กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 254 ลอบสังเกต บทที่ 254 ลอบสังเกต

“สิ่งที่นายพูดดูมีอคตินะแต่ว่านะ พวกคนรุ่นสองก็ไม่ได้ทำแบบนั้นทั้งหมดหรอกนะ” ชิวหนิงซวงกล่าว

“ในกรณีนี้คุณนี้ช่างหยาบคายจริง” ฮวงเฟิงหัวเราะพร้อมพูด แต่ก็ไม่ได้ถามเกี่ยวกับตัวตนของเธอต่อ

ชิวหนิงซวงเพียงยิ้มตอบเท่านั้นและไม่พูดอะไรต่ออีก ชิวหนิงซวงเพียงยิ้มตอบเท่านั้นและไม่พูดอะไรต่ออีก

ฮวงเฟิงยังไม่คุ้นชินกับสภาพแวดล้อมของสถานที่นี้มากนั้นแม้ว่าก่อนหน้านั้นเขาจะไปบาร์ก ฮวงเฟิงยังไม่คุ้นชินกับสภาพแวดล้อมของสถานที่นี้มากนั้นแม้ว่าก่อนหน้านั้นเขาจะไปบาร์ก

ส่วนอีกคนอีกด้านนึงเขาสามารถบอกได้ว่าชิวหนิงซวงเองก็คงไม่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมน ส่วนอีกคนอีกด้านนึงเขาสามารถบอกได้ว่าชิวหนิงซวงเองก็คงไม่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมน

“นี่เป็นครั้งแรกที่คุณมาสถานที่แบบนี้หรอครับ?”ฮวงเฟิงถาม “นี่เป็นครั้งแรกที่คุณมาสถานที่แบบนี้หรอครับ?”ฮวงเฟิงถาม

“ใช่”ชิวหนิงซวงตอบ “ใช่”ชิวหนิงซวงตอบ

มุมปากของฮวงเฟิงยกขึ้นบ่งบอกถึงไม่เชื่อที่ชิวหนิงซวงจะเป็นหนึ่งในพวกคนรวยรุ่นที่สองห มุมปากของฮวงเฟิงยกขึ้นบ่งบอกถึงไม่เชื่อที่ชิวหนิงซวงจะเป็นหนึ่งในพวกคนรวยรุ่นที่สองห

บาร์ที่ฮวงเฟิงไปมาก่อนหน้านี้เขาก็เห็นพวกทายาทเศรษฐีสู้กันเพื่อแย่งผู้หญิงคนเดียวแน่นอ แม้เธอจะมีทีท่าไม่ชอบสภาพแวดล้อมเช่นนี้ แต่ยังเขาก็ยังคงคิดว่าเธอคงต้องเคยมีโอกาสมาในสถานที่แบบนี้แน่

ฮวงเฟิงได้ยินคำพูดของชิวหนิงซวงในขณะที่ยังคงมองไปที่กลุ่มชนที่กำลังพลุกพล่าน”ลุงหลี่อ แม้ว่าเธอจะไม่เคยเห็นลุงหลี่มาก่อน แต่ก็ไม่ยากที่จะหาภาพของเขามา

เมื่อได้ยินคำพูดของชิวหนิงซวงใจของฮวงเฟิงก็กระตุกฮวบและมองไปที่ประตูทันที เมื่อได้ยินคำพูดของชิวหนิงซวงใจของฮวงเฟิงก็กระตุกฮวบและมองไปที่ประตูทันที

“เอ๊ะ ทำไมถึงเป็นเขา” ฮวงเฟิงอุทาน “เอ๊ะ ทำไมถึงเป็นเขา” ฮวงเฟิงอุทาน

หลังจากที่เขาพูดจบเขาก็ก้มศีรษะลงโดยไม่รู้ตัวและไม่มองไปที่ประตูอีกต่อ หลังจากที่เขาพูดจบเขาก็ก้มศีรษะลงโดยไม่รู้ตัวและไม่มองไปที่ประตูอีกต่อ

“ใคร?”เห็นได้ชัดว่าชิวหนิงซวงได้ยินสิ่งที่เขาพูด “ใคร?”เห็นได้ชัดว่าชิวหนิงซวงได้ยินสิ่งที่เขาพูด

