กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ - ตอนที่ 964: ปีศาจบรรพกาลเนตรทองคํา หวนคืน

ความฝันในตงอู่

เวลานี้ อู่ อวี้ กับคนอื่น ๆ ได้ตกลงไปในมหาสมุทร

ทองคำ ดูเหมือนทะเลสาบปีศาจโบราณจะหายไปแล้ว

มีของเหลวสีทองอยู่ทุกที่ มือซ้ายและมือขวาของเขายัง

จับหนานซานหวางเยว่กับเย่ซีซีเอไว้อยู่ ทำให้ อู่ อวี้

สัมผัสได้ถึงการดำรงอยู่ของพวกเขา

คนทั้งสองที่ติดอยู่กับ อู่ อวี้ เคลื่อนไหวไปตามวารีสีทอง

อย่างไม่สามารถควบคุมร่างกายได้เลย ทั้งยังไม่อาจรับรู้

ได้ว่าของเหลวสีทองนี้จะพัดพาพวกเขาไปยังที่แห่งใด

นอกจากนี้เขายังได้ยินเสียงกรีดร้องอย่างตื่นตระหนก

ของปีศาจมากมายที่อยู่รายล้อมรอบตัว

“หวงจุนไม่สามารถควบคุมมันได้ เดิมที่นางต้องการให้

แค่มหาราชาปีศาจทั้ง 6 ติดตามมาด้วยเท่านั้น แต่ว่า

ทันทีที่ประตูคฤหาสน์เปิดพวกเราก็ถูกดูดเข้ามาด้านใน

พร้อมกับปีศาจนับพันตนที่อยู่ใกล้กับดวงเนตรสีทอง ซึ่ง

ทั้งหมดล้วนเป็นปีศาจเก่าแก่ และ ราชาปีศาจแทบ

ทั้งสิ้น กระทั่งรวมถึงพวกเราด้วย ” หนานซาน หวางเยว่

กล่าวอย่างตื่นเต้น

ตอนที่หวงจุนไม่ยอมให้คนอื่น ๆ เข้ามาในคฤหาสน์ด้วย

มันรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก ด้วยเพราะมันอยากจะเข้า

ไปด้านในใจจะขาด แต่เวลานี้เมื่อได้เข้ามาจริง ๆ และ

ในเวลานี้เมื่อกลายเป็นหนึ่งในผู้อยู่รอด แน่นอนว่าย่อม

มีอารมณ์ตื่นเต้นเป็นอย่างมากผสมผสานเข้าไปด้วย

อู่ อวี้ กล่าว ” มีคนถูกดูดเข้ามาในมากมาย เจ้าไม่ควร

จะตื่นเต้นหรือมีความสุขมากจนเกินไป ในเมื่อรู้อยู่แล้ว

ว่าสถานที่แห่งนี้ลึกลับเพียงใด จะต้องมีภยันตรายรอ

คอยเราอยู่ข้างหน้าแน่นอน นอกจากนี้หวงจุนกับปีศาจ

อื่น ๆ คงไม่ยอมให้เราเอาอะไรออกไปง่าย ๆ แน่ ระวัง

ตัวกันไว้ให้มาก ๆ อย่าพยายามแยกกันเป็นดีที่สุด ”

ระหว่างที่กำลังกล่าวอยู่นั้น จู่ ๆ เขาก็ยังได้ยินเสียง

ปีศาจจำนวนมากกำลังกรีดร้องอยู่รอบ ๆ ตัว ทว่า

สายตาเขาเองก็เริ่มพร่าเลือนจนแทบจะปิดสนิท มีเพียง

แค่หูของเขาเท่านั้นที่ยังพอจะได้ยินเสียงของปีศาจอยู่

” ทุกคนใจเย็น! อย่าส่งเสียงดัง! ” เสียงโหวกเหวกด้วย

ความตื่นตระหนกตกใจของพวกมัน ถูกระงับด้วยเสียง

อำนาจส่งอำนาจของหวงจุน ก็ทำให้เสียงเงียบลง

กว่าเดิมเล็กน้อย แต่มหาสมุทรทองคำโดยรอบช่าง

แปลกประหลาดเหลือเกิน ดังนั้นจิตใจของทุกคนจึงจม

จ่อมอยู่กับมัน

เช่นเดียวกับ อู่ อวี้

หลังจากได้ยินเสียงคำสั่งของหวงจุน จากนั้นพวกมัน

ทั้งหมดก็พยายามตรวจสอบพื้นที่โดยรอบอย่าง

ระมัดระวัง ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นอีกครั้ง เสียงนี้ดู

