กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 874: คุกวิญญาณแค้น

ในมุมมองของ อู่ อวี้ การที่เขาสามารถหลบออกจากถ้ำ

ปีศาจพญายมมาได้ เขาก็คิดว่าตนเองปลอดภัยแล้ว

ทว่าไม่คิดว่าเจ้าประมุขถ้ำปีศาจพญายมจะปรากฏตัว

ออกมาราวกับภูติผีเช่นนี้

และยังเพ่งเป้ามาที่ตนเองอีก……

อย่างน้อยยังสามารถใช้เมฆาตลบฟ้าหลบลี้ได้หากรู้ตัว

ก่อนเพียงสักเสี้ยวหนึ่ง

เจ้าประมุขถ้ำปีศาจพญายมผู้นี้ต้องเคยผ่านภัยพิบัติ

มาแล้ว 3 ครั้ง ถือได้ว่ามันเป็นตัวตนที่เทียบได้ดั่งครึ่ง

เซียน อู่ อวี้ ได้เฝ้าระวังเหตุการณ์เช่นนี้มาโดยตลอด

และเขาไม่เคยคิดว่าเหตุการณ์ความวุ่นวายในครั้งนี้

เกือบจะทำให้ตัวเขาต้องสิ้นชีพไปแล้ว

หากไม่ใช่ว่า เย่ซีซี นั้นตามหลังมา ทำให้ อู่ อวี้ ต้องหยุด

พักสักครู่หนึ่ง ยามนี้ อู่ อวี้ คงหนีจากไปได้แล้ว…

เขาได้สังหาร กุ่ย เจิ้นเค่อ ไปแล้ว นับว่าเป็นชัยชนะที่

ยิ่งใหญ่ แต่เนื่องจากว่าการก้าวผิดพลาดนี้ทำให้เขาต้อง

พบเจอกับอันตรายที่ร้ายแรง

อย่างไรก็ตามการเป็นผู้ฝึกตน ไม่ว่าจะอยู่ในที่ปลอดภัย

มากแค่ไหน ความตายก็อาจจะมาเยือนได้ภายในชั่ว

พริบตา

อู่ อวี้ แทรกซึมอยู่ภายในพิภพอเวจีและเขาได้ตรวจสอบ

สถานการณ์โดยรอบเป็นที่เรียบร้อย ดังนั้นเขาจึงไม่

จำเป็นต้องกังวล

ทว่าขณะนี้ผิวหนังและใบหน้าอันซีดขาว ร่างกายซูบ

ผอมดูเหมือนกับว่ามันจะยืนได้ไม่มั่นคง และแววตาที่

เปรียบดั่งกับสัตว์ร้ายของเจ้าประมุขถ้ำปีศาจพญายม

กำลังจับจ้องมองมาที่ อู่ อวี้

แม้ว่ามันจะดูซูบผอม เคล็ดวิชาเต๋าและเคล็ดอิทธิฤทธิ์ที่

มันสำแดงออกมาล้วนเพ่งเป้าไปยัง อู่ อวี้ ด้วยพลัง

อำนาจอันทรงพลัง หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่นยามนี้ก็คงจะ

