กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 205 ตอบโต้
ทั้งสองคนได้เดินไปอยู่ที่ด้านข้างของชิวหนิงช่วงแล้วแต่ชิวหนิงช่วงก็ยังไม่ตอบสนอง แม้แต่ฮวงเฟิงก็ยังเป็นห่วงเธอและเขาก็ได้เตรียมการไว้แล้ว
แน่นอนว่าถ้าชิวหนิงช่วงสามารถจัดการได้ด้วยตัวเองนั่นจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด แน่นอนว่าถ้าชิวหนิงช่วงสามารถจัดการได้ด้วยตัวเองนั่นจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
เพราะฮวงเฟิงก็ไม่ต้องการให้เปิดเผยทักษะของเขาต่อหน้าผู้คนมากเกินไปโดยเฉพาะต่อหน เพราะฮวงเฟิงก็ไม่ต้องการให้เปิดเผยทักษะของเขาต่อหน้าผู้คนมากเกินไปโดยเฉพาะต่อหน
และในวันนี้หากเขาไม่อยากจะสืบเรื่องของพี่เป่ียวอย่างละเอียดเขาก็คงไม่เต็มใจที่จะมีปฏิสั และในวันนี้หากเขาไม่อยากจะสืบเรื่องของพี่เป่ียวอย่างละเอียดเขาก็คงไม่เต็มใจที่จะมีปฏิสั
เมื่อทั้งสองคนเดินไปที่ด้านข้างของชิวหนิงช่วงหนึ่งในนั้นหัวเราะและเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน เมื่อทั้งสองคนเดินไปที่ด้านข้างของชิวหนิงช่วงหนึ่งในนั้นหัวเราะและเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน
ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการที่จะหาความสุขก่อนที่จะฆ่าชิวหนิงช่วงเสีย ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการที่จะหาความสุขก่อนที่จะฆ่าชิวหนิงช่วงเสีย
อย่างไรก็ตามในขณะที่เขาเอื้อมมืออกไปได้เพียงครึ่งเดียวชิวหนิงช่วงก็เอื้อมมือของเธอออก ชายคนนั้นไม่ทันได้ตั้งตัวเลยแม้แต่น้อยและถูกชิวหนิงช่วงดึงออกทันที
อ๊าก! อ๊าก!
เสียงร้องที่น่าสังเวชดังออกมาจากปากของชายคนนั้น เสียงร้องที่น่าสังเวชดังออกมาจากปากของชายคนนั้น
หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนขณะที่เหงื่อเย็นๆ หยดลงจากหน้าผากของเขา
“แม่งเอ้ยอีหมาตัวเหม็น แกกล้าดียังไงมาแก้เผ็ดเขา ปล่อยเขาซะ !” อีกฝśายโกรธทันที
เขาไม่คาดคิดว่าตำรวจหญิงที่ดูสวยงามและอ่อนแอคนนี้จะกล้าตอบโต้นอกจากนี้การโจมตีข เขาไม่คาดคิดว่าตำรวจหญิงที่ดูสวยงามและอ่อนแอคนนี้จะกล้าตอบโต้นอกจากนี้การโจมตีข
ชายคนนั้นชูกำปั่้นขึ้นและชกไปที่ชิวหนิงช่วง ชายคนนั้นชูกำปั่้นขึ้นและชกไปที่ชิวหนิงช่วง
ตอนนี้เขาไม่ได้มีความปราณีต่อเพศแม่อีกต่อไปแล้วแม้ว่าดอกไม้ที่อยู่ตรงหน้าเขาจะสวยงาม แต่ก็เป็นดอกกุหลาบที่มีหนามแหลมคม
อย่างไรก็ตามร่างกายของชิวหนิงช่วงงอหลบหมัดของเขา อย่างไรก็ตามร่างกายของชิวหนิงช่วงงอหลบหมัดของเขา
จากนั้นเธอก็เตะเข้าที่เอวของมันส่งให้เขาลอยออกไปทันที จากนั้นเธอก็เตะเข้าที่เอวของมันส่งให้เขาลอยออกไปทันที
ในขณะที่คนก่อนหน้านั้นยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเธอ ในขณะที่คนก่อนหน้านั้นยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเธอ
“อ๊ะปล่อย! อีบ้าปล่อย!” ชายคนนั้นตะคอก “อ๊ะปล่อย! อีบ้าปล่อย!” ชายคนนั้นตะคอก
“พูดมาสิทำไมต้องหนี? แล้วชนพวกเราทำไม?” ชิวหนิงช่วงถาม “พูดมาสิทำไมต้องหนี? แล้วชนพวกเราทำไม?” ชิวหนิงช่วงถาม
“ก็ฉันเห็นว่าพวกแกไล่พวกเรามาตลอดคิดว่าพวกแกเป็นคนไม่ดีนั่นคือสาเหตุที่พวกเราวิ่งหน ชายคนนั้นยังคงเล่นลิ้น
“แกยังคงดื้อด้านแม้แต่ในเวลาเช่นนี้อีกเหรอ?”ชิวหนิงช่วง กล่าวอย่างเย็นชา: “เฮ้ ไปดูรถของพวกมันสิ!”