เก่าแก่โบราณอย่างถึงที่สุดดังก้องมาจากสถานที่ห่างไกล

พวกมันต่างพากันตกตะลึงด้วยเพราะทุกถ้อยคำทุกคน

ได้ยินอย่างชัดเจน หลังจากได้ยินเสียงนี้ อู่ อวี้ กับพรรค

พวกทั้งสองก็ตกตะลึงเช่นเดียวกัน

“ยินดีต้อนรับสหายทุก ๆ ท่าน ที่มาเยือนยังคฤหาสน์

จักรพรรดิปีศาจสวรรค์ของข้า”

“ข้าขอแนะนำตัวแล้วกันข้ามีนามว่า ‘ปีศาจบรรพกาล

เนตรทองคำ’ โลกของข้าก็คือ ‘พิภพปีศาจบรรพกาล’ ข้า

ไม่รู้ว่าพวกเจ้ามีอายุอานามเท่าใด หรือเป็นปีศาจชนิดที่

หาได้ยากยิ่งหรือไม่? ช่างน่าเสียดาย ที่ข้าไม่สามารถส่ง

ต่อมรดกให้กับสายโลหิตโดยตรงของข้าได้ … ”

” แต่ก็ไม่สำคัญ เพราะสุดท้ายแล้วต่อให้กลายเป็นเทพ

ปีศาจ ก็อาจจะหนีไม่พ้นสถานการณ์เป็นตายอยู่ดี

ช่วงเวลาใกล้ตาย ข้าได้ทิ้งสมบัติสองชิ้นยิ่งใหญ่ที่สุดใน

ชีวิตข้า ไว้ในคฤหาสน์จักรพรรดิปีศาจสวรรค์แห่งนี้ ซึ่ง

ข้าได้เตรียมบททดสอบ 3 ด่านให้กับผู้บุกรุกที่เข้ามา

เพื่อทดสอบความสามารถของทุกคน ผู้ที่มีความสามารถ

สูงสุดจะได้รับสมบัติสำคัญมากที่สุดของข้าซึ่งมีนามว่า

‘ปีศาจบรรพกาลเนตรทองคำ’ น่าเสียดายที่ข้าไม่มี

โอกาสได้เห็นช่วงเวลานั้น … ”

” กล่าวตามตรง สมบัติทั้งสองชิ้นของข้า นับแต่อดีตกาล

มีปีศาจและผู้ฝึกตนนอกรีตมากมายพยายามไขว่คว้า

ปรารถนาอยากได้มันมาครอบครอง สมบัติชิ้นนี้ล้ำค่า

มาก ล้ำค่ามหาศาลมากจริง ๆ หากผู้ใดสามารถ

ครอบครอง การจะบรรลุกลายเป็นเซียนอมตะหรือเทพ

ปีศาจ ก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป แต่อย่าเพิ่งเพ้อฝันไปไกล…

เพราะ 3 ด่านการทดสอบที่ว่านี้ก็โหดหินหนักหนาสาหัส

ไม่เบา หากผู้คนจำนวนมากที่เข้ามาในคฤหาสน์ ยังไม่มี

ผู้ใดสามารถผ่านด่านทดสอบนี้ไปได้ ข้าคงต้องขออภัย

หลังจากทุกอย่างสิ้นสุดคฤหาสน์จักรพรรดิปีศาจสวรรค์

ก็จะหายไปอีกครั้ง แล้วจะไม่ปรากฏตัวให้เห็นอย่างน้อย

10,000 ปี ซึ่งครบกำหนดเมื่อไหร่ ถึงจะปรากฏอีกครั้ง

หึหึ …

” สามด่านการทดสอบ นับว่าน่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง …”

