กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 498 : เปดฉากมหาศึกสุดยอดสงคราม

จากนั้น เจ้านครจักรพรรดิเพลิง , ประมุขศักดิ์สิทธิ์

ไท่ซู , เซียนกระบี่เทียนซู คนอื่น ๆ แล้วก็

จักรพรรดิมาร ก็ทำข้อตกลงแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น

สมบูรณ์

อันที่จริงนี่คือสิ่งที่ตัดสินใจได้อย่างยากลำบากยิ่ง

เป็นเพราะต่างฝั่ายต่างก็ไม่เชื่อใจซึ่งกันแลกัน ไม่มี

ฝั่ายใดสามารถรับข้อตกลงแรกได้ หากผู้ฝึกตน

นอกรีตชิงลงมือก่อน ซึ่งทางฝังผู้ฝึกตนในวิถีแห่ง

เต๋าของทวีปแห่งทวยเทพ ซึ่งตั้งหลักปั้องกัน

อาณาจักรบูรพาเยว่อู่ ก็ไม่จำเป็นต้องส่งมอบ ไข่

แก่พวกมันอีกต่อไป

ซึ่งถ้าหากทางฝังผู้ฝึกตนฝั่ายธรรมมะ ส่งมอบไข่ไป

ให้มันตั้งแต่แรก ผู้ใดจะรับรองได้ว่าทางฝังผู้ฝึกตน

นอกรีตจะไม่บิดพลิ้วแสร้งทำเป็นฟันเฟือน

โดยเฉพาะ ฉิว หลงจวิน ชื่อเสียงของมันฉาวโฉ่ใน

เรื่องปลิ้นปล้อนสับปรับไม่น่าเชื่อถือ แล้วถ้าหาก

มันคิดพลิกลิ้นบิดพลิ้วในคำสัญญา แล้วทำลาย

อาณาจักรบูรพาเยว่อู่ จะทำเช่นไรเล่า?

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นปัญหาที่ไม่อาจคาดเดาได้ อย่าง

น้อยสำหรับ อู่ อวี้ เรื่องนี้ก็ยากที่จะบรรลุได้

เมื่อตัดสินใจเช่นนี้ เจ้านครจักรพรรดิเพลิง และคน

อื่น ๆ ต่างตกอยู่ในสภาวะตึงเครียดกดดัน หาก

ผิดพลาดเพียงก้าว ทวีปแห่งทวยเทพ จะตกอยู่ใน

วังวนหายนะ เมื่อนั้นจักกลายเป็นว่าพวกเขาที่

ร่วมมือกับ อู่ อวี้ จะต้องถูกตราหน้าว่าเป็นฆาตกร

ใจบาปทำลาย ทวีปแห่งทวยเทพ

ถึงแม้ต้องแบกรับความเสี่ยงหนักหน่วง แต่กระนั้น

ก็ไม่มีผู้ใดลังเลแม้แต่น้อย ด้วยเพราะพวกเขาต่าง

มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ

ตอนนี้ ไข่ เจ้าปัญหาได้อยู่ในมือของประมุข

ศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู ซึ่งเขากำลังส่งมอบให้กับ จักรพรรดิ

มาร

เมื่อเห็น ทวีปแห่งทวยเทพ ตัดสินใจเช่นนี้ ทางฝัง

ผู้ฝึกตนนอกรีตต่างตื่นเต้นเป็นอย่างมาก จากนั้น

ฉิว หลงจวิน ก็เปล่งเสียงหัวเราะดังลั่น พร้อมกับ

กล่าวว่า ” ฮ่ะ ๆ ๆ นับว่าพวกเจ้าฉลาดเลือกไม่

น้อย เช่นนั้นพวกเราก็ขอแสดงยินดีความกับพวก

เจ้าทุกคน เพราะอันที่จริงแล้วพวกเราหาได้

ต้องการโจมตีทวีปแห่งทวยเทพไม่ เนื่องจาก

สงครามก็เป็นแค่การสูญเสียทรัพยากร และ

กำลังคนโดยเปล่าประโยชน์ เพียงแค่ได้รับไข่มาเรา

ก็จะจากไปในทันที ข้าขอสัญญาว่าจะไม่ทำร้าย

ผู้คนในทวีปแห่งทวยเทพให้ได้รับบาดเจ็บแม้แต่

ปลายเส้นคน ข้า ฉิว หลงจวิน ขอเอาเกียรติเป็น

ประกัน! ”

