กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 226 พัดถล่มเมฆา
สมบัติที่ ฮวง หลิงหยุน น ำติดตัวมำ ส่วนใหญ่จะเป็น
ศำสตรำเต๋ำเชื่อมจิตที่ใช้ในชีวิตประจ ำวัน
เม็ดยำสร้ำงแกนนภำทั้งหมด สำมร้อยแปดสิบสำม
เม็ด ซึ่งเท่ำกับได้กับค่ำควำมส ำเร็จสำมร้อยแปดสิบ
สำมแต้มถึงจะสำมำรถแลกมันมำได้ กล่ำวได้ว่ำเม็ด
ยำที่อยู่ภำยในนี้เทียบเท่ำกับครึ่งหนึ่งของบุบผำ
วิญญำณซำกศพ
ยังมีเม็ดยำสมุนไพรต่ำงๆอีกยี่สิบกว่ำชนิด ส่วนใหญ่
แล้วเป็นเม็ดยำที่ อู่ อวี้ ไม่รู้จักชื่อของมัน แต่ว่ำ
สรรพคุณโดยทั่วไปแล้ว แยกย่อยออกมำเป็น ใช้ใน
กำรรักษำ หลอมกำยำ เพิ่มพละก ำลังให้กล้ำมเนื้อ
ยำพิษ ยำที่ใช้ขับไล่วิญญำณชั่วร้ำย ภำยในนิกำย
เซียนซูซันมีสถำนที่ที่ใช้ส ำหรับประเมินคุณค่ำของ
สิ่งล้ ำค่ำโดยเฉพำะ เมื่อกลับไปแล้วค่อยน ำไปถำมว่ำ
สรรพคุณของเม็ดยำเหล่ำนี้มีอะไรบ้ำง
อย่ำงไรก็ตำมเมื่อ อู่ อวี้ ท ำกำรตรวจสอบดูอีกรอบ
หนึ่ง ก็รู้ว่ำมูลค่ำของเม็ดยำเหล่ำนี้ ไม่สำมำรถน ำมำ
เทียบได้กับศำสตรำเต๋ำเชื่อมจิตของ ฮวง หลิงหยุน
นอกจำกเม็ดยำต่ำงๆแล้วก็ยังมีวิญญำณเซียนอยู่ด้วย
ฮวง หลิงหยุน ไม่ค่อยสนใจในเรื่องของวิญญำณ
เซียนเท่ำใดนัก ภำยในถุงจักรวำลใบนี้ วิญญำณ
เซียนที่ดีที่สุดจึงมีอยู่เพียงแค่สองชนิดเท่ำนั้น อีกทั้ง
ยังแทบจะไม่สำมำรถท ำมำหลอมสกัดเป็นเม็ดยำ
สร้ำงแกนนภำได้เลย
อย่ำงไรก็ตำม ว่ำกันว่ำจะต้องเป็นผู้ฝึกตนที่มีระดับ
สูงส่งเป็นอย่ำงมำกถึงจะสำมำรถหลอมสกัดเม็ดยำ
สร้ำงแกนนภำออกมำได้ ตัวของ อู่ อวี้ เพิ่งจะเริ่ม
ศึกษำวิธีกำรหลอมสกัดเม็ดยำ จึงน่ำจะลองท ำกำร
หลอมสกัดเม็ดยำหลอมรวมลมปรำณออกมำก่อน
ภำยในนั้น ยังมียันต์ต่ำงๆมำกมำยรว่มยี่สิบกว่ำแผ่น
เมื่อมองจำกยันต์เหล่ำนี้ จะเห็นได้ว่ำ ฮวง หลิงหยุน
ผู้นี้ เป็นคนที่ชื่นชอบในกำรเก็บสะสมยันต์ชนิดต่ำงๆ
ในหมู่ยันต์พวกนี้แต่ละแผ่นจะแฝงไว้ด้วยควำมพิเศษ
เฉพำะตัวของมัน ซึ่งมีควำมสำมำรถพิเศษแตกต่ำง
กัน อู่ อวี้ รู้จักมันเพียงแค่ไม่กี่แผ่นเท่ำนั้น
