กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 956: เหตุผลอันยิ่งใหญ่

แม้การต่อสู้ระหว่างจักรพรรดิโบราณเหยียนหวง กับ

เทพมารบรรพกาล จะผ่านมาเนิ่นนานแล้ว แต่การต่อสู้

ของคนทั้งสองก็เกินกว่าคนธรรมดาจะจินตนาการได้ สิ่ง

ที่ อู่ อวี้ เห็นในตอนนั้นคือปัญหาทุกอย่างได้รับการ

คลี่คลายอย่างรวดเร็วง่ายดาย ด้วยพลังฝีมือที่เหนือชั้น

แข็งแกร่งดุดันโหดเหี้ยม

ซึ่ง อู่ อวี้ เข้าใจดีว่าระดับความแข็งแกร่งของการต่อสู้ใน

ครานั้น ย่อมสูงกว่าปัจจุบันอย่างแน่นอน

แต่ภาพเหตุการณ์ในตอนนั้นกับปัจจุบันที่เห็นก็ใกล้เคียง

กันมากเช่นกัน มันคือการต่อสู้ที่เหนือจินตนาการของ อู่

อวี้ เหล่ามหาราชาปีศาจทั้งห้าล้วนมีชื่อเสียงและพลัง

ฝีมืออยู่ในระดับต้น ๆ ทั้งสิ้น และแทบไม่ต้องพูดถึงหวง

จุน ในเวลานี้นางรับมือศัตรู 5 ต่อ 1 พลังของนางเฉก

เช่นดั่งเทวาผู้ล้างผลาญทุกสรรพสิ่งบนโลกหล้า

มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ที่สามารถแลเห็นการต่อสู้ในครั้งนี้

ได้เพียงเล็กน้อย

ซึ่ง อู่ อวี้ เป็นหนึ่งในนั้น เพราะเขามองทุกอย่างผ่าน

เนตรเพลิง เขาจ้องมองการต่อสู้ด้วยดวงตาเปล่ง

ประกาย เพราะมันจะช่วยส่งเสริมระดับการฝึกตนของ

อู่ อวี้ ให้เติบโตขึ้นได้!

ทว่าปัจจุบันพื้นฐานฝึกตนของ อู่ อวี้ อยู่แค่ระดับก่อร่าง

กำเนิดจิตเทวะขั้นที่ 5 เพียงเท่านั้น แต่เป็นเพราะว่า

ระดับฝีมือของราชาทั้งห้านั่นสูงส่งเกินไป ดังนั้นจึงเป็น

เรื่องยากที่ อู่ อวี้ จะไตร่ตรองทำความเข้าใจอย่างถ่อง

แท้

ยามนี้ราชาปีศาจตนอื่น ๆ กำลังซ่อนตัวอยู่ โดยคาดว่า

พวกมันก็ไม่เห็นถึงการต่อสู้นี้เช่นกัน

อู่ อวี้ คาดว่าครั้งนี้จะต้องเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดหนัก

หน่วงอย่างแน่นอน

อู่ อวี้ ประเมินว่าหวงจุนจะต้องเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อย่าง

แน่นอน ทว่าการต่อสู้ในขณะนี้ช่างน่าตื่นเต้นเกิน

บรรยายเสียจริง ๆ ซึ่งการต่อสู้ล่วงเลยมาถึงปัจจุบัน แต่

เขาก็ยังไม่รู้ว่าผู้ใดมีฝีมือเหนือกว่าจนสามารถคว้าชัย

ชนะในการต่อสู้ครั้งนี้

“ยังดีที่พวกมันมีคุณธรรมในใจอยู่บ้าง เลือกที่จะต่อสู้

กันในม่านเมฆา หากพวกมันต่อสู้ในทะเลสาบปีศาจ

โบราณคงได้พินาศไม่เหลือซากแน่ ๆ ” หนานซาน

หวางเยว่ พึมพำ

ตราบใดที่จิตใจมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว มีความกล้าหาญมากพอ

