กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 158 ฆ่ามันซะ บทที่ 158 ฆ่ามันซะ

เมื่อถงเฉียนจุ้นเข้ามาในหอผู้ปśวยลูกชายของเขาได้ฟ่้่้นขึ้นมาแล้วแต่อย่างไรก็ตามเพื่อความส เมื่อถงเฉียนจุ้นเข้ามาในหอผู้ปśวยลูกชายของเขาได้ฟ่้่้นขึ้นมาแล้วแต่อย่างไรก็ตามเพื่อความส

“ลุงถง”เหลาหยูรีบตะโกนเรียกเมื่อเขาเห็นถงเฉียนจุ้น “ลุงถง”เหลาหยูรีบตะโกนเรียกเมื่อเขาเห็นถงเฉียนจุ้น

จริงๆแล้วเขาเคยพบกับถงเฉียนจุ้นเพียงแค่ครั้งเดียวแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกัน ในครั้งนี้เขาจะใช้โอกาสนี้เพื่อตีสนิทกับถงเฉียนจุ้น

ถงเฉียนจุ้นพยักหน้าและมองไปที่ลูกชายของเขาอีกครั้ง หลังจากนั้นเขาหันไปมองเหลาหยูและถามว่า “เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

เพราะในเวลานั้นทั้งเหลาหยูและและถงเฉียนอยู่ในห้องเดียวกัน ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น เหลาหยูก็น่าจะรู้

“ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันตอนนั้นพวกเราสองคนกำลังคุยกันอยู่กับนายน้อยถงในห้องส่วนตัว หนึ่งเข้ามา แต่พวกเราไม่ได้สนใจเขาเลยในตอนนั้น ใครจะไปรู้ว่าพอเขาเข้ามาเขาก็ปิดไฟแล้วหลังจากนั้นก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาก็เริ่มทำร้ายพวกเราเลย เขาบอกว่าเขารู้ดีว่าพวกเราเป็นใครแล้วเขาก็ฟาดพวกเราเสียสลบไปเลย

เหลาหยูรีบเล่าทุกอย่างที่เขารู้เพราะว่าเขานั้นสลบไปก่อนถงเฉียน เขาจึงไม่รู้เรื่องหลังจากนั้น

“ปัง!”ถงเฉียนจุ้นทุบเข้าที่กรงเหล็กที่กั้นเตียงผู้ปśวยอย่างแรง และกล่าวอย่างโหดเหี้ยมว่า “ดี ดีมาก มันรู้ดีว่านั่นคือลูกชายของถงเฉียนจุ้น และยังกล้าที่จะทำร้ายเขาอีก มันช่างกล้านัก!”

อย่างไรก็ตามโชคก็ไม่ได้เข้าข้างถงเฉียนมากนัก เพราะท้ายที่สุดคนที่คอยหาเรื่องกับเขาตลอดเวลานี้ก็คือถงเฉียนคนนี้ และคนอื่นๆ อย่างไรก็ตามโชคก็ไม่ได้เข้าข้างถงเฉียนมากนัก เพราะท้ายที่สุดคนที่คอยหาเรื่องกับเขาตลอดเวลานี้ก็คือถงเฉียนคนนี้ และคนอื่นๆ

ก็ทำตามคำสั่งเขาเพียงเท่านั้น ดังนั้นหวงเฟิงไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ ก็ทำตามคำสั่งเขาเพียงเท่านั้น ดังนั้นหวงเฟิงไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ

“พ่อครับพ่อ?!” “พ่ออยู่ที่นี่แล้ว พ่อต้องแก้แค้นให้ผมนะ ผมจะฆ่าไอ้นั่น!” ในเวลานี้ถงเฉียนได้ฟ่้่้นขึ้นมาและเมื่อเขาเห็นพ่อของเขาอยู่ข้างๆ เตียงคนปśวยของเขา เขาก็ร้องไห้ออกมาในทันที

เขากำลังร้องไห้อย่างจริงจังและใบหน้าของเขาเปรอะเป่้่้อนไปด้วยน้ำตา เขากำลังร้องไห้อย่างจริงจังและใบหน้าของเขาเปรอะเป่้่้อนไปด้วยน้ำตา

“ลูกตื่นแล้วสินะรู้สึกยังไงบ้าง?” ถงเฉียนจุ้นรีบก้าวไปข้างหน้าและถาม “ลูกตื่นแล้วสินะรู้สึกยังไงบ้าง?” ถงเฉียนจุ้นรีบก้าวไปข้างหน้าและถาม