พังทลายไปแล้ว ท้ายที่สุดเคล็ดวิชาเต๋าเคล็ดอิทธิฤทธิ์

ของคนผู้นี้ได้ส่งผลกระทบต่อแก่นแท้ตำหนักม่วงของ อู่

อวี้ อย่างหนักหน่วง ทุกเคล็ดวิชาของมันเข้าระงับ อู่ อวี้

เอาไว้อย่างอยู่หมัด

ยามนี้ อู่ อวี้ ใช้ได้เพียงแค่พละกำลังจากกายเนื้อมา

ต่อต้าน ซึ่งด้วยความแข็งแกร่งของอีกฝ่าย หาก

เปลี่ยนเป็นผู้ฝึกตนขั้น 3 ภัยพิบัติค้นหาเต๋าระดับที่ 1

คงตกตายไปในทันที เมื่อเป็นเช่นนี้ อู่ อวี้ จึงรู้ว่ามันมี

เจตนาที่จะสังหารตนเอง

ฝีมือของมันช่างน่ากลัวยิ่ง

ในช่วงที่ผ่านมาเขาได้พบเจอกับเหตุการณ์เฉียดเป็น

เฉียดตายอยู่หลายครั้ง จึงทำให้ อู่ อวี้ รู้สึกชินชา ด้วย

ครั้งที่แล้วที่สามารถทะลวงกายาเพชรอมตะทำให้ไม่ตก

ตาย จึงทำให้ครั้งนี้เขาเปรียบได้กับปราการเดินได้ก็มิ

ปาน

ในยามที่เผชิญหน้ากับประมุขผู้นี้ เขาจึงไม่ยอมแพ้ ทว่า

ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายเปรียบเหมือนกับเป็นภูเขา

กดทับถาโถมเข้าใส่

“การที่ชาวเหยียนหวงฝึกฝนคนเช่นเจ้าได้คงต้องทุ่ม

ความพยายามไปไม่น้อย แต่น่าเสียดายที่คงต้องจบสิ้น

ด้วยน้ำมือของข้าลงเสียที่นี่ มีอะไรจะสั่งเสียหรือไม่?”

น้ำเสียงของเจ้าประมุขเต็มไปด้วยความเย็นชา ขณะที่

มันเอ่ยออกมา ก็ทำให้ อู่ อวี้ ได้รับแรงกดดันมากขึ้น

กว่าเดิม เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายรับรู้ถึงความแข็งแกร่งใน

ด้านร่างกายของ อู่ อวี้ มันจึงเกิดความรู้สึกประหลาดใจ

ดังนั้นมันจึงลองว่าพลังในระดับใดจึงจะสามารถบดขยี้ อู่

อวี้ จนกลายเป็นเศษเนื้อได้

เมื่อเห็นเช่นนี้ ก็ดูเหมือนว่าเขาจะต้องตายอย่างไม่ต้อง

สงสัย

การฝึกตนเป็นเรื่องที่โหดร้ายและ อู่ อวี้ มักจะ

เผชิญหน้ากับอันตรายอยู่บ่อยครั้ง ทว่ายามนี้หากต้อง

พบเจอกับจุดจบเช่นนี้ เขาก็ไม่รู้สึกเสียใจภายหลัง ตัว

เขานั้นแตกต่างกับผู้อื่น หากต้องการจะกลายเป็นเซียน

อมตะ เขาจำเป็นจะต้องเดินอยู่บนเส้นทางที่ต้องเสี่ยง

อันตราย หากวันหนึ่งเขาต้องสิ้นชีพลงไป มันก็เป็นเพียง

แค่เรื่องปกติ

แน่นอนว่าเขาก็กำลังคิดหาวิธีที่จะทำให้ตนเองมีชีวิต

รอด

คนกำลังใช้ความคิดว่าจะพูดเช่นไรให้ประมุขผู้นี้จึงจะ

ปล่อยตัวเขา

ท้ายที่สุดอีกฝ่ายไม่ได้สังหารตนเองไปในทันที ความจริง

มันก็คงอยากรู้เกี่ยวกับตัวเขาเพิ่มเติม อย่างไรก็ตามชีวิต

ของ อู่ อวี้ อยู่ในกำมือของมัน มันย่อมสามารถขุดคุ้ยสิ่ง

ใดที่เป็นประโยชน์กับพวกมันเองได้อยู่แล้ว

นี่จึงกลายเป็นโอกาสเดียวของ อู่ อวี้

ยามนี้เขายังไม่รู้ว่าควรจะเอ่ยสิ่งใด ฉับพลัน เย่ซีซี ขมวด

คิ้วขึ้น นางผินกายมาอยู่เบื้องหน้า อู่ อวี้ อย่างรวดเร็ว

และหันไปเอ่ยกับเจ้าประมุขว่า “ท่านพ่อ ทำไมถึงต้อง

ฆ่าเขาด้วย เขาช่วยข้า เขานำหยาดเพลิงวิญญาณเซียน

มาให้ข้า ท่านไม่อาจจะสังหารเขาได้”

