กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 56 : กองทัพเจิ้นต้ง

อู่ อวี้ รู้สึกตื่นตระหนกอย่างยิ่ง เขารีบวิ่งไปบริเวณ

ด้านหน้าที่พระราชวัง เพราะในยามนี้ ฮ่าวเทียน ซ่าง

เซียน ก าลังขี่อาชาวิหคบินทะยานอยู่บนท้องฟูา ด้วย

สีหน้าด าทะมึนมุ่งหน้าไปยัง นครหลวง

อู่ อวี้ จ้องมองไปบนพื้น ลานหน้าพระต าหนักของเขา

ในเวลานี้เจิ่งนองไปด้วยโลหิต ราวกับแม่น้ าโลหิตที่

ก าลังไหลเวียนอยู่ ในยามนี้เขาปักษาเมฆาสวรรค์ของ

เขา ก าลังนอนตายจมกองโลหิตอยู่บนพื้นดิน ตรง

บริเวณหัวใจของมันมีรูขนาดมหึมา เป็นบาดแผล

ขนาดใหญ่เปิดกว้างอยู่ โลหิตในกายของมันไหล

ทะลักออกมาจนหมดตัว ห่างเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น

มันก็ต้องตกตายไป!

“ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน ”

ส่วนอีกฝุายหนึ่งหลังจากสังหาร ปักษาเมฆาสวรรค์

ของ อู่ อวี้ เสร็จ มันก็ขี่อาชาวิหคบินกลับไป

เนื่องจากมันคิดว่าหากใช้วิธีนี้ อู่ อวี้ ซึ่งหากเขาใช้วิธี

อื่นเดินทาง ก็จะค่อนข้างไม่สะดวก

หากเขาคิดจะเดินทางกลับไปยังนิกายกระบี่สวรรค์

เขาจะต้องเดินทางด้วยการเดินเท้าเท่านั้น แต่ถ้าเขา

ใช้ปักษาเมฆาสวรรค์จะใช้เวลาเดินทางเพียงแค่ 1 วัน

เท่านั้น

นี่มันคือ การข่มขวัญอย่างแท้จริง

ความขัดแย้งในครานี้ ท าให้ ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน

ถึงกับแทบคลุ้มคลั่งเสียสติ กระทั่งเรื่องเช่นนี้มันก็ยัง

ท าได้ลง

แต่อย่างไรก็ตาม นี่ก็เป็นนิสัยพื้นฐานของมัน

” ปักษาเมฆาสวรรค์ …”

ปักษาเมฆาสวรรค์ อยู่กับ อู่ อวี้ มานานแรมเดือนแรม

ปี เมื่อมันตายจากไปเช่นนี้ มันก็ท าให้เขารู้สึก

บางอย่าง เมื่อเห็นว่า ปักษาเมฆาสวรรค์ ต้องนอน

ตายตาไม่หลับ อยู่ในหลุมฝังศพของมันเช่นนี้ ……

” ความเกลียดชังนี้ ช่างมากมายยิ่งนัก ”

อู่ อวี้ มองไปยังทิศทางของ นครหลวง เขาสูดลม

หายใจเข้ายาวเหยียด เขาจะต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ได้

พูดไว้กับ องค์หญิง อู่ หยู๋ เขาจึงหันกลับไปยังห้องฝึก

ตน เขาต้องการที่จะฝึกฝนในขั้นหลอมรวมลมปราณ

ต่อไป เพื่อที่จะรอวันแห่งการแก้แค้น

……

ณ พระราชวังจันทรา

พระราชวังแห่งนี้ คือที่พระบรรทมของ องค์ฮ่องเต้

หยวน ฮ่าว

เนื่องจาก ฮ่องเต้ หยวน ฮ่าว ได้รับบาดเจ็บ

บรรยากาศภายในพระราชวังจันทราเวลานี้ ท่วมท้น

ไปด้วยความหวาดผวามีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญของ

พระราชส านักสิบกว่าคน ก าลังรอรักษาบาดแผล

ให้กับ ฮ่องเต้ หยวนฮ่าว

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากว่าฟันทั้งหมดของมัน หลุด

ร่วงอยู่ในพระราชวังขององค์หญิง อู่ หยู๋ เพราะเหตุนี้

ท าให้ไม่สามารถฝังฟันใส่กลับเข้าไปได้ เมื่อไร้ซึ่งฝันให้

ขบเคี้ยว สิ่งที่ตามมาคือปัญหาในการเสวยพระกายา

หาร แต่โชคยังดีที่ ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน ได้กล่าวว่ามัน

