กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 269 ได้โปรดฟ่้่้นขึ้นมา บทที่ 269 ได้โปรดฟ่้่้นขึ้นมา

ใบหน้าของฮวงเฟิงเริ่มวิตกกังวลมากขึ้น ใบหน้าของฮวงเฟิงเริ่มวิตกกังวลมากขึ้น

เทคนิคการรักษาที่เขาใช้มือสัมผัสไปที่ร่างของชิวหนิงช่วงอย่างบ้าคลั่งทำให้ผิวพรรณของเธ เทคนิคการรักษาที่เขาใช้มือสัมผัสไปที่ร่างของชิวหนิงช่วงอย่างบ้าคลั่งทำให้ผิวพรรณของเธ

ในเวลานี้หากมีใครสักคนเอากระสุนในหัวใจของชิวหนิวช่วงออกมาได้และห่อหุ้มมันไว้ด้วยเ ในเวลานี้หากมีใครสักคนเอากระสุนในหัวใจของชิวหนิวช่วงออกมาได้และห่อหุ้มมันไว้ด้วยเ

ชิวหนิวช่วงจะต้องอาการดีขึ้นอย่างแน่นอน ชิวหนิวช่วงจะต้องอาการดีขึ้นอย่างแน่นอน

แต่อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้ในตอนนี้ แต่อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้ในตอนนี้

ดังนั้นเขาจึง ดังนั้นเขาจึง

ใช้เทคนิคการรักษาของเขาอย่างเต็มที่เพื่อรักษาชีวิตของเธอเอาไว้มิฉะนั้นชิวหนิวช่วงอาจจะ ใช้เทคนิคการรักษาของเขาอย่างเต็มที่เพื่อรักษาชีวิตของเธอเอาไว้มิฉะนั้นชิวหนิวช่วงอาจจะ

สิ่งที่ฮวงเฟิงไม่รู้ก็คือในขณะที่เขากำลังใช้เทคนิคการรักษาอย่างเมามัน สิ่งที่ฮวงเฟิงไม่รู้ก็คือในขณะที่เขากำลังใช้เทคนิคการรักษาอย่างเมามัน

องค์ประกอบเวทย์มนตร์ที่อยู่รอบๆก็กลั่นตัวอยู่บนร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง และเวลาระหว่างที่เขาใช้เทคนิคนี้ก็สั้นลงเรื่อย ๆ

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถร่ายมันได้ในทันทีแต่เขาก็อยู่ไม่ไกลเกินไป แม้ว่าเขาจะไม่สามารถร่ายมันได้ในทันทีแต่เขาก็อยู่ไม่ไกลเกินไป

“อย่านะอย่าเป็นแบบนี้” ชิวหนิงช่วงพยายามที่จะพูดมากขึ้น แต่เธอก็ไม่สามารถพูดอะไรได้มากนัก

“ไม่เป็นไรคุณจะไม่เป็นอะไร” ฮวงเฟิงปลอบโยนชิวหนิงช่วง ในขณะที่เขาใช้เทคนิคการรักษา “ไม่ต้องพูดอะไร ฉันจะเรียกรถพยาบาลเดี๋ยวนี้แหละ ใช่ เรียกรถพยาบาลเดี๋ยวนี้”

ฮวงเฟิงที่กำลังตื่นตระหนกลืมโทรเรียกรถพยาบาลไปเสียแล้วจากนั้นเขาจึงรีบหยิบโทรศัพท ฮวงเฟิงที่กำลังตื่นตระหนกลืมโทรเรียกรถพยาบาลไปเสียแล้วจากนั้นเขาจึงรีบหยิบโทรศัพท

ใบหน้าของชิวหนิงช่วงเต็มไปด้วยรอยยิ้มขณะที่เธอเฝ้าดู ฮวงเฟิงโทรออกอย่างใจจดใจจ่อและตะโกนใส่พยาบาล

เธอรู้สึกวาบหวามในใจและรู้สึกลังเลที่จะตายเธอยังไม่อยากตายเพราะเธอรู้สึกว่าได้พบสิ่งท เธอรู้สึกวาบหวามในใจและรู้สึกลังเลที่จะตายเธอยังไม่อยากตายเพราะเธอรู้สึกว่าได้พบสิ่งท

เธอยังไม่ต้องการตายไม่ใช่เพียงเพราะเธอคิดถึงครอบครัวของเธอเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะฮวงเฟิงด้วย

“ชิวหนิงช่วงเธอนี่มันไร้ประโยชน์สิ้นดี ครั้งที่แล้วก็ว่าอันตรายแล้ว ยังจะครั้งนี้อีกล่ะ”ชิวหนิงช่วงบ่นในใจว่าตัวเธอเองประมาทเกินไป

หลังจากวางสายโทรศัพท์ฮวงเฟิงก็เห็นว่าเปลือกตาของชิวหนิงช่วงกำลังปรือ และดูเหมือนว่าเธอจะไม่สามารถยื้อไว้ได้อีกต่อไป

เขาก็ยิ่งตื่นตระหนกยิ่งขึ้น”เดี๋ยวก่อน รถพยาบาลกำลังจะมาถึงแล้ว” เขาก็ยิ่งตื่นตระหนกยิ่งขึ้น”เดี๋ยวก่อน รถพยาบาลกำลังจะมาถึงแล้ว”

ชิวหนิงช่วงฝ่้นยิ้มแต่ไม่สามารถพูดได้อีกต่อไป ชิวหนิงช่วงฝ่้นยิ้มแต่ไม่สามารถพูดได้อีกต่อไป

“ใจเย็นๆฮวงเฟิง นายต้องใจเย็น นายต้องมีวิธีสิ!” ในตอนนี้ ฮวงเฟิงบังคับตัวเองให้สงบลง ในเวลานี้เพียงแค่สงบสติอารมณ์ เขาก็จะสามารถช่วยชีวิตชิวหนิงช่วงได้ แต่เขาไม่รู้วิธีการใช้งานหรือวิธีการรักษาสถานการณ์ฉุกเฉิน

ใช่แล้ว!กล่องจักรวาล! ใช่แล้ว!กล่องจักรวาล!