ถึงแม้พวกมันจะตกปากรับคำเป็นมั่นเป็นเหมาะว่า

จะถอยทัพกลับทันที เมื่อได้รับไข่มาแล้ว คำสัญญา

เพียงลมปากเหล่านี้หาได้สละสำคัญกับทวีปแห่ง

ทวยเทพไม่ นั่นเพราะว่าพวกเขาหาได้เชื่อถือพวก

มันแม้แต่น้อย

เจ้านครจักรพรรดิเพลิง หันมาเผชิญหน้ากับผู้ฝึก

ตนนอกรีต แล้วกล่าวว่า ” ถ้าจริงดั่งงคำที่เจ้า

กล่าว เช่นนั้นก็วางมือจาก อาณาจักรบูรพาเยว่อู่

แล้วถอยทัพกลับไปยังทะเลตงไห่ของเจ้าเสีย ถ้า

เรามอบสิ่งนี้ให้แก่เจ้า ทั้งสองฝั่ายจะได้เชื่อใจกัน

ได้ทุกอย่างก็จะราบรื่นขึ้นมิใช่หรือ? ”

แล้ว 8 พญามัจจุราชก็เปล่งเสียงหัวเราะออกมา

” ฮ่ะ ๆ ๆ ถ้าเช่นนั้นก็ลืมมันไปเสีย หากไม่มีใคร

ไว้ใจใครได้ ถ้าเช่นนั้นก็ใช้วิธีเก่าแก่อย่างยื่นหมูยื่น

แมวก็แล้วกัน ขอกล่าวตามตรงอย่างไม่อ้อมค้อม

พวกเราต้องการไข่ใบนี้มาก ชีวิตแลความเป็นตาย

ของมนุษย์เหล่านี้หาได้ดึงดูดใจของเราไม่ เราก็แค่

เอามาใช้เป็นหลักประกันข่มขู่พวกเจ้าก็เท่านั้น ”

ดูเหมือนทุกอย่างช่างง่ายดายราบรื่นไปเสียหมด

ถึงแม้จะใช้วิธีแบบยื่นหมูยื่นแมว มันก็ยังน่าตื่นเต้น

ลุ้นระทึกอยู่ดี

เจ้านครจักรพรรดิเพลิง ก้าวออกไปยืนอยู่บนม่าน

ปราการของ ฉิว หลงจวิน ด้วยเพราะต้องการรอ

ให้ ฉิว หลงจวิน ปลดผนึกม่านปราการนี้ออก

เสียก่อน ซึ่งเขาก็ได้เตรียมตัววางค่ายกลปั้องกัน

อาณาจักรบูรพาเยว่อู่ ขึ้นใหม่ในทันที เมื่อถึง

ช่วงเวลานั้น อาณาจักรบูรพาเยว่อู่ ก็จะปลอดภัย

จากการถูก ฉิว หลงจวิน ควบคุมกักขังอย่าง

แท้จริง ซึ่งการที่มันควบคุม อาณาจักรบูรพาเยว่อู่

ไว้เช่นนี้ ถือเป็นกุญแจสำคัญในการต่อรองอย่างยิ่ง

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู กำลังยืนเผชิญหน้ากับ

จักรพรรดิมาร

จักรพรรดิมารมิได้เอื้อนเอ่ยถ้อยคำใด แต่กลับบิน

แหวกฝั่าอากาศเข้ามาหา ท่ามกลางความตื่น

ตระหนกอกสั่นขวัญแขวนของฝูงชน ชายหนุ่มผู้นี้

ก็มาหยุดอยู่ตรงเบื้องหน้าของ ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่

ซู ระยะห่างกันไม่ถึงหนึ่งมี่ ( หนึ่งเมตร ) จากนั้นก็

ยื่นมือออกไปหา ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู ดวงเนตรสี

เทาทั้งคู่นั้นดูช่างว่างเปล่าเสมือนดั่งหลุมลึก กำลัง

จับจ้องมองมายัง ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู

” ส่งมา ” จักรพรรดิมารจ้าววิญญาณพยาบาท

กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู ช้อนจับไข่ยกชูขึ้นด้วยมือ

