กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 125 แลกเปลี่ยนสิ่งมีชีวิต บทที่ 125 แลกเปลี่ยนสิ่งมีชีวิต
- Home
- กล่องจักรวาล (Universe Storage Box)
- บทที่ 125 แลกเปลี่ยนสิ่งมีชีวิต บทที่ 125 แลกเปลี่ยนสิ่งมีชีวิต
อย่างไรก็ตามหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามเองก็ไม่ได้อยู่ในสถานะที่ดีนักมันได้รับบาดเจ็บส แต่ก็ใช้พลังงานของตัวเองไปมาก
ดังนั้นหลังจากที่ปล่อยเวทมนตร์ออกมาหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามก็หยุดลง ดังนั้นหลังจากที่ปล่อยเวทมนตร์ออกมาหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามก็หยุดลง
สถานการณ์ดูเหมือนจะเลวร้ายยิ่งกว่าเดิมมันนอนลงบนพื้นมองคนไม่กี่คนตรงหน้าด้วยสาย สถานการณ์ดูเหมือนจะเลวร้ายยิ่งกว่าเดิมมันนอนลงบนพื้นมองคนไม่กี่คนตรงหน้าด้วยสาย
อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะไม่เต็มใจแต่มันก็ไม่สามารถทำอะไรได้ มันไม่มีความสามารถที่จะฆ่าผู้เล่นเหล่านั้นอีกต่อไป
พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามจะยังคงสามารถร่ายมนตร์ที่ทรงพ พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามจะยังคงสามารถร่ายมนตร์ที่ทรงพ
ในบรรดาคนที่เหลือไม่ว่าจะเป็นคนจากแซมซาราหรือคนจากหุบเขาหลิงเซียวพวกเขาทั้งหม ในบรรดาคนที่เหลือไม่ว่าจะเป็นคนจากแซมซาราหรือคนจากหุบเขาหลิงเซียวพวกเขาทั้งหม
ยังมีคนอีกประมาณสิบคนที่เหลืออยู่ทางด้านของหุบเขาหลิงเซียวและหลิงเสี่ยวจิ่วเองก็สาม ยังมีคนอีกประมาณสิบคนที่เหลืออยู่ทางด้านของหุบเขาหลิงเซียวและหลิงเสี่ยวจิ่วเองก็สาม
สำหรับผู้คนจากแซมซาราก็ดีขึ้นเล็กน้อย สำหรับผู้คนจากแซมซาราก็ดีขึ้นเล็กน้อย
พวกเขามีจำนวนคนมากขึ้นและยิ่งเสียชีวิตมากขึ้นจากสมาชิกกลุ่มไม่กี่ร้อยคนตอนนี้มีเหลือ พวกเขามีจำนวนคนมากขึ้นและยิ่งเสียชีวิตมากขึ้นจากสมาชิกกลุ่มไม่กี่ร้อยคนตอนนี้มีเหลือ
“ไปเลยหมาปśาตัวนั้นกำลังจะตายแล้ว!” ในเวลานี้มีคนตะโกน ผู้คนจากแซมซาราและผู้คนจากหุบเขาหลิงเซียวต่างก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ
จากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็เริ่มโจมตีหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามพร้อมๆกัน จากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็เริ่มโจมตีหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามพร้อมๆกัน
ในเวลานี้พวกเขาไม่สามารถดูแลผู้คนจากอีกด้านหนึ่งได้อีกต่อไป ในเวลานี้พวกเขาไม่สามารถดูแลผู้คนจากอีกด้านหนึ่งได้อีกต่อไป
หมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามมองไปที่ฝูงชนที่อยู่ตรงหน้ามันรู้สึกหมดหนทางเล็กน้อย หมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามมองไปที่ฝูงชนที่อยู่ตรงหน้ามันรู้สึกหมดหนทางเล็กน้อย
แต่มันก็ไม่อาจจะที่จะให้ลูกกับคนเหล่านี้ไปได้อย่างแน่นอน! แต่มันก็ไม่อาจจะที่จะให้ลูกกับคนเหล่านี้ไปได้อย่างแน่นอน!
หมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามเริ่มบ้าคลั่งมันมองไปที่ผู้คนที่มารวมตัวกันตรงหน้าและตัดสิน หมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามเริ่มบ้าคลั่งมันมองไปที่ผู้คนที่มารวมตัวกันตรงหน้าและตัดสิน
“ไม่ดีเลยหมาปśาตัวนั้นตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้าย!” หลิงเสี่ยวจิ่วตะโกน “ไม่ดีเลยหมาปśาตัวนั้นตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้าย!” หลิงเสี่ยวจิ่วตะโกน
เขาอยากจะห้ามไม่ให้คนของตัวเองเข้าใกล้แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว เขาอยากจะห้ามไม่ให้คนของตัวเองเข้าใกล้แต่มันก็สายเกินไปเสียแล้ว
ร่างของหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามขยายตัวออกเรื่อยๆและภายใต้การจ้องมองที่น่ากลัวข ร่างของหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามขยายตัวออกเรื่อยๆและภายใต้การจ้องมองที่น่ากลัวข
“ปัง!”มีเสียงดังเกิดขึ้น “ปัง!”มีเสียงดังเกิดขึ้น
หมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามได้ทำลายตัวเอง! หมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามได้ทำลายตัวเอง!
ฉากนั้นเงียบลงอีกครั้งนอกจากเสียงลมแล้วก็ไม่มีเสียงอื่นใด ราวกับว่าไม่มีใครเคยมาที่นี่มาก่อนและไม่มีอะไรเกิดขึ้น
มีเพียงซากศพที่ทิ้งเกลื่อนพื้นเท่านั้นที่เป็นหลักฐานของโศกนาฏกรรมที่เพิ่งจะเกิดขึ้น มีเพียงซากศพที่ทิ้งเกลื่อนพื้นเท่านั้นที่เป็นหลักฐานของโศกนาฏกรรมที่เพิ่งจะเกิดขึ้น
“เฟ่ี่้ยว!” “เฟ่ี่้ยว!”
ป้ายสีดำตกลงบนพื้นมันคือสิ่งที่หลุดออกมาจากซากศพของหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำราม ป้ายสีดำตกลงบนพื้นมันคือสิ่งที่หลุดออกมาจากซากศพของหมาปśาสีเงินพระจันทร์คำราม
ป้ายสีดำมีคำว่า”เมือง” สลักอยู่ มันคือคำสั่งสร้างเมืองที่ผู้คนจากหุบเขาหลิงเซียวและแซมซาราต้องการ!
สถานที่แห่งนี้ห่างไกลจากจุดฟ่้่้นฟูของเมืองมาก สถานที่แห่งนี้ห่างไกลจากจุดฟ่้่้นฟูของเมืองมาก
เมื่อผู้เล่นที่ฟ่้่้นขึ้นมามาถึงจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมง แต่เกมนี้มีเสมือนจริงมากในเรื่องนี้ ยกตัวอย่างเช่นวัสดุ อุปกรณ์ ฯลฯ
หลังจากที่มันระเบิดไม่มีใครจะหยิบมันขึ้นมาและระบบก็จะไม่รีเฟรชมันมันจะอยู่ที่นั่นเสมอ หลังจากที่มันระเบิดไม่มีใครจะหยิบมันขึ้นมาและระบบก็จะไม่รีเฟรชมันมันจะอยู่ที่นั่นเสมอ
“ทาดาทาดา” ทันใดนั้นเสียงเล็ก ๆ ก็ดังออกมาจากสถานที่ที่หมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามอยู่
มีวัตถุคล้ายไข่สีขาวอยู่ตรงนั้นและในขณะนั้นก็มีรอยแตกเล็กๆปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของไข่สีข มีวัตถุคล้ายไข่สีขาวอยู่ตรงนั้นและในขณะนั้นก็มีรอยแตกเล็กๆปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของไข่สีข
รอยแตกขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆราวกับว่ามีบางสิ่งที่อยู่ข้างในกำลังเคลื่อนไหว รอยแตกขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆราวกับว่ามีบางสิ่งที่อยู่ข้างในกำลังเคลื่อนไหว
ในที่สุดประมาณ5 นาทีต่อมา ก็มีรูขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นที่ด้านบนของไข่ มันยื่นหัวออกมาและดิ้นออกจากไข่ทั้งที่ยังไม่ลืมตา จากนั้นมันก็เริ่มกัดกินเปลือกไข่
เสียง’ครวญคราง’ ของเจ้าตัวเล็กดูเหมือนจะเป็นการค้นหาคนที่เขารัก แต่มันก็ไร้ประโยชน์
มันเริ่มกระวนกระวายอย่างช้าๆเคลื่อนไหวอยู่บนพื้นตลอดเวลา มันเริ่มกระวนกระวายอย่างช้าๆเคลื่อนไหวอยู่บนพื้นตลอดเวลา
แต่เนื่องจากว่ามันเพิ่งเกิดขาของมันจึงสั้นมากและความแข็งแรงของมันก็ไม่มากนัก แต่เนื่องจากว่ามันเพิ่งเกิดขาของมันจึงสั้นมากและความแข็งแรงของมันก็ไม่มากนัก
ดังนั้นทุกๆสองสามก้าวมันก็ล้มลง จากนั้นมันก็ยืนขึ้นเดินต่อไปและยังคงล้มลง ดังนั้นทุกๆสองสามก้าวมันก็ล้มลง จากนั้นมันก็ยืนขึ้นเดินต่อไปและยังคงล้มลง
ในขณะที่มันเดินไปมันเดินไปที่ด้านข้างของ “คำสั่งสร้างเมือง” เจ้าตัวเล็กมองไม่เห็นมันและคิดว่ามันเป็นอะไรที่อร่อย
มันจึงยัดมันเข้าปากไปอย่างไรก็ตามมันไม่รู้ว่าคำสั่งสร้างเมืองทำมาจากอะไร แต่มันก็ไม่สามารถแม้แต่จะกัดมันได้
ขณะที่เพื่อนตัวเล็กกำลังประลองกับคำสั่งสร้างเมือง ขณะที่เพื่อนตัวเล็กกำลังประลองกับคำสั่งสร้างเมือง
ทันใดนั้นแสงก็ส่องออกมาจากร่างของมันจากนั้นมันก็หายไปจากที่ที่มันอยู่ ทันใดนั้นแสงก็ส่องออกมาจากร่างของมันจากนั้นมันก็หายไปจากที่ที่มันอยู่
ในสถานที่ที่มันยืนอยู่เมื่อสักครู่มียุงตัวหนึ่งซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้เตรียมพร้อมสำหรับการป ในสถานที่ที่มันยืนอยู่เมื่อสักครู่มียุงตัวหนึ่งซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้เตรียมพร้อมสำหรับการป
“ในที่สุดก็เรียบร้อยซะที!”ในอีกด้านหนึ่ง ฮวงเฟิงใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงในการเก็บข้าวของทุกอย่าง
ในที่สุดแม้ว่าเขาจะไม่มีสิ่งของมากนัก แต่ก็มีสิ่งของเล็กๆ มากมาย ในที่สุดแม้ว่าเขาจะไม่มีสิ่งของมากนัก แต่ก็มีสิ่งของเล็กๆ มากมาย
และเขาก็ลังเลที่จะทิ้งสิ่งหนึ่งไปรวมถึงสิ่งของอื่นๆ และเขาก็ลังเลที่จะทิ้งสิ่งหนึ่งไปรวมถึงสิ่งของอื่นๆ
และในท้ายที่สุดเมื่อกระเป๋าเดินทางเต็มไปหมดแล้วเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมทิ้ง และในท้ายที่สุดเมื่อกระเป๋าเดินทางเต็มไปหมดแล้วเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมทิ้ง
หลังจากที่เก็บข้าวของเสร็จฮวงเฟิงก็พร้อมที่จะไปจากที่นี่ เขานั่งยองๆ ลงและกำลังจะหยิบกล่องจักรวาล
