กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 212 เจอของจริง บทที่ 212 เจอของจริง

ฮวงเฟิงเองก็เห็นการกระทำของอีกฝśายเช่นกันอย่างไรก็ตามในครั้งนี้เขาไม่ได้หลบ แต่เลือกที่จะเผชิญหน้ากับมัน เป็นเพราะสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ซูหยูโม่อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา

ก่อนหน้านี้ซูหยูโม่เฝ้าดูสถานการณ์ในสนามฟุตบอลมาโดยตลอด ก่อนหน้านี้ซูหยูโม่เฝ้าดูสถานการณ์ในสนามฟุตบอลมาโดยตลอด

ผู้เล่นอาชีพของฝśายตรงข้ามที่เกษียณแล้วนั้นแข็งแกร่งกว่าและยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาก็ยังเข้าเตะบอลด้วยความรุนแรงด้วย ราวกับว่าพวกเขาไม่กลัวว่าจะมีใครได้รับบาดเจ็บ

ถ้าฮวงเฟิงไม่กระโดดหลบเขาก็คงจะได้รับบาดเจ็บจากการเตะของคู่ต่อสู้ ถ้าฮวงเฟิงไม่กระโดดหลบเขาก็คงจะได้รับบาดเจ็บจากการเตะของคู่ต่อสู้

ฮวงเฟิงไม่ทราบเลยว่ามีซูหยูโม่อีกคนที่เป็นห่วงเขาในสายตาของเขามีเพียงคู่ต่อสู้และผู้เล่น ฮวงเฟิงไม่ทราบเลยว่ามีซูหยูโม่อีกคนที่เป็นห่วงเขาในสายตาของเขามีเพียงคู่ต่อสู้และผู้เล่น

อีกฝśายจะไม่สามารถเตะขาของฮวงเฟิงตรงๆได้ เพราะถ้าทำเช่นนั้นผู้ตัดสินก็อาจจะลงโทษเขา แต่เขาก็ยังมีวิธีอื่นที่จะทำร้ายฮวงเฟิงได้อีก

ขณะที่ฮวงเฟิงเหยียดขาออกไปเพื่อสกัดลูกบอลชายคนนั้นก็เหวี่ยงขาขวาออกมาเตะลูกบอล ขณะที่ฮวงเฟิงเหยียดขาออกไปเพื่อสกัดลูกบอลชายคนนั้นก็เหวี่ยงขาขวาออกมาเตะลูกบอล

เขาต้องการที่จะเข้ามาหาฮวงเฟิงแต่ลูกบอลนั้นได้ถูกเตะไปแล้วและจากนั้นเขาก็ใช้ความแข เขาต้องการที่จะเข้ามาหาฮวงเฟิงแต่ลูกบอลนั้นได้ถูกเตะไปแล้วและจากนั้นเขาก็ใช้ความแข

อย่างไรก็ตามเห็นได้ชัดว่าเขาคิดมากเกินไปเมื่อเขาเหวี่ยงขาขวาของเขาออกมา ฮวงเฟิงก็ทำเช่นเดียวกันและทั้งสองคนก็ฟาดแข้งเข้าใส่ลูกฟุตบอลในเวลาเดียวกัน

นี่เป็นการต่อสู้ที่ไม่มีความแข็งแกร่งใดๆและหนึ่งในนั้นจะต้องแพ้อย่างแน่นอน นี่เป็นการต่อสู้ที่ไม่มีความแข็งแกร่งใดๆและหนึ่งในนั้นจะต้องแพ้อย่างแน่นอน

ผู้เล่นอาชีพที่เกษียณแล้วที่อยู่โดยรอบต่างก็พากันมองไปที่ฮวงเฟิงด้วยรอยยิ้มที่เหี้ยมเกรียม ผู้เล่นอาชีพที่เกษียณแล้วที่อยู่โดยรอบต่างก็พากันมองไปที่ฮวงเฟิงด้วยรอยยิ้มที่เหี้ยมเกรียม

พวกเขาไม่คุ้นเคยกับฉากและท่าทางแบบนี้และในอาชีพของพวกเขาเองพวกเขาก็เคยทำแบ พวกเขาไม่คุ้นเคยกับฉากและท่าทางแบบนี้และในอาชีพของพวกเขาเองพวกเขาก็เคยทำแบ