“ถ้ำหำกน ำยันต์เหล่ำนี้ไปขำย คำดว่ำจะสำมำรถ
เปลี่ยนเป็นเม็ดยำสร้ำงแกนนภำได้ไม่น้อยทีเดียว”
ท่ำมกลำงหมู่ยันต์ทั้งหลำย ยันต์ที่ล้ ำค่ำที่สุดเป็นยันต์
เพียงหนึ่งแผ่น ที่มีชื่อว่ำ ‘ยันต์อัคคีร้อยลี้’ ถ้ำยันต์
แผ่นนี้ถูกปลดปล่อยออกมำ บริเวณร้อยลี้โดยรอบนี้
ทั้งหมดจะถูกปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิงอย่ำงสมบูรณ์
ส ำหรับผู้ฝึกตนที่ไม่ได้กลัวไฟเฉกเช่น อู่ อวี้ หำกท ำ
กำรสู้รบในพื้นที่เช่นนี้นับว่ำได้เปรียบเป็นอย่ำงมำก
ตอนนี้ อู่ อวี้ มั่งคั่งเป็นอย่ำงยิ่ง ดังนั้นเขำจึงไม่
จ ำเป็นจะต้องรีบร้อนขำยมันออกไป
ศำสตรำเต๋ำเชื่อมจิตของ ฮวง หลิงหยุน เป็นพัดเล่ม
หนึ่ง ตัวพัดมีลักษณะเหมือนกับใบกล้วย ทั้งตัวของ
ใบพัดมีสีเขียวมรกต ขอบของใบพัดเป็นสีทอง มี
อักขระเวทย์อยู่ชนิดเดียว อักขระหลักของมันคือ
‘อักขระพำยุปีศำจ’ พัดเล่มนี้มีชื่อว่ำ ‘พัดถล่มเมฆำ’
อู่ อวี้ ถือมันแล้วกระโดดขึ้นไปบนอำกำศ โบกพัด
อย่ำงสุดก ำลังไปหนึ่งครั้ง มันสำมำรถพัดมวลหมู่เมฆ
ที่อยู่เบื้องหน้ำออกไปจนหมดสิ้น หำกท ำกำรโบกพัด
บนพื้นดิน สำมำรถท ำให้ต้นไม้ที่อยู่ในระยะสิบลี้จะ
ถูกถอนรำกถอนโคน กระเด็นปลิวไปไกล แม้กระทั่ง
ยอดเขำทั้งหมดก็อำจถูกพัดจนถล่มลงมำได้
เห็นได้ชัดว่ำพัดถล่มเมฆำ เป็นศำสตรำเต๋ำเชื่อมจิตที่
ฮวง หลิงหยุน ถะนุถนอมและให้ควำมส ำคัญกับมัน
มำกที่สุด
ถึงจะเป็นศำสตรำเต๋ำเชื่อมจิตเช่นเดียวกัน แต่ว่ำ
ศำสตรำเต๋ำเชื่อมจิตที่มีคุณภำพดีที่สุดและสำมัญ
กลับมีช่องว่ำงที่ยิ่งใหญ่ขวำงกั้นเอำไว้ ศำสตรำเต๋ำ
เชื่อมจิตของ อู่ อวี้ ในขณะนี้ ยังไม่นับว่ำดีที่สุด ซึ่ง
ยังห่ำงชั้นกับพัดถล่มเมฆำเช่นนี้อีกหลำมขุม
อย่ำงไรก็ตำมเขำตัดสินใจที่จะมอบพัดถล่มเมฆำเล่ม
นี้ให้กับ หนำนกง เหว่ย
หนำนกง เหว่ย กล่ำวเอำไว้ว่ำนำงไม่จ ำเป็นต้องใช้
เม็ดยำสร้ำงแกนนภำ เพรำะตัวนำงเองก็ยังมีอยู่ไม่
น้อย
เจตจ ำนงค์ของ อู่ อวี้ เป็นเช่นนี้มำแต่ไหนแต่ไร ยันต์