แล้วเสียงนั้นก็หยุดไป

นี่คือเสียงของตัวตนผู้เป็นเจ้าของคฤหาสน์จักรพรรดิ

ปีศาจสวรรค์หลังนี้ นามของมันถูกเรียกว่า ‘ปีศาจบรรพ

กาลเนตรทองคำ’ อู่ อวี้ ไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนาม

ของปีศาจตนนี้มาก่อน แม้แต่หมิงซวงผู้มีความเข้าใจ

อย่างลึกซึ้ง ก็ไม่เคยได้ยินเช่นกัน นางไม่รู้จักคฤหาสน์

จักรพรรดิปีศาจสวรรค์ ทั้งยังไม่สามารถคาดเดาหรือ

ระบุได้ว่ามันปรากฏขึ้นมาตั้งแต่ยุคสมัยใด

“ดูเหมือนปีศาจบรรพกาลเนตรทองคำ จะพูดจา

เหลวไหลไร้สาระไปเรื่อย แต่สถานที่อย่างคฤหาสน์

จักรพรรดิปีศาจสวรรค์แห่งนี้ ต้องไม่ธรรมดาอย่าง

แน่นอน เขาบอกว่าครอบครองสมบัติถึง 2 ชิ้น ทั้งยัง

บอกอีกว่าผู้ที่ได้สมบัตินี้ไป การจะบรรลุกลายเป็นเซียน

อมตะหรือเทพปีศาจก็หาใช่ปัญหาอันใดแม้แต่น้อย ข้า

ล่ะอยากรู้จริง ๆ ว่าพื้นฐานฝึกตนของเขาอยู่ระดับใดกัน

แน่! เทพปีศาจเช่นนั้นหรือ? หากเป็นเทพปีศาจจริง แล้ว

มรดกของเขาจะมาอยู่บนโลกนี้ได้อย่างไร!? ” หนานซาน

หวางเยว่ พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเล็กน้อย

แล้วก็ไม่ได้มีเพียงแค่ หนานซาน หวางเย่ว ที่รู้สึกตื่นเต้น

แม้แต่ปีศาจตัวอื่น ๆ ก็รู้สึกตื่นเต้นมากเช่นเดียวกัน อู่

อวี้ ได้ยินเสียงหัวใจของพวกมันเต้นกระหน่ำอย่าง

รุนแรง ต้องรอไปอีกครู่หนึ่งเลยทีเดียวกว่าพวกมันจะ

ระงับสงบสติอารมณ์ลงได้

“น่าจะเป็นมรดกของเทพปีศาจ! ถ้าเช่นนั้นสมบัติทั้งสอง

ชิ้นของเขาจะล้ำค่ามากเพียงใดกัน! ”

” ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็มีโอกาสเป็นไปได้จริง ๆ

เพราะอย่างไรเสีย คฤหาสน์จักรพรรดิปีศาจสวรรค์ ก็ดู

ไม่ธรรมดาตั้งแต่ด้านนอกแล้ว แม้จะเป็นมรดกของเทพ

ปีศาจ แต่ก็มีโอกาสเป็นไปได้ที่จะมาปรากฏอยู่ในโลก

ของเรา… ”

” หากเป็นเทพปีศาจจริง ๆ แล้วล่ะก็ ไฉนเขาถึงตาย

ด้วย? ” ไม่ใช่ว่า… พอได้เป็นเทพปีศาจแล้วจะมีชีวิตอยู่

ไปชั่วนิรันดร์หรอกหรือ … ”

” เป็นไปได้ไหมหรือไม่ว่าเขาต้องตกตายภายใต้เงื้อมมือ

ของเทพปีศาจที่แข็งแกร่งกว่า? หรือจะเป็นเทพเซียน? ”

แม้ว่าพวกมันจะเคารพยำเกรงหวงจุนเป็นอย่างมาก แต่

พวกมันก็พูดคุยกันด้วยความรู้สึกปีติยินดีอยู่บางส่วน

” เขาบอกว่ามี 3 ด่านการทดสอบ… แล้วการทดสอบ

ที่ว่านี้มันคืออะไร? จะเริ่มต้นเมื่อไหร่? เราจะถูกฆ่า

หรือไม่!? ”

” แต่ถ้าไม่มีผู้ใดสามารถผ่านการทดสอบนี้ได้ คฤหาสน์

จักรพรรดิปีศาจสวรรค์ ก็จะหายไป! ”

นี่เป็นเรื่องอันน่าหวาดวิตกมากที่สุด

อู่ อวี้ ไม่สามารถมองเห็นสีหน้าท่าทางของหวงจุนได้

ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่านางคิดเช่นไรกันแน่ ยิ่งได้ยินเสียงพูด

คุยเหล่านี้ อู่ อวี้ ก็รู้สึกฉงนสงสัยเป็นอย่างมาก

” ข้าไม่รู้หรอกว่าปีศาจบรรพกาลเนตรทองคำ เป็นปีศาจ

จากยุคสมัยใด เขาอาจจะเป็นเทพปีศาจจริง ๆ ก็ได้”

หากเป็นเทพปีศาจ เช่นนั้นมรดกของเขาจะเทียบเท่ากับ

มรดกเซียนอมตะ! แน่นอนว่า อู่ อวี้ ย่อมรู้ซึ้งถึง

ความสำคัญของมรดก ซึ่งถ้าเป็นเช่นนี้จริง ๆ แสดงว่า

ชมพูทวีปโลกธาตุ ถูกก่อตั้งมานานหลายปีจนนับไม่ถ้วน

ถือเป็นหนึ่งในซากประวัติศาสตร์ที่หาได้ยากยิ่ง

“เจ้าได้ยินไหม เขาพูดว่าโลกของข้าคือ ‘พิภพปีศาจ

บรรพกาล’ มันหมายความว่าอย่างไร?” อู่ อวี้ เอ่ยถาม

ขึ้นว่า ” ข้าไม่รู้ว่า เขาหมายถึงศาสตราเต๋าประเภทมิติที่

เรียกว่าพิภพปีศาจบรรพกาลอยู่หรือไม่? ”

อู่ อวี้ คิดว่าบางทีมันน่าจะเป็นสถานที่ที่คล้าย ๆ กับ

วิหารบัญญัติเต๋าปีศาจ

“เขาเน้นเรื่องสามด่านทดสอบ เห็นได้ชัดว่ามันคงจะไม่

สามารถผ่านได้ง่าย ๆ ทุกคนระวังตัวไว้ดี” อู่ อวี้ เตือน

พูดตามตรงว่า มรดกเทพปีศาจ สมบัติวิเศษ 2 ชิ้น 3

ด่านการทดสอบ เป็นอะไรที่ยั่วยวนใจทำให้พวกมันรู้สึก

ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก แต่ภายในใจก็ยังเต็มไปด้วยความ

กลัว ตอนนี้เหล่าปีศาจพากันคลุ้มคลั่งเสียสติไปเสียแล้ว

มันต้องการเป็นเทพปีศาจ ด้วยเหตุนี้พวกมันจึงต้องการ

ครอบครองสมบัติทั้ง 2 ชิ้นนี้มาก ถึงแม้ว่าสมบัติ

ดังกล่าวอยู่ในมือของปีศาจตนใดตนหนึ่ง ทว่าก็ยังมี

โอกาสสูงมากเช่นกันที่ หวงจุน จะชิงไปจากพวกมัน

เมื่ออยู่ต่อหน้าสมบัติวิเศษอันหนักหน่วงนี้ คำว่าเหตุผล

สำหรับพวกมันก็หาได้เป็นประโยชน์อีกต่อไป อู่ อวี้ รู้สึก

ว่าบรรยากาศอันบ้าคลั่งกำลังแพร่กระจายไปทั่ว

อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถช่วยอันใดได้ เพราะตัวเขา

เองก็เป็นผู้หนึ่งที่รับมรดกเซียนอมตะ ดังนั้นจึงรู้ดีว่า

มรดกของเทพปีศาจล้ำค่ามากเพียงใด ทว่าเขายัง

ปรารถนาจะได้ครอบครองสมบัติทั้ง 2 ชิ้น เนื่องจากว่า

เขาเองก็ยังรู้สึกลังเลที่จะให้ศัตรูได้รับมรดกคล้ายคลึง

กับเขา

 

