กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 213 เธอคือผู้หญิงบ้าคนนั้น! บทที่ 213 เธอคือผู้หญิงบ้าคนนั้น!

ผลการแข่งขันนั้นเป็นอย่างที่ชายหนุ่มได้พูดไว้และไม่มีการทดเวลาบาดเจ็บ ผลการแข่งขันนั้นเป็นอย่างที่ชายหนุ่มได้พูดไว้และไม่มีการทดเวลาบาดเจ็บ

เขาทำได้แค่เพียงเดาได้ในตอนเริ่มต้นแต่เขาไม่สามารถที่จะคาดเดาตอนจบได้ และในทีมที่เขาคิดว่าจะต้องชนะอย่างแน่นอนนั้นกลับพ่ายแพ้ไปหลายประตู

ถึงแม้ว่าในตอนท้ายของการแข่งขันผู้เล่นเหล่านั้นจะไม่รู้สึกเสียใจเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้ว่าในตอนท้ายของการแข่งขันผู้เล่นเหล่านั้นจะไม่รู้สึกเสียใจเลยแม้แต่น้อย

“พวกเราชนะแล้ว!”เมื่อกรรมการเปśานกหวีดจบการแข่งขัน เซี่ยเมิ่งเจียวก็กล่าวคำเหล่านั้นออกมาด้วยความภาคภูมิใจต่อหน้าชายหนุ่ม จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปหาผู้เล่นในทีมของเธอ

ซูหยูโม่หัวเราะและเดินตามเธอไปแต่ถังมู่ซิ่วนั้นได้หายไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย ซูหยูโม่หัวเราะและเดินตามเธอไปแต่ถังมู่ซิ่วนั้นได้หายไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย

เธอไม่ได้ร่ำลาชายหนุ่มเลยและในตอนนั้นก็เหลือชายหนุ่มเพียงคนเดียวอยู่ที่มุมนั้น ที่กำลังคึกคักอยู่ในตอนนี้

เขาอยากจะตะโกนให้ถังมู่ซิ่วหยุดแต่เขาก็ไม่รู้ว่าจะแก้ตัวอย่างไร เขาอยากจะตะโกนให้ถังมู่ซิ่วหยุดแต่เขาก็ไม่รู้ว่าจะแก้ตัวอย่างไร

เขาเคยสัญญาว่าจะต้องชนะอย่างแน่นอนและกำลังคิดที่จะเชิญถังมู่ซิ่วไปร่วมรับประทานอา เขาเคยสัญญาว่าจะต้องชนะอย่างแน่นอนและกำลังคิดที่จะเชิญถังมู่ซิ่วไปร่วมรับประทานอา

ถังมู่ซิ่วไม่ได้แนะนำตัวสาวงามสองคนนั้นและในท้ายที่สุดเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้หญิงสองคนนั้น ถังมู่ซิ่วไม่ได้แนะนำตัวสาวงามสองคนนั้นและในท้ายที่สุดเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้หญิงสองคนนั้น

และเขาก็ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับการแข่งขันตั้งแต่เริ่มต้นนั่นคือเหตุผลที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทีมที่เป และเขาก็ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับการแข่งขันตั้งแต่เริ่มต้นนั่นคือเหตุผลที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทีมที่เป

อย่างไรก็ตามจากการที่ถังมู่ซิ่วไม่ได้แนะนำพวกเธอสองคนให้เขารู้จักก็สามารถบอกได้ว่าถัง ดังนั้นเธอจึงไม่แนะนำเพื่อนของเธอให้เขารู้จัก

เมื่อเขาคิดถึงภูมิหลังครอบครัวของถังมู่ซิ่วชายหนุ่มก็ต้องหัวเราะเยาะตัวเอง เมื่อเขาคิดถึงภูมิหลังครอบครัวของถังมู่ซิ่วชายหนุ่มก็ต้องหัวเราะเยาะตัวเอง