สามารถจัดการเรื่องนี้ได้

ในยามนี้ ฮ่องเต้ หยวน ฮ่าว มีสีหน้าเศร้าโศก นอน

ซมอยู่บนแท่นบรรทมมังกร ใบหน้าของมันบวมตุ่ย

ราวกับหัวของสุกร แพทย์หลายคน เมื่อยามรักษาได้

ท าให้มันเจ็บปวด แพทย์คนนั้นนจะถูกสั่งตัดหัวทันที

แพทย์ผู้เข้ามารักษาในวันนี้ ต่างมีใบหน้าซีดขาว

เพราะความหวาดกลัวสุดขีด แม้แต่ผู้รับใช้ นางสนม

หลายคนตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว

ไทเฮาหยวนซีนั่งอยู่ข้างแท่นบรรทมมังกร ด้วยใบหน้า

ที่ซีดขาว นางก ามือของหยวนฮ่าวไว้แน่น ดวงตาของ

นางแดงกับ และ บวมจากรอยช้ าที่ร่ าไห้มาเป็น

เวลานาน แสงแห่งลางร้ายจาง ๆ เริ่มเผยมาให้เห็น

ทันใดนั้น เสียงของอาชาวิหคก็ร้องดังขึ้นมาจากด้าน

นอก

” ทั้งหมดออกไป”

สิ่งที่เกิดขึ้นกับหยวนฮ่าวทั้งหมด มันเพียงแค่ได้รับ

บาดเจ็บเท่านั้น แต่ไม่ถึงขั้นตกตายไป และ ในเวลานี้

เมื่อ ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน ได้มาจาก มันจึงสั่งให้คนอื่น

ออกไปในทันที

ผู้คนที่อยู่ภายในนี้รู้สึกโล่งอกอย่างยิ่ง พวกมันเร่งรีบ

ออกจากห้องพระบรรทมให้เร็วที่สุดเท่าที่จะท าได้

ราวกับว่ามันไม่อยากอยู่ที่นี่แม้เพียงเสี้ยวลมหายใจ

ชั่วพริบตา ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน ปรากฏตัวขึ้นที่ข้าง

แท่นบรรทมมังกรของ ฮ่องเต้ หยวน ฮ่าว เมื่อมันเห็น

การมาของ ฮ่าวเทียน มันก็รีบลุกพรวดพราดขึ้น

แม้ว่าปากของมันจะถูกเขาไว้ด้วยผ้าพันแผลก็ตาม

แต่มันก็รีบที่จะถามขึ้น ไป ” ท่านพ่อ ท่านได้สังหาร

เสิ่น อู่เต้า และ อู่ หยู๋ เพื่อแก้แค้นให้ข้าแล้วใช่หรือไม่

! ข้าจะแขวนร่างโสมมของมันไว้หน้าประตูเมือง แล้ว

ให้แร้งกาจิกกิน! ”

หลังจาก หยวน ฮ่าว กล่าวเสร็จสิ้น ฮ่าวเทียน ซ่าง

เซียน ก็ไม่เอ่ยสิ่งใดออกมา แต่สิ่งที่มันได้กระท าเกิน

กว่าที่ หยวน ฮ่าว จะคาดคิดไว้นั่นก็คือ มันได้ตบลง

ไปบนใบหน้าของ หยวนฮ่าว อย่างแรง รุนแรงเสียยิ่ง

กว่าที่ อู่ อวี้ ได้เคยกระท ากับมันไม่อาจเทียบได้ ร่าง

ของมันกระเด็นล้มลงไปบนแท่นบรรทมมังกร

” ไอ้ขยะไร้ประโยชน์! ถ้าไม่เพราะเจ้าคอยสร้าง

ปัญหาให้กับข้า อย่างไม่หยุดหย่อนเยี่ยงนี้ ปุานนี้ข้า

คงสามารถทะลวงผ่านขั้นหลอมรวมลมปราณไปได้อีก

ระดับ! เจ้าท าให้ข้าต้องอับอายขายหน้ายิ่งนัก เจ้ายัง

กล้าเอ่ยกับ เสิ่น อู๋เต้า พวกข้าเป็นพ่อของเจ้า ข้าไม่มี

บุตรเป็นขยะไร้ประโยชน์เช่นเจ้า! เกียจคร้านฝึกฝน

บ่มเพาะ ซ้ าร้ายยังด้อยปัญญาอย่างเจ้า ยังห่างไกล

จากหยวนเฉินยิ่งนัก แม้แต่ อู่ อวี้ มันก็ยังดีกว่าเจ้า

มาก! ”

ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน ก าลังคลุ้มคลั่งเสียสติ

ครั้นเมื่อมันได้ให้ก าเนิดบุตรชาย 2 คน ในวันนั้นมัน

รู้สึกผิดหวังเป็นอย่างยิ่ง แต่ถือว่ายังพอมีวาสนาอยู่

บ้างบุตรชายคนหนึ่งนั้นยังถือได้ว่าเอาอ่าวสามารถน า

กลับไปยังพรรคจงหยวนเพื่อฝึกฝนได้ แต่ส่วน

บุตรชายอีกคนเป็นเพียงแค่ขยะไร้ค่า แม้มันจะ

ส่งเสริมจนกลายเป็นฮ่องเต้ แต่ถึงกระนั้นบุตรชายผู้นี้

ก็ยังคงเป็นเพียงแค่ขยะไร้ค่าอยู่วันยังค่ า

“ข้า!”

เมื่อ หยวน ฮ่าว ได้ยินเช่นนั้น มันก็สะเทือนใจอย่าง

ยิ่ง กอปรกับโดนลงโทษ ก็ท าให้มันสุดจะทานทนได้

อีกต่อไป หยาดน้ าตาไหลปะปนกับโลหิตมาจากปาก

มันส่งเสียงร่ าไห้โหยหวน

” ท่านอาจารย์ ∼ท่านอาจารย์ ∼ หยวน ฮ่าว ยัง

เยาว์วัยนัก โปรดยกโทษให้เขาด้วย!”

ไทเฮาหยวนซีร่ าไห้ รีบหยุด ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน

ไม่เช่นนั้นแล้ว หยวน ฮ่าว อาจจะต้องถูกเขาสังหาร

เป็นแน่

” เพียงแค่ได้เห็นหน้ามัน มันก็ท าให้ข้ามีโทสะยิ่ง

แล้ว ” ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน จ้องมองไปที่หยวนฮ่าว

ด้วยโทสะลุกโชน ” ความคิดเห็นของข้าเวลานี้ เจ้า

ควรปล่อยมันไปอย่าไปห่วงใยดูแลมันมาก ปล่อยให้

มันได้เผชิญกับโชคชะตาของตนเอง ”

” ดะ ได้ ได้ ท่านอาจารย์ ” ไทเฮาหยวนซี รีบ

รับปาก ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน อย่างรวดเร็ว นั่นเป็น

เพราะหวาดกลัว เนื่องจากนางไม่เคยเห็นเขามีโทสะ

เกรี้ยวกราดมากมายถึงเพียงนี้มาก่อน

จากนั้นคนทั้งสองก็กลับไปยังพระราชวังซีเฟย ตลอด

ทางไทเฮาหยวนซีไม่ได้กล่าวสิ่งใดออกมา นางปล่อย

ให้เขาจิตใจเย็นลงนางรอที่จะกลับมาที่นี่ เรื่องราว

เหตุการณ์ตั้งแต่ต้นจนจบ อาจจะเห็นได้ชัดเจนแจ่ม

แจ้งขึ้น

” หยวนฮ่าว เป็นคนเถรตรงตัวมุทะลุ หากท่านจะ

ต าหนิโปรดต าหนิที่ข้า เพราะข้าเป็นผู้สั่งสอนเขา ”