ข้างเดียว ส่วนอีกฝั่ายก็ยื่นฝั่ามือครอบจับด้านบน

ของไข่ไว้เช่นกัน เท่ากับว่าในเวลานี้คนทั้งสอง

กำลังจับไข่คนละด้าน

ก่อนหน้านี้ ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู ได้ลองทดสอบ

ความแข็งแกร่งของไข่ใบนี้แล้ว ซึ่งเขาก็พบว่ามัน

ถูกทำลายหรือบีบแตกได้ยากมาก ด้วยเหตุนี้

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู จึงรู้สึกมั่นใจว่า จักรพรรดิ

มาร ไม่สามารถทำลายมันได้ง่าย ๆ เช่นกัน

ในขณะที่คนทั้งสองกำลังถือจับไข่กันคนละด้าน

ผู้คนที่คอยเฝั้าจับตามองดูอยู่ต่างก็รู้สึกวิตกกังวล

ใจเป็นอย่างยิ่ง ส่งผลให้ผู้คนต่างหยีตาจับจ้องมอง

ฉากอันลุ้นระทึกนี้!

ในเวลานี้ จักรพรรดิมาร ได้โบกสะบัดมือเพื่อส่ง

สัญญาณให้แก่ ฉิว หลงจวิน หลังจากนั้นมันก็ทำ

การถอดโดมใสสีดำที่ครอบขังอาณาจักรบูรพาเยว่

อู่ออก บัดนี้โดมใสสีดำค่อย ๆ เลือนหายไปอย่าง

ช้า ๆ ทันใดนั้นเอง เจ้านครจักรพรรดิเพลิง ก็หาย

ตัวไป พร้อมทั้งใช้ออกด้วย เคล็ดวิชาแก่นแท้ฟั้า

ดิน ในตำแหน่งเดิมของ ฉิว หลงจวิน ชั่วอึดใจที่

โดมสีดำจางหายไปจนสิ้น ทันใดนั้นม่านปราการ

ทองคำซึ่งมีพลังปั้องกันแข็งแกร่งรุนแรงขึ้นมา

แทนที่ทันที กล่าวได้ว่ายามนี้อาณาเขตส่วนใหญ่

ของ อาณาจักรบูรพาเยว่อู่ ได้ปลอดภัยเป็นที่

เรียบร้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาณาเขต นิกาย

กระบี่สวรรค์ เจ้านครจักรพรรดิเพลิง ได้วางม่าน

ปราการทองคำด้วยความพิถีพิถันหนาแน่นเป็น

พิเศษ สามารถแลเห็นได้ว่า บัดนี้ได้ปรากฏอักขระ

เวทค่ายกลถูกวางประทับลงบน เทือกเขาคราม

ผสานรวมควบแน่นกลายเป็นเป็นปั้อมปราการ

เหล็กกล้า!

” ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็ปล่อยมือออกจากไข่ได้แล้ว ”

เมื่อถึงช่วงเวลานี้ทุกผู้คนแทบหายใจหายคอไม่

ออก น้ำเสียงไร้ซึ่งความแยแสของ จ้าววิญญาณ

พยาบาท ดังขึ้นอีกครั้ง ดวงเนตรสีเทาทั้งคู่ของเขา

ก็เกิดความปันปั่วนหมุนวนรุนแรง ราวกับว่ากำลัง

จะกลืนกินวิญญาณของทุกผู้คน

ผู้คนกำลังครุ่นคิดว่าในเวลานี้ เจ้านครจักรพรรดิ

เพลิง เกือบจะควบคุมสถานการณ์ของ ทวีปแห่ง

ทวยเทพ เอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์ ถ้าประมุข

ศักดิ์สิทธิ์ไท่ซูอาศัยช่วงเวลานี้ยื้อแย่งชิงไข่กัน

ขึ้นมา แล้วปล่อยให้ไข่ระเบิดแตกออกมันจะเป็น

ทางออกที่ดีกว่าหรือไม่?

