กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 1759: ภัยพิบัติ

ในมุมมองของ อู่ อวี้ ดูเหมือนว่าพื้นฐานฝึกตนของ

บรรพชนมารกลืนสวรรค์ยังไม่ได้รับการปรับปรุง

ยกระดับขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องง่ายส าหรับเขาที่จะจัดการ

แต่ติดปัญหาตรงที่อีกฝ่ายรู้จักพลังอิทธิฤทธิ์และ

ความสามารถต่าง ๆ ที่เขาใช้ เกรงว่าในขณะต่อสู้

หากนางใช้เมฆาตลบฟ้ากระโดดหลบหนี อู่ อวี้ คงไม่

สามารถตามรอยนางได้อีก

แต่เขาก็มิอาจปล่อยให้นางท าลายสวนลูกท้อได้อีก

ต่อไป

ก่อนหน้านี้ราชินีมารดรให้อภัย อู่ อวี้ แม้ว่าเขาจะ

กลืนกินลูกท้อไปยี่สิบเจ็ดลูก

แต่ถ้าสูญเสียลูกท้อมากไปกว่านี้ ราชินีมารดรคงไม่

ยอมง่าย ๆ เป็นแน่

หลังจากที่ไถ่ถาม อู่ อวี้ ก็เปิดฉากโจมตีบรรพชนมาร

กลืนสวรรค์ทันที โดยที่ไม่ปล่อยให้ฝ่ายตรงข้ามมี

โอกาสได้ตอบโต้แม้แต่น้อย

แต่เมื่อเขาโจมตี บรรพชนมารกลืนสวรรค์ก็หัวเราะ

ออกมาเบา ๆ “ ช่างโง่เขลาจริง ๆ อู่ อวี้… เจ้ายังไม่

เข้าใจอีกหรือ? ร่างกายเจ้าเป็นของข้าแล้ว! เจ้าไม่

สนใจบ้างหรือไรว่าไฉนข้าถึงกล้ามาขโมยลูกท้อซึ่ง ๆ

หน้าเช่นนี้? ”

เมื่อนางกล่าวเช่นนี้ อู่ อวี้ ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ

ทันที

บรรพชนมารกลืนสวรรค์กล่าวถูกต้อง เดิมทีส่วนหนึ่ง

ของร่างนี้เป็นของบรรพชนมารกลืนสวรรค์

ในขณะที่เขาก าลังรู้สึกแย่อย่างที่สุด ทันใดนั้นเขาก็

รู้สึกว่าไม่สามารถควบคุมร่างกายของตนเองได้

เขาก าลังถูกสัญชาตญาณของบรรพชนมารกลืน

สวรรค์ควบคุม ดวงตากลายเป็นสีแดงก ่า!

“ ไม่มีทาง… เด็ดขาด!”

อู่ อวี้ ตระหนักได้ทันทีว่า ดูเหมือนบรรพชนมาร

กลืนสวรรค์จะมีวิธีควบคุมร่างกายของเขา ฉะนั้นเขา

จึงพยายามกัดฟันสู้อย่างเต็มที่

เขาจะไม่ยอมถูกอีกฝ่ายควบคุมเช่นนี้!

ไม่เช่นนั้นคงไม่อาจคาดเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ต่อไป

ส่วนอีกด้านหนึ่งเขาคงไม่สามารถปล่อยให้สวนลูกท้อ

สูญเสียไปมากกว่านี้ ในทางกลับเขาไม่สามารถปล่อย

ให้หมิงซวงเกิดอุบัติเหตุใด ๆ ได้เช่นกัน

เขาพยายามดิ้นรนสุดชีวิตด้วยการมองภาพจ าแลง

หัวใจวานร!

เมื่อดวงเนตรของเขาเริ่มส่องประกายแสงสีทอง ใน

ที่สุดเขาก็สามารถต้านทานการควบคุมของอีกฝ่ายได้

ถึงกระนั้นภายในดวงตาของเขาก็ยังมีแสงสีแดงเจือ

ปนอยู่ แต่แสงสีทองของเขาก็พยายามสะกดข่มมันไว้

อย่างเต็มที่ เพื่อที่เขาจะได้ควบคุมร่างกายของตนเอง

ตามปกติ

“เอามาให้ข้า!”

