กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 934: เจ็ดราชาวานร

” ช่างเป็นการลงมือที่อลังการมากทีเดียว ว่าแต่…เป็น

ฝีมือของเจ้าทั้งหมดเลยงั้นหรือ? ”

เมื่อ อู่ อวี้ ปรากฏตัวต่อหน้า หนานซาน หวางเยว่ กับ

เย่ซีซี หนานซาน หวางเยว่ ก็แสดงสีหน้าท่าทาง

ค่อนข้างเกินจริง พร้อมกับซักถาม

เย่ซีซี เห็นว่า อู่ อวี้ ดูเหมือนจะไม่ได้รับบาดเจ็บอันใด

นางก็ผ่อนคลายลงไม่น้อย อันที่จริงมีอยู่หลายครั้งที่นาง

อยากจะเข้าไปดูว่ามีอะไรเกิดขึ้น

” ไปกันก่อนเถอะ เอาไว้ค่อยพูดคุยกันทีหลัง! ” อู่ อวี้ ใช้

เมฆาตลบฟ้าม้วนตลบตีลังกาออกไป อันที่จริงเขาและ

อีกฝ่ายกำลังตกอยู่ในสถานะเดียวกันนั่นก็คือ หนานกง

เหว่ย หายตัวไปอีกครั้ง เมื่อทุกคนขึ้นมาอยู่บนเมฆา

ตลบฟ้าของ อู่ อวี้ หนานซาน หวางเยว่ ก็ถามคำถามที่

ค้างคาใจ ” ในเมื่อ หนานกง เหว่ย อยู่แค่เอื้อมแล้ว ไฉน

เจ้าถึงไม่ตามนางไป แต่กลับย้อนมาหาเรา? ”

” ข้าไม่รู้ว่านางจะไปที่ใด ฉะนั้นลำดับแรกข้าก็ต้องพา

พวกเจ้าออกมาก่อน ”

หลังจากนั้นเขาก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้คนทั้งสองฟัง

คร่าว ๆ เมื่อมองย้อนกลับไปก็ยังเห็นว่า ปีศาจพฤกษา

ผนึกเมฆายังคงต่อสู้กับราชาปีศาจหอกทมิฬ แต่ไม่เห็น

อินทรีอัสนีสามหัวกับแร้งไต้ฝุ่นทะเลทราย อู่ อวี้

คาดการณ์ว่าปีศาจทั้งสองอาจจะโดนปีศาจพฤกษาผนึก

เมฆาสังหารไปแล้ว

” อุตส่าห์ลงทุนลงแรงกลับได้ไม่คุ้มเสียเอาเสียเลย ยันต์

เขตแดนไม่ดับสูญยันต์ก็ใช้ไปแล้ว แถมนางก็ยังจำเจ้า

ไม่ได้อีก ” หนานซาน หวางเยว่ กล่าว

อู่ อวี้ กำลังจะออกจากที่นี่ ยามนี้เขารู้ว่า หนานกง

เหว่ย จะต้องหลบหนีไปไกลแล้วเป็นแน่ ฉะนั้นเขาจึง

ต้องคำนวณทิศทางการหลบหนีแล้วไล่ตามนางไปให้ทัน

” จะต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นกับนาง ในเมื่อมาถึงทวีป