ไทเฮาหยวนซี ร่ าไห้สะอึกสะอื้นอยู่ภายใต้อ้อมแขน

ของ ฮ่าวเทียน ราวกับเด็กสาวตัวน้อยผู้น่าสงสาร

” สิ่งที่เขาได้กระท า ไร้ซึ่งความยั้งคิดจึงได้สร้าง

ปัญหาให้แก่ตนเอง จนเกิดความผิดพลาดมากมาย

หลังจากถูกทุบตีก็ยังคงท าเรื่องเหลวไหล การที่ให้

หยวน ฮ่าว กลายมาเป็นฮ่องเต้ของมนุษย์ เป็นเรื่องที่

น่ากังวลเกินไป” ฮ่าวเทียน ซ่างเซียนกล่าวด้วย

น้ าเสียงดูถูก

” ความเห็นของข้านั้น จริงๆแล้วเขาเทิดทูนท่านยิ่ง

กว่าสิ่งใด ดังนั้นจึงไม่รู้จักที่สูงที่ต่ า แต่ เสิ่น อู๋เต้า นั้น

สร้างปัญหาให้กับท่านอาจารย์มากเกินไปแล้ว ท่าน

วางแผนจะจัดการกับเขาอย่างไร ” ไทเฮาหยวนซี รีบ

เปลี่ยนบทสนทนา หันเหความสนใจไปที่ อู่ อวี้ อย่าง

รวดเร็ว มิเช่นนั้นเขาจะยังมีโทสะกับ ฮ่าวหยวน อยู่

เมื่อ ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน ได้ยินนามนี้มันก็สงบลงได้

มันครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ จากนั้นเขาก็ร าพึงขึ้นว่า ” ใน

ความจริงแล้วถ้าสามารถสังหารเขาได้ในวันนี้ แต่เป็น

เพราะเขามีนิกายกระบี่สวรรค์หนุนหลัง แม้ว่า เจียง

จุนหลิน จะอยู่ที่นี่ แต่เราก็ไม่อาจท าอะไรได้มากนัก

แต่หากปล่อยเวลาให้เนิ่นนานอาจจะสร้างปัญหาขึ้น

ได้ ดังนั้นข้าจึงรีบสังหารมันให้เร็วที่สุด”

” แต่ข้าว่า เสิ่น อู๋เต้า ยังอยู่ในวัยหนุ่มแน่น สิ่งที่ข้า

เกรงกลัวก็คือ ไม่เพียงแต่การสละร่างของเขาจะ

แข็งแกร่ง และ น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ความเร็วใน

การฝึกตนของมันกลับรุดหน้าจนน่าหวาดกลัว ใน

ยามนี้มันสามารถสกัดกั้นการโจมตีของข้าได้ ทั้ง ๆ ที่

มันพึ่งจะเข้าสู่ขั้นหลอมรวมลมปราณเท่านั้น ”

” ถ้าเช่นนั้น … ”

หยวนซี เข้าใจว่าเพราะเหตุใดในวันนี้ ฮ่าวเทียน ซ่าง

เซียน ถึงได้มีโทสะเพียงนี้

ไม่ใช่เพราะว่าเขาสังหาร อู่ อวี้ ไม่ได้ แต่เขาไม่อาจ

สังหารได้ต่างหาก

นางครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ แล้วกล่าวขึ้นว่า ” ท่านอาจารย์

ข้ามีความคิดบางอย่างบาง แต่งานนี้ต้องจัดการให้

เด็ดขาด และ ขาวสะอาด ”

” เจ้ามักจะมีความคิดดี ๆ เสมอ งั้นก็เอ่ยมาได้เลย

” ความงามนี้ก าลังอยู่ในอ้อมแขนของเขา และ นาง

ท าให้ ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน ผ่อนคลายได้บางส่วน

หยวนซีกล่าวว่า ” ท่านจะไปสังหารเสิ่น อู่ เต้างั้นรึ ข้า

คิดว่ายังมิค่อยสมควรเท่าใด ยามนี้หยวนเฉิน และ

เจียง จุนหลิน เพิ่งจะมีสัมพันธ์อันดีต่อกัน ข้าคิดว่า

เจียง จุนหลิงในยามนี้ยินดีที่จะท างานให้กับหยวน

เฉิน เราเพียงแค่ให้ หยวนเฉิน กล่าวค าไม่กี่ค ากับ

เจียง จุนหลิน เท่านั้น ซึ่งแม้ว่า เจียง จุนหลิน จะ

สังหาร เสิ่น อู่เต้า ที่นคร เย่วอู่ แห่งนี้ไปได้ แต่หากใช้

ข้ออ้างว่า เสิ่น อู่เต้า เป็นคนยั่วยุ เจียง จุนหลิน ก่อน

ยังไงเสียนิกายกระบี่สวรรค์ย่อมลามือเป็นแน่แท้

เพราะยังไงแล้วพวกมันคงจะไม่ยอมเอาชีวิตของศิษย์

เพียงคนเดียวไปล้างแค้นต่อ เจียง จุนหลิน อย่าง

แน่นอน”

