กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 175 ลอบสังหาร บทที่ 175 ลอบสังหาร

ฮวงเฟิงเข้าไปในค่ายของศัตรูได้สำเร็จและในเวลานี้เขาก็ตระหนักได้ว่าการรักษาความปลอด ฮวงเฟิงเข้าไปในค่ายของศัตรูได้สำเร็จและในเวลานี้เขาก็ตระหนักได้ว่าการรักษาความปลอด

อาจเป็นไปได้ว่าพวกเขาคิดว่าทหารของประเทศจีนนั้นเป็นเหมือนกับเต่าที่อยู่ในโถและไม่ส อาจเป็นไปได้ว่าพวกเขาคิดว่าทหารของประเทศจีนนั้นเป็นเหมือนกับเต่าที่อยู่ในโถและไม่ส

คนของประเทศจีนจริงๆแล้วเหมือนคนอาณาจักรหวอ และรูปร่างหน้าตาก็คล้ายคลึงกัน

พวกเขาเป็นคนเอเชียเหมือนกันและเมื่อมันเป็นเวลากลางคืน ตราบใดที่ฮวงเฟิงไม่ปริปากพูดออกมา มันก็ยากสำหรับอีกฝśายที่จะค้นพบ

ฮวงเฟิงและทหารที่ได้รับบาดเจ็บได้ถูกหามไปรักษาแต่ในเวลาเดียวกันนั้น ผู้บัญชาการอิมูระก็กำลังบันดาลโทสะและจริงๆ แล้วก็คือโมโหให้อิจิโร่ที่พาคนของเขาไปบุกโจมตีในคืนก่อนหน้านั้น

ถึงแม้ว่าเขาจะตายไปแล้วแต่ก็ไม่ได้ลดความโกรธเกรี้ยวของนายน้อยที่มีต่อเขาได้เลย ถึงแม้ว่าเขาจะตายไปแล้วแต่ก็ไม่ได้ลดความโกรธเกรี้ยวของนายน้อยที่มีต่อเขาได้เลย

“บากะบากะ!” ไอ้สวะนี่มันชิงตายห่าไปซะแล้ว แล้วก็ยังพาคนของอาณาจักรหวอต้องไปบาดเจ็บล้มตายอีกตั้งมากมาย ตอนที่ มันสัญญากับฉันไว้ว่ายังไงนะ?” ก่อนที่มันจะได้ตำแหน่งของศัตรูมาคนมีฝ่ีมือก็โดนฆ่าไปตั้งมากมายขนาดนี้ มันน่าจะตัดกระเพาะของมันออกมาเพื่อเป็นการไถ่โทษ!”

ดูเหมือนว่าเขาจะลืมไปแล้วว่าอิจิโร่นั้นได้ตายไปแล้วและหากอีกฝśายยังคงมีชีวิตอยู่ตรงหน้า เขารับรองได้เลยว่าจะสับเขาให้ขาดเป็นสองท่อนในทีเดียว

ถึงแม้ว่าในกองทัพทั้งหมดของอาณาจักรหวอนี้จะมียอดฝ่ีมือที่เชี่ยวชาญในการโจมตีตอนกล ถึงแม้ว่าในกองทัพทั้งหมดของอาณาจักรหวอนี้จะมียอดฝ่ีมือที่เชี่ยวชาญในการโจมตีตอนกล

โดยปกติแล้วพวกเขาจะเข้าร่วมในการโจมตีตอนกลางคืนด้วยการโจมตีที่รุนแรงและมีผู้เสียช โดยปกติแล้วพวกเขาจะเข้าร่วมในการโจมตีตอนกลางคืนด้วยการโจมตีที่รุนแรงและมีผู้เสียช

แต่ตอนนี้ไม่เพียงแต่ชายหนุ่มเจ้ากรรมคนนี้ได้ล้มเหลวจากการจู่โจมยามค่ำคืนเท่านั้นเขายัง แล้วเขาจะไม่โกรธได้อย่างไร

“เจ้านายตอนนี้พวกเราควรจะทำยังไงดี?” มีคนถามจากด้านข้าง “เจ้านายตอนนี้พวกเราควรจะทำยังไงดี?” มีคนถามจากด้านข้าง