แค่เงยหน้าขึ้นมอง ก็จะได้แลเห็นภาพเหตุการณ์ที่ในทุก

ๆ หมื่นปีจะเกิดขึ้นสักครั้ง เพียงได้แลมองก็นับเป็น

ประโยชน์มากแล้ว

อย่างไรก็ตามการต่อสู้ครั้งนี้เกี่ยวข้องกับอนาคตของ

ทวีปปีศาจทายาททักษิณ ซึ่งเกี่ยวข้องกับโชคชะตา และ

ผู้ที่จะมาเป็นผู้นำของปีศาจทุกตัว ดังนั้นปีศาจทั้งหมด

จึงเฝ้าดูการต่อสู้ด้วยความตื่นเต้น อย่างไม่อาจสงบจิตใจ

ของตัวเองลงได้

ท่ามกลางความลุ้นระทึก แต่ก็ยังสามารถได้ยินเสียงของ

พวกมันปลอบใจซึ่งกันและกัน

” มั่นใจได้ มหาราชาปีศาจทั้งห้าโจมตีพร้อมกันเช่นนี้

จะต้องจัดการกับหวงจุนได้แน่ ”

“ใช้เวลาไม่นานนักหรอก เดี๋ยวหวงจุนได้เละเป็นโจ๊กแน่

ๆ เห๊อะ! คิดจะครอบครองทวีปปีศาจทายาททักษิณงั้นรึ

ช่างเหลวไหลสิ้นดี ”

” เท่าที่ข้าเห็น ดูเหมือนว่าหวงจุนจะไม่สามารถรับมือ

กับพวกเหล่าราชาได้ นางยังไม่มีโอกาสได้ลงมือเลยสัก

ครั้ง ”

นอกจาก อู่ อวี้ จะได้ยินสิ่งที่พวกมันพูดคุยกันแล้ว เขา

ยังสัมผัสได้ถึงความสั่นเครือที่ซุกซ่อนอยู่ในน้ำเสียง

เขามองไปที่ราชาปีศาจจันทราเงิน เห็นว่ามันยังคงแหงน

หน้ามองการต่อสู้ด้วยสายตาที่ซับซ้อนมาก

ทันทีที่การต่อสู้นี้สิ้นสุดลง ถึงจะได้รู้ว่าผลลัพธ์จะออกมา

เป็นเช่นไร?

