคคลผู้นั้นจะหายไปแล้วคนใหม่ก็ถือก าเนิด

ขึ้นมา

พิภพจักรพรรดิมีวงจรวัฏสงสาร แดนเซียนเองก็อยู่

ในวงจรวัฏสงสารเช่นกัน

เมื่อจักรพรรดิเซียนตาย จักรพรรดิเซียนผู้นั้นก็จะอยู่

ในวงจรวัฏสงสาร ผสานรวมเข้ากับวัฏสงสารแดน

เซียน เทียบเท่ากับวงจรวัฏสงสารขนาดเล็กผสาน

เข้ากับวงจรวัฏสงสารที่ยิ่งใหญ่

สิ่งนี้ท าให้นึกถึง อู่ อวี้ อดีต ตอนที่เขาอยู่ในชมพู

ทวีปโลกธาตุและทวีปแห่งทวยเทพตงเสิ้ง การเวียน

ว่ายตายเกิดในโลกมนุษย์ ในตอนนั้นไม่ว่าจะเป็น

ผู้คนหรือผู้ฝึกตนธรรมดาสามัญไม่มีผู้ใดตระหนักถึง

สิ่งที่ลึกซึ้งมากมายเพียงนี้

ตอนนี้ดูเหมือนว่าการเวียนว่ายตายเกิดตามวัฏจักร

ของชมพูทวีปโลกธาตุ ได้ถูกผสานรวมเข้ากับวัฏจักร

ของแดนเซียนวังสวรรค์ กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของ

แดนเซียนวังสวรรค์

” ระหว่างอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ต่อสู้กัน พวกมันคุ้นเคย

การกลืนกินสรรพชีวิตในพิภพอรหันต์จนหมดเกลี้ยง

แล้วแปรเปลี่ยนมาเป็นพลังให้แก่ตนเอง แต่ส าหรับ

อรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นที่สี่ แม้ว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นจะถูก

กลืนกิน แต่พวกมันก็สามารถสร้างมนุษย์ขึ้นมาใหม่

ได้อย่างรวดเร็ว ทั้งหมดเป็นเพราะ ‘วัฏสงสาร’ ของ

พิภพอรหันต์ ”

อู่ อวี้ สามารถเข้าใจสิ่งต่าง ๆ ได้มากมาย เขารู้สึกว่า

ตนเองก าลังก้าวไปสู่ระดับที่สูงขึ้น ตราบใดที่ยังไม่

สามารถก้าวถึงระดับจักรพรรดิเซียนก็จะไม่มีวันได้

สัมผัสกับสิ่งเหล่านี้

“นี่คือพิภพจักรพรรดิของจักรพรรดิเซียน!”

ในพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ อู่ อวี้ คือเทพผู้ควบคุม

ทุกสรรพสิ่ง

เขายังไม่รู้วิธีการสร้างวัฏสงสาร เนื่องจากจักรพรรดิ

เซียน จักรพรรดิปีศาจ อรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ มีวิธีการ

สรรค์สร้างวัฏสงสารที่แตกต่างกัน แล้วเป็นเรื่องยาก

ส าหรับ อู่ อวี้ ที่จะได้เรียนรู้สิ่งนี้จากผู้อื่น เขาต้อง

เข้าใจมันด้วยตนเอง

ก่อนหน้านี้ในพิภพกลืนสวรรค์ของเขาเต็มไปด้วย

พายุสีด าอันบ้าคลั่ง แต่ตอนนี้มันได้หายไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม อู่ อวี้ ระมัดระวังตัวเป็นอย่างมาก เขา

