กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 121 คลี่คลาย บทที่ 121 คลี่คลาย

เมื่อพวกเขาอยู่ในรถฮวงเฟิงได้บอกซูหยูโม่เกี่ยวกับสิ่งที่ผู้จัดการหลิวได้พูดไว้ก่อนหน้านี้ เมื่อพวกเขาอยู่ในรถฮวงเฟิงได้บอกซูหยูโม่เกี่ยวกับสิ่งที่ผู้จัดการหลิวได้พูดไว้ก่อนหน้านี้

อย่างไรก็ตามหลังจากได้ยินเรื่องนี้ซูหยูโม่ก็ไม่ได้แสดงความประหลาดใจมากนัก อย่างไรก็ตามหลังจากได้ยินเรื่องนี้ซูหยูโม่ก็ไม่ได้แสดงความประหลาดใจมากนัก

ในความเป็นจริงตั้งแต่วันที่ผู้จัดการหยวนและคนอื่นๆออกจาก บริษัท เธอก็รู้ว่าอีกฝśายจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

เพียงแต่ซูหยูโม่ไม่ได้คาดหวังว่าผู้จัดการหลิวจะติดต่อเขาอย่างลับๆและถูกซื้อตัวไปแล้ว เพียงแต่ซูหยูโม่ไม่ได้คาดหวังว่าผู้จัดการหลิวจะติดต่อเขาอย่างลับๆและถูกซื้อตัวไปแล้ว

หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าฮวงเฟิงอยู่ที่นั่นในวันนี้เธอคิดว่าเอกสารนี้คงจะหายไปแล้วแล หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าฮวงเฟิงอยู่ที่นั่นในวันนี้เธอคิดว่าเอกสารนี้คงจะหายไปแล้วแล

“ขอบคุณนะที่คุณช่วยฉันไว้อีกแล้ว”ซูหยูโม่กล่าว “ขอบคุณนะที่คุณช่วยฉันไว้อีกแล้ว”ซูหยูโม่กล่าว

“เฮ้ยทำไมต้องขอบคุณผมล่ะ? ผมเป็น รปภ. อยู่แล้วนะ?” ฮวงเฟิงกล่าวอย่างเฉยเมย เขามองไปข้างหน้าและไม่ได้มองไปที่ ซูหยูโม่เลยแม้แต่ครั้งเดียว

อย่างไรก็ตามซูหยูโม่ยังคงจ้องมองใบหน้าของฮวงเฟิงจากด้านข้างเป็นเวลานาน อย่างไรก็ตามซูหยูโม่ยังคงจ้องมองใบหน้าของฮวงเฟิงจากด้านข้างเป็นเวลานาน

เมื่อฮวงเฟิงเริ่มตระหนักถึงเรื่องนี้และกำลังจะหันกลับมามองเธอ เมื่อฮวงเฟิงเริ่มตระหนักถึงเรื่องนี้และกำลังจะหันกลับมามองเธอ

เธอก็เสมองไปทางอื่นและเปลี่ยนหัวข้อการสนทนา เธอก็เสมองไปทางอื่นและเปลี่ยนหัวข้อการสนทนา

อย่างไรก็ตามความรู้สึกของเธอที่มีต่อฮวงเฟิงตอนนี้ได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง อย่างไรก็ตามความรู้สึกของเธอที่มีต่อฮวงเฟิงตอนนี้ได้เปลี่ยนไปอีกครั้ง

เธอยังรู้จักฮวงเฟิงมาไม่นานมากนักแต่ฮวงเฟิงนั้นได้ช่วยเหลือเธอไว้หลายครั้ง เขาจะมาเป็นคนสำคัญในชีวิตของเธอได้หรือไม่?

เมื่อฮวงเฟิงและซูหยูโม่มาถึงที่สถานีตำรวจก็เป็นเวลาสายมากแล้ว เมื่อฮวงเฟิงและซูหยูโม่มาถึงที่สถานีตำรวจก็เป็นเวลาสายมากแล้ว

ดังนั้นคนที่สถานีจึงขอให้ฮวงเฟิงให้ปากคำเพราะว่าฮวงเฟิงไปที่นั่นเพื่อที่จะบันทึกถ้อยคำซ ดังนั้นคนที่สถานีจึงขอให้ฮวงเฟิงให้ปากคำเพราะว่าฮวงเฟิงไปที่นั่นเพื่อที่จะบันทึกถ้อยคำซ

สำหรับผู้จัดการหลิวเขาจะต้องอยู่ที่สถานีต่อไปแต่จะเป็นเวลานานเท่าไรนั้นฮวงเฟิงเองก็ไม สำหรับผู้จัดการหลิวเขาจะต้องอยู่ที่สถานีต่อไปแต่จะเป็นเวลานานเท่าไรนั้นฮวงเฟิงเองก็ไม