กลืนวิญญำณเป็น หนำนกง เหว่ย ที่พบเจอมันก่อน
เดิมทีมันสมควรจะตกเป็นของนำง แต่ทว่ำตอนนี้
ยันต์ทั้งสองแผ่นตกเป็นของ อู่ อวี้ จำกนั้น อู่ อวี้ ก็
ใช้ยันต์กลืนวิญญำณหนึ่งแผ่นในกำรสังหำร
ฮวง หลิงหยุน ไป หนำนกง เหว่ย จึงกล่ำวได้ว่ำมี
ส่วนช่วยเขำอยู่หลำยส่วน ดังนั้นนำงจึงสมควรจะ
ได้รับส่วนแบ่งด้วย แต่ไม่ว่ำสิ่งใดนำงก็มิต้องกำร
“พัดถล่มเมฆำ ข้ำขอมอบให้เจ้ำ” หลังจำกที่ อู่ อวี้
ท ำให้มันหดขนำดลง เปลี่ยนให้มันกลำยเป็นพัดเล่ม
เล็กที่มีขนำดเท่ำกับนิ้วมือ แล้วจึงน ำไปวำงไว้บนมือ
ของนำง
หนำนกง เหว่ย กล่ำวแย้งออกมำอย่ำงรวดเร็วว่ำ”
พี่ชำย ของทั้งหมดนี้เป็นของท่ำน ตัวข้ำไม่ปรำรถนำ
สิ่งใดทั้งสิ้น”
อู่ อวี้ ถลึงตำทั้งคู่ใส่ แล้วกล่ำวว่ำ”เลิกพูดไร้สำระได้
แล้ว จะให้ข้ำกล่ำวอีกกี่รอบ ข้ำไม่ชอบศำสตรำเต๋ำที่
มีลักษณะเหมือนอิสตรีเช่นนี้ ตอนนี้ข้ำมีแต้ม
ควำมส ำเร็จแล้ว เมื่อข้ำกลับไปที่นิกำยเซียนซูซัน
ค่อยไปแลกเปลี่ยนสิ่งที่เหมำะสมกับข้ำทีหลัง
ถึงแม้ว่ำพัดถล่มเมฆำนี้จะมีประสิทธิภำพมำกมำย
มหำศำล แต่ทว่ำไม่ได้มีประโยชน์มำกมำยอันใดกับ
ข้ำ ในทำงกลับกัน เจ้ำในตอนนี้ไม่ได้มีพละก ำลัง
มำกมำยเท่ำกับข้ำ เมื่อใดที่เรำตกอยู่ในสถำนกำรณ์
อันตรำย เจ้ำก็สำมำรถใช้พัดถล่มเมฆำเล่มนี้ช่วยข้ำ
ได้อีกแรง”
ถึงแม้จะกล่ำวออกมำเช่นนี้ แต่ว่ำ หนำนกง เหว่ย ก็
ยังคงมีท่ำทีลังเล
“รับมันไปเถอะ ถือว่ำเป็นของขวัญที่ข้ำมอบให้เจ้ำ”
เมื่อนำงยืนกรำนเช่นนี้ ท ำให้ภำยใต้สถำนกำรณ์นี้
อู่ อวี้ จึงกล่ำวโน้มน้ำวออกไป เพรำะยังไงแล้วเมื่อ
นำงตัดสินใจร่วมมือกับตัวเขำ กำรจะให้ตนฮุบสมบัติ
ทั้งหมดไปมันย่อมไม่ใช่เรื่องดี อีกทั้งยังท ำให้เขำไม่
สบำยใจอีกด้วย
และหำกไม่มีค ำกล่ำวของนำง อู่ อวี้ ก็คงจะไม่สังเกต
ถึงตัวตนของยันต์กลืนวิญญำณแผ่นนี้
“ของขวัญ?” เมื่อเปลี่ยนค ำกล่ำวเป็นอย่ำงอื่น
หนำนกง เหว่ย ก็รีบรับมันทันที ยิ้มอย่ำงมีควำมสุข
แล้วกล่ำวว่ำ”เนื่องจำกมันเป็นของขวัญที่พี่ชำยมอบ
ให้ข้ำ เหว่ยเอ๋อร์ จะเก็บรักษำมันไว้อย่ำงดี ไม่ว่ำจะ