แต่ไม่คิดว่าการกระทำของถังมู่ซิ่วนั้นจะมากเกินไปเช่นนี้ แต่ไม่คิดว่าการกระทำของถังมู่ซิ่วนั้นจะมากเกินไปเช่นนี้

สาวสองคนนั้นไม่เคยคิดว่าเขาเป็นคนที่มาจากโลกเดียวกันดังนั้น ถังมู่ซิ่วจึงไม่ได้ปฏิบัติกับเขาเท่าเทียมกันตั้งแต่เริ่มต้น

ในอีกด้านหนึ่งฮวงเฟิงถูกล้อมรอบไปด้วยฝูงชนทำให้พวกเขารู้สึกนับถือ ในอีกด้านหนึ่งฮวงเฟิงถูกล้อมรอบไปด้วยฝูงชนทำให้พวกเขารู้สึกนับถือ

ไม่เพียงเพราะพวกเขาทำภารกิจที่ผู้ใหญ่มอบให้สำเร็จเท่านั้นแต่ยังเป็นเพราะพวกเขามีควา ไม่เพียงเพราะพวกเขาทำภารกิจที่ผู้ใหญ่มอบให้สำเร็จเท่านั้นแต่ยังเป็นเพราะพวกเขามีควา

“ผู้อำนวยการเซี่ย?” “ผู้อำนวยการเซี่ย?”

“ผู้อำนวยการเซี่ยคุณอยู่นี่เองเหรอ?” “ผู้อำนวยการเซี่ยคุณอยู่นี่เองเหรอ?”

“ผู้อำนวยการเซี่ยมาแล้ว!” “ผู้อำนวยการเซี่ยมาแล้ว!”

ในไม่ช้าฝูงชนก็พบเซี่ยเมิ่งเจียวที่กำลังใกล้เข้ามาแม้ว่าพวกเขาจะไม่เคยสัมผัสใกล้ชิดกับเธอ แต่พวกเขาก็เห็นเธอจากระยะไกล และไม่แปลกที่พวกเขาจะรู้จักเธอ

ฮวงเฟิงที่ถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนมองอย่างสงสัยเมื่อได้ยินคำพูดของพวกเขา ฮวงเฟิงที่ถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนมองอย่างสงสัยเมื่อได้ยินคำพูดของพวกเขา

เขาไม่เคยเห็นผู้อำนวยการเซี่ยคนนี้มาก่อนแต่เมื่อฮวงเฟิงได้เห็นเธอ เขาก็ถึงกับตกตะลึง

“เป็นไปได้อย่างไรกัน?เธอคือผู้อำนวยการเซี่ยงั้นเหรอ?” ฮวงเฟิงพึมพำกับตัวเองด้วยความตกใจ

ใช่เธอคือผู้อำนวยการเซี่ย ผู้จัดการนี่เป็นครั้งแรกที่คุณได้เจอเธอใช่ไหม? พี่หวังกล่าว

ในเวลาเดียวกันเซี่ยเมิ่งเจียวก็เห็นฮวงเฟิงที่กำลังงุนงงและเมื่อรู้ว่าฮวงเฟิงจำเธอได้ เธอก็มองฮวงเฟิงอย่างภาคภูมิใจและพูดว่า: “เมื่อกี้คุณเตะได้ดีมากนะ คุณไม่คิดว่าจะเป็นฉัน ใช่ไหม?”

“คุณผู้หญิงบ้า คุณเป็น CEO ของบริษัทงั้นเหรอ?” ฮวงเฟิงเปิดเผยชื่อที่เขาแอบเรียกเธออย่างไม่รู้ตัว

ทันทีที่ฮวงเฟิงพูดจบคนรอบข้างก็เงียบลงทันทีและผู้คนก็มองไปที่ฮวงเฟิงด้วยความประหล ทันทีที่ฮวงเฟิงพูดจบคนรอบข้างก็เงียบลงทันทีและผู้คนก็มองไปที่ฮวงเฟิงด้วยความประหล