“คุณคิดว่าเราจะสามารถลากตัวผู้จัดการหยวนคนนั้นมาในเวลานี้ได้ไหม? ถ้าเป็นเช่นนั้นพวกเขาคงไม่มีแรงที่จะสร้างปัญหาอีกต่อไป” ฮวงเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา ขณะที่เขาขับรถกลับ

“ยากมาก”ในทางกลับกัน ซูหยูโม่รู้สถานการณ์ภายใน: “ถ้าเป็นแค่ผู้จัดการหลิวคนนั้นก็ยากที่จะจัดการกับคนอย่างผู้จัดการหยวน ท้ายที่สุดหากไม่มีหลักฐานใดๆ มันก็จะเป็นเพียงเรื่องราวด้านเดียวจากฝัũงของผู้จัดกาหลิว”

ฮวงเฟิงผงกศีรษะเขารู้ว่ามันยากมากตราบใดที่ผู้จัดการหยวนไม่มีอะไรอยู่ในมือ มันก็ยากที่จะมีปัญหา

แต่ผู้จัดการหยวนจะไม่โง่ถึงขนาดทิ้งหลักฐานอะไรไว้ข้างหลัง แต่ผู้จัดการหยวนจะไม่โง่ถึงขนาดทิ้งหลักฐานอะไรไว้ข้างหลัง

คนเดียวที่โง่เขลาคือผู้จัดการหลิวเขาถูกคนอื่นหลอกใช้ คนเดียวที่โง่เขลาคือผู้จัดการหลิวเขาถูกคนอื่นหลอกใช้

ในเวลานั้นขณะที่ฮวงเฟิงแอบบันทึกเทปเขาไม่คิดว่าจะสามารถลงโทษอีกฝśายได้สำหรับการ ในเวลานั้นขณะที่ฮวงเฟิงแอบบันทึกเทปเขาไม่คิดว่าจะสามารถลงโทษอีกฝśายได้สำหรับการ

เขาแค่อยากรู้ว่าอีกฝśายเป็นใครและในขณะเดียวกันก็บันทึกสิ่งที่ผู้จัดการหลิวก่อขึ้นเพื่อที่เข เขาแค่อยากรู้ว่าอีกฝśายเป็นใครและในขณะเดียวกันก็บันทึกสิ่งที่ผู้จัดการหลิวก่อขึ้นเพื่อที่เข

ฮวงเฟิงเองก็ต้องเข้าเวรคืนนี้เช่นกันแม้ว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับผู้จัดการหลิวแต่การเปลี่ย ฮวงเฟิงเองก็ต้องเข้าเวรคืนนี้เช่นกันแม้ว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับผู้จัดการหลิวแต่การเปลี่ย

ซูหยูโม่ก็เข้าใจดีแต่เมื่อเธอจากไป เธอก็ยิ้มและพูดว่า: “คุณคงจะยังอยู่ในหน้าที่อยู่ บางทีคุณอาจจะไม่มีโอกาสเช่นนี้อีกในอนาคต”

“อย่าบอกนะว่าคุณจะไล่ผมออกอย่างนั้นเหรอ?” ฮวงเฟิงถาม เขาคิดเช่นนั้นจริงๆ ว่าที่ซูหยูโม่ทำไปเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นที่บ้านของเธอ

หลังจากนั้นเขาก็กังวลมานานและคิดว่าซูยูโมจะแก้แค้นเขาอย่างไร หลังจากนั้นเขาก็กังวลมานานและคิดว่าซูยูโมจะแก้แค้นเขาอย่างไร

“คุณสัญญาเองไม่ใช่เหรอว่าคุณจะไม่ขับรถให้ฉันแล้ว?” ถึงแม้ว่าเขาจะได้รับเงินมาจำนวนหนึ่งในเช้าวันนี้

แต่ฮวงเฟิงเองก็ยังไม่ต้องการออกจากงาน แต่ฮวงเฟิงเองก็ยังไม่ต้องการออกจากงาน

เพราะมันเป็นไปตามที่เขาเคยบอกไว้ว่าการเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยนั้นก็สบายดีแ เพราะมันเป็นไปตามที่เขาเคยบอกไว้ว่าการเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยนั้นก็สบายดีแ

ซูหยูโม่กลอกตาใส่เขาและหน้าแดงเห็นได้ชัดว่าเธอกำลังคิดถึงเรื่องที่เขาตะโกนเธอที่บ้านเม “ถูกต้องแล้ว นายจะโดนฉันไล่ออก!” ฮ่าๆ ”