ผ่ำนไปร้อยปี หรือพันปี ข้ำก็จะเก็บรักษำเอำไว้”
“นั่นก็ขึ้นอยู่ว่ำเจ้ำจะมีอำยุยืนยำวเช่นนั้นหรือไม่”
อู่ อวี้ อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมำ
ในส่วนของเม็ดยำสร้ำงแกนนภำ อู่ อวี้ ยืนกรำนที่จะ
มอบให้กับ หนำนกง เหว่ย ตั้งนำนแล้ว แต่ทว่ำนำงก็
ไม่ต้องกำรแม้แต่เม็ดเดียว อู่ อวี้ จึงท ำได้เพียงมอบ
ยันต์สิบแผ่นที่จะสำมำรถปกป้องชีวิตของนำงเอำไว้
ได้ พลังอ ำนำจของยันต์เหล่ำนี้เมื่อเทียบเท่ำกับขั้น
สร้ำงแกนนภำระดับที่สำม ยังแข็งแกร่งยิ่งกว่ำ เมื่อ
ถึงเวลำจ ำเป็นมันจะมีประโยชน์กับ หนำนกง เหว่ย
อย่ำงแน่นอน
กำรแบ่งสมบัตินี้ใช้เวลำไม่นำนนัก
หลังจำกที่จัดกำรเรียบร้อยแล้ว อู่ อวี้ ก็เอ่ยขึ้นว่ำ”
ยังมีเวลำอีกไม่ถึงสองเดือน พวกเรำก็จะต้องกลับไป
ที่นิกำยเซียนซูซันกันแล้ว ก่อนที่ข้ำจะกลับไป
ข้ำจะต้องท ำกำรฝ่ำทะลวงระดับขั้นเสียก่อน มิฉะนั้น
หลังจำกที่ข้ำกลับไปแล้ว ไม่รู้ว่ำจะเกิดเรื่องดีร้ำย
ขนำดไหน”
ถึงแม้ว่ำจะมียันต์กลืนวิญญำณ แต่ทว่ำ อู่ อวี้ ก็รู้สึก
ว่ำ พลังของตัวเขำเองก็คือสิ่งพื้นฐำน
“พี่ชำย เป็นเพรำะอำจำรย์ของท่ำนใช่หรือไม่?” ทั้ง
สองคนยังไม่เคยได้พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่ำงชัดเจน
ตอนนี้ได้ผ่ำนประสบกำรณ์ที่ยำกล ำบำกมำ มี
ควำมสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกว่ำแต่ก่อน หนำนกง เหว่ย
จึงเอ่ยปำกถำมขึ้น
“ถูกต้อง” อู่ อวี้ ในตอนนี้เชื่อใจนำง นำงเป็นเพียง
คนเดียวในนิกำยเซียนซูซันที่ อู่ อวี้ ไว้วำงใจ
“เขำสนใจในพรสวรรค์ของข้ำ ต้องกำรจะยึดครอง
ทุกสิ่งทุกอย่ำงในร่ำงกำยของข้ำ” อู่ อวี้ กล่ำว
ออกมำอย่ำงหนักแน่น
หนำนกง เหว่ย กล่ำวออกมำอย่ำงเดือดดำล”มี
อำจำรย์เช่นนี้ได้อย่ำงไร ท ำไมถึงชั่วช้ำเช่นนี้! พี่ชำย
ท่ำนไม่ต้องกลัวไป เขำเป็นแค่สำวกมหำวงจรสี่วิถี
กระบี่ขั้นปฐพีคนหนึ่งเท่ำนั้น ท่ำนก็ใช้ยันต์กลืน
วิญญำณซะ เขำจะต้องพ่ำยแพ้แก่ท่ำนอย่ำงแน่นอน