“ผมเจ็บที่หน้าที่ท้องก็เจ็บ ที่ขาก็เจ็บเหมือนกันทั้งหมดเป็นเพราะไอ้นั่นมันตีผมไม่หยุดเลย ทั้งๆ ที่ผมก็ร้องขอความเมตตา แต่มันก็ยังตีผม พ่อ พ่อต้องล้างแค้นให้ผมนะ ผมจะฆ่ามัน! ” ถงเฉียนร้องไห้ขณะที่เขาพูด เห็นได้ชัดว่าเขาตื่นเต้นมาก

“ไม่ต้องห่วงนะแด๊ดดี้จะล้างแค้นให้แกอย่างแน่นอน ไม่ว่าไอ้คนนั้นมันจะเป็นใคร แด๊ดดี้จะฆ่ามันอย่างแน่นอน!” อย่างไรก็ตามในตอนนี้อารมณ์ของถงเฉียนนั้นปัũนปśวนมาก

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สามารถบอกให้เขารู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สามารถบอกให้เขารู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้

มิฉะนั้นถ้าเขารู้ว่าอาจกลายเป็นคนพิการเขาอาจจะร้อนรนมากขึ้นกว่าเดิมและอาจจะสูญเส มิฉะนั้นถ้าเขารู้ว่าอาจกลายเป็นคนพิการเขาอาจจะร้อนรนมากขึ้นกว่าเดิมและอาจจะสูญเส

“พ่อพ่อต้องฆ่ามันนะ ต้องฆ่ามัน!” ถงเฉียนยังคงกล่าวต่อและแม้กระทั่งในขณะนี้ก็ยังมีความกลัวปรากฎอยู่บนใบหน้าของเขา ประสบการณ์แบบนั้นเป็นสิ่งที่น่ากลัวและน่ากลัวที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมาตลอดชีวิต

“ใช่พ่อรู้แล้ว” ถงเฉียนจุนปลอบโยนเขา: “แกรู้ไหมว่ามันเป็นใคร?” “ใช่พ่อรู้แล้ว” ถงเฉียนจุนปลอบโยนเขา: “แกรู้ไหมว่ามันเป็นใคร?”

“ฉันรู้!”ถงเฉียนกล่าวขณะที่เขากัดฟัน “ฉันรู้!”ถงเฉียนกล่าวขณะที่เขากัดฟัน

“ใคร?!”ถงเฉียนจุ้นถามอย่างกังวล “ใคร?!”ถงเฉียนจุ้นถามอย่างกังวล

“มันบอกว่าชื่อของมันคือ’พี่หลาง’ มันว่าพี่เป่ียวเป็นเพื่อนของมันและมันเกลียดฉันที่ส่งคนไปสั่งสอนพี่เป่ียว

นั่นคือสาเหตุที่มันมาทำร้ายฉันและยังขู่ฉันอีกว่าถ้าฉันกล้าหาเรื่องเดือดร้อนอีก มันจะฆ่าฉัน! ” ถงเฉียนกล่าว นั่นคือสาเหตุที่มันมาทำร้ายฉันและยังขู่ฉันอีกว่าถ้าฉันกล้าหาเรื่องเดือดร้อนอีก มันจะฆ่าฉัน! ” ถงเฉียนกล่าว

“พี่หลาง?”ถงเฉียนจุ้นรู้สึกสงสัยเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะมีความสัมพันธ์กับคนอย่างลุงหลี่ แต่เขาก็ไม่รู้เรื่องนั้นมากนัก

ดังนั้นเขามองไปที่ลุงหลี่ซึ่งเขาก็น่าจะรู้เรื่องนี้เช่นกัน ดังนั้นเขามองไปที่ลุงหลี่ซึ่งเขาก็น่าจะรู้เรื่องนี้เช่นกัน

อย่างไรก็ตามลุงหลี่เองก็ขมวดคิ้วเขาไม่รู้ว่า “พี่หลาง” คือใคร อย่างไรก็ตามลุงหลี่เองก็ขมวดคิ้วเขาไม่รู้ว่า “พี่หลาง” คือใคร

ฉันคิดว่าฉันไม่เคยได้ยินชื่อเขานะแต่เมื่อคิดดูแล้วว่าพี่เป่ียวเป็นเพียงแค่ขี้ข้าที่ไม่รู้อะไรเลย เพื่อนของเขาก็ไม่น่าจะยิ่งใหญ่ได้ เป็นเรื่องปกติที่ฉันจะไม่เคยได้ยินชื่อเขา

“ดูแลเฉียนไว้นะฉันจะตรวจสอบเรื่องนี้ ไม่ว่ามันจะเป็นใครก็ตาม ถ้าฉันเจอตัวมัน ฉันจะไม่ปล่อยมันไปง่ายๆ หรอก” ลุงหลี่กล่าวกับถงเฉียน