อู่ อวี้ ร้องค ารามจากนั้นร่างกายของเขาก็เคลื่อนไหว

ไปอย่างรวดเร็ว พยายามไล่จับบรรพชนมารกลืน

สวรรค์

แต่ไม่คาดคิดว่าร่างของบรรพชนมารกลืนสวรรค์จะ

สั่นไหวไปชั่วขณะ นางก็ฝึกฝนเมฆาตลบฟ้าเช่นกัน

และสิ่งนี้ก็คือพลังอิทธิฤทธิ์ร่างเงาจ าแลง

แม้ว่า ‘ชั่วพริบตา’ ของ อู่ อวี้ จะมีระดับความเร็ว

เหนือกว่าร่างเงาจ าแลง แต่เขาต้องแบ่งสมาธิเพื่อ

ไม่ให้ถูกบรรพชนมารกลืนสวรรค์ควบคุมร่างกายอีก

จึงท าให้เขาไม่สามารถไล่ตามอีกฝ่ายได้ทัน

ระหว่างการไล่ล่าหลบหนีแสงสีทองในดวงตาของ อู่

อวี้ ก็ค่อย ๆ อ่อนลงเรื่อย ๆ

แต่สีแดงโลหิตในดวงตาของเขากลับเริ่มเข้มข้นมาก

ขึ้นเรื่อย ๆ!

” อู่ อวี้∼ จะเอาอย่างไรเล่าทีนี้? จงยอมแพ้เสียเถอะ

คิดดูสิสวนลูกท้อแห่งนี้ช่างกว้างใหญ่อย่างยิ่ง เรามา

เพลิดเพลินกับมันจะดีกว่า? ” บรรพชนมารกลืน

สวรรค์ยิ้มเยาะ เส้นเกศาสีขาวกับนัยน์ตาสีแดงโลหิต

ก าลังเคลื่อนไหวไปมาไปทั่วสวนลูกท้อ ท าให้ อู่ อวี้

ไม่มีโอกาสแม้แต่น้อย

อู่ อวี้ รู้สึกว่าเมื่อเวลาผ่านไปเขายิ่งถูกควบคุมมาก

ขึ้นเรื่อย ๆ

ในที่สุดดวงตาของเขาก็กลายเป็นสีแดงโลหิต

ร่องรอยสุดท้ายของการควบคุมร่างกายค่อย ๆ

หายไปในไม่ช้า!

“ไม่… ข้าไม่ไหวแล้ว … ”

ดวงตาของ อู่ อวี้ เปลี่ยนเป็นสีแดงโลหิต จ้องมอง

ร่างที่งดงามของอสูรกลืนสวรรค์ที่ก าลังทะยานไป

ข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง สถานการณ์ในตอนนี้เขา

สามารถใช้พลังอิทธิฤทธิ์เคล็ดล่าวิญญาณได้เพียง

อย่างเดียวเท่านั้น!

ที่ส าคัญบรรพชนมารกลืนสวรรค์ไม่ทันสังเกตเห็น

ขณะ อู่ อวี้ ใช้ออกด้วยพลังอิทธิฤทธิ์ เข็มล่า

วิญญาณจ านวนมากพุ่งฝ่าอากาศจมเข้าไปบน

ร่างกายของนางอย่างไร้เสียงไร้กลิ่น

เข็มล่าวิญญาณฝังเข้าไปในร่างของนางอย่างรวดเร็ว

ตราบใดที่เข็มล่าวิญญาณยังอยู่ในร่างของนาง อู่ อวี้

จะสามารถรับรู้ได้ตลอดว่านางอยู่ที่ใด

ยิ่งไปกว่านั้นพื้นฐานการฝึกตนของเขายังอยู่ในระดับ

จักรพรรดิเซียนนิรันดร์ขั้นที่สี่ ซึ่งถือเป็นระดับที่สูงส่ง

เป็นอย่างยิ่งท่ามกลางสวรรค์และปฐพีแห่งนี้ ไม่มี

ทางที่บรรพชนมารกลืนสวรรค์จะสังเกตเห็นหรือปัด

ป้องเข็มล่าวิญญาณได้อย่างแน่นอน

เมื่อเขาใช้ออกด้วยเข็มล่าวิญญาณดวงตาของเขาก็

กลายเป็นสีแดงสนิท!

เขาควรไล่ติดตามบรรพชนมารกลืนสวรรค์เพื่อจับกุม

นาง แต่กลายเป็นว่าความสนใจของเขาทั้งหมดใน

ยามนี้อยู่ที่สวนลูกท้อ!

ปัจจุบันลูกท้อแต่ละผลใกล้จะสุกแล้ว หลายลูก

เติบโตเต็มที่ปราณวิญญาณเซียนบนลูกท้อมีจ านวน

มากมายจนน่าตกใจ

ยามนี้ร่างกายของ อู่ อวี้ ถูกบรรพชนมารกลืนสวรรค์

ควบคุม เขาจึงเริ่มกลืนกินลูกท้อในสวนลูกท้อราชินี

มารดรอีกครั้ง!

อู่ อวี้ ไม่สามารถหยุดยั้งมันได้อีกต่อไป กระท าได้

เพียงดึงลูกท้อออกมากินทีละลูก ๆ อย่างรวดเร็ว

” อย่างไรนั่นก็เป็นร่างกายของข้า ถ้าจะให้เจ้ากินผล

ลูกท้อดี ๆ ก็แล้วกัน คอยดูเถอะสักวันหนึ่งข้าจะเอา

ร่างนี้กลับคืนมาให้จงได้!”

บรรพชนมารกลืนสวรรค์ยิ้มแปลก ๆ จากนั้นก็เริ่มกิน

ลูกท้อกับ อู่ อวี้

แต่เนื่องจากพื้นฐานฝึกตนของนางต ่ากว่า อู่ อวี้ มาก

ความเร็วในการกลืนกินของนางจึงเทียบไม่ได้กับเขา

ขณะที่ อู่ อวี้ กลืนกินลูกท้อไปหลายลูก ส่วนนางเพิ่ง

กินไปได้แค่ลูกเดียว

ท้ายที่สุดพลังฝีมือของ อู่ อวี้ อยู่ในระดับจักรพรรดิ

เซียนนิรันดร์ขั้นที่สี่ ซึ่งสูงกว่าพื้นฐานฝึกตนกายา

ศักดิ์สิทธิ์บัวสวรรค์ของนางมาก

หลังจากเขาได้กลืนลูกท้อเหล่านี้เข้าไป พื้นฐานฝึก

ตนของเขาจะต้องเพิ่มขึ้นมากอย่างแน่นอน

แต่บรรพชนมารกลืนสวรรค์ก็มิได้รู้สึกกังวล ด้วย

เพราะคิดว่าสักวันหนึ่งร่างกายของ อู่ อวี้ จะตกเป็น

ของนาง

ฉะนั้นการจะมอบลูกท้อเหล่านี้ให้ อู่ อวี้ จะเป็น

อย่างไรเล่า?

ดวงตาของ อู่ อวี้ เป็นสีแดงก ่าเขมือบกินลูกท้ออย่าง

เมามัน!

แม้บรรพชนมารกลืนสวรรค์จะได้กินลูกท้อทีละลูก

แต่เพียงแค่ไม่กี่ลูกมันก็มากเพียงพอที่จะท าให้กายา

ศักดิ์สิทธิ์บัวสวรรค์ทะลวงขึ้นสู่อาณาจักรจักรพรรดินิ

รันดร์ได้ในทันที

เมื่อบรรพชนมารกลืนสวรรค์รู้สึกว่าตนเองกลืนกินไป

มากพอแล้วก็เตรียมหาที่ซ่อน

ตอนนี้พลังอิทธิฤทธิ์ชนิดต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นเนตร

เพลิง เมฆาตลบฟ้าที่ อู่ อวี้ ฝึกฝนมานางสามารถ

ใช้ได้หมด

ดังนั้นเมื่อนางย่อขนาดให้เล็กลงด้วยเทียมฟ้าจรด

แล้วหลบซ่อนตัวอยู่ตามล าต้นสวนลูกท้อ มันก็มาก

เพียงพอที่จะท าให้ผู้คนต้องใช้เวลานานกว่าจะหา

นางให้เจอได้

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ อู่ อวี้ สูญเสียเหตุผลเพราะเขา