นอกจากนี้ ส าหรับหยวน เฉิน นั้นก็ยังเป็นถึง

สายโลหิตกษัตริย์ ที่กลายมาชาวสวรรค์ ฉะนั้นแล้ว

ย่อมมีโอกาสเป็นไปได้ที่เจียง จุนหลินจะช่วยเหลือ

หยวนเฉิน ให้ได้ครอบครองอาณาจักรแห่งนี้ ซึ่ง

อาณาจักรบูรพาเย่ว อู่ ถือว่ายากจนข้นแค้นแห่ง

ส าหรับเหล่าชาวสวรรค์ ส าหรับพรรคนิกายขนาด

ใหญ่แล้ว อาณาจักรหนึ่งหรือสองของมนุษย์หาได้

ส าคัญไม่ ท าให้พวกมันไม่จ าเป็นจะต้องขายหน้าที่จะ

ส่งมอบอาณาจักรนี้ให้แก่ หยวนเฉิน และ เจียง จุน

หลิน ”

“อย่างไร ผืนแผ่นดินนี้ก็เป็นของท่าน มันเป็นของ

ท่านเสมอมา ทุกอย่างที่นี่ ย่อมเป็นของท่าน”

“ เดิมทีแล้วนิกายกระบี่สวรรค์ หาได้แยแสต่อผืน

แผ่นดินนี้มานับสิบทศวรรษ แต่อยู่ ๆ ไฉนถึงได้

กลับมาให้ความส าคัญกับมัน กับสิ่งที่ตนเองไม่เคย

แยแสมาก่อน ”

“นอกจากนี้ ภูมิประเทศรอบ ๆ ยังมีอาณาจักร

เซียนอยู่อีกมากมาย ส าหรับมนุษย์ปถุชน อาณาจักร

บูรพาเย่ว อู่ ถือเป็นอาณาจักรที่ทรงอ านาจ และ

แข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง แต่ส าหรับเหล่าชาวสวรรค์แล้ว

กลิ่นอายฟูาดินของที่นี่กลับเจือจางอย่างยิ่ง ส าหรับ

เสิ่น อู๋เต้า มันได้ถูกส่งตัวลงมาจากนิกาย ในฐานะ

เซียนผู้พิทักษ์อาณาจักรมายังสถานที่ ที่มีผลตอบแทน

น้อยที่สุดเช่นนี้ เห็นได้อย่างชัดเจนว่า ต าแหน่งของ

มันในนิกายกระบี่สวรรค์นั้นมิได้สูงส่ง หรือไม่มันก็

อาจจะเป็นศัตรูกับผู้ใดของคนในนิกาย”

ไทเฮาหยวนซีกล่าวทับถม จนเสร็จสิ้นในที่สุด

“หรือจะกล่าวให้ง่ายกว่านั้นก็คือ เราจะยืมมือ เจียง

จุนหลินในการสังหารเสิ่น อู๋เต้า จากนั้นก็ส่งมอบ

หน้าที่ในการพิทักษ์ดูแลอาณาจัรบูรพาเย่ว อู่ให้กับ

หยวนเฉิน ”

” ในอาณาจักรบูรพาเย่ว อู่แห่งนี้ ดูเหมือนจะอับ

จนแร้นแค้นเป็นอย่างยิ่ง แม้แต่ในปีนี้ยังได้รับสมบัติ

เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น ทั้งหมดนี้ได้ถูกส่งมอบไว้

ให้กับของอาจารย์ นี่คือก้อนอัญมณีปฐพี”

