กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 181 เลือกอุปกรณ์ บทที่ 181 เลือกอุปกรณ์

ฮวงเฟิงนอนอยู่บนเตียงเป็นเวลานานกว่าที่เขาจะหายจากอาการที่เกิดจากเหตุการณ์ที่เกิดข ฮวงเฟิงนอนอยู่บนเตียงเป็นเวลานานกว่าที่เขาจะหายจากอาการที่เกิดจากเหตุการณ์ที่เกิดข

เพราะว่ามันเป็นยุคที่สงครามกำลังพิโรธขณะที่ยุคสมัยใหม่นั้นมีแต่สันติ เพราะว่ามันเป็นยุคที่สงครามกำลังพิโรธขณะที่ยุคสมัยใหม่นั้นมีแต่สันติ

ความแตกต่างระหว่างพวกเขานั้นช่างมากมายนัก ความแตกต่างระหว่างพวกเขานั้นช่างมากมายนัก

ฮวงเฟิงหายจากอาการตกใจและเตรียมที่จะไปที่กล่องจักรวาลเพื่อดูสิ่งของที่เขาได้รับมาจา ฮวงเฟิงหายจากอาการตกใจและเตรียมที่จะไปที่กล่องจักรวาลเพื่อดูสิ่งของที่เขาได้รับมาจา

ในตอนนั้นเองเสียงอัตโนมัติที่ดังขึ้นก่อนที่เขาจะทำการเทเลพอร์ตไปได้ปรากฎขึ้นอีกครั้ง ในตอนนั้นเองเสียงอัตโนมัติที่ดังขึ้นก่อนที่เขาจะทำการเทเลพอร์ตไปได้ปรากฎขึ้นอีกครั้ง

“โปรดเลือกของที่ต้องการจะเก็บ” “โปรดเลือกของที่ต้องการจะเก็บ”

หลังจากนั้นฮวงเฟิงก็เห็นของหลายสิ่งที่เขาได้รับมาจากห้วงอวกาศก่อนหน้านี้กำลังลอยออ หลังจากนั้นฮวงเฟิงก็เห็นของหลายสิ่งที่เขาได้รับมาจากห้วงอวกาศก่อนหน้านี้กำลังลอยออ

เพราะว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำการเทเลพอร์ตฮวงเฟิงจึงไม่ได้มีประสบการณ์มากนัก แต่มันก็อยู่เพียงชั่วคราวเท่านั้น

เวลาส่วนใหญ่ที่เขามีถูกใช้ไปในสงครามและเขาไม่มีเวลาที่จะทำสิ่งใดเป็นพิเศษเลยดังนั้นกา เวลาส่วนใหญ่ที่เขามีถูกใช้ไปในสงครามและเขาไม่มีเวลาที่จะทำสิ่งใดเป็นพิเศษเลยดังนั้นกา

ในนั้นมีป่้นพกสองกระบอกป่้นไรเฟิลสามกระบอก ระเบิดมือหกลูก รวมไปถึงชุดคาตานะและเครื่องแบบทหาร

ชุดคาตานะได้มาจากการสังหารผู้บัญชาการของศัตรูในตำแหน่งคำสั่งชั่วคราว ชุดคาตานะได้มาจากการสังหารผู้บัญชาการของศัตรูในตำแหน่งคำสั่งชั่วคราว

นอกจากนี้ป่้นพกและป่้นไรเฟิลเหล่านี้ก็เต็มไปด้วยกระสุน นอกจากนี้ป่้นพกและป่้นไรเฟิลเหล่านี้ก็เต็มไปด้วยกระสุน

ฮวงเฟิงได้นำพวกมันออกมาในตอนท้ายเพื่อดูว่าเขาสามารถรักษากระสุนได้เช่นเดียวกับป่้น ฮวงเฟิงได้นำพวกมันออกมาในตอนท้ายเพื่อดูว่าเขาสามารถรักษากระสุนได้เช่นเดียวกับป่้น

ฮวงเฟิงมองไปยังสิ่งของเหล่านี้ด้วยความลังเลแต่ในที่สุดเขาก็ยังเลือกใช้ป่้นพกที่ดูดี ฮวงเฟิงมองไปยังสิ่งของเหล่านี้ด้วยความลังเลแต่ในที่สุดเขาก็ยังเลือกใช้ป่้นพกที่ดูดี