ยังคงถูกอีกฝ่ายควบคุม

ซึ่งการควบคุมในยามยามนี้ไม่ใช่การควบคุมที่แท้จริง

เพราะสิ่งที่บรรพชนมารกลืนสวรรค์ท า คือการ

กระตุ้นสัญชาตญาณของเขา

สัญชาตญาณของอสูรกลืนสวรรค์ท าให้เขาอยากกลืน

กินลูกท้อในสวนทั้งหมด

และ อู่ อวี้ ไม่สามารถหยุดยั้งมันได้

เมื่อเขาตื่นขึ้นมาก็ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน

ตอนนี้ลูกท้อภายในสวนทั้งหมดเกลี้ยงเกลา แทบไม่มี

เหลือ!

เดิมทีภายในสวนมีลูกท้อประมาณสามพันลูก

ปัจจุบัน อู่ อวี้ กินลูกท้อไปทั้งหมดสองพันแปดร้อย

ลูก

ส่วนบรรพชนมารกลืนสวรรค์กลืนกินไปทั้งหมดสอง

ร้อยลูก ทว่าจ านวนเพียงเท่านี้มันก็มากเพียงพอให้

นางก้าวเข้าสู่ระดับจักรพรรดิเซียนนิรันดร์

อู่ อวี้ ลืมตาขึ้นเมื่อไม่มีลูกท้อในสวนหลงเหลืออีก

ต่อไป ในที่สุดสัญชาตญาณของอสูรกลืนสวรรค์ก็

กลับมาสงบอีกครั้ง

ตอนนี้ภายในสวนลูกท้อเต็มไปด้วยความสับสน

โกลาหล ท าให้ภายในหัวใจของ อู่ อวี้ รู้สึกหนาวสั่น

เป็นอย่างยิ่ง

เขารู้สึกว่าตนเองท าพลาดครั้งใหญ่!

“มีลูกท้ออยู่ภายในสวนมากมาย แต่ข้ากลับกลืนกิน

มันทั้งหมด… ”

อู่ อวี้ รู้สึกตื่นตระหนกและเศร้าเสียใจเป็นอย่างยิ่ง

เขาสัมผัสได้ถึงพลังปราณวิญญาณเซียนมหาศาล

ภายในร่าง ลูกท้อเหล่านี้มีพลังปราณวิญญาณมาก

เหลือเกิน เป็นผลท าให้เขาไม่สามารถย่อยสลาย

ทั้งหมดได้ในตอนนี้

พิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ของเขาบวมขึ้น ด้วย

เพราะปริมาณลูกท้อที่กลืนกินเข้าไปเป็นจ านวนมาก

แม้จะครอบคลุมทั่วทั้งวัฏสงสาร ระดับความเร็วใน

การฝึกฝนของมนุษย์ในพิภพจักรพรรดิกลืนสวรรค์ก็

ก้าวหน้าพุ่งทะยานขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัว

“แย่แล้ว”

ในหัวใจของ อู่ อวี้ รู้สึกหนาวเย็นเป็นอย่างยิ่ง

จากนั้นมันก็แพร่กระจายไปทั่วร่างจนไม่อาจควบคุม

ได้ ร่างของเขาแข็งทื่อไปทั้งตัว

สถานการณ์ที่เกิดขึ้นในปัจจุบันหลุดการควบคุมไป

แล้ว ต่อให้กล้าหาญบ้าบิ่นมากเพียงใด เขาก็ไม่รู้จะ

จัดการกับสถานการณ์เช่นนี้อย่างไร

ตอนนี้เขาท าให้ทั้งสวรรค์ขุ่นเคือง!