ยิ่งสมบัติมีค่ามากเท่าไหร่ ผู้คนก็ยิ่งกระตือรือร้น

อยากจะไขว่คว้ามันมาไว้ครอบครอง หัวใจของพวกมัน

เต้นแรงหอบหายใจถี่รัว หลายคนยังคงพูดคุยเรื่องนี้กัน

อย่างต่อเนื่อง บรรยากาศภายในมหาสมุทรสีทองเริ่ม

รุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนทุกคนหลงลืมสถานการณ์

โดยรอบไปหมด

” ใจเย็นก่อน ” อู่ อวี้ กัดฟันเตือนตัวเองอย่างต่อเนื่อง

“ข้ารู้สึกว่า เพียงแค่เสียงของมันก็มีผลกระทบต่อการ

หลอนประสาท หลังจากได้ยินมัน ก็มีบางคนหงุดหงิดใจ

ร้อนขึ้นมาก” หนานซาน หวางเยว่ มีความเชี่ยวชาญใน

เต๋าสายนี้อยู่แล้ว ดังนั้นมันจึงรีบบอก อู่ อวี้ อย่าง

รวดเร็ว

“ที่แท้ก็เป็นเพราะเหตุนี้” อู่ อวี้ ผ่อนลมหายใจออก

อย่างช้า ๆ

เขาสงบใจลงเล็กน้อย แต่ปีศาจที่อยู่รอบข้างกลับ

กระสับกระส่ายมากยิ่งขึ้น ระหว่างที่ อู่ อวี้ พยายาม

ครุ่นคิด ทันใดนั้นเมื่อสามด่านการทดสอบเริ่มต้นขึ้น

เขาก็ไม่อาจสัมผัสความรู้สึกรอบกายได้อีกต่อไป

ความรู้สึกจากกำมือของเขาก็ค่อย ๆ เลือนรางลง ไม่

คาดคิดว่าในระหว่างที่เขาพยายามคว้าจับ หนานซาน

หวางเย่ว กับ เย่ซีซี ไว้ ทันใดนั้นสิ่งที่อยู่ในกำมือของเขา

ก็หายไป ทุกสรรพสิ่งล้วนเลือนหาย!

“หนานซาน! ซีซี! ” อู่ อวี้ ตะโกนขึ้นดังลั่น ท่ามกลาง

มหาสมุทรทองคำ อยู่ ๆ คนทั้งสองก็หายไป แน่นอนว่า

เสียงของปีศาจที่ดังขึ้นรอบตัวเขาก็เงียบไปเช่นกัน

เสมือนราวกับว่าในช่วงขณะนี้ทุกสรรพสิ่งเลือนหาย

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเจ็บแปลบมาจากศีรษะ จนเขาต้อง

เอามือกุมหัวไว้อย่างช่วยไม่ได้! กล่าวได้ว่าชั่วพริบตานี้

ถือเป็นการหมุนของสวรรค์และปฐพีอย่างแท้จริงเลยก็

ว่าได้ เขารู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง จนต้องเอามือกุม

ศีรษะกัดฟันผ่านความเจ็บปวด ทั้งยังผสมผสานไปด้วย

ความรู้สึกที่ไม่อาจยืนได้อย่างมั่นคง ได้ยินแม้กระทั่ง

เสียงลมหายใจอย่างยากลำบากของตนเอง สำหรับเขา

แล้ว สถานการณ์ในตอนนี้นับว่าหาได้ยากยิ่ง

” อึก… เกิดอะไรขึ้น เริ่มการทดสอบงั้นหรือ… การ

ทดสอบ … การทดสอบอะไรกัน? ” อู่ อวี้ ตื่นตะลึง

ความรู้สึกเจ็บปวดในศีรษะของเขา ทำให้เขาลืมเลือนไป

ว่าตนเองกำลังเผชิญหน้ากับบททดสอบเช่นใด! ถึงแม้จะ

พยายามครุ่นคิดพิจารณามากเท่าใด แต่หัวของเขาก็ยัง

ว่างเปล่า มีเพียงความรู้สึกเจ็บปวดและอ่อนแอ เป็น

ความรู้สึกที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลยว่า ตนเองจะ

อ่อนแอเปราะบางได้ถึงเพียงนี้

บรรยากาศโดยรอบหนาวเย็นเป็นอย่างยิ่ง เขานั่งลงบน

พื้นด้วยเนื้อตัวสั่นเทาเล็กน้อย ยามนี้ อู่ อวี้ สัมผัสได้

อย่างชัดเจนว่าอาภรณ์ของตนนั้นบางมาก แต่เขาก็ยัง

สับสน ว่าตนเองสัมผัสได้ถึงอาภรณ์ชิ้นบางและรู้สึก

หนาวเย็นได้อย่างไรกัน …

ระหว่างที่เขาอ่อนแอเปราะบางถึงขีดสุด เขาก็ได้ยิน

เสียงดังก้องกังวานขึ้นมาจากในแก้วหู เป็นเสียงที่ทำให้

เขาต้องลืมตาขึ้น ด้วยสายตาพร่าเลือนเล็กน้อย

ดูเหมือนว่ากำลังมีใครบางคนตะโกนก่นด่าสาปแช่งเขา

” อู่ อวี้! เจ้าเป็นถึงองค์ชายแห่งราชวงศ์ นี่ถือเป็นการ

กระทำหยาบช้าต่ำทรามเป็นอย่างยิ่ง บดขยี้ทำลาย

ความเป็นคนไม่ต่างจากสัตว์เดรัจฉาน! ”