หลังจากนั้นโดยไม่สนใจสิ่งที่ฮวงเฟิงพูดเธอก็เหยียบคันเร่งและจากไป หลังจากนั้นโดยไม่สนใจสิ่งที่ฮวงเฟิงพูดเธอก็เหยียบคันเร่งและจากไป

“ผู้หญิงนี่ไม่รู้จักวิธีพูดเอาซะเลย”ฮวงเฟิงพึมพำกับรถขับห่างออกไป แต่แล้วเขาก็คิดว่าในเมื่อเขาไม่ได้ทำอะไรผิด ถ้าเธออยากจะไล่เขาออก เธอก็คงจะทำไปนานแล้ว

แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ฮวงเฟิงก็ยังคงเดินขึ้นไปชั้นบน แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ฮวงเฟิงก็ยังคงเดินขึ้นไปชั้นบน

อย่างไรก็ตามพี่หวังยังไม่ได้หลับในตอนนี้แต่กำลังฝันกลางวันอยู่ในห้องทำงานของเขา อย่างไรก็ตามพี่หวังยังไม่ได้หลับในตอนนี้แต่กำลังฝันกลางวันอยู่ในห้องทำงานของเขา

“กลับมาทำไม?”พี่หวังถาม “กลับมาทำไม?”พี่หวังถาม

“แน่นอนสิผมต้องกลับมา ก็ผมอยู่เวรกะกลางคืนนี่นา? จะให้ผมทิ้งพี่หวังไว้คนเดียวได้ยังไกัน” ฮวงเฟิงพูดด้วยรอยยิ้ม

“ผอ.ซูอยู่ไหน?” “ผอ.ซูอยู่ไหน?”

“เธอกลับไปแล้วล่ะนี่มันก็ดึกมากแล้ว ไม่อย่างนั้นผมจะกลับมาที่บริษัทได้ยังไงล่ะ” ฮวงเฟิงกล่าว

พี่หวังพยักหน้า”อ้อ แล้วผู้จัดการหลิวเป็นยังไงบ้าง?” พี่หวังพยักหน้า”อ้อ แล้วผู้จัดการหลิวเป็นยังไงบ้าง?”

“เขาจะทำอะไรได้ล่ะ?เขาก็ต้องอยู่ที่สถานีตำรวจ แต่ยังไงก็ตาม ถึงแม้ว่าเขาจะกลับมา แต่ ผอ.ซูก็คงจะไม่เอาเขาแล้วล่ะ” ฮวงเฟิงกล่าว

ซึ่งมันแน่นอนว่าในเมื่อผู้จัดการหลิวกล้าทำเช่นนั้น ซูหยูโม่ก็คงจะเป็นบ้าไปแล้วถ้ายังจะรับเขาเข้าทำงานเหมือนเดิม

พี่หวังมองดูที่ฮวงเฟิงและหัวเราะอย่างมีนัย:”ผู้จัดการหลิวออกไปแล้ว ฉันก็ยังต้องการนายให้ดูแลพวกเราในอนาคตนะ”

“ผมงั้นเหรอ?”ฮวงเฟิงกล่าวด้วยอาการตกใจ “ผมเองก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าจะได้อยู่ที่นี่ต่อไปไหม”

เห็นได้ชัดว่าฮวงเฟิงคิดว่าสิ่งที่ซูหยูโม่พูดก่อนหน้านี้บางทีซูหยูโม่อาจจะสั่งสอนบทเรียนให้ก นี้ก็เป็นได้

“นายไม่ต้องออกไปไหนหรอก”พี่หวังกล่าวอย่างจริงจัง “นายไม่ต้องออกไปไหนหรอก”พี่หวังกล่าวอย่างจริงจัง

“ใครจะไปรู้ล่ะ?”ฮวงเฟิงกล่าว มันไม่ง่ายเลยสำหรับเขาที่จะอธิบายความเข้าใจผิดระหว่างเขาและซูหยูโม่ให้แก่พี่หวังฟัง

ดังนั้นเขาจึงไม่คิดว่าพี่หวังจะเข้าใจสิ่งที่เขาอธิบาย ดังนั้นเขาจึงไม่คิดว่าพี่หวังจะเข้าใจสิ่งที่เขาอธิบาย

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ทำหน้าที่ของตัวเองต่อไปแต่ก็ไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นทุกอย่างเป หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ทำหน้าที่ของตัวเองต่อไปแต่ก็ไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นทุกอย่างเป