รู้ดีว่าถ้าเขาตะบี้ตะบันกลืนกินแบบไม่ยั้ง พิภพกลืน

สวรรค์ของเขาก็จะเต็มไปด้วยพายุสีด าอันบ้าคลั่ง

เขาไม่อยากเห็นมนุษย์ในพิภพกลืนสวรรค์ต้องตก

ตายไปเพราะเรื่องแบบนี้อีก

ตอนนี้เขาเริ่มสร้างมนุษย์ขึ้นใหม่อีกครั้ง โดยปล่อยให้

พวกเขากระจายอยู่ทั่วพิภพกลืนสวรรค์ทีละคน

มนุษย์เหล่านี้ยังไม่เข้าสู่วงจรวัฏสงสาร แต่ปราณ

วิญญาณในพิภพจักรพรรดิก็แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก

มีโอกาสที่มนุษย์เหล่านี้จะฝึกฝนบ าเพ็ญ

เวลานี้พิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ยังอยู่ในโลกยุคหิน

หรือที่เรียกกันว่ายุคโบราณก่อนประวัติศาสตร์ สัตว์ดุ

ร้ายจ านวนนับไม่ถ้วนอาละวาดไปทั่วพวกมันถือเป็น

ปัญหาใหญ่ในการอยู่รอดของมนุษย์ ถึงกระนั้นกลัว

เขาก็ยังมีความสามารถในการฝึกฝนเรียนรู้ที่จะ

ปกป้องชีวิตของตนเอง

” มนุษย์ในพิภพกลืนสวรรค์ฝึกฝนได้อย่างรวดเร็ว

แต่น่าเสียดายที่พวกเขาไม่สามารถฝึกฝนจึง

กลายเป็นเซียนอมตะได้ สภาพในตอนนี้อย่ากล่าวถึง

ให้มีฝีมือแข็งแกร่งถึงขั้นนั้นเลย แค่จะเอาชีวิตรอดไป

วัน ๆ ก็ยังยากเย็น ”

สาเหตุหลักเป็นเพราะอาณาจักรฝึกตนในปัจจุบัน

ของ อู่ อวี้ ยังต ่าเกินไป

ถ้าเขาสามารถก้าวขึ้นสู่อาณาจักรจักรพรรดิเซียนขั้น

ที่ห้า มนุษย์ในพิภพกลืนสวรรค์ของเขาอาจจะบรรลุ

กลายเป็นเซียนอมตะก็ได้ อีกทั้งภายใต้พลังแห่งการ

ควบคุมของพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ บางทีอาจจะ

แข็งแกร่งกว่าจักรพรรดิโบราณเหยียนหวงที่ควบคุม

ชมพูทวีปโลกธาตุ

ท้ายที่สุดพิภพกลืนสวรรค์ถูกสร้างขึ้นโดยเขา

มนุษย์เหล่านี้ล้วนถูกสรรค์สร้างขึ้นโดยตัวเขา และ

พวกเขายังอาศัยอยู่ในพิภพจักรพรรดิของเขาด้วย

เมื่อใดที่เขาสิ้นชีพ พิภพจักรพรรดิสูงสุดก็จะตกเป็น

ของแดนสวรรค์ รวมเป็นหนึ่งในเก้าหมื่นพิภพขนาด

เล็ก เมื่อถึงยามนั้นพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ จะ

เปลี่ยนสถานะกลายเป็นพิภพกลืนสวรรค์เช่นเดียวกับ

ชมพูทวีปโลกธาตุ หลังจากนั้นแดนสวรรค์ก็จะส่ง

เทพเซียนผู้พิทักษ์มาท าหน้าที่คุ้มครอง

แน่นอนว่า อู่ อวี้ ไม่เคยคิดว่าเขาจะตายง่าย ๆ

ท้ายสุดแล้วการที่จักรพรรดิเซียนนิรันดร์จะตกตาย

นั้นถือเป็นเรื่องยากเย็นยิ่ง

” น่าเสียดายที่การสร้างวัฏฏสงสารมิใช่เรื่องง่ายเลย

มิอาจท าได้ในชั่วขณะ ”

ในเมื่อตอนนี้ไร้ซึ่งหนทาง อู่ อวี้ จึงล้มเลิกความคิดไป

ก่อน จากนั้นก็ทุ่มเทความสนใจไปที่การสร้างมนุษย์

จนแพร่กระจายไปทั่วทั้งพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์

หลังจากนี้ไปหากเข้าใช้พระธาตุอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์ใน