หลังจากนั้น หยวนซีก็ดึงมือของ ฮ่าวเทียน ซ่างเซียน

ลงมาพร้อมกับหัวเราะหวาน เสียงของนางนั้น ท าให้

จิตใจของผู้คนที่ได้ยินต้องสั่นสะท้านได้

“ดีมาก เจ้าจัดการได้เลย ตอนนี้เจียงจุนหลินก าลัง

รอ ‘ผลก าเนิดชีวิต’ ที่เติบโตเต็มที่จากข้า เมื่อพวก

พวกมันกลับมา ข้าจะปล่อยหน้าที่นี้ให้กับหยวนเฉิน

หยวนเฉินนั้นช่างแตกต่างจากหยวนฮ่าวเสียจริง ” ฮ่า

วเทียน ซ่างเซียน ถอนหายใจด้วยความโศกเศร้า

หม่นหมอง

“ซีเอ๋อปราดเปรื่องหรือไม่?”

“ปราดเปรื่องสิ”

“แล้ว… ท่านอาจารย์ ท่านมิได้เอาอกเอาใจน้อง

หญิงผู้นี้มานานมากแล้วนะเพคะ…”

“หึหึหึ”

……

สองสามวันต่อมา

ภายในพระราชวังจันทรา

ในยามราตรี หยวนฮ่าวที่มีสภาพน่าเกลียดหน้ากลัว

ก าลังนั่งอยู่ตรงมุมหนึ่งของแท่นบรรทมมังกร

ด้วยท่าทางดูราวกับว่า มันเป็นสัตว์ร้ายตัวหนึ่งที่ได้รับ

บาดเจ็บ!

“ข้าหยวน ฮ่าว เป็นฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรนี้

ผู้ควบคุมชะตาชีวิตของผู้คนนับร้อยล้าน! ผืนแผ่นดิน

นี้เป็นแผ่นดินของข้า!”

“ท่านพ่อได้สะกดข่มข้า แต่เรื่องนั้นช่างมันก่อน

ขนาดแม้แต่พระมารดาของข้าซึ่งเป็นองค์ไทเฮา ก็

ยังให้อ านาจในการปกครองกับข้าเพียงน้อยนิดเท่านั้น

การตัดสินใจขั้นเด็ดขาดล้วนขึ้นอยู่กับนาง ท าราวกับ

ข้าเป็นเพียงหุ่นเชิด! พวกท่านทั้งสอง มองเห็นข้าเป็น

เพียงแค่เศษขยะชิ้นหนึ่งเท่านั้น! ”

“ ส่วนหยวนเฉิน ก็ท าตัวสูงส่งเหนือข้า ตั้งแต่ที่มัน

กลับมามันหาได้เหลือบแลข้าแม้แต่น้อยไม่! ทั้ง ๆ ที่

เราทั้งสองเป็นพี่น้องกัน โชคชะตาช่างไม่ยุติธรรมยิ่ง

นัก! ตัวมันกลายเป็นชาวสวรรค์ ส่วนข้ากลับอยู่บน

พื้นดิน นอกจากนี้หลังจากที่ข้าได้กลายเป็นฮ่องเต้ ก็

ยังมีคนหาญกล้าบังอาจดูถูกข้า! ”

“ให้ข้าปล่อยผ่านเรื่องทั้งหมดนี้ไปงั้นรึ! ไม่ว่าจะ

เป็นพี่น้อง ท่านพ่อหรือมารดา คนที่อยู่ในต าแหน่ง

ต่ าสุดก็คือข้า! ”

“แถมตอนนี้นางแพศยา อู่ หยู๋ มันบังอาจก้าว

ขึ้นมาเหยียบศีรษะของข้า! มันได้ใช้ความงามอัน

โสมมของมัน ล่อลวงไอ้ผู้ฝึกตนหน้าโง่นั่น! จน

หาญกล้ามาวางตนหยิ่งผยองกับข้า! ”

“เป็นเพียงแค่สตรีนางหนึ่ง แต่มันกลับหาญกล้าตบ

หน้าข้า! จ้องมองเหยียดหยามดูถูกข้า! ข้าคือฮ่องเต้

แต่มันบังอาจท าเช่นนี้กับข้า คิดว่าตนล่อลวงเสิ่น อู๋

เต้า ได้ส าเร็จ จะสามารถกระท าเลวทรามต่ าช้าได้

เช่นนั้นรึ! ‘

“นางแพศยา อู่ หยู๋ เจ้าหาญกล้าตบหน้าข้า! ข้า

หยวนฮ่าว จะท าให้เจ้าได้ลิ้มรสความเจ็บปวดจนต้อง

เสียใจที่มีชีวิตเกิดมาบนแผ่นดินนี้ ข้าจะให้บุรุษนับพัน

ย่ ายีเจ้า จากนั้นก็จะโยนศพของเจ้าทิ้งไว้บนถนน

แล้วให้ม้าห้าตัวแยกศพของเจ้าเป็นส่วน ๆ !”