เมื่อท้องฟ้าเริ่มสางฮวงเฟิงและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนอื่นๆ ก็พากันมาผลัดเปลี่ยนเวร

หลังจากที่ฮวงเฟิงและพี่หวังได้จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วพวกเขาก็เตรียมตัวที่จะกลับบ้า หลังจากที่ฮวงเฟิงและพี่หวังได้จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วพวกเขาก็เตรียมตัวที่จะกลับบ้า

แน่นอนว่าคนที่จะกลับไปพักผ่อนที่บ้านก็คือพี่หวัง แน่นอนว่าคนที่จะกลับไปพักผ่อนที่บ้านก็คือพี่หวัง

อย่างไรก็ตามตราบใดที่เขาไม่ต้องทำงานเพื่อค่าใช้จ่ายต่างๆ อย่างไรก็ตามตราบใดที่เขาไม่ต้องทำงานเพื่อค่าใช้จ่ายต่างๆ

ฮวงเฟิงเองก็คงจะไม่อยากอยู่ที่นี่เป็นแน่ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังคงมีหลายอย่างที่ต้องทำในวันนี้ ฮวงเฟิงเองก็คงจะไม่อยากอยู่ที่นี่เป็นแน่ ยิ่งไปกว่านั้นเขายังคงมีหลายอย่างที่ต้องทำในวันนี้

ย้ายบ้านนี่คือสิ่งที่ฮวงเฟิงต้องทำในวันนี้ ย้ายบ้านนี่คือสิ่งที่ฮวงเฟิงต้องทำในวันนี้

ถึงแม้ว่าเขาจะได้ไปดูบ้านหลังนั้นไปแล้วแต่หลังจากที่มีเรื่องเกิดขึ้นกับน้องสาวของเทียนจุ้น เขาจึงได้เลื่อนเรื่องของบ้านออกไป

เขาตัดสินใจที่จะจัดการเรื่องนี้ในวันนี้เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องกังวลกับกล่องจักรวาลมากจนเก เขาตัดสินใจที่จะจัดการเรื่องนี้ในวันนี้เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องกังวลกับกล่องจักรวาลมากจนเก

เมื่อเขาคิดถึงเรื่องของกล่องจักรวาลฮวงเฟิงก็รู้สึกตื่นเต้นในใจ เมื่อเขาคิดถึงเรื่องของกล่องจักรวาลฮวงเฟิงก็รู้สึกตื่นเต้นในใจ

เขาไม่รู้ว่าเมื่อวานและเมื่อคืนเขาได้รับของใหม่ๆมาหรือไม่ เขาไม่รู้ว่าเมื่อวานและเมื่อคืนเขาได้รับของใหม่ๆมาหรือไม่

แต่สิ่งที่เขาต้องทำในตอนนี้ก็คือติดต่อเทียนจุ้นเพื่อดูสถานการณ์ของบ้านหลังใหม่ แต่สิ่งที่เขาต้องทำในตอนนี้ก็คือติดต่อเทียนจุ้นเพื่อดูสถานการณ์ของบ้านหลังใหม่

เทียนจุ้นบอกเขาว่าพิธีการที่จำเป็นได้จัดการเรียบร้อยแล้ว เทียนจุ้นบอกเขาว่าพิธีการที่จำเป็นได้จัดการเรียบร้อยแล้ว

ตราบใดที่เขาจ่ายเงินเขาก็จะสามารถย้ายเข้าไปอยู่ได้ ฮวงเฟิงพอใจเป็นอย่างมากและส่งเงินค่าเช่าให้ไปเป็นเวลาครึ่งป่ีทันที

หลังจากพิจารณาแล้วว่าบ้านหลังนี้ไม่มีอะไรผิดปกติ ฮวงเฟิงก็กลับไปที่บ้านเดิมของเขาและย้ายของไปที่นั่น

จากนั้นเทียนจุ้นก็นำกุญแจมาให้และรอเขาอยู่ที่บ้านหลังใหม่ของเขา จากนั้นเทียนจุ้นก็นำกุญแจมาให้และรอเขาอยู่ที่บ้านหลังใหม่ของเขา

เมื่อฮวงเฟิงกลับไปที่บ้านผู้เช่าคนอื่นๆ ก็พากันไปทำงานกันหมดแล้วและไม่มีใครอยู่แถวนั้น ดังนั้นฮวงเฟิงจึงไม่ได้ใส่ใจ

แม้ว่าเขาจะอยู่ที่นี่มานานแต่เขาก็ไม่ได้มีความผูกพันกับพวกเขามากนัก แม้ว่าเขาจะอยู่ที่นี่มานานแต่เขาก็ไม่ได้มีความผูกพันกับพวกเขามากนัก