การฝึกฝน คงต้องคิดหน้าคิดหลังให้ดี มิฉะนั้นแล้ว

เดี๋ยวมนุษย์ในพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์จะตายเอา

ง่าย ๆ

” ดูจากเวลา ลั่วผินกับคนอื่น ๆ น่าจะออกมาแล้ว ”

ยามนี้ อู่ อวี้ รู้สึกวิตกกังวลเล็กน้อย ด้วยกลัวว่าพวก

เขาจะประสบอุบัติเหตุในแดนสงครามมารฟ้า แต่เขา

ก็มั่นใจในตัวของลั่วผินกับพรรคพวกคนอื่น ๆ จึงมิได้

วิตกกังวลมากเกินไป

เมื่อคิดถึงลั่วผิน ในใจของเขาก็รู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมา

เล็กน้อย

ตลอดช่วงเวลาหลายปีมานี้มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น

ตลอด การที่เขาต้องเผชิญหน้ากับปัญหาโดยมิได้

หยุดพัก ท าให้เขารู้สึกเหนื่อยล้าอยู่ไม่น้อย

หลังจากนั้นเขาก็กลับไปสวรรค์ฤทัยอย่างระมัดระวัง

เพื่อป้องกันไม่ให้ตนเองถูกปรมาจารย์ไท่อี้พบเจอ

ชั่วขณะนี้เขามิกล้าพบหน้าจักรพรรดิเซียนหยั่งรู้

ดาราด้วยซ ้า เพราะกลัวว่าตนเองจะเปิดเผยร่องรอย

จนถูกปรมาจารย์ไท่อี้พบตัวเอาได้

มิใช่ว่า อู่ อวี้ ไม่เชื่อใจจักรพรรดิเซียนหยั่งรู้ดารา แต่

ปรมาจารย์ไท่อี้มีความสามารถมากเกินไป ไม่แน่เขา

อาจจะพบร่องรอยของ อู่ อวี้ ด้วยวิธีการลึกลับ

บางอย่างก็เป็นได้?

เมื่อ อู่ อวี้ เข้ามาในอารามสุภูติอีกครั้ง เวลาก็

ล่วงเลยผ่านหนึ่งหมื่นปีแล้วหลังจากลั่วผินเข้าสู่แดน

สงครามมารฟ้า

หลังจากเขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ก็พบกับลั่วผินผู้มี

เรือนร่างอ้อนแอ้นอรชร เย่ซีซีสาวน้อยน่ารักผู้งดงาม

และ หนานซานหวางเยว่ที่ก าลังสะบัดพัดจีบในมือดั่ง

คุณชายเจ้าส าราญ

สีหน้าของคนทั้งสามซีดเซียวเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่า

พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับความทุกข์ทรมานในแดน

สงครามมารฟ้ามามากเพียงใด

แต่ในท้ายสุดพวกเขาก็กลับมาอย่างปลอดภัย!

” พวกเจ้ากลับมารวมตัวกันอีกครั้งแล้ว ”

ปรมาจารย์สุภูติยิ้มด้วยความยินดี แลประหลาดใจอยู่

ไม่น้อย

ท่านไม่คาดคิดว่าพวกเขาจะออกมาจากแดนสงคราม

มารฟ้าทั้ง ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่ได้ ท้ายสุดแล้วทั่วทั้งแดน

สวรรค์แห่งนี้ผู้ที่เข้ารับการทดสอบในแดนสงคราม

มารฟ้าแล้วรอดมาได้มีเพียงพวกเขาเท่านั้น

“ขอบคุณท่านปรมาจารย์”

อู่ อวี้ กับพรรคพวกรู้สึกขอบคุณปรมาจารย์สุภูติเป็น

อย่างยิ่ง เพราะทั้งหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งที่ปรมาจารย์สุ

ภูติมอบให้พวกเขา

ยิ่งกว่าไปนั้นดูเหมือนว่าปรมาจารย์สุภูติจะมิได้เอ่ย

ถามถึงพลองสมปรารถนาเลยด้วยซ ้า… ดังนั้น อู่ อวี้

จึงไม่คิดอันใดให้มากความ เป็นเช่นนี้ก็ดีอยู่แล้ว

“เยี่ยมมาก”

