กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 248 บุก บทที่ 248 บุก
โอวหยางซิงเหวินเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยของตัวเองมากจึงไม่ได้ตามพวกพ้องไป ซุนจื่อเป็นอีกหนึ่งคนที่รออยู่ด้านนอกกับเขา
ในตอนนี้ชายหนุ่มกำลังดีใจที่โอวหยางซิงเหวินไม่ยอมให้เขาเข้าไปข้างในกับคนพวกนั้นเพรา แต่ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา ชีวิตของเขาก็จะตกอยู่ในอันตรายทันที
“นั่นใครน่ะ?!” “นั่นใครน่ะ?!”
เดิมทีพวกเขาวางแผนที่จะแอบเข้าไปเงียบๆคิดไม่ถึงว่าคนข้างในจะระวังตัวมากขนาดนี้ ขนาดว่าฝ่ีเท้าของพวกเขาเบามาก แต่ศัตรูก็ยังจับได้
อันที่จริงมันเป็นเพราะทหารรับจ้างพวกนี้ใช้ชีวิตที่เต็มไปด้วยอันตราย และเพิ่งออกมาจากปśาแห่งหมอกที่มีอันตรายอยู่ทุกหนทุกแห่ง
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะนอนหลับในตอนกลางคืนพวกเขาก็ไม่กล้าหลับลึก และเนื่องจากพวกเขาเพิ่งออกมา พวกเขาเลยยังไม่ได้ปรับตัว ดังนั้น แม้วันนี้พวกเขาจะดื่มไปไม่น้อย แต่พวกเขาก็คอยระวังตัวอยู่ตลอด
องครักษ์ตระกูลโอวหยางที่ถูกขวางต่างหันมามองหน้ากัน องครักษ์ตระกูลโอวหยางที่ถูกขวางต่างหันมามองหน้ากัน
เมื่อนึกถึงสิ่งที่โอวหยางซิงเหวินบอกไว้ก่อนหน้านี้ทุกคนก็นำอาวุธออกมาแล้วโจมตีอีกฝśายท เมื่อนึกถึงสิ่งที่โอวหยางซิงเหวินบอกไว้ก่อนหน้านี้ทุกคนก็นำอาวุธออกมาแล้วโจมตีอีกฝśายท
“มีโจรบุกเข้ามา!ฆ่าพวกมันให้หมด!” ยังคงเป็นชายวัยกลางคนที่ได้รับการเรียกขานว่าเป็น ‘กัปตัน’ เป็นคนออกคำสั่ง เหล่าทหารรับจ้างที่ตื่นเต็มตาจึงตอบโต้ฝśายตรงข้ามทันที
ปัง! ปัง!
ประกายไฟขนาดใหญ่ระเบิดบนร่างขององครักษ์ที่กำลังพุ่งตรงเข้ามาด้านหน้ามันนำชิ้นส่วน ทำให้บริเวณโดยรอบสว่างขึ้น สหายคนนั้นไม่ทันระวังตัวจึงได้รับบาดเจ็บถึงขั้นสาหัสในทันที
“ทุกคนระวังตัวด้วยผู้ชายคนนั้นเป็นผู้ใช้พลังระดับสูง ไปฆ่าเขาซะ!” “ทุกคนระวังตัวด้วยผู้ชายคนนั้นเป็นผู้ใช้พลังระดับสูง ไปฆ่าเขาซะ!”
หากต้องเผชิญหน้ากับผู้ใช้พลังระดับสูงในสนามรบตราบใดที่ยังมีโอกาส พวกเขาจำเป็นต้องฆ่าผู้ใช้พลังก่อน ในเมื่อตอนนี้พวกเขาเห็นตัวผู้ใช้พลังแล้ว จึงไม่มีเหตุผลที่พวกเขาต้องปล่อยให้อีกฝśายลอยนวล
เพราะคนพวกนั้นถูกใช้เป็นป่้นใหญ่ประจำสนามรบด้วยพลังการยิงที่รุนแรงเมื่อมีคนเข้าใกล พวกเขาจะสูญเสียความสามารถในการต้านทาน
แน่นอนว่าสถานการณ์ในตอนนี้ไม่เหมาะสำหรับผู้ใช้พลังระดับสูงแม้ว่ากัปตันจะเป็นผู้ใช้พล แต่ก็ไม่ใช่ผู้ใช้พลังระดับสูงสุด ไหนเลยจะยอมให้นักดาบเข้ามาประชิดตัวได้
ทหารโลหิตสีชาดทุกคนทราบเรื่องนี้ดีจึงสร้างกำแพงกั้นข้างหน้ากัปตันป้องกันไม่ให้ศัตรูบุก ทหารโลหิตสีชาดทุกคนทราบเรื่องนี้ดีจึงสร้างกำแพงกั้นข้างหน้ากัปตันป้องกันไม่ให้ศัตรูบุก
ส่วนฝśายตระกูลโอหยางนั้นไม่ได้มีเพียงแค่นักดาบเท่านั้นแต่ยังมีผู้ใช้พลังอีกด้วย แม้ว่าระดับของพวกเขาจะไม่สูงเท่าระดับของกัปตัน แต่พวกเขามีผู้ใช้พลังอยู่สี่ถึงห้าคน แม้จะมีผู้ใช้พลังระดับสูงขวางทางอยู่ตรงหน้า อีกฝśายก็ไม่มีทางเอาชนะพวกเขาได้
เสียงกรีดร้องที่น่าสังเวชดังออกมาอย่างต่อเนื่องการต่อสู้ในครั้งนี้ทำให้แขกคนอื่นๆแตกตื่นแ เสียงกรีดร้องที่น่าสังเวชดังออกมาอย่างต่อเนื่องการต่อสู้ในครั้งนี้ทำให้แขกคนอื่นๆแตกตื่นแ
โอวหยางซิงเหวินที่ยืนอยู่ด้านนอกกำลังมองดูผู้คนที่กำลังวิ่งออกมา สีหน้าของคนเหล่านั้นช่างไม่น่ามองเอาเสียเลย
คราวนี้ถ้าเขาไม่ได้พาเหล่าองครักษ์มาด้วย เขาคงไม่มีทางชนะอีกฝśายได้แน่นอน คราวนี้ถ้าเขาไม่ได้พาเหล่าองครักษ์มาด้วย เขาคงไม่มีทางชนะอีกฝśายได้แน่นอน
อย่างไรก็ตามเมื่อมองดูสถานการณ์ตอนนี้ แม้ว่าเขาจะกำจัดอีกฝśายได้สำเร็จ แต่ฝśายของเขาก็มีคนที่เสียชีวิตไปไม่น้อย ขืนปล่อยเอาไว้แบบนี้ เขาจะต้องถูกพ่อตำหนิแหงๆ เพราะคนพวกนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลเช่นกัน
เมื่อนึกถึงชะตากรรมอันน่าเศร้าที่เขากำลังจะต้องเผชิญหน้ากับมันรวมถึงความเสียหายจาก เมื่อนึกถึงชะตากรรมอันน่าเศร้าที่เขากำลังจะต้องเผชิญหน้ากับมันรวมถึงความเสียหายจาก
ทันใดนั้นโอวหยางซิงเหวินก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมา ทันใดนั้นโอวหยางซิงเหวินก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมา
โอวหยางซิงเหวินหันมองไปรอบๆแล้วตะโกนออกไปให้คนที่อยู่ด้านในได้ยินว่า “ฆ่าพวกมันให้หมด อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว!”
“เจ้าอีกแล้ว?!”ชายวัยกลางคนสังเกตเห็นเขา ในตอนที่โอวหยางซิงเหวินตะโกนออกมา
เขาไม่เคยคิดว่าคนๆนั้นจะเป็นคนเดียวกับคนที่เขาพบที่โรงเตี๊ยมตอนกลางวัน เขาไม่เคยคิดว่าคนๆนั้นจะเป็นคนเดียวกับคนที่เขาพบที่โรงเตี๊ยมตอนกลางวัน
ชายวัยกลางคนเข้าใจดีว่าอีกฝśายไม่มีทางปล่อยเขาไปง่ายๆแต่เขาก็คิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝśายจะ ชายวัยกลางคนเข้าใจดีว่าอีกฝśายไม่มีทางปล่อยเขาไปง่ายๆแต่เขาก็คิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝśายจะ
โอวหยางซิงเหวินและคนที่เหลือไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดีนักและทหารโลหิตสีชาดของเขาก็ตกอ โอวหยางซิงเหวินและคนที่เหลือไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดีนักและทหารโลหิตสีชาดของเขาก็ตกอ
ความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่ได้อ่อนด้อยมิหนำซ้ำยังดีกว่าขององครักษ์ของตระกูลโอหยาง ความแข็งแกร่งของพวกเขาไม่ได้อ่อนด้อยมิหนำซ้ำยังดีกว่าขององครักษ์ของตระกูลโอหยาง
แต่ท้ายที่สุดฝśายของเขามีกำลังคนน้อยกว่า และยังมีกำลังคนถดถอยลงเรื่อยๆเพราะเริ่มบาดเจ็บล้มตายไปทีละคน เห็นได้ชัดว่าเขากำลังเสียเปรียบ!
“แฮโรลด์หนีไปแล้วไปบอกจอร์จว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ จงบอกเขาว่าให้กลับมาล้างแค้นให้สหายของเรา!”
เมื่อชายวัยกลางคนที่เห็นสถานการณ์เริ่มแย่และทราบดีว่าการหลบหนีออกไปโดยไม่ให้ตนไ ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะส่งคนอื่นไปแทน
“กัปตันข้าไม่ไปขอรับ! หากตายก็ตายด้วยกัน ข้าอยากรู้ว่าไอ้บ้านั่นมันจะฆ่าพวกเราได้สักเท่าไหร่กันเชียว!” แฮโรลด์ผู้มีเครากวัดแกว่งดาบแล้วฟันศัตรูตรงหน้า พลางมองไปที่โอวหยางซิงเหวินด้วยความอาฆาต
“ถ้าเจ้าไม่ไปแล้วจอร์จจะรู้ได้ยังไงว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ แล้วแบบนี้เราจะแก้แค้นให้พวกพ้องของเราได้ยังไง?” ชายวัยกลางคนคำราม เขาและชายมีเคราคนนี้แข็งแกร่งที่สุดในหมู่พวกเขา แต่เพราะเขาเป็นผู้ใช้พลัง
ถึงเขาอยากหนี เขาก็ทำไม่ได้ง่ายๆเหมือนนักดาบอย่างแฮโรลด์ ถึงเขาอยากหนี เขาก็ทำไม่ได้ง่ายๆเหมือนนักดาบอย่างแฮโรลด์
ชายคนนี้ยังเป็นคนที่มีความเด็ดขาดและสำคัญเรื่องในคืนนี้ เขาต้องกลับแก้แค้นให้พวกพ้องแน่ ดังนั้นเขาจึงบอกกับชายวัยกลางคนและคนที่เหลืออยู่ว่า
“ทุกคนข้าจะรีบไปรีบกลับ ไม่ต้องห่วง ข้าจะกลับมาแก้แค้นพวกมันแน่!” “ทุกคนข้าจะรีบไปรีบกลับ ไม่ต้องห่วง ข้าจะกลับมาแก้แค้นพวกมันแน่!”
“เจ้ารีบๆไปก่อนที่มันจะสายเกินไปแล้วก็อย่าลืมเอาไวน์มาให้ข้าทุกป่ีด้วยล่ะ!” “เจ้ารีบๆไปก่อนที่มันจะสายเกินไปแล้วก็อย่าลืมเอาไวน์มาให้ข้าทุกป่ีด้วยล่ะ!”
“เจ้าจะโอ้เอ้ไปถึงเมื่อไหร่?รีบไปเร็วๆสิวะ! พวกเรายังรอให้เจ้ากลับมาล้างแค้นอยู่นะโว้ย!”
คนที่เหลือต่างรู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะหนีออกไปได้เลยต้องมีบางคนที่ฝśาศัตรูออกไป และแฮโรลด์ก็เป็นคนที่เก่งที่สุด และมีโอกาสที่เขาจะสามารถหนีรอดออกไปได้มากที่สุด ทุกคนจึงอยากให้เขาหนีไป
แฮโรลด์ดูไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่นักแต่ถึงอย่างนั้น เขาก็รู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมานั่งลังเล บาดแผลตามร่างกายนี้เขาได้รับจากการต่อสู้ด้วยลมปราณและพลังเวท ขืนเขาไม่รีบไปตอนนี้ เขาคงไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว
แต่เพราะทางออกอยู่อีกห้องและเขาไม่สามารถฝśาไปที่นั่นได้ในตอนนี้ ในที่สุด เขาก็ทำได้เพียงถอดใจ
เขารู้จักตัวตนของอีกฝśายและท่าทางของเขาในกลางวัน ดูเหมือนกับชายคนนี้กำลังมองหาสมบัติที่พวกเขาได้มาจากปśาแห่งหมอกยังไงอย่างนั้น
ตรงนี่คือชั้นสามแม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยไม่ถึงขั้นสาหัส ในขณะที่ทหารรับจ้างคนอื่นๆกำลังยืนขวางหน้าต่างและกันไม่ให้พวกตระกูลโอหยางบุกเข้ามาได้