“ไม่มีอะไร”ฮวงเฟิงตอบกลับทันที “ไม่มีอะไร”ฮวงเฟิงตอบกลับทันที

ชิวหนิงซวงหันไปมองฮวงเฟิงก่อนหน้านี้เขาเองก็สงสัยว่าถงเฉียนจุนมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่อง รวมไปถึงที่ชิวหนิงซวงเองก็สงสัยอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้เหมือนกัน แต่อย่างไรตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาถามรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ตอนนี้ลุงหลี่เดินไปแล้ว ที่พวกเขาทั้งสองเลือกที่จะนั่งโต๊ะมุมใกล้ประตูนั้นก็เพื่อเวลาที่ลุงหลี่ปรากฏตัวนั้นจะง่ายต่อการตำแ

ฮวงเฟิงคิดว่าตัวเขาเองไม่น่าเป็นที่รู้จักจนถูกอีกฝśายจับได้ตอนนี้ชิวหนิงซวงก็ยังคงหันหลังแ ๆ จนกระทั่งพวกเขาเดินจากไป

ลุงหลี่ยืนอยู่ด้านหน้าพร้อมกับผู้ติดตามสองสามคนหนึ่งในผู้ติดตามของเขาดูเหมือนเดินขาก เมื่อพวกเขาเดินผ่านฮวงเฟิงไปพวกเขาก็ไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปกติอะไรและผู้ติดตามอีกสองคนก็ไม่ไ เพียงแต่เดินตรงไปอย่างเดียว

“คุณมีอะไรจะบอกฉันไหม?” เมื่อลุงหลี่และผู้ติดตามของเขาเดินผ่านไป ชิวหนิงซวงมองหลังของลุงหลี่ขณะพูดกับฮวงเฟิง

“ผมไม่มีอะไรจะพูดอีกแล้วเร็วเข้า เดี๋ยวก็ตามพวกเขาไม่ทันหรอก ไม่งั้นเราจะเสียเวลาในภายหลัง” ฮวงเฟิงกล่าวขึ้นทันที

“ฉันไม่ต้องคนที่ไม่รู้จักมาอยู่ข้างๆฉันหรอกนะ”อย่างไรก็ตามชิวหนิงซวงยังคงไม่ขยับไปไหน เหตุผลที่เธอตกลงให้ฮวงเฟิงตามเธอมาได้ ข้อแรกเพราะเธอรู้สึกว่าทักษะของฮวงเฟิงไม่แย่นักและนั้นมันทำให้เหมือนเธอมีผู้ช่วยเพิ่ม ข้อสองเพราะเธอได้ตรวจสอบภูมิหลังของฮวงเฟิงมาแล้วและคิดว่าเขาดูไม่น่าสร้างปัญหาให้กับเธอภ

“หึ” ฮวงเฟิงยิ้มเจื้อน: “รอดูต่อไปแล้วกัน ว่าผมจะทำอะไรคุณรึเปล่า?” “หึ” ฮวงเฟิงยิ้มเจื้อน: “รอดูต่อไปแล้วกัน ว่าผมจะทำอะไรคุณรึเปล่า?”

ชิวหนิงซวงพยักหน้าในเรื่องนี้เธอมั่นใจว่าเขาคงไม่ทำอะไรเธอแน่ เพราะล่าสุดฮวงเฟิงก็เพิ่งจะช่วยชีวิตเธอและแม้ว่าฮวงเฟิงจะปิดบังอะไรไว้ มันก็คงไม่เป็นอันตรายต่อเธอ

“เอาล่ะรีบตามพวกเขาไปก่อนดีกว่า ค่อยมาพูดเรื่องพวกนี้ทีหลัง” ชิวหนิงซวงกล่าว เห็นได้ชัดว่าไม่มีทางยอมแพ้ที่จะสงสัยและตั้งคำถามกับฮวงเฟิง

ฮวงเฟิงได้แต่ยิ้มเจื้อนโดยที่ไม่รู้ว่าเขาจะอธิบายให้เธอฟังในครั้งหน้าได้อย่างไรแต่อย่างไรเสีย สิ่งที่พวกเขาต้องทำในตอนนี้คือ ติดตามลุงหลี่และดูว่าพวกเขาจะพบอะไรเพิ่มเติมหรือไม่