อู่ อวี้ รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย จากนั้นก็รีบทะยานเข้าไป

กอดลั่วผินทันที เขาสัมผัสได้ว่าจิตเซียนในร่างลั่วผิน

เป็นเช่นเดียวกับเขาก่อนหน้านี้ ที่ก้าวเข้าสู่อาณาจักร

จักรพรรดิเซียนล่วงหน้า

แน่นอนว่าเป็นเพราะนางเข้าสู่แดนสงครามมารนฟ้า

มิใช่แดนสงครามสู่นิรันดร์ ด้วยเหตุนี้นางจึงมิได้

ทะลวงฝ่าด่านอย่างสมบูรณ์ แค่ก้าวเข้ามาก่อน

ครึ่งหนึ่งเท่านั้น

” เจ้ากังวลเช่นนี้ แสดงว่าไม่เชื่อใจข้างั้นหรือ? ”

ลั่วผินไม่คาดคิดว่า อู่ อวี้ จะโผเข้ากอดนางทันทีที่

เห็นหน้า นางจึงอดหน้าแดงอย่างช่วยไม่ได้

” หมายความว่าอย่างไร? ข้ามิได้พบเจอเจ้ามานาน

แล้ว ”

อู่ อวี้ ยิ้มแต่ก็ไม่ยอมปล่อยนาง

” จิ๊จิ๊ ภาพแบบนี้เด็กไม่ควรดู ไม่ควรดู ”

เมื่อหนานซานหวางเยว่เห็นภาพดังกล่าว เขาก็เอา

ผัดบังสายตาของเย่ซีซีไว้

” เจ้าเป็นแค่เด็กน้อยในครอบครัวเท่านั้น! ”

เย่ซีซีรู้สึกไม่พอใจ “ข้าอายุกี่หมื่นปีแล้ว? เจ้ายังเห็น

ข้าเป็นเด็กอีกงั้นหรือ?”

ทั้งสองวิ่งไล่หยอกล้อกันจนออกไปด้านนอก ทั้งยัง

ต้องการให้เวลาส่วนตัวกับ อู่ อวี้ และลั่วผินอีกด้วย

ส าหรับปรมาจารย์สุภูติท่านยิ้มอย่างอ่อนโยน จากนั้น

ก็โบกมือเบา ๆ แล้วส่ง อู่ อวี้ กับลั่วผินกลับไปที่

อารามของตนเอง

เพียงชั่วอึดใจสภาพแวดล้อมรอบกายของพวกเขาก็

แปรเปลี่ยนเป็นคุ้นเคยในทันใด เทียนไขส่องสว่าง

แสงสีแดงอย่างโอนโยน ไม่นานนัก อู่ อวี้ ก็พบว่า

ตนเองมิอาจปล่อยสาวงามตรงหน้าได้อีกต่อไป

จากนั้นเขาก็ค่อย ๆ กดร่างของนางลงเบื้องล่าง

” เหตุใดจึงต้องรีบร้อนขนาดนั้น? ”

ลั่วผินไม่คาดคิดว่า อู่ อวี้ จะอุกอาจถึงเพียงนี้ นางจึง

เอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าแดงก ่า

เมื่อจับจ้องไปยังดวงเนตรอันแสนงดงามพร่างพราว

ของนาง อู่ อวี้ ก็ไม่อยากจะพูดคุยอันใดให้มากความ

อีกต่อไป หลังจากนั้นเขาก็เข้าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยง

นางทันที พร้อมกระซิบอย่างแผ่วเบาว่า ” ลั่วผิน

การที่ข้ามีเจ้าเคียงคู่นั้นเธอเป็นเกียรติในชีวิตของข้า

เลยทีเดียว!”

