กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 190 หายไป บทที่ 190 หายไป

อย่างไรก็ตามนีลรู้ว่าทำไมอีกฝśายถึงปฏิบัติกับเขาด้วยท่าทีเช่นนั้นและรีบพูดออกไปว่า “เจ้านาย ฉันเอาของมาให้แล้ว มันเป็นระบบบำบัดน้ำเสียล่าสุด และจุดแข็งของมันคืออะไรคุณรู้ไหม?”

นีลบอกบูดาสเกี่ยวกับข้อดีของอุปกรณ์บำบัดน้ำเสียที่ศาสตราจารย์ฉีมู่พูดถึงขณะที่บูดาสฟ เห็นได้ชัดว่าเขาพอใจกับอุปกรณ์นี้มาก

“นีลที่รักคุณช่างเป็นโชคดีของฉันจริงๆ คุณต้องเอาเรื่องนี้มาเปิดเผย แต่ไม่เป็นไรคุณมาทำงานที่ห้องทดลองของฉันก็ได้แล้วฉันจะให้คุณเป็นหัวหน้าห้องทดลองของฉัน!” บูดาสกล่าวด้วยรอยยิ้มที่พรมไปทั่วใบหน้าของเขา

“จริงเหรอ?”ขอบคุณมากครับเจ้านาย ฉันจะทำงานให้หนักขึ้นอย่างแน่นอนในอนาคตและช่วยให้คุณสร้างสรรค์สิ่งที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ” ศาสตราจารย์นีลกล่าวอย่างตื่นเต้น

สถานะของครอบครัวตระกูลเพย์ตันที่บูดาสเป็นสมาชิกคนหนึ่งไม่ได้แย่ไปกว่าครอบครัวชอ สถานะของครอบครัวตระกูลเพย์ตันที่บูดาสเป็นสมาชิกคนหนึ่งไม่ได้แย่ไปกว่าครอบครัวชอ

พวกเขาทั้งหมดเป็นตระกูลที่มีอำนาจในเมืองนี้และตอนนี้พวกเขาให้ความสำคัญกับห้องทด พวกเขาทั้งหมดเป็นตระกูลที่มีอำนาจในเมืองนี้และตอนนี้พวกเขาให้ความสำคัญกับห้องทด

หากพวกเขาสามารถได้รับตำแหน่งผู้รับผิดชอบห้องปฏิบัติการทดลองพวกเขาก็จะต้องเป็นห หากพวกเขาสามารถได้รับตำแหน่งผู้รับผิดชอบห้องปฏิบัติการทดลองพวกเขาก็จะต้องเป็นห

แม้ว่าศาสตราจารย์นีลจะวางแผนไว้แล้วว่าจะออกจากเมืองระหว่างทางที่มาที่นี่ แม้ว่าศาสตราจารย์นีลจะวางแผนไว้แล้วว่าจะออกจากเมืองระหว่างทางที่มาที่นี่

แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่คำสัญญาของบูดาสเท่านั้นถ้าเขาไม่หนีไปเสียตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเขาคงไ แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่คำสัญญาของบูดาสเท่านั้นถ้าเขาไม่หนีไปเสียตอนนี้เห็นได้ชัดว่าเขาคงไ

และด้วยการปกป้องของตระกูลเพย์ตันเขาก็ไม่กลัวว่าตระกูลชอว์ตันจะมาแก้แค้นเขา และด้วยการปกป้องของตระกูลเพย์ตันเขาก็ไม่กลัวว่าตระกูลชอว์ตันจะมาแก้แค้นเขา

บูดาสพอใจกับสิ่งที่ศาสตราจารย์นีลทำมากอย่างน้อยก็แค่พื้นผิวในความเป็นจริงในใจเขานั้น บูดาสพอใจกับสิ่งที่ศาสตราจารย์นีลทำมากอย่างน้อยก็แค่พื้นผิวในความเป็นจริงในใจเขานั้น

เนื่องจากเขาสามารถที่จะหักหลังตระกูลชอว์ตันได้เพื่อเงินจากนั้นเขาก็คงจะสามารถหักหล ซึ่งคนแบบนี้ไว้ใจไม่ได้

อย่างไรก็ตามห้องปฏิบัติการของตระกูลเพิ่งสร้างขึ้นใหม่และไม่ได้ขาดแคลนอุปกรณ์ใดๆสิ่ง และคนอื่นๆ ที่คล้ายกัน

ดังนั้นเขาจึงต้องรักษานีลไว้แม้ว่าตัวละครของเขาอาจจะไม่ดีนักแต่ถึงขนาดตระกูลชอว์ตันไ แสดงว่าเขาจะกลายเป็นความแข็งแกร่งของตระกูลของบูดาสอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตามเมื่อห้องทดลองของตระกูลเขาขยายใหญ่ขึ้นเขาจะต้องเป็นคนแรกที่ถูกกำจัดอ อย่างไรก็ตามเมื่อห้องทดลองของตระกูลเขาขยายใหญ่ขึ้นเขาจะต้องเป็นคนแรกที่ถูกกำจัดอ