พวกเขาไม่รู้ว่าทำไมฮวงเฟิงถึงพูดกับผู้อำนวยการเซี่ยในลักษณะนี้จนถึงจุดที่ใบหน้าของพี่ห พวกเขาไม่รู้ว่าทำไมฮวงเฟิงถึงพูดกับผู้อำนวยการเซี่ยในลักษณะนี้จนถึงจุดที่ใบหน้าของพี่ห

แน่นอนว่าหลังจากที่เซี่ยเมิ่งเจียวได้ยินสิ่งที่ฮวงเฟิงพูดสีหน้าที่พึงพอใจของเธอก็กระด้างขึ้น จากนั้นก็เปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีขาว เธอไม่เคยคิดว่าฮวงเฟิงจะเรียกเธอแบบนั้นและต่อหน้าผู้คนมากมายอีกด้วย

เมื่อรู้สึกถึงการจ้องมองที่โกรธเกรี้ยวของเซี่ยเมิ่งเจียวและการหายใจที่เร็วขึ้นเรื่อยๆทุกคนก็เ พวกเขารู้ว่าเซี่ยเมิ่งเจียวกำลังโกรธอย่างแท้จริง

“คุณเรียกใครว่าผู้หญิงบ้า?!” เซี่ยเมิ่งเจียวมองไปที่ฮวงเฟิงด้วยดวงตาสีแดงก่ำของเธอและพูดแต่ละคำด้วยการมองเข้าไปในดวงต เหมือนกับว่าเธอต้องการกินฮวงเฟิงเข้าไป เธอไม่เคยถูกใครเรียกแบบนี้มาก่อน

ก่อนหน้านี้เขารู้สึกงุนงง เขาจึงเรียกเธอว่า ‘เซี่ยเมิ่งเจียว’ แม้ว่าการกระทำก่อนหน้านี้ของผู้หญิงคนนี้จะมากเกินไป

แต่เธอก็ยังคงเป็นผู้หญิงเช่นเดียวกับกลุ่มที่เหนือกว่าของเธอเองตอนนี้เธอถูกเรียกแบบนี้ต่อ มันคงแปลกถ้าเธอจะไม่โกรธ

“ผู้หญิงบ้างั้นเหรอ?”ฮ่าๆ เรียกแบบนี้มันเหมาะมากเลย ฉันรู้สึกว่าคำพูดของหนุ่มหล่อคนนี้มันใช่เลย” ในเวลานี้ ซูหยูโม่และถังมู่ซิ่วก็มาถึงที่นี่แล้ว

และสิ่งที่พวกเธอได้ยินคือวิธีที่ฮวงเฟิงพูดกับเซี่ยเมิ่งเจียวซูหยูโม่รู้สึกตะลึงเล็กน้อย เพราะเธอไม่รู้ว่าทำไมฮวงเฟิงถึงได้เรียกเธอแบบนี้ แต่สำหรับถังมู่ซิ่วนั้นเธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

“ถังมู่ซิ่วเธอมันยัยจิ้งจอก หุบปากซะ!” เซี่ยเมิ่งเจียวตำหนิแล้วหันไปมองฮวงเฟิงอีกครั้ง

และเห็นได้ชัดว่ากำลังรอคำอธิบายของเขา และเห็นได้ชัดว่ากำลังรอคำอธิบายของเขา

“เมิ่งเจียวรู้จักกันงั้นเหรอ?” ตอนนี้ซูหยูโม่เดินขึ้นมาถาม “เมิ่งเจียวรู้จักกันงั้นเหรอ?” ตอนนี้ซูหยูโม่เดินขึ้นมาถาม

“ใช่”เซี่ยเมิ่งเจียวกล่าวอย่างไร้ความรู้สึก สำหรับซูหยูโม่โดยธรรมชาติแล้วเธอจะไม่ยอมเผชิญหน้ากับเขา

“ผู้อำนวยการเซี่ยผมขอโทษที่ไม่ได้สังเกตเห็นก่อนหน้านี้” ฮวงเฟิงกล่าว ไม่ว่าเขาจะรู้สึกอย่างไรกับเซี่ยเมิ่งเจียวแต่ต่อหน้าผู้คนมากมาย ฮวงเฟิงก็ยังรู้สึกว่าเขาไม่ควรที่จะล้ำเส้น