ถ้าสถานการณ์ตกอยู่ในกรณีดังกล่าว ชีวิตของทุก

ผู้คนก็จะไม่ต้องตกอยู่ในความเสี่ยงของห้วงวิกฤต

อันตราย

หลายคนครุ่นคิดถึงเรื่องนี้เช่นเดียวกัน แต่ดู

เหมือนว่าความสำเร็จจะช่างยากเย็นเสียเหลือเกิน

ถึงแม้จะอยู่ในระยะที่เรียกว่าใกล้กันมากก็ตาม แต่

ก็เห็นได้ชัดว่า จักรพรรดิมาร ได้เตรียมพร้อมรอ

เอาไว้แล้ว แม้ว่ามือข้างหนึ่งจะถือจับไข่อยู่ก็ตาม

แต่ก็สามารถแลเห็นได้ว่าทั่วทั้งสรรพางค์กายของ

จักรพรรดิมาร อาบชโลมไปด้วยหมอกสีเทาอันบาง

เบา ก่อรูปร่างเป็นเส้นสายโลหิตโอบพันห่อหุ้มรอบ

ไข่ใบนี้เอาไว้ หลังจากนั้นมันก็เจาะลึกเข้าไปใน

เปลือกไข่

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซูสามารถทานทนได้อยู่ครู่หนึ่ง

จนกระทั่งเจ้านครจักรพรรดิเพลิง เกือบจะสามารถ

ควบคุม นครบูรพาเยว่อู่ ได้อย่างสมบูรณ์อยู่

รอมร่อแล้ว หลังจากทั่วทั้ง นครเยว่อู่ ถูกห่อหุ้มไว้

ในม่านปราการทองคำ เขาก็ปล่อยมือออกจากไข่

ภาพที่ปรากฏขึ้นอยู่เบื้องหน้าของ อู่ อวี้ ได้

ประจักษ์แก่สายตาของเขา

เมื่อ จักรพรรดิมาร ได้รับสิ่งที่มันต้องการ ผู้ฝึกตน

นอกรีตทั้งหมดก็ส่งเสียงไชโยโห่ร้องออกมาทันที

8 พญามัจจุราช และ พรรคพวกของมันต่างแสยะ

ยิ้มอย่างผู้มีชัย ว่าพวกมันสามารถทำภารกิจครั้ง

ใหญ่ได้เสร็จลุล่วงสมบูรณ์แล้ว

ดวงเนตรของ จักรพรรดิมาร จับจ้องไปยังไข่อย่าง

แน่วแน่ จากนั้นมันก็หันหลังล่าถอยกลับ ไป

รวมกลุ่มกับผู้ฝึกตนนอกรีต พร้อมกับโบกสะบัด

แขนเสื้ออีกครั้ง การกระทำนี้บ่งบอกว่ามันต้องการ

ถอยทัพกลับอย่างชัดเจน เพราะอย่างไรเสียมันก็

จำเป็นต้องใช้เวลาจัดการกับไข่ใบนี้ แล้วถ้าเกิดมัน

ทำสำเร็จ… เห็นได้ชัดว่ามันจะต้องแข็งแกร่งขึ้น

อย่างแน่นอน หลังจากนั้นมันจะย้อนกลับมายัง

ทวีปแห่งทวยเทพ อีกครั้ง

ผู้ฝึกตนนอกรีตต่างส่งเสียงไชโยโห่ร้องออกมา

อย่างยินดี

ส่วนทางด้านของผู้ฝึกตนในวิถีแห่งเต๋า พวกมัน

ต่างแสดงสีหน้าหมองคล้ำมืดทะมึนลง การส่งสิ่ง

สำคัญเช่นนั้นออกไป เห็นได้ชัดว่ามันจะทำให้

สถานการณ์ยิ่งย่ำแย่เลวร้ายลง ซึ่งพวกมันก็ทำได้

เพียงต่อสู้จนตัวตายเท่านั้น อย่างไรก็ตามหากพวก

มันทุ่มทุกสิ่งทุกอย่างที่มีในการต่อสู้แล้ว จ้าว

วิญญาณพยาบาท สามารถหลบหนีไปได้ แล้วถ้า

มันย้อนกลับมา ในสภาพที่สามารถหลอมรวม

ผสานกับไข่ได้สำเร็จแล้วละก็ มันจะกลายเป็นฝัน

ร้ายของผู้คนทั่วทั้ง ทวีปแห่งทวยเทพ อย่างแน่แท้!