หยวนฮ่าวค าราม พร้อมกับทุบก าปั้นลงไปอีกด้าน

หนึ่ง

เนื่องจากมียาล้ าค่าของชาวสวรรค์ ท าให้ช่วงเวลาไม่กี่

วันที่ผ่านมาร่างกายของมันได้รับการฟื้นฟูขึ้นเป็น

อย่างมาก ปากของมันมิได้ปวดปูมเหมือนแต่ก่อน

“ถ่ายทอดค าสั่ง จงเรียกจอมพล อู๋ เข้าเฝูาข้า!”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

ยามราตรี จอมพล อู๋ รีบแต่งองค์ทรงเครื่อง แล้วเร่ง

รีบเข้าเฝูาในพระราชวังจันทรา

“ข้าขอเข้าเฝูา องค์ฮ่องเต้”

ท่าทางของหยวนฮ่าวในยามนี้ ดูน่าเกลียดน่ากลัวเป็น

อย่างยิ่ง มันปีนปุายขึ้นไปบนแท่นบรรทม อย่างมัน

ยากล าบากจากนั้นจอมพล อู๋ ก็ยื่นมือออกไป เพื่อให้

มันขึ้นแท่นบรรทมได้อย่างง่ายดายขึ้น มันก็กล่าวขึ้น

ด้วยน้ าเสียงหนักแน่นออกมาทีละค าว่า “จอมพล อู๋

ข้าขอบัญชาให้เจ้าเริ่มตั้งแต่ราตรีนี้ น า ‘กองทัพเจิ้น

ตง’ ไปที่ ‘แคว้นเกาหลิน’ จงไปก าจัดคนในตระกูลของ

อู่ หยู๋ ให้สิ้น ห้ามปล่อยผู้ใดหลุดรอดไปเด็ดขาด หาก

มีใครหนีไปได้ เจ้าจะต้องน าหัวของตนมาให้กับข้า

แทน! ”

“ฝุาบาท! ” จอมพล อู๋ ตัวสั่นเทาด้วยความตื่น

ตระหนกและหวาดกลัว นี่ถือเป็นเรื่องใหญ่ยิ่ง

“ไปซะ หากเจ้าน าค าสั่งของข้าไปปรึกษากับพระ

มารดา ข้าคงต้องให้เจ้าน าหัวของตนเองวางไว้เสีย

ตั้งแต่ตอนนี้!”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

หยวนฮ่าวในยามนี้ ดูน่าเกลียดน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง

จอมพล อู๋ ได้น้อมรับค าสั่งของมัน แน่นอนว่ามัน

จ าเป็นต้องเคลื่อนทัพในราตรีนี้ เนื่องจากว่านี่คือ

ค าสั่งขององค์ฮ่องเต้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มันก็คือ

ราชกิจส่วนพระองค์ของฮ่องเต้

นอกจากนี้ ค าสั่งให้น า ‘กองทัพเจิ้นตง’ ไปก าจัด คน

ในตระกูลของ อู่ หยู๋ นั้น ฮ่องเต้หยวนฮ่าว ได้ให้

เหตุผลกับมันไว้ว่า เพียงเพราะองค์หญิงอู่ หยู๋ มี

ความใกล้ชิดสนิทสนมกับ เสิ่น อู๋เต้า ซึ่งมันท าให้นาง

หมดประโยชน์

ราตรีนั้น เพลิงไปสงครามได้ปะทุขึ้น และแผ่ขยายไป

อย่างรวดเร็วในทิศบูรพา

ในขณะเดียว อู่ อวี้ ยังคงใช้เวลาอยู่ในห้องฝึกฝน ใน

เวลานี้เขาก็ได้กลืน เม็ดยาหลอมรวมลมปราณ ลงไป

อีก 4 เม็ด

 

♡(⺣◡⺣)♡* เพลิน

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