เหว่ยเอ๋อร์ก็จะช่วยท่ำนด้วยอีกแรง”
อู่ อวี้ มองเห็นท่ำทีกระตือรือร้นเช่นนี้ของนำง แล้ว
ครุ่นคิดอย่ำงรอบคอบ หนำนกง เหว่ย จะต้องเป็น
ลูกหลำนของชนชั้นสูงในนิกำยเซียนซูซันอย่ำง
แน่นอน เมื่อถึงเวลำที่ตนเองจะต้องสังหำร จำง ฝูถู
ไปจริงๆ จะต้องแบกรับโทษฐำนในกำรสังหำร
อำจำรย์ ก็ไม่แน่ใจว่ำนำงจะยังคงให้กำรช่วยเหลือ
ตนเอง แน่นอนว่ำ อู่ อวี้ ไม่ได้หวังให้นำงมำ
ช่วยเหลือเขำในกำรต่อสู้ ถึงแม้ว่ำนำงจะเป็น
อัจฉริยะ แต่ทว่ำตอนนี้นำงก็ยังเด็กเกินไป
“พี่ชำย ท่ำนต้องรีบท ำกำรฝึกฝนบ่มเพำะนะ
เหว่ยเอ๋อร์จะเป็นผู้พิทักษ์ให้ท่ำนเอง”
“อื้ม”
ตอนนี้เป็นเวลำเร่งด่วน ครั้งนี้ จำง ฝูถู จะต้องรู้แล้ว
ว่ำ อู่ อวี้ นั้นรับรู้ถึงควำมนึกคิดของตนแล้ว บำงที
กำรกลับไปในครั้งนี้ จะต้องเกิดกำรเผชิญหน้ำอย่ำง
แน่นอน
“เคล็ดมหำวิถีเทียนเซียน แกนนภำสีขำว ข้ำจะใช้
เม็ดยำสร้ำงแกนนภำเหล่ำนี้ จะดูสิว่ำขีดจ ำกัดของ
เจ้ำอยู่ตรงไหน!”
คนส่วนใหญ่มักจะต้องมีควำมระมัดระวังในเรื่องกำร
กลืนเม็ดยำสร้ำงแกนนภำเข้ำไป เพรำะพวกเขำเกรง
กลัวว่ำอำจจะเกินขีดจ ำกัดของตนเอง แต่ว่ำด้วย
พรสวรรค์ของ อู่ อวี้ มีควำมแตกต่ำงออกไป อำจจะ
กล่ำวได้ว่ำวิธีกำรบ่มเพำะพลังของเขำไม่มีใครเหมือน
ดังนั้นเมื่อเขำกลืนเม็ดยำสร้ำงแกนนภำเข้ำไปเป็น
จ ำนวนมำก เขำจึงมีควำมมั่นใจในตนเองว่ำมีก ำลัง
เพียงพอที่จะสำมำรถปรำมอ ำนำจของเม็ดยำสร้ำง
แกนนภำเหล่ำนี้ได้
ดังนั้นเขำจึงกลืนกินมันลงไปรำวกับกินเม็ดถั่ว เม็ดยำ
สร้ำงแกนนภำแต่ละเม็ดค่อยๆถูกกลืนลงไป ภำยใน
ร่ำงกำยของเขำ แกนนภำส่งเสียงค ำรำมออกมำ เม็ด
ยำสร้ำงแกนนภำเหล่ำนั้นโคจรไปรอบๆอย่ำงบ้ำคลั่ง
พลังของเม็ดยำสร้ำงแกนนภำม้วนกวำดเข้ำไปอยู่ใน
จุดชี่ห่ำย ในเวลำเดียวกันเพลิงอมตะก็ท ำกำรช ำระ
ล้ำงสิ่งสกปรกออกไป ส่วนที่ส ำคัญที่สุดของเม็ดยำ
สร้ำงแกนนภำ ถูกเผำไหม้ ช ำระล้ำง ผสำนเข้ำไปใน
แกนนภำสีขำว ในขั้นตอนนี้ เวลำก็ได้ผ่ำนไปเรื่อยๆ
ซึ่งท ำให้แกนนภำสีขำวเกิดกำรเจริญเติบโตไม่หยุด!
อู่ อวี้ รวบรวมสมำธิจิตใจมุ่งเน้นไปที่ขั้นตอนนี้ ส่วน
ด้ำนนอก หนำนกง เหว่ย จะคอยเตือนหำกเกิดภัย
อันตรำยใดๆ ดังนั้นจึงไม่มีสิ่งใดที่ท ำให้เขำรู้สึกกังวล
ในขณะนี้เขำจึงลืมทุกสิ่งทุกอย่ำง!
กลืนกิน กลั่นสกัด ช ำระล้ำง ปรับแต่ง ผสำนหลอม
รวม!
ขั้นตอนนี้ด ำเนินไปอย่ำงต่อเนื่อง!
เม็ดยำสร้ำงแกนนภำรำวกับเป็นลำวำอันร้อนแรง
ทุกครั้งที่กลืนมันเข้ำไป ร่ำงกำยรำวกับว่ำได้รับกำร
ช ำระล้ำง แม้ว่ำกำยำเพชรอมตะของ อู่ อวี้ จะ
แข็งแกร่งยำกจะหำที่ใดเปรียบแต่ทว่ำก็ยังรับรู้ได้ถึง
ควำมเจ็บปวด กำรที่เขำใช้วิธีเช่นนี้มำยกระดับ
ตนเอง ควำมเป็นจริงแล้วมันยำกล ำบำกกว่ำ
คนธรรมดำทั่วไปหลำยเท่ำตัว
อย่ำงไรก็ตำม ด้วยกำยำเพชรอมตะท ำให้สำมำรถ
ทนควำมเจ็บปวดได้มำกกว่ำผู้อื่นถึงสองเท่ำ เขำ
สำมำรถอดทนต่อควำมเจ็บปวดได้มำกกว่ำคน
ธรรมดำทั่วไป
จำกที่ต้องทนทรมำนกับควำมเจ็บปวด พลัน
แปรเปลี่ยนไปเป็นกำรกระหำยต่อควำมเจ็บปวด
หลังจำกที่มำถึงยังนิกำยเซียนซูซันที่แสนยิ่งใหญ่
อู่ อวี้ ก็กระหำยในพลังอ ำนำจที่ไม่อำจจะมีใครเทียบ
บำงทีตัวเขำอำจจะไร้พลังเมื่ออยู่ในนิกำยเซียนซูซัน
ในใจเขำจึงเกิดควำมรู้สึกสิ้นหวัง ดังนั้นเมื่อโอกำสมำ
อยู่เบื้องหน้ำเขำในตอนนี้ เขำจ ำต้องคว้ำมันเอำไว้
ไม่ให้หลุดมือ!
“หำก จำง ฝูถู ไม่ตกตำยไป เมื่อข้ำอยู่ในนิกำยเซียน
ซูซัน ก็จะไม่สำมำรถเติบโตได้!”
อู่ อวี้ ขบฟันลงด้วยควำมเคียดแค้น โดยเฉพำะอย่ำง
ยิ่งเมื่อนึกถึงคนที่เขำเคำรพมำกที่สุดอย่ำง
เฟิง ซัวหยำ ต้องมำก้มหัวเมื่ออยู่ต่อหน้ำคนผู้นี้ ในใจ
ของเขำจึงปรำกฎเปลวเพลิงแห่งโทสะเผำไหม้อย่ำง
ไม่สิ้นสุด
นอกจำกนี้ควำมเกลียดชังของ จิ่วเซียน ได้หลอม
ละลำยเข้ำไปในสำยเลือดของเขำแล้ว เมื่อคิดถึง
ปีศำจตนนั้นแล้ว พลันบังเกิดเป็นควำมปวดร้ำว
ขึ้นอยู่ในจิตใจของเขำ!
สิบวัน ยี่สิบวัน สำมสิบวัน!