ซึ่งสถานการณ์ในตอนนี้ อยู่เหนือเกินกว่าที่ อู่ อวี้

กับ จิ่วอิง จะควบคุมได้

ในเมื่อ เจ้านครจักรพรรดิเพลิง กับ ประมุข

ศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู มิได้ออกคำสั่งอันใด ฝูงชนจึงทำได้

เพียงมองผู้ฝึกตนนอกรีตล่าถอยกลับไปเท่านั้น

ระหว่างที่พวกมันมัวแต่ยืนนิ่งอยู่ที่นี่ ผู้ฝึกตนนอก

รีตก็จากไปไกลแล้ว ซึ่งพวกมันก็อดรู้สึกกังวลอย่าง

ช่วยไม่ได้ ถ้าปล่อยให้จักรพรรดิมารหนีรอดเงื้อมือ

ไปได้! มันก็จะกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของทวีปแห่ง

ทวยเทพ!

ยิ่งเวลาผันผ่านไปเนิ่นนานเท่าใด หัวใจของทุก

ผู้คนก็ยิ่งเต้นระส่ำรุนแรง

ทันใดนั้น ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู ก็เริ่มเคลื่อนไหว

ด้วยท่าทางแปลกประหลาด เขาหันไปยังทิศทาง

ของ จักรพรรดิมาร พร้อมแสดงออกด้วยท่าทาง

จริงจัง ดูเหมือนว่าเขากำลังใช้พลังบางอย่างอยู่

สามารถแลเห็นได้ว่าบนฝั่ามือของเขา ได้ปรากฏ

วังวนสีขาวบริสุทธิ์ขึ้น วังวนนี้ประกอบขึ้นจาก

ม่านหมอก ซึ่งกำลังหมุนวนอย่างรวดเร็ว ภายใน

วังวนมีแสงสว่างแพรวพราวส่องประกายเฉกเช่น

ดั่งดวงดาราอันไร้สิ้นสุด หลังจากนั้น มันก็

แปรเปลี่ยนกลายเป็น อักขระหลากหลายชนิด ส่อง

ประกายสุกสกาวแวววาวอย่างหาใดเปรียบ

ทันใดนั้น อู่ อวี้ ก็แลเห็นฉากอันน่าอัศจรรย์ยิ่ง!

ฉับพลันภายในห้วงวังวนก็มีบางสิ่งบางอย่างลอย

ขึ้นมา เสมือนดั่งว่ามันลอยออกมาจากใต้ผิวนที

ทุกสรรพสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นรวดเร็วมาก เพียงชั่ว

พริบตา สิ่งนั้นก็ปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์ เมื่อ

สามารถแลเห็นมันได้อย่างชัดเจน อู่ อวี้ รู้สึกตก

ตะลึงเป็นยิ่งนัก เพราะสิ่งที่ปรากฏขึ้นบนฝั่ามือ

ของ ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู ก็คือไข่!

ไข่ที่มอบให้แก่ จักรพรรดิมาร ได้ปรากฏขึ้นในมือ

ของเขาอีกครั้ง

ผู้คนจำนวนมากสามารถแลเห็นภาพปรากฏการณ์

นี้เช่นกัน

เมื่อ จอมจักรพรรดิ และ เจ้านครจักรพรรดิเพลิง

ได้เห็นภาพที่ปรากฏขึ้นนี้ ฉับพลันเขาก็ร้องตะโกน

ขึ้น ” ทุกคนเตรียมตัวพร้อมรบ! เปั้าหมายของเรา

คือบดขยี้ผู้ฝึกตนนอกนี้ให้สิ้นซาก! ท่านทั้งหลาย!

ศึกครั้งนี้เราจะต่อสู้จนกว่าชีวิตจะหาไม่! ”

แม้กระทั่งตัวของ อู่ อวี้ เองยังไม่ทันได้ตอบสนอง

ต่อเหตุการณ์ที่พลิกกลับตาลปัตรอย่างฉับพลันนี้

หลังจากไข่ปรากฏขึ้นในมือของ ประมุขศักดิ์สิทธิ์

ไท่ซู เขาไม่ได้เอื้อนเอ่ยวาจาใจแม้แต่น้อย

หลังจากนั้นเขาก็เก็บไข่ลงทันที คนทั่วทั้งสนามรบ

ต่างมีความเห็นในทิศทางเดียวกันว่า การเก็บไข่ใบ

นี้ไว้กับเขา ปลอดภัยกว่าอยู่ในมือของ อู่ อวี้ มาก

โขนัก

สถานการณ์ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน อยู่เหนือเกินกว่า