อย่างไรก็ตามสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปนั้นผิดไปจากความคาดหวังของทุกคน อย่างไรก็ตามสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปนั้นผิดไปจากความคาดหวังของทุกคน

ไม่ว่าจะเป็นผู้เล่นที่เกษียณแล้วคนอื่นๆในสนามหรือผู้ชมทุกคนต่างก็พากันมองไปในสนามด ไม่ว่าจะเป็นผู้เล่นที่เกษียณแล้วคนอื่นๆในสนามหรือผู้ชมทุกคนต่างก็พากันมองไปในสนามด

ทั้งสองคนที่ถูกเตะในตอนนี้เป็นหนึ่งในนั้นที่ถูกเตะกลับและยังส่งเสียงร้องอย่างน่าสังเวช ทั้งสองคนที่ถูกเตะในตอนนี้เป็นหนึ่งในนั้นที่ถูกเตะกลับและยังส่งเสียงร้องอย่างน่าสังเวช

อย่างไรก็ตามคนๆนั้นไม่ใช่ฮวงเฟิงแต่เป็นผู้เล่นอาชีพที่เกษียณแล้วซึ่งถูกเขาเตะ อย่างไรก็ตามคนๆนั้นไม่ใช่ฮวงเฟิงแต่เป็นผู้เล่นอาชีพที่เกษียณแล้วซึ่งถูกเขาเตะ

“เอ๊ะนายมีพลังขนาดไหนกันแน่?” ในตอนนี้พี่หวังมาที่ด้านข้างของฮวงเฟิง และมองไปที่ผู้เล่นที่กลิ้งไปมาด้วยความเจ็บปวด

มันเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะถามฮวงเฟิงต่อไป มันเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะถามฮวงเฟิงต่อไป

พี่หวังเป็นคนแรกที่ออกจากการแข่งขันครั้งนี้แต่เขารู้สึกเสียใจทันทีที่เข้ามาในสนามเพราะค พี่หวังเป็นคนแรกที่ออกจากการแข่งขันครั้งนี้แต่เขารู้สึกเสียใจทันทีที่เข้ามาในสนามเพราะค

เขาถูกลูกบอลปะทะเข้าที่ท้องก่อนหน้านี้และถึงตอนนี้มันก็ยังเจ็บอยู่ดังนั้นเขาจึงพูดได้ว่าคน เขาถูกลูกบอลปะทะเข้าที่ท้องก่อนหน้านี้และถึงตอนนี้มันก็ยังเจ็บอยู่ดังนั้นเขาจึงพูดได้ว่าคน

อย่างไรก็ตามอีกฝśายที่กำลังเสียเปรียบในตอนที่เขากำลังต้านกับความแข็งแกร่งของฮวงเฟิง แต่ขาขวาของเขานั้นบวมเปśงอย่างรวดเร็วและสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ฮวงเฟิงยักไหล่และไม่ได้พูดอะไรแต่เขากลับใช้โอกาสที่ทุกคนกำลังตะลึงอยู่นั้นพุ่งเข้าไปที่หน ฮวงเฟิงยักไหล่และไม่ได้พูดอะไรแต่เขากลับใช้โอกาสที่ทุกคนกำลังตะลึงอยู่นั้นพุ่งเข้าไปที่หน

เมื่อคนเหล่านั้นเห็นฮวงเฟิงกำลังเข้ามาพร้อมกับลูกบอลพวกเขาก็รีบกระโดดหลบไปทางด้า เมื่อคนเหล่านั้นเห็นฮวงเฟิงกำลังเข้ามาพร้อมกับลูกบอลพวกเขาก็รีบกระโดดหลบไปทางด้า

ฮวงเฟิงเองก็รู้ดีว่าเขานั้นแข็งแรงเพียงใดในการแข่งขันก่อนหน้านี้ เขาจะออมฝ่ีมือการเตะเอาไว้เล็กน้อยเสมอ เพราะกลัวว่าจะทำให้ผู้อื่นได้รับบาดเจ็บ

ดังนั้นเขาจึงเปิดเผยแค่ความเร็วเท่านั้นแต่ไม่ได้เปิดเผยความแข็งแกร่งของเขา ดังนั้นเขาจึงเปิดเผยแค่ความเร็วเท่านั้นแต่ไม่ได้เปิดเผยความแข็งแกร่งของเขา