ฮวงเฟิงถูจมูกของเขาจากนั้นก็ลงจากรถโดยไม่พูดอะไร ฮวงเฟิงถูจมูกของเขาจากนั้นก็ลงจากรถโดยไม่พูดอะไร
แม้ว่าชิวหนิงช่วงจะตะโกนเรียก”เฮ้” แต่ฮวงเฟิงก็รู้ว่าเธอกำลังเรียกเขา แม้ว่าชิวหนิงช่วงจะตะโกนเรียก”เฮ้” แต่ฮวงเฟิงก็รู้ว่าเธอกำลังเรียกเขา
ในขณะนี้ทั้งสองคนตระหนักว่าคนที่ไล่ตามพวกเขานั้นไม่ใช่แค่ตำรวจจราจรเพียงคนเดียวแต ในขณะนี้ทั้งสองคนตระหนักว่าคนที่ไล่ตามพวกเขานั้นไม่ใช่แค่ตำรวจจราจรเพียงคนเดียวแต
พวกเขาคิดว่าจะหาโอกาสซุ่มโจมตีเขาเมื่อตำรวจจราจรไปที่รถเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ พวกเขาคิดว่าจะหาโอกาสซุ่มโจมตีเขาเมื่อตำรวจจราจรไปที่รถเพื่อตรวจสอบสถานการณ์
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผล แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผล
เมื่อนึกถึงเรื่องนั้นคนที่ถูกควบคุมตัวไว้โดยชิวหนิงช่วงก็หยิบมีดสั้นออกมาและกำลังจะแทงช เมื่อนึกถึงเรื่องนั้นคนที่ถูกควบคุมตัวไว้โดยชิวหนิงช่วงก็หยิบมีดสั้นออกมาและกำลังจะแทงช
แม้ว่าความสามารถในการต่อสู้ของชิวหนิงช่วงจะไม่เลวร้ายนักแต่เธอก็ไม่มีประสบการณ์กา แม้ว่าความสามารถในการต่อสู้ของชิวหนิงช่วงจะไม่เลวร้ายนักแต่เธอก็ไม่มีประสบการณ์กา
เธอคิดว่าพวกเขาสองคนถูกเธอปราบได้แล้วและจะไม่ต่อต้านอีกแต่ในทางกลับกันฮวงเฟิงท “ระวัง!”