ไม่มีใครสามารถมั่นใจได้ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นไร

บางทีอาจมีแค่เพียงเหล่ามหาราชาปีศาจ กับ หวงจุน

เท่านั้นที่รู้และให้คำตอบกับพวกเขาได้

อู่ อวี้ มองไปที่ หนานกง เหว่ย อีกครั้ง เวลานี้นางกำลัง

หลบซ่อนตัวอยู่ในตำแหน่งที่ไกลมาก สายตาและสีหน้า

ของนางเต็มไปด้วยความพึงพอใจมีความสุขอย่างเปี่ยม

ล้น

“ใกล้จบแล้วสินะ” เมื่อเห็นสีหน้าของนาง อู่ อวี้ ก็พูด

ขึ้น

จนถึงตอนนี้กินเวลาไปกว่าครึ่งชั่วยามแล้ว ซึ่งใน

ระหว่างนั้นสายตาของปีศาจต่างพร่าเบลอไปด้วยแสง

อันเจิดจ้า ทั้งยังได้ยินเสียงดังกึกก้องกัมปนาทอันน่าตื่น

ตระหนกจนหูชาไปตาม ๆ กัน ดังนั้นปีศาจปลายแถวจึง

ทำได้เพียงใช้ความแข็งแกร่งของตนเองฝืนรั้งต่อไป

เท่านั้น

บัดนี้บนท้องฟ้าส่องสว่างปกคลุมไปด้วยแสงหลากสีสัน

อย่างสมบูรณ์ แม้แต่ อู่ อวี้ ก็ยังไม่สามารถมองเห็นการ

เคลื่อนไหวใด ๆ ได้แม้แต่น้อย แล้วทันใดนั้นเองบนผืน

ฟ้ากลับปรากฏรอยหลุมมากมายขึ้น เสมือนราวกับว่ามี

พลังอันยิ่งใหญ่พวยพุ่งขึ้นสู่ด้านบน

ทันใดนั้นเสียงก็หยุดลงราวกับความตาย เวลานี้เมฆ

หมอกค่อย ๆ จางหายไป เมื่อเมฆเมฆาสีขาวหายไป

ท้องเวหาก็ถูกฟื้นฟูให้กลับมาเป็นดังเช่นเดิมก่อนการ

ต่อสู้จะเริ่มขึ้น ไม่เป็นหลุมเป็นบ่ออีกต่อไป

ความน่าสะพรึงกลัวทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ อยู่ ๆ

มันก็สงบลงหายไปอย่างฉับพลัน

ปีศาจไม่เห็นการเคลื่อนไหวใด ๆ บางตัวกล้าหาญขึ้นมา

จากก้นทะเลสาบ เพื่อที่จะสามารถกวาดตามองขึ้นไป

บนท้องฟ้าอย่างชัดเจน ซึ่งตอนนี้สถานการณ์เงียบสงบ

จนน่าใจหายสร้างความงงงวยให้กับทุกคนจริง ๆ

อู่ อวี้ มองทุกอย่างผ่านเนตรเพลิงทำให้เขาเห็นทุกอย่าง

ชัดเจน ทว่าสิ่งที่น่าแปลกก็คือทำไมอยู่ ๆ พวกมันถึง

หยุดการต่อสู้อย่างกะทันหันเช่นนี้ สิ่งที่เขาเห็นก็คือ

ราชาปีศาจทั้งห้าได้กลับสู่ร่างมนุษย์แล้ว พวกมันยืน

กำลังยืนประจันหน้ากับหวงจุน ส่วนหวงจุนก็กลับคืนสู่

ร่างมนุษย์เผชิญหน้ากับพวกมันเช่นเดียวกัน

” หวงจุนทรงพลังจริง ๆ … แม้พวกเราจะผนึกกำลังร่วม

ต่อสู้ ก็ยังพ่ายแพ้ให้แก่ท่านอย่างราบคาบ ขอขอบคุณที่

ท่านหวงจุนยังมือไม่สังหารพวกเรา” ทันใดนั้นผู้คนก็ได้

ยินปีศาจคุนหวู่กล่าวขึ้น ช่างเป็นน้ำเสียงอันไร้ซึ่งหนทาง

จะต่อกร ดูสิ้นหวังหดหู่นอกจากนี้ยังแฝงไว้ด้วยความ

หวาดหวั่นครั่นคร้าม

” ด้วยความแข็งแกร่งของหงส์เพลิงนิรันดร์ สามารถติด

อันดับ 1 ใน 3 ของชมพูทวีปโลกธาตุแห่งนี้ได้อย่าง

แน่นอน แต่เหตุไฉน… ข้าถึงไม่เคยได้ยินชื่อ หวงจุน มา

ก่อน” ราชาปีศาจอมตะกล่าว

คำกล่าวนี้ปีศาจส่วนใหญ่ล้วนได้ยินอย่างชัดเจน อย่างไร

ก็ตามฝูงชนก็ไม่อยากจะเชื่ออยู่ดีว่าสิ่งที่ ราชาปีศาจ

คุนหวู่ กล่าวจะเป็นความจริง…

ปราชัย เมตตาไม่สังหาร คำกล่าวเหล่านี้ แสดงให้เห็นว่า

เป็นการต่อสู้อย่างแท้จริง!

“พ่ายแพ้งั้นเหรอ จะเป็นไปได้อย่างไร … ”

” แต่ราชาปีศาจคุนหวู่พูดแบบนั้น ข้าได้ยินชัดเจน! มัน

ต้องไม่ผิดอย่างแน่นอน! แต่ผู้ใดจะเชื่อล่ะ มหาราชา

ปีศาจทั้งห้าร่วมมือแล้วจะพ่ายแพ้ได้อย่างไร! หวงจุนผู้นี้

แข็งแกร่งขนาดไหนกันเชียว!”

” ราชาปีศาจอมตะบอกว่า ด้วยความแข็งแกร่งของนาง

สามารถติดอันดับ 1 ใน 3 ของชมพูทวีปโลกธาตุแห่งนี้

ได้เลย แน่นอนว่าผู้ที่อยู่อันดับหนึ่งย่อมเป็นจักรพรรดิ

โบราณเหยียนหวง ด้วยความแข็งแกร่งระดับนั้น การ

เอาชนะราชาปีศาจทั้งหมด ก็ยังพอเป็นไปได้อยู่”

ในบรรดาเหล่าปีศาจยังมีผู้ที่เข้าใจเรื่องนี้อยู่มาก ถึงแม้

จะรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็ไม่มีผู้ใดสามารถปฏิเสธได้ว่า

หงส์เพลิงนิรันดร์ทรงพลังมากจริง ๆ!