“เป็นไปไม่ได้สำหรับการจู่โจมตอนกลางคืนแล้วตอนนี้อีกฝśายต้องเตรียมพร้อมเอาไว้แล้ว แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ในจุดสิ้นสุดของการพักผ่อนแล้วเช่นกัน พวกเราควรจะสามารถกำจัดศัตรูด้วยการโจมตีอีกครั้งในวันพรุ่งนี้” เจ้าหน้าที่หนุ่มค่อยๆ ระงับความโกรธของเขาและกล่าวขึ้น

“แต่เราจะเสียเวลาที่นี่มากเกินไปไม่ได้และคนที่อยู่ตรงข้ามเราก็รออยู่” กัปตันที่อยู่ข้างๆ เขากล่าว

“บากะ!”แต่ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่น ในตอนแรกเขาคิดว่าหากการจู่โจมในตอนกลางคืนสำเร็จ พวกเขาก็จะสามารถผ่านสถานที่แห่งนี้ได้อย่างราบรื่นและไปจังหวัดหลิวเพื่อสนับสนุนคนของเขาใน

อย่างไรก็ตามเนื่องจากอิจิโร่ทำให้แผนพังแผนของเขาจึงจบลงด้วยเหตุนี้ อย่างไรก็ตามเนื่องจากอิจิโร่ทำให้แผนพังแผนของเขาจึงจบลงด้วยเหตุนี้

“ไอ้เศษสวะ!”เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ กัปตันหนุ่มก็ยังคงยากที่จะระงับอารมณ์โกรธ เขาก่นด่าเสียงดังใส่อิจิโร่ที่ได้ตายไปแล้ว

เขารู้สึกเสียใจที่ไม่น่าจะมอบหมายภาระกิจให้กับคนที่ไม่มีอะไรดีเลย เขารู้สึกเสียใจที่ไม่น่าจะมอบหมายภาระกิจให้กับคนที่ไม่มีอะไรดีเลย

“ตอนนี้ฉันก็แค่หวังว่า คิมูระ อากาสะ จะสามารถต้านทานเอาไว้ได้อีกสักหน่อย” ความจริงแล้วในใจของ อิมูระ นั้น คิดว่าความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้นนั้นสูงมาก

ถึงแม้ว่าคิมูระอากาสะ จะบอกให้เขาไปและจะช่วย แต่นี่ก็ไม่ใช่สถาการณ์ฉุกเฉิน ไม่เช่นนั้นแล้วโทรเลขก็คงจะมาเป็นขบวน

อย่างไรก็ตามแม้ว่าเขาจะไม่ได้เร่งรีบแต่เนื่องจากเขาไม่ได้มาตามเวลาที่กำหนดเขาก็จะต้องถ อย่างไรก็ตามแม้ว่าเขาจะไม่ได้เร่งรีบแต่เนื่องจากเขาไม่ได้มาตามเวลาที่กำหนดเขาก็จะต้องถ

แล้วเขาจะไม่เกลียดชังอิจิโร่ที่ชั่วร้ายในใจของเขาได้อย่างไรและทหารของประเทศจีนที่ต่อส แล้วเขาจะไม่เกลียดชังอิจิโร่ที่ชั่วร้ายในใจของเขาได้อย่างไรและทหารของประเทศจีนที่ต่อส

ตอนนี้อิจิโร่ได้ตายไปแล้วเขาจึงทำได้แค่ระบายความโกรธใส่คนตรงหน้า ตอนนี้อิจิโร่ได้ตายไปแล้วเขาจึงทำได้แค่ระบายความโกรธใส่คนตรงหน้า

“แจ้งคำสั่ง!”เมื่อถึงวันพรุ่งนี้เร่งการโจมตีแบบธรรมดา ฉันไม่ต้องการเชลยแม้แต่คนเดียว ฉันต้องการที่จะฆ่าทหารจีนของอีกฝśายทั้งหมด!” ใบหน้าของเจ้าหน้าที่หนุ่มหม่นลงขณะที่เขาพูด

“ครับ!””ครับ!” คนรอบข้างพยักหน้า พวกเขาไม่แปลกใจหรือต่อต้านคำสั่งนี้เลย เนื่องจากพวกเขาทำสิ่งนี้บ่อยครั้งแล้ว