ซึ่งเรื่องนี้พี่หวังและคนอื่นๆก็ไม่รู้เช่นกัน ซึ่งเรื่องนี้พี่หวังและคนอื่นๆก็ไม่รู้เช่นกัน

อย่างไรก็ตามในตอนนี้การกระทำของคนเหล่านั้นทำให้เขาโกรธจนถึงที่สุด ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาสามารถใช้พละกำลังได้เต็มที่และยังใช้กำลังภายในอีกด้วย

หากเป็นเช่นนั้นความแข็งแรงที่ขาขวาของเขาก็จะยิ่งมากขึ้นกว่านี้ หากเป็นเช่นนั้นความแข็งแรงที่ขาขวาของเขาก็จะยิ่งมากขึ้นกว่านี้

อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงยังคงรู้สึกเห็นใจอยู่เล็กน้อยหลังจากคิดได้เขาจึงตัดสินใจเตะบอลออกไ อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงยังคงรู้สึกเห็นใจอยู่เล็กน้อยหลังจากคิดได้เขาจึงตัดสินใจเตะบอลออกไ

ในเวลานี้ทุกคนเห็นท่าทางที่น่าสังเวชของเพื่อนคนนั้นอย่างชัดเจน ในเวลานี้ทุกคนเห็นท่าทางที่น่าสังเวชของเพื่อนคนนั้นอย่างชัดเจน

ในตอนนี้นับประสาอะไรกับการเล่นฟุตบอลเพราะเขาจะไม่สามารถเดินได้อีกต่อไปและทำไ ในตอนนี้นับประสาอะไรกับการเล่นฟุตบอลเพราะเขาจะไม่สามารถเดินได้อีกต่อไปและทำไ

ส่วนขาจะหักหรือไม่นั้นต้องไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลอย่างละเอียด ส่วนขาจะหักหรือไม่นั้นต้องไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลอย่างละเอียด

“ผู้จัดการฮวงความแข็งแกร่งของคุณนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ คุณแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!” “ผู้จัดการฮวงความแข็งแกร่งของคุณนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ คุณแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”

“ถูกต้องแล้วเจ้าพวกนั้นยโสนัก ตอนนี้มาดูกันว่าพวกเขาจะยังกล้าเตะคนมั่วๆ อีกไหม”

“แม่งเอ้ยผู้ชายคนนั้นล้มฉันด้วยลูกบอล ขาของฉันยังเจ็บอยู่เลย ยิ่งเห็นพวกนั้นแบบนี้ฉันนี่อยากจะระบายความโกรธของฉันออกมาจริงๆ”

คนที่อยู่อีกด้านหนึ่งไปดูสถานการณ์ของผู้บาดเจ็บแต่ในด้านของ ฮวงเฟิงนั้นทุกคนก็ล้อมรอบฮวงเฟิงเอาไว้

แม้ว่าพวกเขาจะยังตามหลังอยู่ถึงสามประตูแต่พวกเขาก็ไม่กังวล แต่อย่างใด แม้ว่าพวกเขาจะยังตามหลังอยู่ถึงสามประตูแต่พวกเขาก็ไม่กังวล แต่อย่างใด

ผู้ชายคนนั้นถูกส่งตัวไปอย่างรวดเร็วและการแข่งขันก็ดำเนินต่อไป ผู้ชายคนนั้นถูกส่งตัวไปอย่างรวดเร็วและการแข่งขันก็ดำเนินต่อไป

ฝśายตรงข้ามดูเหมือนจะกลัวฮวงเฟิงแต่ก็ยังมีคนที่ไม่พอใจ พวกเขาเคยหยิ่งผยองอยู่ในสนามบอล แต่ตอนนี้พวกเขาถูกสั่งสอนโดยคนธรรมดาเสียแล้ว

ดังนั้นจึงยังมีคนที่ไปหาเรื่องฮวงเฟิงแต่พวกเขาเคยแข่งขันกันมาก่อน ดังนั้นจึงยังมีคนที่ไปหาเรื่องฮวงเฟิงแต่พวกเขาเคยแข่งขันกันมาก่อน