“แล้วศาสตราจารย์นีลที่รักของฉันคุณจะให้ฉันดูหนังสือเล่มเล็กเล่มนั้นก่อนได้หรือไม่?” บูดาสกล่าวเบาๆ ขณะที่เขาถือไวน์แดงเอาไว้ตรงหน้าและมองไปที่นีล

“แน่นอนครับเจ้านาย ฉันตื่นเต้นเกินไปและลืมไปแล้ว ฉันจะเอาให้คุณตอนนี้เลย” เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง

อย่างไรก็ตามในไม่ช้ารอยยิ้มบนใบหน้าของศาสตราจารย์นีลก็ถึงกับค้าง อย่างไรก็ตามในไม่ช้ารอยยิ้มบนใบหน้าของศาสตราจารย์นีลก็ถึงกับค้าง

เขาจ้องไปที่หนังสือเล่มเล็กในมือของเขาด้วยสายตาว่างเปล่าและไม่สามารถตอบสนองได้ชั่ว เขาจ้องไปที่หนังสือเล่มเล็กในมือของเขาด้วยสายตาว่างเปล่าและไม่สามารถตอบสนองได้ชั่ว

“ศาสตราจารย์นีลเป็นอะไรไป?”บูดาสถามอย่างสงสัย “ศาสตราจารย์นีลเป็นอะไรไป?”บูดาสถามอย่างสงสัย

คำพูดของบูดาสปลุกศาสตราจารย์นีลให้ตื่นขึ้นจากอาการมึนงง คำพูดของบูดาสปลุกศาสตราจารย์นีลให้ตื่นขึ้นจากอาการมึนงง

อย่างไรก็ตามหลังจากนั้นใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีขาวซีดและเหงื่อเย็นๆ เริ่มไหลออกมาจากหน้าผากของเขาอย่างต่อเนื่อง มือของเขาก็เริ่มสั่นไปพร้อมกับร่างกายของเขา

แม้ว่ามือของเขาจะยังคงถือหนังสือเล่มเล็กนั้นเอาไว้แต่หนังสือเล่มเล็กเล่มนี้ได้แตกต่างไปจา แม้ว่ามือของเขาจะยังคงถือหนังสือเล่มเล็กนั้นเอาไว้แต่หนังสือเล่มเล็กเล่มนี้ได้แตกต่างไปจา

หน้าปกทั้งหมดแตกต่างกันขนาดต่างกัน แม้แต่ความหนาก็ยังเปลี่ยนไป หน้าปกทั้งหมดแตกต่างกันขนาดต่างกัน แม้แต่ความหนาก็ยังเปลี่ยนไป

หนังสือเล่มก่อนหน้านี้มีข้อมูลและรูปภาพจำนวนมากและศาสตราจารย์เองต้องใช้เวลานาน หนังสือเล่มก่อนหน้านี้มีข้อมูลและรูปภาพจำนวนมากและศาสตราจารย์เองต้องใช้เวลานาน

“ศาสตราจารย์นีลเกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นหรือ?” บูดาสวางแก้วไวน์ในมือลงแล้ว เขาก็ตระหนักได้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น

ศาสตราจารย์นีลไม่ได้พูดอะไรแต่มือของเขาสั่นขณะที่เขาเปิดหนังสือเล่มเล็กนั้น หลังจากนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

มันช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง! มันช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง!

ก่อนที่หนังสือเล่มนี้จะถูกนำออกมาศาสตราจารย์นีลได้เห็นเนื้อหาข้างในแล้ว ก่อนที่หนังสือเล่มนี้จะถูกนำออกมาศาสตราจารย์นีลได้เห็นเนื้อหาข้างในแล้ว

ดังนั้นเขาจึงรู้ว่ามีอะไรบันทึกอยู่ในสองสามหน้าแรกแต่ในตอนนี้มันแตกต่างไปจากเดิมอย่าง ดังนั้นเขาจึงรู้ว่ามีอะไรบันทึกอยู่ในสองสามหน้าแรกแต่ในตอนนี้มันแตกต่างไปจากเดิมอย่าง

เมื่อเห็นว่าศาสตราจารย์นีลไม่สนใจคำถามของเขาและเริ่มทำหน้างุนงงอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าศาสตราจารย์นีลไม่สนใจคำถามของเขาและเริ่มทำหน้างุนงงอีกครั้ง

บูดาสก็เหลือบไปเห็นผู้คุ้มกันข้างๆเขา หลังจากนั้นผู้คุ้มกันคนนั้นก็เดินไปข้างหน้าและคว้าหนังสือเล่มเล็กจากมือของศาสตราจารย์นีลไป แต่ศาสตราจารย์นีลก็ยังไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ

บูดาสรับหนังสือเล่มเล็กนั้นมาด้วยความสงสัยจากนั้นเมื่อเขาเริ่มพลิกดูีหน้าของเขาก็เปลี่ยน บูดาสรับหนังสือเล่มเล็กนั้นมาด้วยความสงสัยจากนั้นเมื่อเขาเริ่มพลิกดูีหน้าของเขาก็เปลี่ยน