ตอนนี้อีกฝśายได้ทำลายแผนการของพวกเขาแล้วพวกเขาจะไม่ปล่อยให้มันหลุดมือไปอย่างแ ตอนนี้อีกฝśายได้ทำลายแผนการของพวกเขาแล้วพวกเขาจะไม่ปล่อยให้มันหลุดมือไปอย่างแ

“เอาล่ะทุกคนไปได้แล้วเนื่องจากอีกฝśายได้เตรียมการแล้วในคืนนี้ จึงไม่มีทางที่พวกเขาจะโจมตีในตอนกลางคืน คืนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยดีดังนั้นพวกคุณทุกคนไปพักผ่อนได้แล้ว ถ้าในวันพรุ่งนี้พวกคุณยังไม่สามารถโจมตีได้ ฉันต้องการให้ทุกคนขอโทษองค์จักรพรรดิ์ดัวยตัวเอง!(คว้านท้อง) ” เจ้าหน้าที่หนุ่มกล่าว

“ครับ!”ทุกคนตัวสั่น แต่ไม่มีความกลัวในใจมากนัก พวกเขาเดาสถานการณ์ได้คร่าวๆ แล้วและมันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะทนทานต่อการโจมตีอื่นได้

ด้วยการโบกมือของเขาอิมูระจึงปล่อยทุกคนออกไปและเขาเองก็เตรียมตัวที่จะพักผ่อน ด้วยการโบกมือของเขาอิมูระจึงปล่อยทุกคนออกไปและเขาเองก็เตรียมตัวที่จะพักผ่อน

ในอีกด้านหนึ่งฮวงเฟิงได้ค้นพบมีโอกาสที่เกือบจะหมดลงหลังจากการรักษาในช่วงเวลาสั้นๆ ในอีกด้านหนึ่งฮวงเฟิงได้ค้นพบมีโอกาสที่เกือบจะหมดลงหลังจากการรักษาในช่วงเวลาสั้นๆ

ประการแรกอีกฝśายไม่ได้มีบุคลากรทางการแพทย์มากนักและยิ่งไปกว่านั้นฮวงเฟิงก็สวมชุด ประการแรกอีกฝśายไม่ได้มีบุคลากรทางการแพทย์มากนักและยิ่งไปกว่านั้นฮวงเฟิงก็สวมชุด

ฮวงเฟิงกำลังเดินไปรอบๆค่ายเรื่อยๆ อย่างระมัดระวัง พยายามอย่างเต็มที่ที่จะเดินไปในที่มืดเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้อีกฝśายจับได้

ฮวงเฟิงพบตำแหน่งบัญชาการชั่วคราวอย่างรวดเร็วไม่จำเป็นต้องบอกเลยว่าผู้บังคับบัญชาส ฮวงเฟิงพบตำแหน่งบัญชาการชั่วคราวอย่างรวดเร็วไม่จำเป็นต้องบอกเลยว่าผู้บังคับบัญชาส

หรือจะมีอะไรอย่างอื่นเขาเองก็ไม่รู้ หรือจะมีอะไรอย่างอื่นเขาเองก็ไม่รู้

ฮวงเฟิงเดินผ่านไปอย่างช้าๆและที่ทางเข้าของศูนย์บัญชาการชั่วคราวมีทหารสองนายของอ ฮวงเฟิงเดินผ่านไปอย่างช้าๆและที่ทางเข้าของศูนย์บัญชาการชั่วคราวมีทหารสองนายของอ

อย่างไรก็ตามท่าทางของพวกเขาผ่อนคลายมากและทั้งสองคนกำลังสัปงกซึ่งดูเหมือนว่าพวก อย่างไรก็ตามท่าทางของพวกเขาผ่อนคลายมากและทั้งสองคนกำลังสัปงกซึ่งดูเหมือนว่าพวก

ฮวงเฟิงจึงย้ายจากที่มืดไปยังด้านหลังของหนึ่งในนั้นและวางมือทั้งสองข้างไว้ที่ข้างคอของเข ฮวงเฟิงจึงย้ายจากที่มืดไปยังด้านหลังของหนึ่งในนั้นและวางมือทั้งสองข้างไว้ที่ข้างคอของเข

แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ฮวงเฟิงได้ฆ่าใครสักคนและได้ฆ่าใครบางคนในสนามรบเมื่อเขามาถ แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรกที่ฮวงเฟิงได้ฆ่าใครสักคนและได้ฆ่าใครบางคนในสนามรบเมื่อเขามาถ

อย่างไรก็ตามในเวลานั้นเขายังอยู่ห่างออกไปค่อนข้างไกลและไม่ได้รู้สึกถึงความแตกต่างอะไ อย่างไรก็ตามในเวลานั้นเขายังอยู่ห่างออกไปค่อนข้างไกลและไม่ได้รู้สึกถึงความแตกต่างอะไ

แต่ตอนนี้มันก็อยู่ต่อหน้าต่อตาเขาแล้วดังนั้นหัวใจของฮวงเฟิงยังคงรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็ก แต่ตอนนี้มันก็อยู่ต่อหน้าต่อตาเขาแล้วดังนั้นหัวใจของฮวงเฟิงยังคงรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็ก

อย่างไรก็ตามเมื่อคิดถึงตัวตนและการกระทำของอีกฝśายความรู้สึกอึดอัดในใจของฮวงเฟิงก็ล อย่างไรก็ตามเมื่อคิดถึงตัวตนและการกระทำของอีกฝśายความรู้สึกอึดอัดในใจของฮวงเฟิงก็ล

เขาค่อยๆวางคนๆ นั้นลงแล้ววางป่้น กระสุนและระเบิดของเขาลงในแหวนมิติ หลังจากนั้นก็เดินเข้าไปหาอีกคนที่เหลือ

คนๆนี้ดูเหมือนจะไม่รู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น ในขณะที่เขายังคงหลับอยู่ คนๆนี้ดูเหมือนจะไม่รู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น ในขณะที่เขายังคงหลับอยู่

การกระทำของฮวงเฟิงคล้ายกับการดูแลสิ่งของบนร่างกายของเขาจากนั้นลากศพของทั้งสอ การกระทำของฮวงเฟิงคล้ายกับการดูแลสิ่งของบนร่างกายของเขาจากนั้นลากศพของทั้งสอ

หลังจากนั้นฮวงเฟิงก็เข้าสู่ตำแหน่งบัญชาการชั่วคราวข้างในนั้นเขาเห็นว่าหัวหน้ากองทัพอา หวอกำลังนอนหลับอยู่

เขาถอดเสื้อนอกออกแล้วจึงไม่สามารถระบุตัวตนของบุคคลได้แต่การที่เขาได้มานอนในสถา ตัวตนของเขาจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

ฮวงเฟิงก้าวไปข้างหน้ามือข้างหนึ่งอุดปากของอีกฝśายและมืออีกข้างหนึ่งแทงใบมีดที่เขาเพิ่ง ฮวงเฟิงก้าวไปข้างหน้ามือข้างหนึ่งอุดปากของอีกฝśายและมืออีกข้างหนึ่งแทงใบมีดที่เขาเพิ่ง

ชายคนนั้นตื่นขึ้นมาทันทีเขาต้องการที่จะดิ้นรนและอยากจะร้องตะโกน ชายคนนั้นตื่นขึ้นมาทันทีเขาต้องการที่จะดิ้นรนและอยากจะร้องตะโกน

แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นไม่สามารถเทียบได้กับของฮวงเฟิงเขาไม่สามารถดิ้นรนได้และไ แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นไม่สามารถเทียบได้กับของฮวงเฟิงเขาไม่สามารถดิ้นรนได้และไ

ในที่สุดการดิ้นรนก็น้อยลงเรื่อยๆจนกระทั่งหยุดเคลื่อนไหวอย่างสิ้นเชิง ในที่สุดการดิ้นรนก็น้อยลงเรื่อยๆจนกระทั่งหยุดเคลื่อนไหวอย่างสิ้นเชิง

อย่างไรก็ตามสายตาของเขายังคงมองไปที่ฮวงเฟิงด้วยความเกลียดชัง อย่างไรก็ตามสายตาของเขายังคงมองไปที่ฮวงเฟิงด้วยความเกลียดชัง