ชิวหนิงช่วงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่สัญชาตญาณของเธอได้ช่วยเธอไว้ ทำให้เธอบิดเอวไปทางด้านข้างและในขณะเดียวกันมีดสั้นของฝśายตรงข้ามก็แทงทะลุถึงแม้ว่ามันจะ แต่มันก็ถากไปที่เอวของเธออยู่เหมือนกัน
เธอขมวดคิ้วเมื่อรู้ว่าเธอได้รับบาดเจ็บแต่ก็ไม่น่าจะรุนแรงขนาดนั้น เธอขมวดคิ้วเมื่อรู้ว่าเธอได้รับบาดเจ็บแต่ก็ไม่น่าจะรุนแรงขนาดนั้น
“ไอ้เหี้ยลงนรกซะเถอะ!” การโจมตีของชายคนนั้นไม่โดนเข้าจังๆ และชิวหนิงช่วงกำลังจะโต้กลับ
แต่คนที่เขาล้มลงกับพื้นก่อนหน้านั้นก็กระโดดขึ้นและเตะเข้าที่ขาของเธอทำให้เธอเสียการท แต่คนที่เขาล้มลงกับพื้นก่อนหน้านั้นก็กระโดดขึ้นและเตะเข้าที่ขาของเธอทำให้เธอเสียการท
มือที่เธอกำลังจะโจมตีก็สูญเสียทิศทางไปเช่นกัน มือที่เธอกำลังจะโจมตีก็สูญเสียทิศทางไปเช่นกัน
คนที่ชิวหนิงช่วงจับเป็นตัวประกันมีแววตาที่ไร้ความปรานี คนที่ชิวหนิงช่วงจับเป็นตัวประกันมีแววตาที่ไร้ความปรานี
ตำรวจจราจรคนนี้ถ้าไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวเรื่องของคนอื่นมันทั้งสองคนก็คงจะโยนศพทิ้งนอกเมือ ตำรวจจราจรคนนี้ถ้าไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวเรื่องของคนอื่นมันทั้งสองคนก็คงจะโยนศพทิ้งนอกเมือ
แต่กับสถานการณ์ปัจจุบันตำรวจจราจรคนนี้มันกำลังรนหาที่ตาย! แต่กับสถานการณ์ปัจจุบันตำรวจจราจรคนนี้มันกำลังรนหาที่ตาย!
ดวงตาของชิวหนิงช่วงเป็นประกายด้วยความสิ้นหวัง ดวงตาของชิวหนิงช่วงเป็นประกายด้วยความสิ้นหวัง
ในเวลานี้มันสายไปแล้วที่เธอจะทำอะไรได้อีก ในเวลานี้มันสายไปแล้วที่เธอจะทำอะไรได้อีก
เธออยากเป็นตำรวจมาโดยตลอดเพื่อที่จะสามารถคลี่คลายคดีใหญ่เช่นนี้ได้ เธออยากเป็นตำรวจมาโดยตลอดเพื่อที่จะสามารถคลี่คลายคดีใหญ่เช่นนี้ได้
เธอกำลังได้ทำคดีใหญ่แต่เธอประมาทเกินไป และตกหลุมพลางของทั้งสองคน คดีไม่ได้รับการคลี่คลาย แต่กลับเธอที่กำลังจะตาย
“ชิวหนิงช่วงแกมันไร้ประโยชน์สิ้นดี ไม่น่าแปลกใจที่แกเป็นตำรวจไม่ได้” ชิวหนิงช่วงคิดในใจ
ขณะที่มีดสั้นของโจรกำลังจะแทงไปที่ชิวหนิงช่วง ขณะที่มีดสั้นของโจรกำลังจะแทงไปที่ชิวหนิงช่วง
เงาสีดำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอตามมาด้วยเงาของรองเท้าหนังคู่หนึ่ง เงาสีดำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอตามมาด้วยเงาของรองเท้าหนังคู่หนึ่ง
รองเท้าหนังมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆและก่อนที่เธอจะทันได้ตอบสนองอะไร เขาก็ได้ซัดเข้าที่หน้าของมันอย่างจัง
“อ๊าก!” “อ๊าก!”