ความคาดหมายอย่างแท้จริง ว่าไข่ใบนี้จะกลับไม่

อยู่ในมือของ ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู ซึ่งเป็นการ

ยืนยันได้ว่า คำพูดที่พวกเขาพรั่งพรูออกมา

มากมายก่อนหน้านี้ ล้วนเป็นการแสดงตบตา

ทั้งหมดล้วนเป็นแผนของพวกเขาทั้งสิ้น! ไม่ต้อง

กล่าวถึง เซียนกระบี่กุ้ยหยาง แลพรรคพวกของมัน

แม้แต่ อู่ อวี้ ก็ยังถูกต้มเสียจนเปือย!

ถึงแม้จะไม่ทราบว่า ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู จะใช้

ลูกไม้ใด แต่ที่แน่ ๆ คือเขาตบตาบิดพลิ้วใน

ข้อตกลงแลกเปลี่ยน แม้แต่จักรพรรดิมารก็ยังไม่

เอะใจในลูกไม้นี้ นับว่าเป็นกลยุทธ์ที่ลึกซึ้งไม่เบา

ทีเดียว เพราะอย่างน้อยคนนอกก็ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ใน

แผนการนี้เลย มีเพียงเจ้านครจักรพรรดิเพลิงที่

ล่วงรู้แผนการณ์นี้ ด้วยเพราะการนำสิ่งของที่ตกไป

อยู่ในมือของ จักรพรรดิมาร กลับคืนมามันไม่ใช่

เรื่องง่ายดายเลยจริง ๆ

อู่ อวี้ ตกอยู่ในอาการอึ้งตะลึงงันอย่างสมบูรณ์

ดั่งเช่นโบราณกล่าวไว้ว่า ขิงแก่ย่อมเผ็ด!

ก่อนที่ เจ้านครจักรพรรดิเพลิง จะกล่าวแจกแจง

เหตุผล แต่เขาก็เลือกให้ทุกคนเชื่อมั่นในความ

แข็งแกร่งของ ทวีปแห่งทวยเทพ ร้องปั่าวปลุกใจผู้

ฝึกตนทั้งหลายให้เตรียมพร้อมต่อสู้ทำศึกสงคราม

โดยที่พวกเขาทั้งสองยังคงเก็บงำความจริงเอาไว้

ไม่ได้อธิบายหรือบอกใครให้ล่วงรู้ ว่าแท้จริงแล้ว

พวกเขาไม่คิดจะส่งไข่ให้แก่ผู้ฝึกตนนอกรีตตั้งแต่

แรกแล้ว นับเป็นชัยชนะที่สมบูรณ์แบบเสีย

เหลือเกิน กลยุทธ์นี้สามารถช่วยเหลือผู้คนของ

อาณาจักรบูรพาเยว่อู่ รอดพ้นจากความตาย อีก

ทั้งไข่ก็ยังถูกครอบครองโดยฝังทวีปแห่งทวยเทพ

เช่นดั่งเดิม ไม่ได้ตกหายไปไหน นับว่าพวกเขา

ครองความได้เปรียบอย่างยอดเยี่ยมทีเดียว

ในที่สุดผู้ฝึกตนนอกรีต ก็ไม่อาจหลีกหนีศึกสงคราม

ในครั้งนี้ได้พ้น ด้วยเพราะทางฝัง ทวีปแห่งทวย

เทพ มีลูกไม้กลอุบายหลากหลาย โดยเฉพาะ

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู ในที่สุดเขาก็สามารถใช้

โอกาสในช่วงพริบตา ดึงกระแสความได้เปรียบ

กลับคืนมาได้

แน่นอนว่าผู้ที่ตื่นตระหนกมากที่สุดคงหนีไม่พ้น

จักรพรรดิมาร เมื่อสมบัติอันเป็นที่รักถูกฉกกลับไป

ต่อหน้าต่อตา แน่นอนว่ามันจะต้องโกรธจนคุ้มคลั่ง

แล้วทันใดนั้นเองมันก็แผดเสียงร้องคำรามดัง

กึกก้องสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งฟั้าดิน!