หนำนกง เหว่ย มองเห็นควำมทุกทรมำนของ อู่ อวี้
ในแต่ละวัน ทั่วทั้งร่ำงกำยถูกเปลวเพลิงสีทองแผด
เผำ ตอนนี้ทั่วทั้งทะเลสำบอันกว้ำงใหญ่ไร้สิ้นสุด
บัดนี้กลับถูก อู่ อวี้ ระเหยจนกลำยเป็นไอน้ ำจน
เหือดแห้ง แต่ทว่ำเขำก็ยังไม่หยุด
“พี่ชำย ใช้เคล็ดลับอะไรกันแน่ถึงสำมำรถกลืนกิน
เม็ดยำสร้ำงแกนนภำไปแล้วมำกกว่ำสำมร้อยเม็ด!
ก่อนที่ข้ำจะส ำเร็จขั้นสร้ำงแกนนภำ ท่ำนพ่อได้ก ำชับ
กับข้ำ ให้ใช้ ‘คัมภีร์นพเก้ำเทพอัคคี’ ซึ่งถือเป็นเคล็ด
วิชำชั้นสูง แต่ภำยในหนึ่งปีกลับไม่สำมำรถกลั่นสกัด
เม็ดยำสร้ำงแกนนภำเกินสำมร้อยเม็ด สูงสุดได้เพียง
สำมสิบเม็ดต่อหนึ่งเดือนเท่ำนั้น หลังจำกที่แกนนภำ
ขยำยใหญ่ขึ้นถึงจะสำมำรถกลั่นได้มำกกว่ำนี้ หำก
พี่ชำยยังคงท ำเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆ อำจจะเกิดอันตรำย
ได้…….” หนำนกง เหว่ย รู้สึกเป็นกังวลมำก
แน่นอนว่ำในใจของนำงเต็มไปด้วยควำมตกตะลึง
ชำยหนุ่มผู้นี้มีควำมลึกลับไม่มีที่สิ้นสุด เขำมำจำกที่
ไหนกันแน่?
“บำงที วิถีเร้นลับสร้ำงแกนนภำของเขำ อำจจะ
สำมำรถท ำให้แบกรับพลังของเม็ดยำสร้ำงแกนนภำ
ได้มำกกว่ำปกติ อย่ำงไรก็ตำมถ้ำหำกเป็นเช่นนี้ย่อม
ไม่ดีแน่ กำรพึ่งพำเม็ดยำสร้ำงแกนนภำ จะท ำให้
แกนนภำของเขำเกิดควำมไม่มั่นคง ตอนนี้อำจจะ
ประคองมันเอำไว้ได้ แต่เมื่อแกนนภำของเขำเติบโต
ขึ้น อำจจะท ำให้เกิดปัญหำขึ้นได้…….”
“แต่เขำจะต้องเผชิญหน้ำกับอำจำรย์ของเขำ จึงมีแต่
วิธีนี้….ข้ำควรจะไปขอควำมช่วยเหลือจำกท่ำนพ่อ
ให้มำช่วยเขำหรือไม่ แต่ด้วยนิสัยของท่ำนพ่อ คงจะ
ไม่สนใจในเรื่องรำวของเขตแดนกระบี่สำมัญอย่ำง
แน่นอน…..”
เมื่อเวลำผ่ำนไป หนำนกง เหว่ย ตกอยู่ในควำมกลัด
กลุ้มใจ
ทุกครั้งที่ อู่ อวี้ กลืนเม็ดยำสร้ำงแกนนภำลงไปหนึ่ง
เม็ด ในใจของนำงได้ปรำกฎควำมรู้สึกเป็นกังวล
ขึ้นมำทุกครำ นำงเกรงว่ำ อู่ อวี้ จะไม่สำมำรถทนรับ
พลังของเม็ดยำได้และจะตกตำยไป
ในวันที่สี่สิบ อู่ อวี้ เหลือเม็ดยำสร้ำงแกนนภำอีก
เพียงแค่สำมสิบเม็ด ทันใดนั้น ร่ำงของเขำก็เกิด
ระลอกคลื่นสีทองกวำดผ่ำนออกมำ กระแทกเข้ำกับ
หนำนกง เหว่ย อย่ำงจัง ท ำให้ใบหน้ำของนำงเต็มไป
ด้วยฝุ่นเขรอะ
อู่ อวี้ ค ำรำมออกมำปลดปล่อยอ ำนำจสะเทือนฟ้ำ
ดิน!
ในขณะเดียวกัน เปลวเพลิงสีทองที่อยู่บนร่ำงของเขำ
ก็พุ่งทะยำนขึ้นไปสู่ท้องนภำสูงนับร้อยจั้ง
ท่ำมกลำงเปลวเพลิงที่อยู่รอบกำย อู่ อวี้ ก็ลุกขึ้น
รำวกับเป็นนักรบทองค ำที่อยู่ท่ำมกลำงเปลวเพลิง!
“เคล็ดมหำวิถีเทียนเซียนช่ำงน่ำกลัวยิ่งนัก! ข้ำใช้
เม็ดยำสร้ำงแกนนภำเพื่อทะลวงเข้ำสู่ระดับที่สอง แต่
หลังจำกที่สกัดกลั่นไปอย่ำงต่อเนื่องจนหมดสิ้น กลับ
ไม่ปรำกฎขีดจ ำกัดขึ้นมำให้เห็น?”
ควำมจริงภำยในใจของ อู่อ วี้ ก็ค่อนข้ำงรู้สึกตก
ตะลึง
“แต่ก็ถึงจุดที่ประมำณเอำไว้ เมื่อกลับไปถึงนิกำย
เซียนซูซัน ก็ค่อยๆเป็นค่อยไปอย่ำงไม่เร่งรีบ เพรำะ
หำกเร็วเกินไปอำจจะหลงทิศหลงทำงท ำให้แกนนภำ
ไม่มั่นคงก็เป็นได้”
ในใจของเขำยังคงรู้สึกสงบ
ในเวลำนี้ เขำมองเห็นใบหน้ำที่มอมแมมเต็มไปด้วย
ฝุ่นซึ่งรำวกับลูกแมวน้อยของ หนำนกง เหว่ย ท ำให้
เขำอดไม่ได้ที่จะยิ้มขึ้น
อย่ำงไรก็ตำม หนำนกง เหว่ย รู้สึกจริงจังและเป็น
กังวลเกี่ยวกับเรื่องของ อู่ อวี้
“พี่ชำย ไม่มีใครใช้เม็ดยำสร้ำงแกนนภำมำท ำกำร
กลั่นสกัดได้มำกมำยเช่นเดียวกับท่ำน”
อู่ อวี้ ครุ่นคิดสักครู่ แต่ไม่ได้บอกถึงตัวตนของเคล็ด
มหำวิถีเทียนเซียนกับนำงออกไป แต่กล่ำวขึ้นมำว่ำ”
นี่เป็นข้อยกเว้นส ำหรับเคล็ดวิถีเร้นรับสร้ำงแกนนภำ
ที่ข้ำได้ท ำกำรฝึกฝนมำ แต่ทว่ำท ำได้เพียงจำกระดับ
หนึ่งไปสู่ระดับสองเท่ำนั้น หลังจำกนี้ย่อมไม่ง่ำยดำย
เช่นนี้แล้ว”
“โอ้วๆ ที่แท้เป็นเช่นนี้ ข้ำก็คำดเอำไว้แล้ว” เมื่อได้
ยินค ำอธิบำยเช่นนี้ หนำนกง เหว่ย พลันรู้สึกโล่งใจ
“น่ำจะได้เวลำแล้ว พวกเรำควรจะกลับได้แล้ว”
อู่ อวี้ เงยหน้ำขึ้น มองไปยังทิศเหนือ ปรำกฏเป็น
ภำพเทือกเขำที่มีควำมสูงสุดลูกหูลูกตำของนิกำย
เซียนซูซัน ท ำให้รำวกับว่ำอยู่เบื้องหน้ำก็มิปำน
…………………………………….…………….
♡(⺣◡⺣)♡* เพลิน
กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