อู่ อวี้ คิดว่าตนเองฟังผิดไป ชาวกุ่ยเหยียนผู้หนึ่งกำลัง

ร้องขอความเมตตาให้กับเขาอยู่งั้นหรือ? นางเพิ่งจะไล่

ล่าติดตามเขามาและนางไม่คิดจะให้ อู่ อวี้ ไปจากที่นี่

เสียด้วยซ้ำ

คาดว่าเจ้าประมุขถ้ำปีศาจพญายมก็รู้สึกแปลกใจเช่นกัน

มันจ้องไปที่ เย่ซีซี พร้อมกับกล่าวว่า “มันสังหารพวก

พ้องชาวกุ่ยเหยียนเราไปแล้วมากมาย แถมยังก่อความ

วุ่นวายภายในฐานที่มั่นของพวกเราอีก นอกจากนี้ยามที่

อยู่ภายในพิภพอเวจีก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมาขวางไม่ให้

พวกเราสังหารชาวเหยียนหวง ชาวเหยียนหวงกับพวก

เราเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันมาช้านานนัก เป็นพวกมันที่กดขี่

พวกเราให้ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางนรกที่มืดมิดแห่งนี้

หากข้าจับตัวมันได้เมื่อไหร่ เมื่อนั้นก็จะถึงคราตายของ

พวกมัน!!”

เย่ซีซี รีบเอ่ยออกมา “แต่ท่านได้บอกข้าว่าทุกคนบน

โลกใบนี้ล้วนมีอิสระเสรี ไม่ว่าใครก็ตามล้วนมีทั้งดีและ

เลวปะปนกันอยู่ ข้าคิดว่าเขาเป็นคนดี ท่านพ่อ ท่านไว้

ชีวิตเขาไปเถอะนะ”

เมื่อได้เห็นท่าทางอ้อนวอนขอร้องของนางในยามนี้ อู่

อวี้ จึงบังเกิดความรู้สึกสะเทือนใจ หญิงสาวนางนี้ช่าง

บริสุทธิ์และดื้อดึงยิ่งนัก นางรู้ว่ามิอาจยอมรับที่เขา

สังหาร กุ่ย เจิ้นเค่อ ต่อหน้านางได้ ทว่านางก็ไม่คิดจะ

เอาชีวิตของ อู่ อวี้ แต่กลับกลายเป็นว่ายามนี้นางลุกขึ้น

ยืนเพื่ออ้อนวอนขอความเมตตาแทน อู่ อวี้

พริบตานี้เหมือนว่าเจ้าประมุขถ้ำปีศาจพญายมกำลังเกิด

ความลังเล อย่างไรก็ตามมันจ้องมองไปที่ เย่ซีซี ด้วย

สายตาที่แข็งกร้าว พร้อมกับกล่าวว่า “เจ้ากลับไปก่อน

มันได้เห็นหลายสิ่งอย่างมากเกินไป จึงข้ามิอาจปล่อยมัน

ไปได้ มิฉะนั้นชาวเหยียนหวงของเราจะต้องเสียหาย

อย่างใหญ่หลวง ก่อนหน้านี้ข้าอาจจะเคยกล่าวเอาไว้ว่า

ทุกคนล้วนมีดีมีเลว แต่หนี้แค้นโลหิตนั้นไม่เกี่ยวกับว่าดี

หรือเลวอีกต่อไป มันเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับโชคชะตา ซึ่ง

หากเจ้าโตขึ้นเจ้าก็จะรู้เอง”

แม้ว่า เย่ซีซี จะอ้อนวอน แต่มันก็ไม่มีทางเปลี่ยนการ

ตัดสินใจ

ไม่ว่า อู่ อวี้ จะกล่าวสิ่งใด เย่ซีซี ก็ยังคงเถียงแทน ราว

กับว่าตัวนางโกรธแทนเขาก็มิปาน การแสดงออกของ

นางทำให้ อู่ อวี้ เข้าใจอย่างถ่องแท้ กลับกลายเป็นว่า

ก่อนหน้านี้เขาประเมินนางต่ำเกินไป แม้ว่าหญิงสาวผู้นี้

จะเกิดขึ้นมาในตระกูลของชาวกุ่ยเหยียนอันโสมม ทว่า

จิตใจของนางกลับไม่แปดเปื้อนแม้เพียงเสี้ยว

“ข้าไม่สน ไม่ว่ายังไงท่านก็ฆ่าเขาไม่ได้ ท่านคุมขังเขา

ก่อนไม่ได้หรือ ท่านพ่อได้โปรด ได้โปรดเถอะ” เย่ซีซี

หันไปกอดแขนของมันและเริ่มแสดงนิสัยอันดื้อรั้น

ออกมา เจ้าประมุขถ้ำปีศาจพญายมนั้นเลี้ยงดูบุตรสาว

ของตนราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า จะเห็นได้ว่ามันอดกลั้น

เป็นเวลานานจนยากจะเชื่อได้ ซึ่งเมื่อได้เห็นไม้ตายอย่าง

น้ำตาแห่งบุตรสาว จึงบังเกิดความโลเลจนเปลี่ยนใจใน

ที่สุด

ดูเหมือนว่าเจ้าประมุขจะค่อนข้างลำบากใจ มันหัน

กลับไปมอง อู่ อวี้ อีกครา แล้วกล่าวขึ้น “ในเมื่อเป็น

เช่นนี้ ข้าจะนำตัวเจ้าไปขังไว้ที่ ‘คุกวิญญาณแค้น’

เอาไว้ก่อน และค่อยจัดการลงโทษเจ้าทีหลัง”

สมควรมีเรื่องสำคัญใดอื่นอยู่อีก เพราะว่าขณะนี้ถ้ำ

ปีศาจพญายมที่อยู่เบื้องหลังของมันยังคงสั่นสะเทือนอยู่

ยิ่งกว่านั้นยิ่งมายิ่งขยับออกห่างไปเรื่อยๆ ซึ่งในสายตา

ของมันปรากฏเป็นลำแสงสีเขียวเจาะทะลวงลาวา

ออกมากลายเป็นเสาลำแสงสีเขียวสองต้น

คุกวิญญาณแค้น!

ใบหน้า เย่ซีซี กลายเป็นหมองคล้ำ เพราะนางรู้ว่ามัน

ไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก แต่การที่บิดาของนางไม่สังหาร อู่

อวี้ ไปก็ถือว่ามันยอมถอยให้ถึงที่สุดแล้ว หากว่านาง

ยังคงดื้อดึง บางทีบิดาของนางคงบังเกิดโทสะ และเมื่อ

ถึงยามนั้นก็คงไม่สามารถปกป้อง อู่ อวี้ ได้อีกต่อไป

“ข้าต้องขอโทษด้วย…..”นางทำได้แค่ก้มหัวลงและเอ่ย

ขอโทษ อู่ อวี้

แท้จริงนางไม่รู้ว่าแค่นี้ อู่ อวี้ ก็ทราบซึ้งน้ำใจของนาง

มากแล้ว ตายตอนนี้กับการยื้อเวลาออกไปก่อนมัน

แตกต่างกันอย่างเทียบไม่ติด

“ขอบคุณมาก” อู่ อวี้ พยักหน้า เขาไม่เก่งในเรื่องการ

พูด คำพูดสองคำนี้เป็นสิ่งที่แสดงถึงความรู้สึกของตัวเขา

ในตอนนี้ได้ดีที่สุด

จากนั้นเจ้าประมุขก็ได้นำตัว อู่ อวี้ ไปยังคุกวิญญาณ

แค้น แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยเข้าใจว่าคุกวิญญาณแค้นคือ

สถานที่เช่นไร แต่ อู่ อวี้ ยังพอมองสีหน้าที่เป็นกังวลของ

เย่ซีซี ออก มันทำให้เขารู้ว่าสถานที่แห่งนั้นย่อมไม่ใช่

สถานที่ที่อยู่อย่างสุขสบายได้อย่างแน่นอน บางทีนี่

อาจจะเป็นคุกที่โหดร้ายที่สุดภายในพิภพอเวจี และ

เนื่องจากว่าเจ้าประมุขรู้ถึงวิธีการหลบหนีด้วยเมฆาตลบ

ฟ้าของเขา มันจึงได้เตรียมการป้องกันเอาไว้โดยเฉพาะ

อีกด้วย

“เจ้ากลับไปที่นครจอมปีศาจก่อน เดี๋ยวข้าจะนำตัวมัน

ไปที่คุกวิญญาณแค้น เท่านี้พอใจเจ้าหรือยัง?” เจ้า

ประมุขหันไปเอ่ยกับ เย่ซีซี ด้วยสีหน้าจริงจัง

“ได้ แต่ท่านห้ามหลอกลวงข้า ไม่เช่นนั้นข้าจะไม่สนใจ

ท่านอีกต่อไป” เย่ซีซี อุ้มแมวหลานลานขึ้น หลังจากสิ้น

เสียง นางก็ล่าถอยกลับไปยังทิศทางของถ้ำปีศาจพญา

ยม

ไม่มีใครตระหนักถึงว่า จนถึงขณะนี้ถ้ำปีศาจพญายม

ยังคงสั่นไหวอยู่ แสงสีเขียวที่ออกมาจากดวงตาได้จับ

จ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสาม

“วันนี้นับว่าเจ้าโชคดีที่บุตรสาวข้าขอความเมตตาให้เจ้า

ทว่าเมื่อเข้าไปอยู่ในคุกวิญญาณแค้นก็จงอย่าได้คิดจะ

ออกมาอีก หลังจากนี้เป็นต้นไปเจ้าไม่มีอะไรเกี่ยวข้อง

กับโลกภายนอกอีกต่อไป” คาดว่าตอนนี้มันน่าจะยุ่ง

มาก จึงยังไม่มีเวลาที่จะมาศึกษาเกี่ยวกับตัวเขาอย่างถี่

ถ้วน และแน่นอนว่าการที่ถ้ำปีศาจพญายมสั่นไหว

จะต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับมัน

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือเช่นนี้ อู่ อวี้ จึงไม่อาจจะ

กล่าวสิ่งใดได้อีก ไว้รอให้ไปถึงที่คุกวิญญาณก่อนค่อยดู

ว่าเขาพอจะมีหนทางหลบหนีไปได้หรือไม่ ท้ายที่สุดอีก

ฝ่ายก็ยังไม่ได้รู้จัก อู่ อวี้ อย่างจริงๆจังๆนัก

อันที่จริงสิ่งที่เจ้าประมุขให้ความสำคัญก็คือการที่ไม่ให้

อู่ อวี้ นำเรื่องที่ได้เห็นภายในนี้ออกไปบอกกับคนจาก

อาณาจักรโบราณเหยียนหวง

ดังนั้นมันจึงกำลังจะเอื้อมมือออกไปหยิบถุงจักรวาลของ

อู่ อวี้ ภายในถุงจักรวาลนี้ได้บรรจุสมบัติทุกอย่างของ อู่

เอาไว้ ซึ่งรวมถึงร่างกลืนสวรรค์ เจดีย์ล่องกำเนิด วิหาร

บัญญัติเต๋า จอมกระบี่วิญญาณและสิ่งอื่นๆอีกมากมาย

นับว่ากลายเป็นปัญหาที่ชวนปวดหัวหากว่ามันนำถุงจัก

วาลของเขาไป แต่เขาไม่สามารถทำสิ่งใดได้จริงๆ

เนื่องจากว่าเจ้าประมุขถ้ำปีศาจพญายมมีความ

แข็งแกร่งที่เหนือกว่าตัวเขามากนัก

อู่ อวี้ เต็มไปด้วยโทสะ ทว่ายามนี้เขากลับอับจนปัญญา

โชคดีที่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะยังไม่รู้ว่าร่างอวตารของ อู่

อวี้ อยู่ข้างใน ตราบใดที่มันยังไม่ทำการศึกษาเจดีย์ล่อง

กำเนิด……

ไม่คิดว่าผลที่ตามมามันเลวร้ายเกินกว่าจินตนาการ เขา

รู้สึกว่าสิ่งที่ตนพยายามมาทั้งหมดกลับสูญเปล่าอย่าง

แท้จริง

ความโกรธ ความไม่ยินยอม ทว่ากลับไม่อาจจะจัดการ

กับเรื่องนี้ได้ การที่ เย่ซีซี ได้ให้ตนเองมีชีวิตรอดก็นับได้

ว่าตนเองโชคดีแล้ว

ทว่าทันใดนั้น——

ฉับพลันก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นในพริบตา!

ในช่วงเวลานั้นเองตำแหน่งของถ้ำปีศาจพญายม หัว

กระโหลกขนาดใหญ่ ที่ยิงลำแสงสีเขียวออกมายัง

ทิศทางที่ อู่ อวี้ อยู่ ก็เพิ่มพูนความเร็วขึ้น!

ชิ้งงง!

ลำแสงสีเขียวได้ยิงมาที่ตัวเขาโดยตรง!

ลำแสงเส้นหนึ่งพวยพุ่งเข้าใส่ เย่ซีซี กับ แมวหมื่นผสาน

ที่กำลังกลับไปยังถ้ำปีศาจพญายม พริบตานั้นก็กลืนพวก

เขาเข้าไป เย่ซีซี ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พริบตาทีที่ถูก

ลำแสงปกคลุม นางจึงกรีดร้องเรียกหาบิดาของตน ทำ

ให้เดิมทีเจ้าประมุขกำลังจะนำถุงจักวาลของ อู่ อวี้ ก็หัน

กลับไปมองในทันที!

เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์เช่นนี้แม้แต่เจ้าประมุขถ้ำปีศาจ

พญายมก็ยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น มันตกตะลึง และ

พยายามเอื้อมมือออกไปหา เย่ซีซี

ในพริบตาที่มันยื่นมือออกไป ก็ปรากฏลำแสงเส้นหนึ่ง

ขึ้นที่เบื้องหน้าของ อู่ อวี้ ในเสี้ยววินาทีนั้น อู่ อวี้ พลัน

ถูกกลืนกินเข้าไป อู่ อวี้ กับ เย่ซีซี ถูกดูดเข้าไปอยู่

ภายในลำแสงสีเขียวของกระโหลกศีรษะ

หลังจากที่ถูกห่อหุ้มด้วยลำแสงแล้ว อู่ อวี้ ก็ไม่สามารถ

มองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับ เย่ซีซี ได้ ทว่าเขารู้สึกเหมือนกับ

ฟ้าดินพลิกตลบ กล่าวได้ว่าพลังทั้งหมดนี้มันอยู่

เหนือกว่าการควบคุมของเจ้าประมุขอย่างแท้จริง บัดนี้

ลำแสงได้ม้วนกวาด อู่ อวี้ เข้าไปในพื้นที่อีกแห่ง……….

——————————–

(´▽｀).。ｏเพลิน

 

 

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