อย่างไรก็ตามเขายังอธิษฐานว่าจะยังมีกระสุนอยู่มิฉะนั้นมันก็จะไม่มีประโยชน์สำหรับเขาเล อย่างไรก็ตามเขายังอธิษฐานว่าจะยังมีกระสุนอยู่มิฉะนั้นมันก็จะไม่มีประโยชน์สำหรับเขาเล

ท้ายที่สุดก็ไม่เลวร้ายเกินไป ท้ายที่สุดก็ไม่เลวร้ายเกินไป

หลังจากที่เขาเลือกเสร็จของที่เหลือก็หายไปและป่้นก็อยู่ในมือของเขา หลังจากที่เขาเลือกเสร็จของที่เหลือก็หายไปและป่้นก็อยู่ในมือของเขา

เขาดึงแมกกาซีนออกอย่างรวดเร็วและหลังจากเห็นว่ากระสุนยังอยู่เขาก็ถอนหายใจด้วยควา เขาดึงแมกกาซีนออกอย่างรวดเร็วและหลังจากเห็นว่ากระสุนยังอยู่เขาก็ถอนหายใจด้วยควา

หลังจากนั้นฮวงเฟิงก็ไปที่กล่องจักรวาลเพื่อตรวจดูของทุกสิ่งที่เขาซื้อจากซูเปอร์มาร์เก็ตได้ป หลังจากนั้นฮวงเฟิงก็ไปที่กล่องจักรวาลเพื่อตรวจดูของทุกสิ่งที่เขาซื้อจากซูเปอร์มาร์เก็ตได้ป

อย่างไรก็ตามข่าวร้ายก็คือสี่รายการจากห้วงอวกาศก่อนหน้านี้ยังคงอยู่ที่นั่นอย่างไรก็ตามมีข สองสามคำที่เขียนอยู่ด้านบนนั้น

“สามารถใช้งานได้ตามปกติแต่ไม่สามารถใช้เป็นใบรับรองเพื่อทำการเทเลพอร์ตได้!” “สามารถใช้งานได้ตามปกติแต่ไม่สามารถใช้เป็นใบรับรองเพื่อทำการเทเลพอร์ตได้!”

กล่าวคือฮวงเฟิงสามารถใช้ป่้นพกได้ แต่เขาจะไม่สามารถพึ่งพาพวกมันในการเทเลพอร์ตได้

หากเขาต้องการที่จะเทเลพอร์ตไปยังห้วงอวกาศนั้นอีกครั้งเขาจะต้องได้รับสิ่งอื่นจากอวกาศ หากเขาต้องการที่จะเทเลพอร์ตไปยังห้วงอวกาศนั้นอีกครั้งเขาจะต้องได้รับสิ่งอื่นจากอวกาศ

อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงเองก็รู้ว่ามันยากมาก ในขั้นต้นปริมาณของช่องว่างอื่นๆ มีมากเกินพออยู่แล้ว ดังนั้นสิ่งที่เขาได้รับจากห้วงอวกาศอื่นๆ จะเป็นการสุ่มทั้งหมด

อย่างไรก็ตามในตอนนี้ฮวงเฟิงก็แค่คิดถึงหนิววาจื่อและเจิ้งหมิงเท่านั้น อย่างไรก็ตามในตอนนี้ฮวงเฟิงก็แค่คิดถึงหนิววาจื่อและเจิ้งหมิงเท่านั้น

สำหรับคนอื่นๆเขาไม่ได้มีความสัมพันธ์ใดๆ กับพวกเขาและยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ไม่เชื่อว่าเขาจะสามารถเปลี่ยนวิถีการต่อสู้ได้ด้วยตัวของเขาเอง

“ถ้าฉันรู้ว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นฉันจะไม่เลือกป่้นเลย”ฮวงเฟิงพึมพำ “ถ้าฉันรู้ว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นฉันจะไม่เลือกป่้นเลย”ฮวงเฟิงพึมพำ

เขากลัวว่าสิ่งเหล่านี้จะหายไปเขาจึงเลือกป่้นพก เขากลัวว่าสิ่งเหล่านี้จะหายไปเขาจึงเลือกป่้นพก

แต่เขาก็ยังสามารถใช้ป่้นสองมือได้ แต่เขาก็ยังสามารถใช้ป่้นสองมือได้

อย่างไรก็ตามนี่เป็นครั้งแรกของเขาหากไม่มีประสบการณ์ก็จะไม่มีสถานการณ์เช่นนี้ อย่างไรก็ตามนี่เป็นครั้งแรกของเขาหากไม่มีประสบการณ์ก็จะไม่มีสถานการณ์เช่นนี้