แต่ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังมาจากข้างใน แต่ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังมาจากข้างใน
ราวกับว่ามีบางสิ่งถูกโยนและหมุนอยู่ ราวกับว่ามีบางสิ่งถูกโยนและหมุนอยู่
“เป็นไปได้ไหมที่หนูจะเข้าไป?”เมื่อฟังเสียงการเคลื่อนไหวนี้ ฮวงเฟิงคิดว่าเป็นเรื่องปกติที่จะมีหนู เนื่องจากที่นี่เป็นบ้านเก่า
ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นหนูตัวหนึ่งเดินผ่านห้องของเขาในตอนกลางวัน ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นหนูตัวหนึ่งเดินผ่านห้องของเขาในตอนกลางวัน
และไม่เพียงแค่นั้นหนูมันยังกล้าหาญมากมันยังหยุดมองฮวงเฟิงอยู่สักพัก จากนั้นก็เดินจากไปอย่างสบายๆ
ฮวงเฟิงไม่กลัวแต่เพียงแค่ว่ากล่องเก็บของมีความสำคัญมากสำหรับเขา ถ้าหนูกัดมันจริงๆ มันจะเป็นเรื่องที่น่าเศร้ามาก
ฮวงเฟิงรีบเปิดกล่องเก็บของออกดูและในที่สุดเขาก็พบต้นตอของเสียง ฮวงเฟิงรีบเปิดกล่องเก็บของออกดูและในที่สุดเขาก็พบต้นตอของเสียง
มันเป็นสหายตัวเล็กๆที่มีขนาดตัวเท่าหนูประมาณเท่าฝśามือ มันเป็นสหายตัวเล็กๆที่มีขนาดตัวเท่าหนูประมาณเท่าฝśามือ
มองดูเหมือนหนูตัวเล็กๆแต่ขนสีขาวละเอียดบนตัวของมันทำให้มันดูสวยงามมาก มองดูเหมือนหนูตัวเล็กๆแต่ขนสีขาวละเอียดบนตัวของมันทำให้มันดูสวยงามมาก
“มันคือหนูจริงๆด้วย” ฮวงเฟิงกล่าว หลังจากนั้นเขาวางแผนที่จะนำสหายตัวนี้ออกมาจากกล่องจักรวาล
แต่เขาก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เขาก็ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ถึงแม้ว่าเจ้าหนูตัวเล็กตัวนั้นจะดูเหมือนหนูแต่ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่เสียทีเดียว และยิ่งกว่านั้นมันยังไม่ลืมตา
เมื่อฮวงเฟิงกำลังลังเลว่าสหายตัวนี้เป็นหนูหรือไม่ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักว่ามีข้อความปราก เมื่อฮวงเฟิงกำลังลังเลว่าสหายตัวนี้เป็นหนูหรือไม่ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักว่ามีข้อความปราก
ซึ่งหากมันมีข้อความเขียนอยู่ก็แสดงว่ามันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตบนโลกนี้แต่เป็นสิ่งของที่กล่องจักรว ซึ่งหากมันมีข้อความเขียนอยู่ก็แสดงว่ามันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตบนโลกนี้แต่เป็นสิ่งของที่กล่องจักรว
“หมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามตัวน้อย:ตอนนี้มันอยู่ในวัยเด็ก หมาปśาสีเงินพระจันทร์คำรามเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ ของเกมส์’โลกใหม่’ พวกมันมีพละกำลังที่แข็งแกร่งมากและร่างกายของพวกมันมีสายเลือดโบราณเมื่อเปิดใช้งานแล้วพล จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น”
เมื่อมองไปที่คำแนะนำของสหายตัวน้อยฮวงเฟิงก็พูดอะไรไม่ออก ร่างกายของสหายตัวนี้ไม่ได้ใหญ่โต แต่ภูมิหลังของมันไม่เล็กเลย