ขาของฮวงเฟิงเตะเข้าที่ใบหน้าของมันอย่างจังทำให้ชายคนนั้นเสียการทรงตัวและล้มลงไปพ เขา
ชิวหนิงช่วงตกใจแต่ปฏิกิริยาของเธอก็ยังรวดเร็วอยู่ ชิวหนิงช่วงตกใจแต่ปฏิกิริยาของเธอก็ยังรวดเร็วอยู่
หลังจากที่ล้มลงบนพื้นเธอก็กลิ้งไปบนพื้นและออกจากด้านข้างของชายคนนั้น หลังจากที่ล้มลงบนพื้นเธอก็กลิ้งไปบนพื้นและออกจากด้านข้างของชายคนนั้น
จากนั้นเธอก็นั่งคร่อมบนร่างของชายคนนั้นและคว้ามีดสั้นไว้ในมือทำให้มีดสั้นร่วงลงด้วยกา จากนั้นเธอก็นั่งคร่อมบนร่างของชายคนนั้นและคว้ามีดสั้นไว้ในมือทำให้มีดสั้นร่วงลงด้วยกา
ในอีกด้านหนึ่งเจ้าคนที่ล้มลงกับพื้นก่อนหน้านี้ได้พุ่งตรงไปที่ ฮวงเฟิง ในอีกด้านหนึ่งเจ้าคนที่ล้มลงกับพื้นก่อนหน้านี้ได้พุ่งตรงไปที่ ฮวงเฟิง
ก่อนหน้านี้พวกมันเคยคิดว่าฮวงเฟิงเป็นเพียงผู้โดยสารแท็กซี่ธรรมดา ก่อนหน้านี้พวกมันเคยคิดว่าฮวงเฟิงเป็นเพียงผู้โดยสารแท็กซี่ธรรมดา
แต่พวกมันไม่เคยคาดหวังว่าเขาจะมีฝ่ีมือเช่นนี้ แต่พวกมันไม่เคยคาดหวังว่าเขาจะมีฝ่ีมือเช่นนี้
เมื่อฮวงเฟิงได้ยินเสียงฝ่ีเท้าที่อยู่ข้างหลังเขาโดยที่ไม่ได้หันไปมอง เมื่อฮวงเฟิงได้ยินเสียงฝ่ีเท้าที่อยู่ข้างหลังเขาโดยที่ไม่ได้หันไปมอง
เขาหันไปรอบๆและเตะเข้าที่ศีรษะของชายคนนั้นทำให้เขาถูกเตะหนักกว่าเดิม เขาหันไปรอบๆและเตะเข้าที่ศีรษะของชายคนนั้นทำให้เขาถูกเตะหนักกว่าเดิม
อย่างไรก็ตามความแข็งแกร่งของฮวงเฟิงก็ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะสามารถเทียบได้ อย่างไรก็ตามความแข็งแกร่งของฮวงเฟิงก็ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะสามารถเทียบได้
ในตอนนี้ชิวหนิงช่วงได้ใช้เสื้อผ้าของอีกฝśายมัดมือทั้งสองข้างของมันเอาไว้แล้ว ในตอนนี้ชิวหนิงช่วงได้ใช้เสื้อผ้าของอีกฝśายมัดมือทั้งสองข้างของมันเอาไว้แล้ว
เธอเป็นแค่ตำรวจจราจรและไม่สามารถที่จะพกกุญแจมือและป่้นติดตัวไปด้วยได้ เธอเป็นแค่ตำรวจจราจรและไม่สามารถที่จะพกกุญแจมือและป่้นติดตัวไปด้วยได้
“ฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะมีพลังมากขนาดนี้”ชิวหนิงช่วงมัดเจ้าอาชญากรไว้อย่างแน่นหนา เธอลุกขึ้นยืนและพูดกับฮวงเฟิง
“ก็งั้นๆแหละ มันก็แค่แข็งแกร่งขึ้นนิดหน่อย” ฮวงเฟิงกล่าวว่าเขากลัวว่าตำรวจจราจรจะจับได้
ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าใช้เวทมนต์ใดๆถ้าไม่ใช่เพราะตำรวจจราจรคนนี้กำลังตกอยู่ในอันตรายถึง เขาก็จะไม่ลงมือเลย
อย่างไรก็ตามชิวหนิงช่วงไม่ได้ดูถูกฮวงเฟิงอีกต่อไป อย่างไรก็ตามชิวหนิงช่วงไม่ได้ดูถูกฮวงเฟิงอีกต่อไป
รูปลักษณ์ของฮวงเฟิงที่แสดงให้เห็นนั้นไม่ธรรมดาเลยเช่นเดียวกับความแข็งแกร่งของเขา รูปลักษณ์ของฮวงเฟิงที่แสดงให้เห็นนั้นไม่ธรรมดาเลยเช่นเดียวกับความแข็งแกร่งของเขา
หลังจากนั้นชิวหนิงช่วงก็นำฮวงเฟิงไปที่ด้านข้างของรถและเปิดประตูด้านหลังของรถออกแ หลังจากนั้นชิวหนิงช่วงก็นำฮวงเฟิงไปที่ด้านข้างของรถและเปิดประตูด้านหลังของรถออกแ