เสียงของมันดังสะเทือนเลื่อนลั่น ราวกับอสูรยักษ์

แผดคำราม!

ซึ่งในเวลานี้ผู้ฝึกตนนอกรีตทั้งหมด ได้หันหลัง

กลับมาประจันหน้าจับจ้องมองมายังผู้ฝึกตนฝั่าย

ธรรมะของ ทวีปแห่งทวยเทพ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

จ้าววิญญาณพยาบาท บัดนี้ดวงเนตรสีเทาปันปั่วน

บนบนอย่างบ้าคลั่งรุนแรง กลายเป็นวังวนชลธีอัน

มืดทมิฬขนาดใหญ่!

ทันใดนั้นเพลิงโทสะอันเคียดแค้นของ ผู้ฝึกตนนอก

รีต ก็พุ่งทะยานสูงขึ้น ภายใต้การนำของ

จักรพรรดิมาร พวกมันพุ่งทะยานเข้ามา ด้วยเพลิง

โทสะอันเกรี้ยวกราด!

” ไอ้พวกผู้ฝึกตนจอมปลอมน่ารังเกลียด! อ้างตน

ว่าเป็นฝั่ายธรรมะแต่กลับเล่นลูกไม้ตุกติกกับเรา!

พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าการกระตุ้มต่อมโทสะผู้ฝึกตน

นอกรีตอย่างเราเช่นนี้ จะยิ่งทำให้จุดจบของพวก

เจ้าน่าอเนจอนาถมากยิ่งขึ้น!”

” จักรพรรดิมาร ของพวกเราจะฉกชิงมันกลับมา

จากนั้นก็จะฆ่าล้างพวกเจ้าทั้งหมดจนสิ้นซาก

เยี่ยมจริง ๆ ที่พวกเจ้าทำให้ท่านมีโทสะได้ถึงเพียง

นี้ พวกเจ้า ทวีปแห่งทวยเทพ จงล้างคอรอความ

ตายได้เลย! ”

น้ำเสียงที่ 8 พญามัจจุราช กล่าวออกมานั้นแฝงไป

ด้วยความหวาดกลัวบางอย่าง เห็นได้ชัดว่าพวก

มันหวาดกลัว จ้าววิญญาณพยาบาท อย่างที่สุด!

เนื่องจากประมุขศักดิ์สิทธิ์ และ ผู้ปกครองแห่ง

ทวีปทวยเทพคนอื่นๆรู้ว่าไม่เร็วก็ช้าภาพเหตุการณ์

นี้อย่างไรก็ต้องเกิดขึ้น พวกเขาจึงยังมีท่าทีสงบ

สุขุม ในกรณีต่อสู้แบบชุลมุนตะลุมบอนเกิดขึ้น

ทางฝังของ ทวีปแห่งทวยเทพ สามารถรับมือคู่

ต่อสู้ได้แบบ 1 ต่อ 2 ปัญหานี้จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่

สำหรับพวกเขา ด้วยเพราะ เจ้านครจักรพรรดิ

เพลิง ได้จัดเตรียมผู้ที่มีพื้นฐานฝึกตนอยู่ในระดับ

ก่อร่างกำเนิดจิตเทวะ ไว้แล้วถึง 11 คน ซึ่งพวก

เขาจะคอยรับมือจัดการกับ 8 พญามัจจุราช และ

สี่พรรคนิกายใหญ่ หลังจากนั้น 11 คนนี้ก็แบ่งกลุ่ม

ออกเป็น 3 กลุ่ม จัดการรับศัตรูที่เป็นเปั้าหมายที

ละคน โดย 1 ต่อ 2 หรือต่อ 3 ก็แล้วแต่ฝีมือความ

ยากง่ายของแต่ละคน แต่ในเวลานี้ ประมุข

ศักดิ์สิทธิ์ไท่ซู เจ้านครจักรพรรดิเพลิง เซียนกระบี่

เทียนซู และ จอมจักรพรรดิกำลังปิดล้อม

จักรพรรดิมาร !

สำหรับจอมกระบี่ และเหล่าทัพแนวหน้าต่างๆนั้น

การบดขยี้ศัตรู 1 ต่อ 2 ย่อมมิใช่ปัญหา!

………………………………………………..

(´▽｀).。ｏ♡ เพลิน

 

 

 

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