“ไม่ใช่แค่จะเอามันมาลงโทษนะแต่ฉันต้องการให้ฆ่ามันซะ!” เมื่อมองเห็นสภาพที่น่าสังเวชของลูกชายแล้ว ถงเฉียนจุ้นก็ตัดสินใจแล้ว ว่าแค่สั่งสอนก็คงไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาสงบลงได้

เขาจึงต้องการที่จะฆ่ามันเสียและแก้แค้นให้กับลูกชายของเขา เขาจึงต้องการที่จะฆ่ามันเสียและแก้แค้นให้กับลูกชายของเขา

“ใช่ลุงหลี่ฉันต้องการให้มันตาย!” ถงเฉียนเห็นด้วย “ใช่ลุงหลี่ฉันต้องการให้มันตาย!” ถงเฉียนเห็นด้วย

ในทางกลับกันหลังจากที่ลุงหลี่ได้ยินคำพูดของสองคนพ่อลูกแล้ว เขาก็ขมวดคิ้ว ถงเฉียนจุ้นไม่ยุ่งอีกต่อไปและอาจไม่รู้ แต่ในแง่นี้การจัดการสถานการณ์นั้นตึงเครียดมาก

“ตราบใดที่พี่ลงมือทำอะไรสักอย่างให้เรียบร้อยดีแต่ถ้ามีปัญหาฉันจะช่วยพี่จัดการเอง” ถงเฉียนจุ้นสังเกตเห็นความลังเลของลุงหลี่ได้และไม่พอใจเล็กน้อย เพราะอย่างไรก็ตามเขาก็ยังรับปากที่จะช่วยแก้ปัญหา

“ได้เลยฉันจะส่งคนไปตรวจสอบดู” ลุงหลี่กล่าว ตั้งแต่ถงเฉียนจุ้นปรากฏตัวขึ้นมาก็มีแต่เรื่องที่ยุ่งยากให้เขาจัดการ

“และสำหรับพี่เป่ียวนั่นฉันอยากให้มันตาย ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะมัน ไอ้บ้าพี่หลางก็คงจะไม่มาทำร้ายฉัน” ถงเฉียนกล่าวเสียงดัง

“แน่นอน!”ในเมื่อเขาตกลงเรื่องหนึ่งแล้ว เขาก็ยังไม่วายที่จะเพิ่มงานให้อีกงาน “แน่นอน!”ในเมื่อเขาตกลงเรื่องหนึ่งแล้ว เขาก็ยังไม่วายที่จะเพิ่มงานให้อีกงาน

หลังจากนั้นลุงหลี่ก็ออกไปขณะที่ฟังเสียงสนทนา ถึงแม้ว่าเขาจะเคยได้ยินเรื่องราวของตระกูลถงว่าไม่ค่อยใสสะอาดนักและถงเฉียนจุ้นก็มีหลากหลาย เหลาหยูก็ถึงกับช๊อค

ในฐานะคนรวยรุ่นที่สองถ้าพวกเขาจะรังแกคนธรรมดา อย่างมากพวกเขาก็จะส่งคนไปทำร้ายศัตรู แต่จะไม่ถึงกับฆ่าพวกเขา

เพราะว่าถ้าเกิดมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปพวกเขาก็คงจะไม่กล้าทำเช่นนั้น แต่เมื่อมองดูท่าทางของถงเฉียนจุ้นแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้เกรงกลัวเลยแม้แต่น้อยและบางทีอาจจะเคยทำเช่นนี้มาก่อน

และในเวลานี้ถงเฉียนจุ้นก็เพิ่งจะนึกได้ว่านอกจากลูกชายของเขาแล้วก็ยังมีคนอื่นอยู่ในหอผ และในเวลานี้ถงเฉียนจุ้นก็เพิ่งจะนึกได้ว่านอกจากลูกชายของเขาแล้วก็ยังมีคนอื่นอยู่ในหอผ

เขาจึงหันไปมองเหลาหยูและสายตาที่มองมานั้นก็ทำให้เหลาหยูตกใจจึงรีบพูดขึ้นว่า “ผมจะไม่ปริปากออกไปหรอกนะ ผมเองก็โดนทำร้ายปางตายเหมือนกัน ผมก็อยากจะให้มันตายเหมือนกัน!”

ถงเฉียนจุ้นมองเขาอยู่นานก่อนที่จะหันหลังกลับไป เหลาอยูที่อยู่อีกด้านได้แต่ลอบถอนหายใจ เขากลัวจริงๆ ว่าถงเฉียนจุ้นจะฆ่าเพื่อปิดปากเขา ดูเหมือนว่าตระกูลถงนั้นจะตีสนิทด้วยยาก

ในอนาคตมันคงจะดีกว่าถ้าเขาจะรักษาระยะห่างกับถงเฉียน มิเช่นนั้นแล้วเขาก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่าเขาจะถูกฆ่าหรือเปล่า