” ข้าก็เช่นกัน… ”

โฉมงามเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางซึ่งเปี่ยมไปด้วยความ

หลงใหล พร้อมโอบกอด อู่ อวี้

ทัศนียภาพอันงดงามราวกับสวรรค์สรรค์สร้าง ชวน

ให้ผู้คนลงหลงใหลเคลิบเคลิ้มเสมือนอยู่ในห้วงคะนึง

ฝัน

ระหว่างนี้ อู่ อวี้ ยังไม่ลืมใช้ความสามารถ ‘ส่งต่อ’

ให้กับลั่วผิน ด้านหนึ่งนางต้องพยายามท าความ

เข้าใจอย่างลึกซึ้งเพื่อทะลวงฝ่าเข้าสู่ระดับจักรพรรดิ

เซียน ในทางกลับกันเขายังเปลี่ยนพระธาตุอรหันต์

ศักดิ์สิทธิ์ที่กลืนกินมาเพื่อส่งต่อมรดกให้แก่นาง ท าให้

แรงกดดันจากพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ของ อู่ อวี้

น้อยลงมาก

ขณะที่เขาส่งต่อมรดกให้แก่ลั่วผิน ทั้งสองก็ยังคงร่วม

รักกันต่อไป

แม้ว่าช่วงเวลาแห่งความฝันระหว่างพวกเขาจะจบ

แต่พวกเขาก็ยังมิได้แยกจากไปไหน และยังคงมุ่งมั่น

ฝึกฝนต่อไป

ยามนี้ถือเป็นช่วงเวลาวิกฤตของนาง

ท้ายสุดแล้วไม่ว่าผู้ใดก็ตามอาณาจักรจักรพรรดิเซียน

นั้นถือเป็นจุดเปลี่ยนส าคัญ

ส าหรับลั่วผินมีเพียงก้าวเข้าสู่ระดับจักรพรรดิเซียน

เท่านั้น นางถึงจะสามารถช่วยเหลือ อู่ อวี้ ได้อย่าง

แท้จริงโดยมิต้องแยกจากกันอีก

โดยเฉพาะยามนี้ อู่ อวี้ ที่ก าลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ

ได้บรรลุถึงอาณาจักรจักรพรรดิเซียนขั้นที่สามแล้ว

แม้กระทั่งอาณาจักรอรหันต์ศักดิ์สิทธิ์เทิดหล้าก็ยังถูก

เขาสังหาร ท าให้ลั่วผินรู้สึกกดดันเป็นอย่างยิ่ง

ในแดนสงครามมารฟ้า ลั่วผินได้ยกยกระดับจิตเซียน

ของนางจนบรรลุเข้าสู่อาณาจักรจักรพรรดิเซียน

แล้ว

และด้วยความสามารถ ‘ส่งต่อ’ ของ อู่ อวี้ ท าให้ลั่ว

ผินได้รับความรู้ความเข้าใจมากมายเกี่ยวกับเต๋า เฉก

เช่นเดียวกับการกลืนกินซากศพจักรพรรดิปีศาจนิ

รันดร์ในสุสานจักรพรรดินิรันดร์ของ อู่ อวี้ ท าให้นาง

ฝ่าทะลวงอาณาจักรพลังได้อย่างไม่หยุดยั้ง

ความจริงแล้วยามนี้หนานซานหวางเยว่กับเย่ซีซีก็

น่าจะฝ่าทะลวงเช่นกัน แต่ด้วยความสามารถในการ

ส่งต่อของ อู่ อวี้ ท าให้ลั่วผินยกระดับได้เร็วที่สุด

ในที่สุดราตรีหนึ่ง ร่างกายของลั่วผินก็แปรเปลี่ยนไป

รัศมีพลังปราณจักรพรรดิเซียนนิรันดร์ระเบิดออกมา

จากร่างของนาง นางอาศัยความเข้าใจที่ได้รับการส่ง

ต่อจาก อู่ อวี้ จนในที่สุดก็เปลี่ยนแปลงอาณาจักร

แห่งชีวิต ฝ่าทะลวงได้ส าเร็จ

ปัจจุบันนางก าลังฝ่าทะลวงเข้าสู่อาณาจักรจักรพรรดิ

เซียนนิรันดร์

ยามนี้ดูเหมือน อู่ อวี้ จะได้ยินเสียงค ารามของมังกร

บรรพกาลอย่างแผ่วเบา อายปราณของจักรพรรดิ

เซียนระเบิดอบอวลไปทั่วทั้งอารามเซียน