“นีล!”นี่แกโกหกฉันอย่างนั้นเหรอ? แกคิดว่าจะหลอกฉันง่ายๆ ได้อย่างนั้นเหรอ!?” เสียงของบูดาสเปลี่ยนไป มันไม่ใช่เสียงที่อ่อนโยนจากเมื่อก่อนอีกต่อไป แต่กลับเป็นเย็นชาแทนเขามองนีลด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร

นีลเองก็ตกใจกับการแสดงออกของบูดาสเขารีบพูดว่า: “เจ้านายฉันไม่ได้โกหกคุณ ฉันไม่ได้โกหกคุณจริงๆ ฉันขโมยระบบอุปกรณ์บำบัดน้ำเสียตัวใหม่มากจากห้องปฏิบัติการนั้นจริงๆ”

“นี่คือระบบบำบัดน้ำเสียที่แกกำลังพูดถึงงั้นเหรอ?!”บุดาสยกหนังสือเล่มเล็กในมือขึ้นแล้วกร “นี่คือระบบบำบัดน้ำเสียที่แกกำลังพูดถึงงั้นเหรอ?!”บุดาสยกหนังสือเล่มเล็กในมือขึ้นแล้วกร

“แกคิดว่าฉันโง่หรือไงหรือแกคิดว่าฉันหลอกง่ายขนาดนั้น!?” “แกคิดว่าฉันโง่หรือไงหรือแกคิดว่าฉันหลอกง่ายขนาดนั้น!?”

หนังสือเล่มเล็กถูกเปิดขึ้นเล็กน้อยเมื่อบูดาสโยนมันลงไปและมีข้อความที่เขียนอยู่ข้างในจริง หนังสือเล่มเล็กถูกเปิดขึ้นเล็กน้อยเมื่อบูดาสโยนมันลงไปและมีข้อความที่เขียนอยู่ข้างในจริง

“มันเป็นวิธีการสกัดเหล็กจากภูเขาแล้วนั่นมันก็มีมาตั้งแต่หลายร้อยป่ีก่อนแล้ว และแกจะเอามันมาหลอกฉันจริงๆ ใช่ไหม?” แกคิดว่าฉันอ่านไม่รู้เรื่องหรือยังไง?” ใบหน้าของบูดาสเปลี่ยนเป็นสีหม่น ดวงตาของเขาเผยให้เห็นแสงที่น่ากลัวเห็นได้ชัดว่าเขากำลังอารมณ์ไม่ดี

“เจ้านายฉันไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ตอนที่ฉันเอามันออกมามันเกี่ยวกับระบบอุปกรณ์บำบัดน้ำเสียจริงๆ นะ ฉันไม่รู้ว่ามันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง?” ศาสตราจารย์นีลอธิบายอย่างตั้งอกตั้งใจ

“ระหว่างทางมีใครได้แตะต้องหนังสือเล่มนี้บ้าง?”บูดาสถาม “ระหว่างทางมีใครได้แตะต้องหนังสือเล่มนี้บ้าง?”บูดาสถาม

“ไม่มีใครอื่นแล้วมีแค่ฉันคนเดียว” นีลกล่าวว่า “อย่างไรก็ตามฉันไม่รู้จริงๆว่ามันกลายเป็นแบบนี้ได้อย่างไร ตอนนั้นมันไม่ได้เป็นแบบนี้จริงๆ นะ”

“มีแค่แกเท่านั้น?”บูดาสถามว่า: “นีล แกคงจะไม่ได้กลืนหนังสือเล่มนั้นไปแล้วใช่ไหม? แกคงจะหิวมากเลยสินะ”

“เจ้านายฉันไม่ได้ทำ ฉันไม่ได้ทำจริงๆ นะ หลังจากที่ฉันขโมยมาแล้ว ฉันก็อยากจะรีบเอามาให้คุณเป็นของขวัญ ฉันจะกล้ากินมันเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาตได้ยังไงกันล่ะ” เหงื่อบนหน้าผากของนีลเริ่มไหลมากขึ้นเรื่อยๆ

แม้ว่าบูดาสจะเป็นมิตรกับเขาในตอนแรกแต่เขาก็รู้ว่าเจ้านายของเขาเป็นคนแบบไหน ถ้าเขาทำอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาผิดหวังจริงๆ เขาก็จะไม่ปล่อยนีลไปอย่างแน่นอน

นอกจากนี้เขาก็ยังไม่ได้รับของสิ่งนั้นเลย นอกจากนี้เขาก็ยังไม่ได้รับของสิ่งนั้นเลย

อย่างไรก็ตามเห็นได้ชัดว่าบูดาสไม่เชื่อในสิ่งที่นีลพูด ก็นีลพูดเองว่ามีเพียงเขาเท่านั้นที่ได้สัมผัสหนังสือเล่มนั้นตั้งแต่ต้นจนจบและหลังจากที่เขาหยิบมันม

เขาก็รีบมาที่นี่และคนอื่นๆ ก็ไม่มีโอกาสสัมผัสมันด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เขาแล้วจะเป็นใครได้อีกล่ะ? เขาก็รีบมาที่นี่และคนอื่นๆ ก็ไม่มีโอกาสสัมผัสมันด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เขาแล้วจะเป็นใครได้อีกล่ะ?