เมื่อชิวหนิงซวงบอกว่าถงเฉียนจุนอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เนื่องจากเขาไม่ไตร่ตรองเรื่อ เมื่อชิวหนิงซวงบอกว่าถงเฉียนจุนอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เนื่องจากเขาไม่ไตร่ตรองเรื่อ

อย่างไรก็ตามเมื่อนึกถึงตอนนี้ดูเหมือนว่ามันคงไม่น่าตกใจเท่าไหร่แล้วเพราะชิวฮ่าวเคยช่วย ดังนั้นจึงน่าจะเกี่ยวข้องกับถงเจี้ยนหรือถงเฉียนจุนด้วย

ใช่แล้วคนที่ตามหลังลุงหลี่มาเมื่อกี้คือชิวฮ่าว ฮวงเฟิงดีกว่าใครว่าทำไมเขาถึงเดินไม่ค่อยคล่องแคล่ว ตอนนี้ฮวงเฟิงลดศีรษะลงเพื่อหลบไม่ให้อีกฝśายเห็นเพราะเขาเคยต่อสู้กับอีกฝśายมาก่อน หากพวกเขาถูกพบเข้า ทั้งเขาและชิงหนิงซวงจะถูกเปิดโปง

ชิวหนิงซวงตัดสินใจที่จะไม่ซักถามฮวงเฟิงในตอนนี้นี้ทั้งสองลุกขึ้นยืนและเดินตามหลังลุงหล ๆไป จากนั้นพวกเขาก็เดินขึ้นไปยังชั้นสี่ ทั้งชั้นเต็มไปด้วยห้องหลากหลายประเภท

“เราจะทำยังไงดี?” เขาเห็นลุงหลี่และคนติดตามอื่น ๆ เข้าไปในห้องส่วนตัว อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มีคนเฝ้าอยู่หน้าประตูอยู่สองคนด้วยกันซึ่งเห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ต้องการให้ใครเข้ามายุ่ง

คำถามของฮวงเฟิงทำให้ชิวหนิงซวงต้องขมวดคิ้วเธอมาที่นี่เพื่อมาสืบอย่างลับๆ โดยปกติแล้วเธอจึงไม่สามารถให้อีกฝśายเห็นตัวเธอได้ ดังนั้น เธอจึงไม่สามารถบังคับให้เขาเข้าไปในห้องนั้นได้ อีกอย่างหากยังดันทุรังฝ่้นเข้าไปก็ดูเหมือยจะไม่เจอเบาะแสอะไรเพิ่มเติม

เมื่อเห็นชิวหนิงซวงขมวดคิ้วฮวงเฟิงก็รู้ในตอนนี้คงหวังที่จะพึ่งเธอไม่ได้ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่ท้ายที่สุดชิวหนิงซวงเป็นได้เพียงตำรวจจราจรเพราะเห็นได้ว่าในการจัดการปัญห

อย่างไรก็ตามตอนนี้ฮวงเฟิงมองไปที่ห้องส่วนตัวนั้นอีกครั้งเพื่อจดจำตำแหน่งของห้องจากน อย่างไรก็ตามตอนนี้ฮวงเฟิงมองไปที่ห้องส่วนตัวนั้นอีกครั้งเพื่อจดจำตำแหน่งของห้องจากน

แม้ว่าชิวหนิงซวงจะไม่รู้ว่าฮวงเฟิงกำลังวางแผนอะไรแต่เธอก็ยังคงทำตามโดยไม่รู้ตัวบางทีเร อย่างไรก็ดี ในขณะที่เดินอยู่บนถนน ชิวหนิงซวงเผลอถามออกไปว่า: “นายกำลังทำอะไรอยู่?”

“แน่นอนว่าเพื่อแอบฟังพวกเขาคุยกันยังไงล่ะ”ฮวงเฟิงกล่าวราวกับว่าจะต้องทำเช่นนั้นตั้งแต จากนั้นเขาก็มองชิวหนิงซวงและพูดว่า”เจ้าหน้าที่ชิว ผมมาที่นี่เพื่อช่วยคุณไขคดีและผมก็เป็นคนช่วยชีวิตครั้งก่อนด้วยใช่ไหม?”

“ใช่!”ชิวหนิงซวงกล่าวโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย แม้ว่าเธอจะสงสัยว่าฮวงเฟิงแต่เธอก็ไม่มีวันลืมพระคุณของฮวงเฟิงและครั้งนี้ก็เป็นฮวงเฟิงอีกที่จะช