” การต่อสู้ครั้งนี้ ต้องจารึกลงในประวัติศาสตร์ของชมพู

ทวีปโลกธาตุอย่างแน่นอน! นับเป็นการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่

ในหน้าประวัติศาสตร์! ”

ปีศาจทั้งหมดต่างแหงนหน้ามองขึ้นไปอย่างคาดหวัง

ท่ามกลางสายตาของพวกมัน ในที่สุดก็ปรากฏหกเงาร่าง

ร่อนลงมาจากบนฟากฟ้า สามารถแลเห็นได้ว่าสภาพ

ของราชาปีศาจทั้งห้าดูสิ้นสภาพ ไร้เรี่ยวแรง จากบท

สนทนาของพวกมันดูเหมือนว่า หวงจุน มีโอกาสสังหาร

พวกมันหลายครั้งหลายครายิ่ง แต่ก็ยังเลือกไว้ชีวิต

ปราชัยไม่สังหาร นับเป็นความเมตตาแล้ว

” ข้ายังไม่พูดสักคำว่าจะไว้ชีวิต เพียงแค่รอคำตอบที่น่า

พอใจจากพวกเจ้าเท่านั้น ” ไม่คาดคิดว่า หวงจุน จะ

กล่าวคำพูดเย็นชาเช่นนี้ ด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยแรง

กดดัน นำมาซึ่งความรู้สึกน่าขนลุกขนพองสยองเกล้า

อย่างสุดแสน ในฐานะมหาราชาปีศาจ แน่นอนว่าพวก

มันไม่เคยถูกผู้อื่นข่มขู่เอาชีวิตเช่นนี้มาก่อน

เหล่าปีศาจตกเข้าสู่ห้วงแห่งความโกลาหลทันที พวกมัน

ต้องการจะต่อต้าน แต่เนื่องจากไม่มีผู้นำ ดังนั้นเสียง

เอะอะมะเทิ่งจึงไม่ดังมากนัก ทว่าเมื่อมองไปยังหงส์

เพลิง เสียงของพวกมันก็เงียบกริบลงในบัดดล

สิ่งสำคัญยิ่งไปกว่านั้นก็คือ มหาราชาปีศาจทั้งหมดที่ถูก

หวงจุนข่มขู่คุกคามเอาชีวิต ล้วนก้มหน้าหดหัวลง แล

เห็นได้ว่ายามนี้พวกมันกำลังพยายามดิ้นรนขัดขืนกับ

ความรู้สึกของตนเอง มิเช่นนั้นหวงจุนต้องสังหารพวก

มันทิ้งอย่างแน่นอน

อู่ อวี้ กล่าวขึ้นด้วยความตกตะลึงว่า ” หวงจุนใช้ความ

แข็งแกร่งของตนเอง บดขยี้พวกมันทั้งห้าจนพ่ายแพ้

อย่างราบคาบ จากนั้นก็ข่มขู่คุกคาม ให้พวกมันเข้าใจ

ด้วยตนเอง หากไม่เห็นด้วย พวกมันต้องถูกสังหารทิ้ง

อย่างแน่นอน เป็นเหตุผลว่าทำไมมหาราชาปีศาจทั้งห้า

ถึงได้แสดงท่าทางลังเลเช่นนี้ ”

มิเช่นนั้นแล้วด้วยฐานันดรของพวกมัน จักต้องไม่ยอม

ก้มหัวคุกเข่าอย่างแน่นอน หลังจากทั้งหมดก่อนการ

ต่อสู้ พวกมันล้วนแสดงท่าทางหยิ่งผยองอหังการเป็น

อย่างยิ่ง โดยเฉพาะวิหคอมตะเก้าหัว ทว่าบัดนี้ผู้ที่มี

ใบหน้าซีดเซียว และรู้สึกอัปยศอับอายมากที่สุดก็คือนาง

บัดนี้ภายในจิตใจของเหล่าปีศาจ เต็มไปด้วยความ

โกลาหลปั่นป่วนอย่างใหญ่หลวงอย่างไรก็ตามหากราชา

ปีศาจไม่ตอบสนอง พวกมันก็ไม่สามารถกระทำอันใดได้!