” เจ้าเป็นความอัปยศของอาณาจักรบูรพาเยว่อู่นับตั้งแต่

ก่อตั้งมา! ชื่อเสียงของอาณาจักรบูรพาเยว่อู่ต้องถูก

ทำลายลงด้วยน้ำมือของเจ้า! ”

“ถ้าจักรพรรดิองค์ก่อนยังมีชีวิตอยู่ แล้วรู้ว่าเจ้ากระทำ

ตนดั่งสัตว์เดรัจฉานเช่นนี้ แน่นอนว่าพระองค์ต้อง

บันดาลโทสะจนอกแตกตายเป็นแน่! ”

เมื่อลืมตาขึ้น!

อู่ อวี้ ก็เห็นว่าอีกด้านหนึ่งของเตียง มีสตรีที่อาภรณ์

หลุดลุ่ยกำลังนั่งกุมอกตัวเองอยู่ ใบหน้าของนางดูมี

เสน่ห์เย้ายวนเป็นอย่างยิ่ง ด้วยอาภรณ์ที่ขาดรุ่งริ่ง ทำให้

ยากจะปิดบังผิวกายอันขาวผ่องบริสุทธิ์อันละเอียดอ่อน

ได้ เกศาหลุดลุ่ยสยายลงมาปิดบังหน้าอกไว้ ภาพนี้ยิ่งทำ

ให้นางดูน่าหลงใหลมากยิ่งขึ้น

ผู้ใดกัน!

คนผู้นี้อยู่ในความทรงจำของ อู่ อวี้ แต่เขาจำไม่ได้ว่า

นางมีนามว่าอันใด!

“ซู่วววว! ”

ถังใส่น้ำเย็นเฉียบได้เทรดลงบนหัว อู่ อวี้ สะดุ้งตื่นขึ้นมา

ก็พบว่าตัวเอง กำลังนอนอยู่บนพื้นเย็นเฉียบ บนร่างกาย

ไร้ซึ่งอาภรณ์ปกคลุม! มีผู้คนมากมายรายล้อมสายตา

จ้องมองมาที่เขาด้วยความดุร้าย ความรู้สึกผิดหวัง

ขยะแขยงจากทุกหนทุกแห่ง

“ซีเฟย? ”

อู่ อวี้ รู้สึกเย็นวาบไปทั่วทั้งสรรพางค์ ในที่สุดก็จำคนผู้นี้

ได้ เขารู้สึกราวกับว่าสายอัสนีฟาดผ่าลงมาทั้ง ๆ ที่

ท้องฟ้ายังสดใส คนจ้องมองไปยังสตรีที่อยู่ด้านหน้า

ด้วยอาภรณ์ที่ขาดวิ่น

หลังจากน้ำเย็นปลุกเขาให้ตื่น ก็พบว่าหลายคนกำลังอยู่

ในอาการเคลือบแคลงสงสัย แต่เมื่อลองคิดดู เขาก็พบว่า

ตนเองยังพอนึกถึงความทรงจำต่าง ๆ ได้อยู่ อู่ อวี้ จำได้

ว่าเขากำลังจับตัว หนานกง เหว่ย แล้วรีบหลบหนี

กลับไปยังดินแดนโบราณเหยียนหวง แต่ระหว่างทางเขา

ก็ได้พบกับปีศาจวานรหกกร เพื่อปกป้องนางเขาจึงได้รับ

บาดเจ็บสาหัส จากการบุกโจมตีของปีศาจวานรหกกร!

ทว่าหลังจากตื่นขึ้นมา เขาก็สงสัยว่าตนมาอยู่ที่นี่ได้

อย่างไร …

ที่นี่คือพระราชวังหลวงตงอู่ …

ภาพเบื้องหน้าของเขาในตอนนี้ เป็นภาพที่แสนคุ้นเคย

ซึ่งฝังแน่นอยู่ในความทรงจำ

กุญแจสำคัญคือ ร่างกายของเขาในตอนนี้กำลังเปลือย

เปล่าล่อนจ้อน ความอ่อนแออันน่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้

เขาต้องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วก็ดูเหมือนว่าชีวิตของ

เขาจะเป็นเช่นนี้เสมอ ๆ ไม่เคยครอบครองปกป้องอะไร

ได้จริง ๆ …

“มันเกิดอะไรขึ้น … ”

——————————–

(´▽｀).。ｏเพลิน

 

 

 

 

กลืนสวรรค์สะท้านทวยเทพ