ดังนั้นแม้ว่าพวกเขากำลังหาเรื่องฮวงเฟิงแต่พวกเขาก็จะไม่เตะเขาอย่างหน้าด้านๆ แม้ว่าเป้าหมายของพวกเขาจะเหมือนกัน แต่พวกเขาก็ไม่จงใจที่จะฝśาฝ่้นกฎ

อย่างไรก็ตามพวกเขาตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าวิธีการของพวกเขานั้นไร้ประโยชน์ อย่างไรก็ตามพวกเขาตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่าวิธีการของพวกเขานั้นไร้ประโยชน์

แม้ว่าพวกเขาจะไปโกยลูกบอลแต่ฮวงเฟิงก็ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่นั่นปล่อยให้พวกเขาโกยลูกบอล แม้ว่าพวกเขาจะไปโกยลูกบอลแต่ฮวงเฟิงก็ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่นั่นปล่อยให้พวกเขาโกยลูกบอล

พวกเขาไม่สามารถทำร้ายฮวงเฟิงได้แต่พวกเขาสามารถทำร้ายตัวเองได้ พวกเขาไม่สามารถทำร้ายฮวงเฟิงได้แต่พวกเขาสามารถทำร้ายตัวเองได้

พวกเขาช่างหยิ่งผยองนักไม่เลว แต่พวกเขาก็ไม่ได้โง่ พวกเขาช่างหยิ่งผยองนักไม่เลว แต่พวกเขาก็ไม่ได้โง่

พวกเขามาที่นี่เพื่อเล่นฟุตบอลเพื่อหารายได้ พวกเขามาที่นี่เพื่อเล่นฟุตบอลเพื่อหารายได้

ถ้าพวกเขาจะทำให้เขาบาดเจ็บจนต้องเข้าโรงพยาบาลและแม้ว่าพวกเขาจะนอนเจ็บอยู่ในสน ถ้าพวกเขาจะทำให้เขาบาดเจ็บจนต้องเข้าโรงพยาบาลและแม้ว่าพวกเขาจะนอนเจ็บอยู่ในสน

ดังนั้นสถานการณ์ต่อไปนี้จึงน่าสนใจตราบใดที่ฮวงเฟิงครองลูกบอลอยู่ คนที่เผชิญหน้ากับเขาจะไม่กล้าเข้ามาสกัดบอลและสามารถนำมาได้เท่านั้น

คนที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็จะคิดว่าเขากำลังเล่นกับลูกบอลปลอม คนที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็จะคิดว่าเขากำลังเล่นกับลูกบอลปลอม

เป็นผลให้มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เป็นผลให้มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา

ฮวงเฟิงและคนอื่นๆในทีมทำประตูอีกฝśายไปอย่างรวดเร็วและมากกว่าสิบลูก ฮวงเฟิงและคนอื่นๆในทีมทำประตูอีกฝśายไปอย่างรวดเร็วและมากกว่าสิบลูก

แม้จะเป็นนัดกระชับมิตรแต่แต้มจำนวนมากเช่นนี้ก็ถือเป็นเรื่องแปลก แม้จะเป็นนัดกระชับมิตรแต่แต้มจำนวนมากเช่นนี้ก็ถือเป็นเรื่องแปลก

“ใครบอกว่าผู้เล่นของฉันเป็นพวกแหยกันหมดและพรสวรรค์ของเขาก็เป็นแบบผู้ชายแท้ๆ?” เซี่ยเมิ่งเจียวเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าและรู้สึกยินดี “ลูกผู้ชายจริงๆ ต้องเป็นแบบนี้ พวกเขาดูจะไม่มีความกล้าที่จะต่อสู้แล้วใช่ไหม?”

เขารู้ว่าเขาได้ส่งเสียงคำรามใส่เพื่อนร่วมทีมของเขาและหวังว่าเพื่อนร่วมทีมจะทำผลงานได้ด อย่างไรก็ตามเพื่อนร่วมทีมของเขาก็พากันกลัวฮวงเฟิงไปเสียแล้ว

พวกเขาไม่กล้าที่จะเข้ามาแย่งบอลเลยและสิ่งที่พวกเขาต้องการในตอนนี้ก็คือรอให้การแข่งข พวกเขาจะได้ออกไปจากที่นี่เสียที