สถานการณ์นี้ร้ายแรงกว่าตอนที่เขาถูกพระสุคต

เสวียนจั้งในแดนอรหันต์สวรรค์พบเจอเสียอีก

แม้ว่าจะถูกพระสุคตเสวียนจั้งตามไล่ล่าไปทั่วทั้งแดน

เซียนอรหันต์สวรรค์ เขาก็ยังพอมีหนทางที่หลบซ่อน

ตัวภายในแดนเซียนวังสวรรค์

ทว่าบัดนี้เขาไม่มีที่ให้หลบซ่อนแล้ว

แดนเซียนอรหันต์สวรรค์น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง

เขาเองก็ไม่สามารถกลับไปที่นั่นได้อีกในเร็ว ๆ นี้

ส่วนพิภพเทพปีศาจก็เป็นของแดนเซียนวังสวรรค์

แล้วเขาจะสามารถหลบซ่อนจากการค้นหาของผู้คน

บนสวรรค์ได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเขาหลบหนีออกไปเช่นนี้ มันจะเกิด

อะไรขึ้นกับคนรอบข้างของเขา?

ลั่วผิน , หนานซานหวางเยว่ , เย่ซีซี ที่ยังคงฝึกฝน

อยู่ภายในสวรรค์ฤทัย…

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ อู่ อวี้ ก็พยายามระงับสติอารมณ์ลง

ในสถานการณ์เช่นนี้ไม่สมควรที่จะมายอมรับความ

ผิดพลาดที่ตนเองได้กระท า เพราะลูกท้อทั้งหมดใน

สวนถูก อู่ อวี้ กลืนกินจนหายไปหมดเกลี้ยงแล้ว

ที่ส าคัญงานเลี้ยงลูกท้อก าลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

ถ้าหากว่างานเลี้ยงถูกจัดขึ้นแล้วปรากฏว่าไม่มีลูกท้อ

เหลืออยู่สักลูกเดียว จักรพรรดิหยกและราชินีมารดร

จะเสียหน้าเพียงใด?

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าครั้งนี้ราชินีมารดรกับจักรพรรดิ

หยกจะต้องไม่ให้อภัยเขาอย่างเด็ดขาด

“ก่อนอื่นเราต้องไปรับพวกเขา!”

อู่ อวี้ เป็นห่วงคนอื่น ๆ อย่างมาก เมื่อนึกถึงเรื่องนี้

เขาก็วางแผนลงมือทันที ไม่ว่าจะสายเกินไปหรือไม่

อย่างไรก็ต้องรีบจัดการแต่เนิ่น ๆ

แต่เมื่อเขาก าลังจะออกจากสวนลูกท้อ ก็ปรากฏ

จักรพรรดิเซียนมากมายพุ่งทะยานผ่านม่านเมฆา

มายังทิศทางนี้ด้วยความเร็วสูงลิ่ว!

เพียงชั่วอึดใจคนเหล่านั้นก็ปรากฏกายเบื้องนอกสวน

ลูกท้อ

ผู้น าของจักรพรรดิเซียนเหล่านั้นก็คือราชินีมารดร

เมื่อรับรู้มีบางอย่างเกิดขึ้น นางก็รีบมาที่นี่ทันที

เมื่อนางมาถึง ‘ค่ายกลซีหวังหมู่สังหารสู่สุคติ’ ก็ถูก

เปิดออก หลังจากนั้นจักรพรรดิเซียนแต่ละคนก็ก้าว

เข้ามาด้านหน้า และเห็น อู่ อวี้ ที่อยู่ภายในนั้น

ซึ่งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นท าให้สวรรค์คุนหลุนตกตะลึง

ในทันที

โดยเฉพาะตอนนี้ที่สวรรค์คุนหลุนได้รวบรวมเหล่า

จักรพรรดิเซียนชั้นยอดเอาไว้ ท าให้พวกเขาเหล่านั้น

รับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในสวนลูกท้อ

ทันที!

ขณะที่ อู่ อวี้ ไม่ทันได้ระวัง บรรพชนมารกลืนสวรรค์

ก็ใช้ออกด้วย ‘เมฆาตลบฟ้า’ หลบหนีออกไปจากสวน

ลูกท้อโดยไร้ซึ่งร่องรอยใด ๆ

เมื่อค่ายกลซีหวังหมู่สังหารสู่สุคติถูกเปิดออก บรรพ

ชนมารกลืนสวรรค์ก็ไร้ซึ่งอุปสรรคขัดขวางใด ๆ มัน

สามารถหลบหนีออกไปได้ทุกเมื่อ!

————————–