กระทำได้เพียงปล่อยให้เพลิงโทสะอัดแน่นอยู่ภายใน

จิตใจเท่านั้น

อันที่จริงแล้วพวกมันก็รู้สึกความหวาดกลัวอย่างสุดแสน

เช่นกัน ส่งผลให้ยามนี้ท่ามกลางเหล่าปีศาจมากมาย ไม่

มีผู้ใดหาญกล้าแลมองหงส์เพลิงตรง ๆ เลยสักคน

หนานกง เหว่ย บินทะยานกลับมาอยู่ข้างกาย หวงจุน

ด้วยความกระตือรือร้นมีความสุขเป็นอย่างยิ่ง จากนั้นก็

กวาดสายตามองทุกคนอย่างภาคภูมิใจ เมื่อเห็นเช่นนั้น

อู่ อวี้ ก็เร้นกายซ่อนตัวอยู่ในความมืด เพื่อไม่ให้ฝ่ายตรง

ข้ามเห็นตนเอง

” นับว่าหวงจุนแข็งแกร่งทรงพลังอย่างยิ่ง ตัวข้าเลื่อมใส

จากใจจริง แต่การสร้างอาณาจักรขึ้นในทวีปทายาท

ปีศาจทักษิณ ถือเป็นเรื่องสำคัญ หาใช่เรื่องเล่น ๆ ที่จะ

ตัดสินใจได้ในบัดดล เรารู้สึกว่า เรื่องนี้จำเป็นต้องใช้

เวลาหารือกันเพิ่มขึ้นอีกนิด… ” ราชาปีศาจพันตาก้าว

ออกมาจากตำแหน่งของตนเอง จากนั้นก็พูดเรื่องที่ราชา

ปีศาจคนอื่นกำลังคิดอยู่

หวงจุน กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่ายเป็นอย่างยิ่ง “ตี

เหล็กต้องตีตอนที่ยังร้อน เรื่องนี้… ต้องจบลงในวันนี้

เท่านั้น ข้าจะประกาศตรงนี้เลยแล้วกัน เริ่มต้นจากราชา

ปีศาจทั้งหลาย หากผู้ใดไม่แสดงความจงรักภักดี ข้าจะ

ส่งมันผู้นั้นไปลงนรกเสียบัดนี้ อย่างไรก็ตามก่อนสังหาร

ข้าจะแสดงความจริงใจ ด้วยการพูดคุยกับพวกเจ้าสัก

สองสามประโยค ”

สังหารทิ้งทันที!

นับเป็นการกระทำที่ดุร้ายอย่างแท้จริง แต่เพราะนาง

แข็งแกร่ง ความแข็งแกร่งคือความจริง ดังนั้นคำกล่าวนี้

ของนางจึงถือว่าไม่เกินเลย เสมือนดั่งคำพูดที่ว่าฝึกฝน

บำเพ็ญตนคือการปล้นชิง มีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้น ถึง

จะสามารถกระทำดั่งใจปรารถนา ส่วนที่ว่าผิดหรือถูก..

ก็ปล่อยให้สวรรค์เป็นผู้กำหนด!

ปีศาจทั้งหลายรู้สึกขุ่นเคืองใจเป็นอย่างยิ่ง แต่เมื่อเห็นว่า

ราชาปีศาจของตนมิกล้าแม้แต่จะขยับเคลื่อนไหว ไม่มี

ผู้ใดหาญกล้าออกไปเผชิญหน้ากับหงส์เพลิงนิรันดร์ผู้

ยิ่งใหญ่เกรียงไกร! อย่างไรก็ตามเสียงส่วนใหญ่ก็ยังรู้สึก

ไม่ยินยอมให้ก่อตั้งจักรวรรดิหงส์เพลิงทักษิณ

แต่หวงจุนยังคงพึ่งพาความแข็งแกร่ง กล่าวกับปีศาจ

ทั้งหมดด้วยเสียงดังก้องกังวานแข็งกร้าวว่า ” นับแต่อดีต

กาลทวีปปีศาจทายาททักษิณล้วนเป็นดินแดนของเหล่า

ปีศาจ แต่อาณาจักรฝึกตนของเหล่าปีศาจ ก็ไม่มีความ

เป็นปึกแผ่นแม้แต่น้อย สนใจเพียงก็ทำสงครามแย่งชิง

ดินแดนภายในกันเอง เป็นผลให้ผู้ฝึกตนจากดินแดน

โบราณเหยียนหวง ผู้บำเพ็ญตนในวิถีมาร ตลอดจน

เหล่าปีศาจสมุทร กดขี่ข่มเหงพวกเรามาอย่างยาวนาน!