คำพูดของฮวงเฟิงไม่เป็นที่พอใจของเซี่ยเมิ่งเจียวแต่ในขณะที่เธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ซูหยูโม่ก็ดึงเธอกลับมาและทำหน้ามุ่ยส่งสัญญาณให้เธอรู้ว่ายังมีพนักงานอีกหลายคนอยู่

ทำให้เซี่ยเมิ่งเจียวตอบสนองและไม่เต็มใจนัก ทำให้เซี่ยเมิ่งเจียวตอบสนองและไม่เต็มใจนัก

สิ่งที่เธอต้องการจะพูดแน่นอนว่าพวกเขาทั้งหลายคงไม่ยอมปล่อยฮวงเฟิงไปง่ายๆ สิ่งที่เธอต้องการจะพูดแน่นอนว่าพวกเขาทั้งหลายคงไม่ยอมปล่อยฮวงเฟิงไปง่ายๆ

หลังจากนั้นซูหยูโม่ก็ปรากฏตัวขึ้นและกล่าวว่าเนื่องจากพวกเขาชนะการแข่งขันในวันนี้ทุกค หลังจากนั้นซูหยูโม่ก็ปรากฏตัวขึ้นและกล่าวว่าเนื่องจากพวกเขาชนะการแข่งขันในวันนี้ทุกค

นอกจากนี้เธอและเซี่ยเมิ่งเจียวได้เชิญทุกคนมาร่วมรับประทานอาหารเพื่อเฉลิมฉลองที่ร้าน นอกจากนี้เธอและเซี่ยเมิ่งเจียวได้เชิญทุกคนมาร่วมรับประทานอาหารเพื่อเฉลิมฉลองที่ร้าน

ทุกคนมีความสุขอย่างมากแม้ว่าพวกเขาจะยังคงสงสัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างฮวงเฟิง ทุกคนมีความสุขอย่างมากแม้ว่าพวกเขาจะยังคงสงสัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างฮวงเฟิง

แต่พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะนินทาต่อหน้าเจ้านายอย่างเปิดเผยและตอนนี้เจ้านายกำลังแจกโบน แค่นี้พวกเขาก็มีความสุขมากแล้ว

หลังจากนั้นทุกคนก็เตรียมตัวขึ้นรถบัสเพื่อไปที่ร้านอาหารด้วยกันและฮวงเฟิงก็เตรียมตัวที่จ ซึ่งคงจะดีกว่าถ้าอยู่ให้ห่างจากเซี่ยเมิ่งเจียวไว้

แม้ว่าเธอจะไม่ได้พูดอะไรแต่จากแววตาของเธอมันชัดเจนว่าเธอจะไม่ปล่อยเขาไปง่ายๆ แม้ว่าเธอจะไม่ได้พูดอะไรแต่จากแววตาของเธอมันชัดเจนว่าเธอจะไม่ปล่อยเขาไปง่ายๆ

“คุณไปขึ้นรถกับเรา”แผนการของฮวงเฟิงไม่ได้ผล ขณะที่เขากำลังจะไปขึ้นรถบัส “คุณไปขึ้นรถกับเรา”แผนการของฮวงเฟิงไม่ได้ผล ขณะที่เขากำลังจะไปขึ้นรถบัส

เซี่ยเมิ่งเจียวก็โทรมาหาเขาและบอกเขาว่าถ้าเขาปฏิเสธเรื่องนี้จะไม่จบลงง่ายๆ เซี่ยเมิ่งเจียวก็โทรมาหาเขาและบอกเขาว่าถ้าเขาปฏิเสธเรื่องนี้จะไม่จบลงง่ายๆ

นอกจากนี้ฮวงเฟิงก็ไม่ต้องการที่จะมีปัญหากับเซี่ยเมิ่งเจียวต่อหน้าเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตกลง