กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 230 ใครคือไอ้โง่กันแน่ บทที่ 230 ใครคือไอ้โง่กันแน่

หรือว่าผู้จัดการเหวินจะเป็นไอ้โง่คนนั้น?ต้องไม่ใช่อยู่แล้ว! หรือว่าผู้จัดการเหวินจะเป็นไอ้โง่คนนั้น?ต้องไม่ใช่อยู่แล้ว!

ไม่ว่าจะมองยังไงเขาก็ต้องไม่ใช่ไอ้โง่ที่มีฐานะในบ้านประมูลห้าอันดับแรกของประเทศตั้งแต ไม่ว่าจะมองยังไงเขาก็ต้องไม่ใช่ไอ้โง่ที่มีฐานะในบ้านประมูลห้าอันดับแรกของประเทศตั้งแต

ดังนั้นใบหน้าของผู้จัดการหยวนจึงเต็มไปด้วยความสงสัยในตอนแรกกลับกลายเป็นความขม ดังนั้นใบหน้าของผู้จัดการหยวนจึงเต็มไปด้วยความสงสัยในตอนแรกกลับกลายเป็นความขม

แต่ถึงอย่างนั้นผู้จัดการเหวินกลับไม่สนใจอีกฝśายนัก จึงหันไปพูดกับฮวงเฟิงว่า “คุณฮวงมาอยู่นี่เองเหรอครับ ก่อนหน้านี้ผมไม่เห็นคุณในงาน ผมนึกว่าคุณฮวงไม่อยากมาซะแล้ว…”

“ผู้จัดการเหวินสุภาพเกินไปแล้วครับ”ฮวงเฟิงว่า “ผู้จัดการเหวินสุภาพเกินไปแล้วครับ”ฮวงเฟิงว่า

“อ่ะ..พวกคุณทั้งสองคงจะเป็นสองบอสสาวแสนสวยแห่งเฮฟเว่นไพร์กรุ๊ปสินะครับผมรู้สึกเป ผู้จัดการเหวินกล่าวขณะที่จ้องมองซูหยูโม่และเซี่ยเมิ่งเจียว

“ฉันเองก็รู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้รับคำเชิญเช่นกันค่ะ”ซูหยูโม่ตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ฉันเองก็รู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้รับคำเชิญเช่นกันค่ะ”ซูหยูโม่ตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

เฮฟเว่นไพร์เพิ่งเปิดบริษัทได้ไม่นานจึงไม่ค่อยมีชื่อเสียงมากนัก ไม่ใช่ว่าก่อนหน้านี้บริษัทประมูลเจียเฉิ่งจะไม่เคยจัดงานเลี้ยง แต่เรื่องที่พวกเธอได้รับเชิญมาวันนี้เปรียบเสมือนการแสดงจุดยืน

ด้วยเหตุนี้ซูหยูโม่และเซี่ยเมิ่งเจียวจึงตั้งใจเข้าร่วมงานเลี้ยงในวันนี้และพวกเธอจะไม่ปิดบังต แม้ทั้งสองจะไม่ได้รับความสนใจเลยก็ตาม

“คุณฮวงเองก็รู้จักโฉมงามทั้งสองคนนี้ด้วยเหรอครับ”ผู้จัดการเหวินถาม “คุณฮวงเองก็รู้จักโฉมงามทั้งสองคนนี้ด้วยเหรอครับ”ผู้จัดการเหวินถาม

“ถ้าจะพูดให้ถูกคือพวกเธอเป็นเจ้านายของผมครับ”ฮวงเฟิงตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ “ถ้าจะพูดให้ถูกคือพวกเธอเป็นเจ้านายของผมครับ”ฮวงเฟิงตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ

“อ้อเป็นอย่างนี้นี่เอง” ผู้จัดการเหวินแอบรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ดูถูกฮวงเฟิง

สำหรับอาจารย์อาวุโสชิวที่ใช้เรียกเขาเห็นๆอยู่ว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา ถึงเขาจะไม่รู้ว่าทำไมฮวงเฟิงถึงทำงานที่เฮฟเว่นไพร์ แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่เขาจำเป็นต้องรู้เช่นกัน

บางทีเหตุผลที่ฮวงเฟิงมาทำงานที่เฮฟเว่นไพร์อาจเป็นเพราะเขาได้ใกล้ชิดกับสาวสวมทั้งสอง บางทีเหตุผลที่ฮวงเฟิงมาทำงานที่เฮฟเว่นไพร์อาจเป็นเพราะเขาได้ใกล้ชิดกับสาวสวมทั้งสอง

ท้ายที่สุดความงามและความสามารถของทั้งสองก็มีชื่อเสียงในชนชั้นสูงแห่งเมืองชิง และจะโด่นดังขึ้นไปเรื่องๆในภายภาคหน้า

“ผอ.เซี่ยกัยผอ.ซูมีลูกน้องที่ดีจริงๆ”ผู้จัดการเหวินยิ้มแล้วพูดต่อว่า “ผมยังมีแขกที่รอให้ผมไปทักทายอยู่ ผมขอตัวก่อนนะครับ”

“เชิญคุณตามสบายเลยค่ะผู้อำนวยการเหวิน” ซูหยูโม่และคนที่เหลืออีกสามคนกล่าวพร้อมกัน

จากนั้นผู้จัดการเหวินก็เดินออกไปทางดด้านซ้าย ส่วนผู้จัดการหยวนที่ถูกทิ้งให้ยืนอยู่ข้าง ๆ นอกจากการทักทาย ผู้จัดการเหวินก็ไม่ได้สนใจเขาอีกเลย เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกอึดอัดใจมาก

ผู้จัดการเหวินไม่นึกถึงความรู้สึกของผู้จัดการหยวนเลยแม้แต่น้อยถึงเขาจะเพิ่งมาเมืองชิง แต่เขาก็ไม่รู้ว่าเขาจะสามารถปรับตัวได้หรือไม่

ยิ่งไปกว่านั้นชัยชนะที่ดีต้องพิจารณาจากการเป็นที่หนึ่งในหมู่คนรวยแห่งเมืองชิง ดังนั้นแม้ว่าศัตรูจะเป็นถึงมังกรที่แข็งแกร่ง แต่เขาก็ต้องชนะคนรวยพวกนั้นให้ได้

ในเมืองชิงหรือแม้แต่ในประเทศจีนคอนเนคชั่นแห่งชัยชนะที่ดีไม่ใช่สิ่งที่เขา จะเทียบได้

ด้วยเหตุนี้ผู้จัดการหยวนจึงดุเขาต่อหน้าแขกผู้มีเกียรติที่ได้รับเชิญ และผู้จัดการเหวินไม่ไว้หน้าอีกฝśายเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าเรื่องนี้จะรั่วไหลออกสู่ภายนอก ก็ถือเป็นความผิดของอีกฝśายไม่ใช่ของเขา

“ผู้จัดการหยวนฉันชื่นชมคุณมากจริงๆ คุณกล้าด่าเขาต่อหน้าเจ้านายเขา ความกล้าหาญและความบ้าบิ่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่ผู้หญิงบอบบางจะทำได้” เซี่ยเมิ่งเจียวไม่ใช่ยอมปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดมือจึงพูดจาดูถูกอีกฝśายอย่างเจ็บแสบ เธอพูดพลางหัวเราะผู้จัดการหยวน

“เหอะ!”ในตอนที่เขากำลังจะจากไป เขาก็เหลือบมองฮวงเฟิงด้วยความข้องใจ เขาไม่เข้าใจว่ารปภ.ที่ต่ำต้อยอย่างฮวงเฟิงรับคำเชิญจากผู้จัดการเหวินได้ยังไง

หญิงสาวทั้งสามที่รวมถึงซูหยูโม่ก็ไม่เข้าใจไม่ต่างกันหลังจากผู้จัดการหยวนจากไป พวกเธอทั้งสามก็หันไปมองฮวงเฟิงด้วยความสงสัย ราวกับว่าพวกเธอไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร

แม้ว่าผู้จัดการเหวินจะเป็นเพียงผู้จัดการของบริษัทประมูลแต่เขาก็มีคอนเนคชั่นทั่วทั้งเมืองช นอกจากนี้เขายังมีผู้สนับสนุนที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย

สถานะของผู้จัดการเหวินไม่ธรรมดาเลยสักนิดแต่เขากลับวางตัวสุภาพกับรปภ.อย่างฮวงเฟิง ไม่แปลกที่พวกเธอทั้งสามจะสงสัย

“ทำไมพวกคุณถึงมองผมแบบนั้นละครับ?”ฮวงเฟิงเอ่ยถามด้วยยิ้มเหยเกทันทีที่เห็นทั้งสามก “ทำไมพวกคุณถึงมองผมแบบนั้นละครับ?”ฮวงเฟิงเอ่ยถามด้วยยิ้มเหยเกทันทีที่เห็นทั้งสามก

“ก็ฉันไม่รู้ว่าคุณได้คำเชิญจากผู้จัดการเหวินจริงๆนี่แล้วคุณรู้จักเขาได้ยังไง?” ผู้หญิงอีกสองคนก็มองฮวงเฟิงด้วยใบหน้าสงสัย เห็นได้ชัดว่าพวกเธอเองก็อยากรู้เรื่องนี้เช่นกัน

“ผมรู้จักเขาจากการทำธุรกิจ”ฮวงเฟิงตอบ “ผมรู้จักเขาจากการทำธุรกิจ”ฮวงเฟิงตอบ

“หานายทำธุรกิจกับเขา? ธุรกิจประอะไร?” เซี่ยเมิ่งเจียวถาม “หานายทำธุรกิจกับเขา? ธุรกิจประอะไร?” เซี่ยเมิ่งเจียวถาม

“ผมแค่ขอให้เขาช่วยขายของให้ไม่ใช่เขาทำบริษัทประมูลเหรือครับ? อย่างผมจะทำธุรกิจอะไรได้อีกล่ะ?” ฮวงเฟิงมองเซี่ยเมิ่งเจียวราวกับเธอเป็นคนซื่อบื้อ

สายตาของฮวงเฟิงทำให้เซี่ยเมิ่งเจียวรู้สึกหงุดหงิดใบหน้าของหญิงสาวพลันขึ้นสี สายตาของฮวงเฟิงทำให้เซี่ยเมิ่งเจียวรู้สึกหงุดหงิดใบหน้าของหญิงสาวพลันขึ้นสี

“เหอะ!ใครจะไปรู้ว่านายทำธุรกิจแบบไหนล่ะ เขายังมีแขกอีกตั้งเยอะ “เหอะ!ใครจะไปรู้ว่านายทำธุรกิจแบบไหนล่ะ เขายังมีแขกอีกตั้งเยอะ

ฉันยังไม่เห็นว่าเขาจะทำตัวสุภาพกับคนพวกนี้เท่านี้เลย นายไม่ได้พูดความจริงนี่!” ฉันยังไม่เห็นว่าเขาจะทำตัวสุภาพกับคนพวกนี้เท่านี้เลย นายไม่ได้พูดความจริงนี่!”

เซี่ยเมิ่งเจียวกล่าวไม่ผิดที่นี่คือบริษัทประมูล ดังนั้นจึงมีเพียงไม่กี่คนที่ได้ติดต่อธุรกิจกับผู้จัดการเหวิน และพวกเธอก็ไม่เห็นว่าเขาจะพูดจาดีกับใครเลย

“สิ่งที่ผมพูดไปทั้งหมดเป็นเรื่องจริงครับส่วนเหตุผลที่เขาพูดจาสุภาพกับผมขนาดนี้ ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน…” ฮวงเฟิงตอบ แต่อย่างน้อยเขาก็พอเดาออก มันน่าจะเกี่ยวข้องกับอาวุโสชิว

เมื่อนึกถึงอาวุโสชิวฮวงเฟิงก็เห็นอีกฝśายตัวจริง เขาเพิ่งมาถึงและผู้จัดการเหวินที่เพิ่งจากไปก็ยืนอยู่ข้างชายชรา

ฮวงเฟิงอยากจะขึ้นไปกล่าวคำทักทายอีกฝśายแต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้วคงไม่เหมาะสม เขาจึงรอโอกาสแล้วค่อยไปทักทาย

แต่ฮวงเฟิงกลับไม่ได้โอกาสนั้นชายชราคนนี้มีผู้คนรายล้อมมากมาย เห็นได้ชัดว่าผู้คนเหล่านั้นจดจำเขาได้

นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้เซี่ยเมิ่งเจียวซูหยูโม่และคนอื่น ๆ มางานวันนี้ นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้เซี่ยเมิ่งเจียวซูหยูโม่และคนอื่น ๆ มางานวันนี้

แต่สำหรับฮวงเฟิงนั้นต่างออกไปเขาไม่ได้มีความคิดที่จะมาพบใครในงานเลี้ยง แต่มาเพื่อการประมูลที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังงานเลี้ยงจบลง

ดังนั้นเมื่อซูหยูโม่และหญิงสาวอีกสองคนไปทักทายแขกคนอื่นฮวงเฟิงที่ยืนอยู่ตามลำพังจึงเ ดังนั้นเมื่อซูหยูโม่และหญิงสาวอีกสองคนไปทักทายแขกคนอื่นฮวงเฟิงที่ยืนอยู่ตามลำพังจึงเ

“เฮ้!สหาย นายเองก็ถูกลากมาที่นี่เหมือนกันเหรอ?” ขณะที่ฮวงเฟิงกำลังลิ้มรสอาหารอันโอชะ ได้มีเด็กหนุ่มร่างท้วมเล็กน้อยเดินมานั่งข้างๆแล้วพูดกับเขาอย่างสนิทสนม

ฮวงเฟิงมองหน้าอีกฝśายด้วยความสงสัยไม่เห็นจะเข้าใจเลยว่าหมอนี้กำลังคิดอะไรอยู่ ฮวงเฟิงมองหน้าอีกฝśายด้วยความสงสัยไม่เห็นจะเข้าใจเลยว่าหมอนี้กำลังคิดอะไรอยู่

เด็กอ้วนคนนั้นกินเค้กเต็มปากแล้วพูดว่า”นี่เป็นงานเลี้ยงที่น่าเบื่อที่สุดเลย! แต่พ่อของฉันบอกว่าจะลากฉันมาที่นี่ให้ได้ เขาอยากให้ฉันรู้จักคนอื่นเยอะๆน่ะ เฮ้อ เด็กอ้วนคนนั้นกินเค้กเต็มปากแล้วพูดว่า”นี่เป็นงานเลี้ยงที่น่าเบื่อที่สุดเลย! แต่พ่อของฉันบอกว่าจะลากฉันมาที่นี่ให้ได้ เขาอยากให้ฉันรู้จักคนอื่นเยอะๆน่ะ เฮ้อ

ปวดหัวจริงๆ” ปวดหัวจริงๆ”

ฮวงเฟิงพอจะเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นดูท่าเด็กอ้วนคนนี้จะเป็นลูกเศรษฐีที่ถูกพ่อลากตัวมาเพื่อเป ฮวงเฟิงพอจะเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นดูท่าเด็กอ้วนคนนี้จะเป็นลูกเศรษฐีที่ถูกพ่อลากตัวมาเพื่อเป