แม้กระทั่งปีศาจในดินแดนเหยียนหวง ก็ดูถูกพวกเรา”

“โดยมีสาเหตุ ประการแรกก็คือ ไม่มีผู้ทรงอำนาจสูงสุด

และประการที่สองก็คือไร้ระดับชั้น ทำให้อาณาจักรผู้ฝึก

ตนของปีศาจ ไม่รวมเป็นปึกแผ่นอันหนึ่งอันเดียวกัน ถ้า

รวมใจกัน ผู้ใดจะกล้าข่มเหงรังแกดูถูกเราอีก! ”

” ในวันนี้ ตัวข้า หงส์เพลิงนิรันดร์ มาที่นี่เพื่อแก้ไข

ปัญหาสองประการนี้ นับจากนี้ไป ข้าจะทำให้ทวีปปีศาจ

ทายาททักษิณ กลายเป็นดินแดนอันยิ่งใหญ่มากที่สุด

ของหมู่มวลปีศาจเรา! ก่อนหน้านี้ปีศาจสมุทรขึ้นมาเข่น

ฆ่าสังหารเราบนพื้นดิน โดยไม่สนใจแม้แต่น้อยว่านี่คือ

ดินแดนของเรา แต่หลังจากนี้ปีศาจทั้งหมดบนพื้นดิน

จะลงไปในมหาสมุทร เพื่อฆ่าล้างสังหารพวกมันบ้าง! ”

” วันนี้ ในบรรดาปีศาจทั้งหมด ผู้ที่มีศักดิ์ฐานะสูงส่งล้วน

อยู่ที่นี่ โดยที่ตัวข้ามีความแข็งแกร่งและความจริงใจมาก

เพียงพอ เผ่าพันธุ์หงส์เพลิงนิรันดร์ของข้า คือสัตว์

สวรรค์ มีสายโลหิตแข็งแกร่งทรงพลังมากพอจะ

กลายเป็นราชวงศ์ของทวีปปีศาจทายาททักษิณ!

แน่นอนว่าในจักรวรรดิหงส์เพลิงทักษิณแห่งใหม่ ข้าจะ

มอบฐานันดรที่เหมาะสมให้กับยอดฝีมือผู้แข็งแกร่งทุก

คน เช่นราชาปีศาจทั้งหลาย พวกเจ้าสามารถรวมตัวกัน

ภายใต้ร่มเงาของข้า โดยไร้ซึ่งการต่อสู้ขัดแย้งกันเองอีก

ต่อไป! ”

” ท่านทั้งหลาย ลองคิดดูหากวันใดวันหนึ่งพวกเราที่เคย

โดนดูถูกเหยียดหยาม กลายเป็นหนึ่งในทวีปผู้แกร่งมาก

ที่สุดภายในชมพูทวีปโลกธาตุแห่งนี้ มันจะน่าตื่นเต้น

มากเพียงใด ซึ่งวันนี้เป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น ”

คำกล่าวของหวงจุนชวนดึงดูดให้คล้อยตามเป็นอย่างยิ่ง

หากพิจารณาจากคำกล่าวเหล่านี้ ปีศาจมากมายต่าง

รู้สึกได้ถึงความจริงที่เกิดขึ้น ท่ามกลางความอัดอั้นใจ

ภายในทวีปปีศาจทายาททักษิณแห่งนี้ ล้วนให้กำเนิด

เหล่าอัจฉริยะปีศาจขึ้นมามากมาย แต่ปัญหาสำคัญก็คือ

ไร้ซึ่งบุคคลที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจอันเด็ดขาด ที่ทำให้

เหล่าปีศาจรวมตัวกันเป็นปึกแผ่น

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีปีศาจอยู่มากเกินไป ด้วยความ

คิดเห็นที่แตกต่างกัน จึงทำให้เกิดการถกเถียงอย่าง

ดุเดือดขึ้นทันที แน่นอนว่าผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นในยามนี้ ไม่

นับรวม อู่ อวี้ เข้าไปด้วย

——————————–

(´▽｀).。ｏเพลิน

 

 

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