แน่นอนว่าในป่้นพกอันแรกนั้นมีกระสุนแค่เพียงนัดเดียวและอีกกระบอกที่เขาเลือกก็มีกระส แน่นอนว่าในป่้นพกอันแรกนั้นมีกระสุนแค่เพียงนัดเดียวและอีกกระบอกที่เขาเลือกก็มีกระส

เมื่อฮวงเฟิงมาที่ห้องโถงอาหารยังคงร้อนอยู่ตอนที่เขาออกไปเขาเพิ่งจะกินข้าวเสร็จและยังไ เขาอยู่ในห้วงอวกาศอื่นเป็นเวลาสองวัน แต่ที่นี่เขาไม่เสียเวลาไปเลยแม้แต่นิดเดียว

หลังจากเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วฮวงเฟิงก็ไปล้างตัวและนอน หลังจากเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วฮวงเฟิงก็ไปล้างตัวและนอน

หลังจากกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงฮวงเฟิงไม่เพียงแต่ไม่ตายเท่านั้นแต่อาการบาดเจ็บก่อน หลังจากกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงฮวงเฟิงไม่เพียงแต่ไม่ตายเท่านั้นแต่อาการบาดเจ็บก่อน

แต่ความเหนื่อยล้าทางจิตใจของเขาไม่สามารถหายไปได้อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถพักผ่อน แต่ความเหนื่อยล้าทางจิตใจของเขาไม่สามารถหายไปได้อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถพักผ่อน

ดังนั้นในตอนเช้าของวันที่สองเมื่อฮวงเฟิงนั่งบนรถบัสมุ่งหน้าไปยังการแข่งขันเขาจึงดูไม่ค่อย ดังนั้นในตอนเช้าของวันที่สองเมื่อฮวงเฟิงนั่งบนรถบัสมุ่งหน้าไปยังการแข่งขันเขาจึงดูไม่ค่อย

“ผู้จัดการคุณสบายหรือเปล่า? คุณอยากกลับไปนอนไหม?” พี่หวังนั่งอยู่ข้างๆของฮวงเฟิง

ในเวลานี้มีคนจำนวนมากจากแผนกรักษาความปลอดภัย ในเวลานี้มีคนจำนวนมากจากแผนกรักษาความปลอดภัย

ทัศนคติของทุกคนที่มีต่อฮวงเฟิงนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับการแข่งขันเมื่อสัปดาห ทัศนคติของทุกคนที่มีต่อฮวงเฟิงนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับการแข่งขันเมื่อสัปดาห

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วตอนที่ฮวงเฟิงนั่งรถบัสเพื่อไปเข้าร่วมการแข่งขัน เมื่อสัปดาห์ที่แล้วตอนที่ฮวงเฟิงนั่งรถบัสเพื่อไปเข้าร่วมการแข่งขัน

ตอนที่เขานั่งอยู่ในรถนอกจากพี่หวังแล้วไม่มีใครทักทายเขาก่อนเลยแต่ตอนนี้เมื่อเขานั่งอยู่ใ แต่พวกเขาไม่กล้านั่งข้างๆ ฮวงเฟิง

“ไม่เป็นไรฉันก็แค่อยากจะหลับตาและพักผ่อนสักพัก”ฮวงเฟิงกล่าว “ไม่เป็นไรฉันก็แค่อยากจะหลับตาและพักผ่อนสักพัก”ฮวงเฟิงกล่าว

เขาทำอะไรไม่ได้เลยถึงแม้ว่าเขาจะเข้านอนเมื่อคืนหลังจากที่อาบน้ำแล้วและไม่ได้ฝřกกำลังภ เขาทำอะไรไม่ได้เลยถึงแม้ว่าเขาจะเข้านอนเมื่อคืนหลังจากที่อาบน้ำแล้วและไม่ได้ฝřกกำลังภ

แต่ความเหนื่อยล้าทางจิตใจของเขาเป็นสิ่งที่ไม่สามารถฟ่้่้นคืนได้ในชั่วข้ามคืน แต่ความเหนื่อยล้าทางจิตใจของเขาเป็นสิ่งที่ไม่สามารถฟ่้่้นคืนได้ในชั่วข้ามคืน

แม้ว่าเขาจะมีกำลังภายในและเวทมนตร์ก็ตาม แม้ว่าเขาจะมีกำลังภายในและเวทมนตร์ก็ตาม

“อ้อใช่ผู้จัดการบริษัทกำลังจัดให้พนักงานบางส่วนเข้ามาชมการแข่งขันในวันนี้เพื่อเป็นกำลัง และยังเป็นการให้พวกเขาได้พักผ่อนไปในตัวอีกด้วย”

ในแง่มุมนี้ฮวงเฟิงไม่สามารถเปรียบเทียบกับเขาได้เนื่องจากเขาเป็นพนักงานเก่าแก่ ในแง่มุมนี้ฮวงเฟิงไม่สามารถเปรียบเทียบกับเขาได้เนื่องจากเขาเป็นพนักงานเก่าแก่

“โอ้จริงเหรอ?” ขณะที่เขาเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยที่นี่เขาเคยเห็นพนักงานส่วนใหญ่ของบริษัท

แต่ท้ายที่สุดแล้วเขาต้องยืนเฝ้าที่ประตูทางเข้าในตอนที่เริ่มต้นการทำงานด้วย แต่ท้ายที่สุดแล้วเขาต้องยืนเฝ้าที่ประตูทางเข้าในตอนที่เริ่มต้นการทำงานด้วย

ดังนั้นเขาจึงสังเกตเห็นว่าที่นี่มีสาวสวยมากมาย ดังนั้นเขาจึงสังเกตเห็นว่าที่นี่มีสาวสวยมากมาย

แต่เมื่อเทียบกับซูหยูโม่แล้วพวกนั้นก็ยังเทียบเธอไม่ได้ แต่เมื่อเทียบกับซูหยูโม่แล้วพวกนั้นก็ยังเทียบเธอไม่ได้

ซูหยูโม่นั้นมีความตรึงใจเป็นอย่างมากดังนั้นเขาจึงไม่สนใจในสาวงามธรรมดาๆ เหล่านั้นมากนัก

เมื่อคิดถึงซูหยูโม่หัวใจของฮวงเฟิงก็เต้นถี่ เขาไม่รู้ว่าวันนี้เธอจะมาหรือไม่ เมื่อคิดถึงซูหยูโม่หัวใจของฮวงเฟิงก็เต้นถี่ เขาไม่รู้ว่าวันนี้เธอจะมาหรือไม่

ในเวลาเดียวกันในสำนักงานของซูหยูโม่ที่เฮฟเว่นส์ไพรด์กรุ๊ปเซี่ยเมิ่งเจียวอยู่ข้างในนั้น ในเวลาเดียวกันในสำนักงานของซูหยูโม่ที่เฮฟเว่นส์ไพรด์กรุ๊ปเซี่ยเมิ่งเจียวอยู่ข้างในนั้น

หลังจากที่ทั้งสองคุยกันเรื่องธุรกิจเสร็จแล้ว หลังจากที่ทั้งสองคุยกันเรื่องธุรกิจเสร็จแล้ว

พวกเขาก็เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับการแข่งขันฟุตบอลในวันนี้ พวกเขาก็เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับการแข่งขันฟุตบอลในวันนี้

เมื่อเซี่ยเมิ่งเจียวมีอะไรสักอย่างเธอมักที่จะวิ่งเข้าไปในห้องทำงานของซูหยูโม่ เมื่อเซี่ยเมิ่งเจียวมีอะไรสักอย่างเธอมักที่จะวิ่งเข้าไปในห้องทำงานของซูหยูโม่

ในใจของเธอนั้นซูหยูโม่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและพี่สาว ในใจของเธอนั้นซูหยูโม่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและพี่สาว

“ฉันไม่ได้คาดหวังว่าทีมฟุตบอลของเราจะสามารถรักษาแชมปşเอาไว้ได้แต่จนถึงตอนนี้ความ “ฉันไม่ได้คาดหวังว่าทีมฟุตบอลของเราจะสามารถรักษาแชมปşเอาไว้ได้แต่จนถึงตอนนี้ความ

“ใช่มันเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดเลยวันนี้บริษัทได้จัดให้พนักงานบางคนไปดู ณ ตอนนี้พวกเขาควรจะได้รับกำลังใจบ้าง” ซูหยูโม่กล่าว

ในความเป็นจริงพวกเขาสองคนไม่ได้กังวลเกี่ยวกับฟุตบอลมากนักเพียงแค่ตอบสนองต่อกา ในความเป็นจริงพวกเขาสองคนไม่ได้กังวลเกี่ยวกับฟุตบอลมากนักเพียงแค่ตอบสนองต่อกา

ส่วนมีใครอยู่ในทีมบางก็ไม่มีใครรู้ ส่วนมีใครอยู่ในทีมบางก็ไม่มีใครรู้