ปีศาจทายาททักษิณแล้ว ข้าต้องทำเรื่องราวกระจ่างให้

ได้… ” แม้ว่าเขาจะกล่าวเช่นนี้ แต่คงปฏิเสธไม่ได้ว่าครั้ง

นี้เป็นเพราะ อู่ อวี้ สอดมือเข้าไปช่วยทำให้นางรอดพ้น

หายนะ ทว่าราชาปีศาจหอกทมิฬ ยังไม่ตาย มันจะต้อง

พยายามไล่ล่านาง ฉะนั้น อู่ อวี้ ต้องตามหานางให้พบ

เพื่อไขข้อกังขาที่อยู่ในใจทั้งหมดตลอดทางมาที่นี่

“นางไปทางนั้น” แมวหลานหลานบอกใบ้เส้นทาง

ระหว่างที่ เย่ซีซี กำลังอุ้มมันเอาไว้

นี่คือสาเหตุผลว่าทำไม อู่ อวี้ ถึงเร่งรีบพาพวกเขามาที่นี่

เพราะจำได้ว่าตอนอยู่ในพิภพอเวจี เจ้าแมวหลานหลาน

สามารถหาตัวเขาพบได้อย่างเร็ว อันที่จริง

นอกเหนือจากความสามารถในการผสานร่างที่เรียกว่า

แมวหมื่นผสานแล้ว ความสามารถอีกอย่างของมันก็คือ

การติดตามอันน่าเหลือเชื่อ เย่ซีซี บอกว่ามันเป็น

ความรู้สึกตามสัญชาตญาณ ไม่ใช่การดมกลิ่นหรือว่า

อะไร

หลังจากแมวหลานหลานแนะนำ อู่ อวี้ ก็รีบทำตามโดย

ไม่เอื้อนเอ่ยอันใด ไล่ตามไปยังทิศทางที่มันบอกใบ้ทันที

สิ่งสำคัญอีกอย่างก็คือ เขาจำต้องรีบไปให้พ้นหูพ้นตา

จาก ราชาปีศาจหอกทมิฬให้เร็วที่สุด อู่ อวี้ ประเมินว่า

อีกไม่นานมันจะต้องหลุดออกจากวงล้อมของปีศาจ

พฤกษาผนึกเมฆา ซึ่งจากนั้นมันจะต้องมาไล่ล่าติดตาม

พวกเขามาอย่างแน่นอน ฉะนั้นตอนนี้เขาจึงต้องแข่งกับ

เวลา

นับว่าโชคนี้ดีมาก เมื่อ อู่ อวี้ มองย้อนกลับไปอีกครั้ง

ปีศาจพฤกษาผนึกเมฆาก็ไม่อยู่ในระยะการมองเห็นของ

เขาแล้ว คาดว่าพวกมันยังคงอยู่กับการต่อสู้อันดุเดือด

ปีศาจสองตนก็น่าจะถูกสังหารจนตกตายไปแล้ว ส่วน

ปีศาจหอกทมิฬก็คงถูกยั่วยุจนบ้าคลั่งกันไปแล้วเช่นกัน

“นางหนีเร็วถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?” อู่ อวี้ มุ่งไปตาม

ทิศทางที่เจ้าแมวหลานหลานระบุ ทะยานลึกเข้าไปใน

ช่องว่างระหว่างหุบเขาของทวีปปีศาจทายาททักษิณ

หลังจากไล่ตามอยู่ประมาณครึ่งชั่วยาม พวกเขาก็ยังไม่

สามารถไล่ตามนางได้ทัน ซึ่งแสดงว่า หนานกง เหว่ย มี

ทักษะการหลบหนีอยู่ไม่น้อยทีเดียว ไม่ว่าจะอย่างไรนาง

ก็ไม่สามารถกบดานหลบซ่อนตัวได้นานนัก เพราะยังมี

รางวัลนำจับของราชาปีศาจหอกทมิฬอยู่

” นี่มันเรื่องบ้าอันใดกันเนี่ย? ไฉนต้องคอยหลบเลี่ยงเจ้า?

ถึงนางจะลืมเจ้าไปแล้ว แต่อย่างน้อยตอนนี้ เจ้าเพิ่ง

ช่วยชีวิตนางไว้ไม่ใช่หรือ? ” หนานซาน หวางเยว่ กล่าว

อู่ อวี้ ก็ไม่เข้าใจเช่นกัน

“ลงไป” ในเวลานี้แมวหลานหลานมองลงไปด้านล่าง ซึ่ง

ด้านล่างเป็นป่าโบราณดึกดำบรรพ์ มีต้นไม้โบราณอยู่ทุก

หนทุกแห่ง ด้วยความหนาแน่นทำให้ป่าดูมืดครึ้มชื้นแฉะ

บนพื้นดินเต็มไปด้วยใบไม้เปียก ๆ คาดว่ามันคงถูกทับ

ถมมานานหลายปี เนื่องจากอากาศที่สูดดมเข้าไปเต็มไป

ด้วยกลิ่นหืน

เมื่อพวกเขาลงมายังจุดดังกล่าว สิ่งแรกที่เห็นก็คือแอ่ง

เลือดขนาดใหญ่ ระหว่างต้นไม้มีร่างปีศาจขนาดยักษ์ชุ่ม

โชกไปด้วยโลหิต เห็นได้ชัดว่ามันพึ่งตกตายไปได้หมาด

ๆ ดูได้จากร่างกายที่ไหม้เกรียมผนวกกับร่องรอย

บริเวณโดยรอบไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ใบหญ้าล้วนถูกเปลว

เพลิงเผาไหม้จนไหม้เกรียม

เมื่อมองใกล้ ๆ จะเห็นว่าหัวของปีศาจตัวนี้ถูกตัดออกไป

เหลือเพียงแค่ร่างตั้งแต่ลำคอลงมา แล้วนี่คือสาเหตุที่ทำ

ให้โลหิตไหลออกมามากมายถึงเพียงนี้

หากดูจากรูปลักษณ์ภายนอกตัวนี้น่าจะเป็น ปีศาจหมู

ป่าดำขนเหล็ก

“บัดซบ! ” เมื่อ หนานซาน หวางเยว่ เห็นเผ่าพันธุ์

เดียวกันถูกฆ่าตาย มันก็กรีดร้องด้วยความหวาดกลัว

จากนั้นก็รีบเอามือจับศีรษะของตัวเอง พร้อมกับถอน

หายใจอย่างโล่งอก คาดว่าการถอนหายใจนี้ มันคงคิดว่า

ยังโชคดีที่มีหัวของตัวเองยังอยู่ดี

“นางเป็นคนทำงั้นหรือ? ” เย่ซีซี ตกตะลึง นางคิดว่าสตรี

ที่ทำให้ อู่ อวี้ ยอมดั้นด้นมาถึงที่นี่ ต้องเป็นคนอ่อนโยน

จิตใจดี ทุกอิริยาบถการเคลื่อนไหวล้วนงดงามน่าจดจำ

แต่ภาพฉากที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้ามีเพียงคาวโลหิต

เท่านั้น

“หือ? ” อู่ อวี้ ก็ตกตะลึงเช่นกัน จากสถานการณ์ที่

เกิดขึ้นโดยรอบน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับนาง อีกทั้ง

ร่องรอยของกลิ่นฉุนและอุณหภูมิความร้อนล้วนเกิดจาก

เปลวเพลิงบนร่างของนาง นอกจากนี้ถือเป็นความจริง

เช่นกันว่า นับตั้งแต่ที่เจ้าแมวหลานหลานบอกให้ อู่ อวี้

ลงไป รวมถึงเหตุการณ์สังหารหมู่เหล่าปีศาจนี้ ยังผ่าน

ไปไม่ถึงหนึ่งก้านธูปด้วยซ้ำ

อู่ อวี้ สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของนาง และทิศทางที่นาง

จากไป ดังนั้นเขาจึงไม่คิดอันใดให้มากความ ขี่เมฆาตลบ

ฟ้าพุ่งทะยานติดตามไปทันที

“พี่ชายอวี้ เหตุใดนางต้องสังหารปีศาจหมูในระหว่างทาง

ด้วย” เย่ซีซีเอ่ยถามอย่างสงสัย

อู่ อวี้ ส่ายหัวแล้วพูดว่า ” ข้าไม่ทราบ อาจมีการ

เปลี่ยนแปลงบางอย่างเกิดขึ้นในร่างกายของนาง ดังนั้น

เราจึงจำเป็นต้องค้นหานางเพื่อทำให้เรื่องนี้ชัดเจนขึ้น”

” บังอาจสังหารเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ของข้า นี่มันมาก

เกินไปแล้ว ข้ากลัวจนขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้วเนี่ย ข้า

ขอพูดเลยนะเหลาอู่ คนรักตัวน้อยของเจ้าช่างร้อนแรง

จริง ๆ … ” หนานซาน หวางเยว่ มิได้สนใจปีศาจหมู

เหล่านี้อย่างแน่แท้ อันที่จริงแล้วมันมิได้รู้สึกอะไรกับ

ปีศาจหมู่เหล่านี้ด้วยซ้ำ ดังนั้นจึงเห็นบรรยากาศตึง

เครียดนี้เป็นเพียงเรื่องตลก

“จับให้มั่น! ”

อู่ อวี้ เร่งความเร็วขึ้นอีก โดยมีแมวหลานหลานเป็นคน

นำทาง ในเวลานี้เจ้าแมวหลานหลานไล่ติดตามนางลึก

เข้าไปมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งการสะกดรอยตามของมันได้

สร้างความประทับใจให้กับ หนานซาน หวางเยว่ อย่าง

ลึกล้ำ บัดนี้ อู่ อวี้ ไม่คิดว่าจะหาตัวนางไม่พบอีกต่อไป

นอกจากนี้เขายังคาดการณ์อีกว่า ราชาปีศาจหอกทมิฬ

คงไม่อาจตามพวกเขาได้ทัน เป็นไปได้ว่ามันอาจจะ

ย้อนกลับไป แล้วเสนอรางวัลรอให้คนคาบข่าวมาบอก

อีกครั้ง!

อย่างไรก็ตาม อู่ อวี้ ไม่คาดคิดว่าด้วยความเร็วของเมฆา

ตลบฟ้า รวมถึงระยะเวลาที่ไล่ติดตามนาง ตัวเขาจะไม่

สามารถตามนางได้ทันเสียที หลายครั้งที่รู้สึกว่าใกล้จับ

นางได้แล้ว จน อู่ อวี้ กับแมวหลานหลานสัมผัสได้ถึง

อุณหภูมิความร้อนจากร่างของนาง ทว่าไม่รู้ว่านางใช้วิธี

ใด หลบหนี อู่ อวี้ ได้ก่อนที่เขาจะมาถึงเสียทุกที

เมฆาตลบฟ้าไล่ล่าติดตามนางอย่างบ้าคลั่งมานานกับ

ครึ่งวัน แต่ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของนาง!

ส่วนด้านหลัง พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าราชา

ปีศาจหอกทมิฬจะไล่ล่าติดตามมาทัน เพราะยามนี้ยังไม่

มีการเคลื่อนไหวใด ๆ

อู่ อวี้ ยังคงไล่ติดตามอย่างไม่ลดละ

เบื้องหน้าสายตาของเขา คือเทือกเขาอันกว้างใหญ่ของ

ทวีปปีศาจทายาททักษิณ เมื่อกวาดสายตามองดู

โดยรอบแล้ว จักเห็นภูเขาสูงจำนวนนับไม่ถ้วน มียอด

เขาสูงที่ถูกห่อหุ้มปกคลุมด้วยม่านเมฆาชุ่มชื้น สีเขียว

จากหมู่พนมพงไพรแผ่ขยายออกไปทั่วทุกแห่งหน ดูราว

กับแดนสวรรค์ก็มิปาน ระดับความสูงของยอดเขามิได้

น้อยไปกว่าปีศาจพฤกษาผนึกเมฆา สถานที่แห่งนี้นับว่า

มีกลิ่นอายฟ้าดินหนาแน่นสมบูรณ์มากที่สุดในทวีป

ปีศาจทายาททักษิณเลยก็ว่าได้

อู่ อวี้ ไล่ติดตามโดยลดระดับความสูงของตนเองลง

เนื่องจากหากลอยอยู่บนท้องฟ้าจะเป็นจุดเด่นมาก

เกินไป บางครั้งก็มีปีศาจวิหคมากมายอยู่บนท้องนภา

นอกจากนี้ยังร่ำลือกันอีกว่าราชาปีศาจหอกทมิฬ

สามารถปลดปล่อยผึ้งทมิฬจำนวนนับไม่ถ้วนของตนเอง

แพร่กระจายไปทั่วทุกแห่ง เสมือนกับว่ามีดวงตาของมัน

อยู่ทุกที่

เมื่อตรวจสอบค้นหาเข้าไปในป่าลึกบนภูผา อู่ อวี้ พบว่า

มีสิ่งมีชีวิตอีกมากมายอยู่ใกล้ ๆ พวกมันไม่ใช่ปีศาจ แต่

เป็นสัตว์ร้าย ทว่าสิ่งที่เขาสังเกตเห็นก็คือ สัตว์ร้าย

เหล่านี้ส่วนใหญ่แล้วเป็นฝูงวานร พวกมันพากันกรีดร้อง

เสียงดังเจี๊ยวจ๊าว ปีนป่ายเข้าไปในป่าลึกอย่างไร้กังวล ดู

เริงร่าเป็นยิ่งนัก มีอยู่ตัวสองตัวที่สามารถเปิดภูมิปัญญา

จนกลายเป็นปีศาจ เมื่อมีวานรแตกฝูง พวกมันก็จะทำ

หน้าที่ต้อนวานรเหล่านั้นกลับไป

ยิ่งเข้าไปลึกมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีวานรหลากหลายสาย

พันธุ์มากขึ้นเท่านั้น ทั้งลิงอุรังอุตัง รวมถึงวานรสายพันธุ์

อื่น ๆ ตัวใหญ่สุดมีความสูงกว่าหนึ่งจั้ง ตัวเล็กสุดมีขนาด

เพียงฝ่ามือ หยอกล้อวิ่งเล่นท่ามกลางป่าเขียวอย่าง

สนุกสนาน ดูมีชีวิตชีวายิ่ง

ภาพเบื้องหน้าที่มีวานรอยู่ทุกแห่งหน เป็นเสมือนดั่งโลก

ของวานร

อู่ อวี้ ทราบประเภทของวานรเหล่านี้ดี ระหว่างทางเขา

เห็นวานรตัวเล็กตัวน้อย มีทั้ง ลิงนางอาย ลิงกาลาโก

นางอาย ลิงมาร์โมเสท ลิงโกลดี้ ลิงปานามาหัวขาว

นอกจากนี้ยังมีลิงตัวใหญ่อย่าง ชะนี เซียมมัง คิงคอง

ยักษ์ ลิงวอก ลิงจมูกเชิด ลิงเสน ลิงเสนผิวด้าน ค่างหัว

มงกุฎ ค่างหัวขาว และวานรชนิดอื่นอีกหลากหลายสาย

พันธุ์ นับว่าเปิดหูเปิดตาของพวกเขาเป็นอย่างยิ่ง

หากเป็นเพียงกลุ่มเล็ก ๆ อู่ อวี้ คงไม่คิดอะไร แต่นี่เป็น

ลิงฝูงใหญ่ ดังนั้นเขาจึงรู้สึกผิดปกติเล็กน้อย เมื่อลองนำ

แผนที่ของทวีปปีศาจทายาททักษิณมาคลี่ดู

เปรียบเทียบทิศทางจากเทือกเขาผนึกเมฆา และทิศทาง

ของตัวพวกเขาเอง โดยมุ่งตรงไปข้างหน้า ทันใดนั้น อู่

อวี้ ก็ขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า ” เรามาถึงยอดเขาเจ็ดวานร

แล้ว ต่อจากนี้ไปคือดินแดนขนาดใหญ่ที่ถูกเรียกว่า

‘อาณาเขตยอดเขาเจ็ดวานร’ สถานที่แห่งนี้คือแหล่งรวม

วานรทั่วทั้งทวีปปีศาจทายาททักษิณ อีกทั้งยังเป็นหนึ่ง

ในกลุ่มปีศาจที่ทรงพลังมากที่สุดภายในทวีปปีศาจ

ทายาททักษิณ โดยเหล่าวานรซึ่งมีความแข็งแกร่งมาก

ที่สุดทั้ง 7 ตน เป็นที่รู้จักกันในนามว่า ‘เจ็ดราชาวานร’

พวกมันทุกตนล้วนทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง เหนือล้ำยิ่งกว่า

ราชาหอกทมิฬ โดยวานรซึ่งแข็งแกร่งที่สุดในหมู่ของ

พวกมันมีนามว่า ‘ราชาปีศาจเบิกฟ้า’ ร่ำลือกันว่ามันคือ

หนึ่งในผู้ทรงพลังมากที่สุดในทวีปปีศาจทายาททักษิณ

… ”

” ยอดเขาเจ็ดวานร? ข้าเคยได้ยินเรื่องนี้ในนครเทวะ ฝูง

วานรที่มารวมตัวกันเปี่ยมไปด้วยความคึกคักมีชีวิตชีวา

จึงมิใช่เรื่องดีนักหากไปแหย่รังแตน อย่างไรก็ตามพวก

มันไม่ใช่ญาติของเจ้า ดังนั้นพวกมันย่อมไม่เหมือนกับ

เจ้า หรือไม่บางทีพวกมันอาจปฏิบัติกับเจ้าในฐานะ

สหายร่วมเผ่าพันธุ์ก็ได้ ” หนานซาน หวางเยว่ หัวเราะ

แม้กระทั่งที่นี่มันก็ยังพูดจาหยอกล้อไม่เลิก

” ข้าดูเหมือนชาวเหยียนหวง ดังนั้นจึงไม่น่ามีสัมพันธ์

ไมตรีกับวานรพวกนี้เท่าใดนัก จะดีที่สุดหากเราไม่ไป

กระตุ้นพวกมัน เจ็ดราชาวานรที่มีความแข็งแกร่งยิ่งกว่า

ราชาหอกทมิฬ เป็นหนึ่งในผู้ปกครองที่แท้จริงของทวีป

ปีศาจทายาททักษิณ ซึ่งอันที่จริงแล้วหากไม่ได้รับ

อนุญาต เราไม่สามารถเข้ามาในอาณาเขตของเจ็ดราชา

วานรได้ แต่นางเข้าไปแล้ว … ”

แมวหลานหลานบอกเย่ซีซีว่านาง หนีเข้าป่าไปลึกแล้ว

แน่นอนว่าอาณาเขตของ เจ็ดราชาวานร นั้นกว้างใหญ่

มาก ถึงแม้ตอนนี้ อู่ อวี้ จะอยู่เพียงรอบนอก แต่ในพื้นที่

แห่งนี้ก็มีลิงป่าอีกมากมาย และมีปีศาจเพียงไม่กี่ตัว

เท่านั้น หากไม่เข้าไปลึกมากก็ไม่น่าจะมีปัญหาอันใดนัก

“ระวังตัวกันด้วย” อู่ อวี้ เตือนทั้งสองคน

” ข้าไม่กลัวอยู่แล้ว ขอให้เจ้าหาแม่สาวน้อยนั่นให้เจอก็

พอ ” หนานซาน หวางเยว่ กล่าวเช่นนี้ เพราะเขามีพลัง

อิทธิฤทธิ์ที่สามารถล่องหนหายตัว ส่วน อู่ อวี้ ก็สามารถ

หลบหนีได้ทุกเมื่อ อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าวิชาเอาชีวิต

รอดของเย่ซีซี จะดูด้อยกว่าพวกเขาเล็กน้อย

——————————–