ทันใดนั้นหางตาของฮวงเฟิงก็สว่างวาบขึ้นเขาได้รับสิ่งต่างๆมากมายจากกล่องจักรวาล ทันใดนั้นหางตาของฮวงเฟิงก็สว่างวาบขึ้นเขาได้รับสิ่งต่างๆมากมายจากกล่องจักรวาล

ฮวงเฟิงรีบดำดิ่งสติสัมปัชชัญญะของเขาลงไปในแหวนมิติในทันทีและทุกสิ่งที่เขาได้รับก็ล้วน ฮวงเฟิงรีบดำดิ่งสติสัมปัชชัญญะของเขาลงไปในแหวนมิติในทันทีและทุกสิ่งที่เขาได้รับก็ล้วน

“ใช่แล้วนั่นไงล่ะ!” ฮวงเฟิงเห็นมันในทันที ผลไม้สีแดงสดที่ซ่อนตัวอยู่ในแหวนจักรวาลอย่างเงียบๆ เขายังไม่เคยลืมผลกระทบของมัน

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยฮวงเฟิงรีบหยิบผลไม้สีแดงสดออกมา โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยฮวงเฟิงรีบหยิบผลไม้สีแดงสดออกมา

ในเวลานี้เขาได้แต่หวังว่าผลไม้สีแดงสดนี้จะลึกลับอย่างที่กล่าวไว้ในบทนำของมัน ในเวลานี้เขาได้แต่หวังว่าผลไม้สีแดงสดนี้จะลึกลับอย่างที่กล่าวไว้ในบทนำของมัน

“เร็วๆเข้า อ้าปาก กินมันสิ!” ฮวงเฟิงกล่าวกับชิวหนิงช่วง “เร็วๆเข้า อ้าปาก กินมันสิ!” ฮวงเฟิงกล่าวกับชิวหนิงช่วง

อย่างไรก็ตามสติของชิวหนิงช่วงพร่ามัวไปหมดแล้วนับประสาอะไรกับการเคี้ยว เพราะเธอไม่มีแรงแม้แต่จะอ้าปาก

ฮวงเฟิงไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้วเขาคว้าผลไม้สีแดงสดเข้าปากและเคี้ยวมันสองสามครั้ง ฮวงเฟิงไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้วเขาคว้าผลไม้สีแดงสดเข้าปากและเคี้ยวมันสองสามครั้ง

หลังจากรู้สึกว่ามีน้ำไหลออกมาเขาก็ป้อนปากของตัวเองลงปากบนของชิวหนิงช่วง หลังจากรู้สึกว่ามีน้ำไหลออกมาเขาก็ป้อนปากของตัวเองลงปากบนของชิวหนิงช่วง

จากนั้นผลไม้สีแดงที่เคี้ยวและบดแล้วในปากของเขาได้เปลี่ยนน้ำไหลเข้าไปในปากของชิวหน จากนั้นผลไม้สีแดงที่เคี้ยวและบดแล้วในปากของเขาได้เปลี่ยนน้ำไหลเข้าไปในปากของชิวหน

อาจเป็นเพราะว่าเธอถูกจูบอย่างกะทันหันหรืออาจจะเป็นเพราะเธอตกใจเกินไป หรืออาจเป็นเพราะเธอเพิ่งจะฟ่้่้นและกำลังฟ่้่้นขึ้นมา ชิวหนิงช่วงเบิกตากว้างจ้องมองดูหวงเฟิงอย่างว่างเปล่า

จิตใจของเธอว่างเปล่าราวกับว่าเธอไม่สามารถทำได้และยอมรับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น จิตใจของเธอว่างเปล่าราวกับว่าเธอไม่สามารถทำได้และยอมรับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

“เร็วสิกินมันเข้าไป!” ฮวงเฟิงกล่าวอย่างรวดเร็ว เมื่อเขาเห็นว่า ชิวหนิงช่วงได้ฟ่้่้นคืนสติบางส่วนแล้ว

ชิวหนิงช่วงดูเหมือนจะสูญเสียความสามารถในการคิด ชิวหนิงช่วงดูเหมือนจะสูญเสียความสามารถในการคิด

เธอกลืนผลไม้สีแดงสดที่ฮวงเฟิงเคี้ยวเป็นชิ้นๆพร้อมกับน้ำผลไม้เข้าไปโดยสัญชาตญาณ เธอกลืนผลไม้สีแดงสดที่ฮวงเฟิงเคี้ยวเป็นชิ้นๆพร้อมกับน้ำผลไม้เข้าไปโดยสัญชาตญาณ

หลังจากนั้นเธอก็รู้สึกได้ถึงคลื่นลมอุ่นที่ไหลจากช่องท้องเข้าสู่ร่างกายของเธอโดยเฉพาะจาก หลังจากนั้นเธอก็รู้สึกได้ถึงคลื่นลมอุ่นที่ไหลจากช่องท้องเข้าสู่ร่างกายของเธอโดยเฉพาะจาก

มีอากาศอุ่นจำนวนมากไหลอยู่ที่นั่นและอากาศอุ่นดูเหมือนจะช่วยรักษาร่างกายที่บาดเจ็บข มีอากาศอุ่นจำนวนมากไหลอยู่ที่นั่นและอากาศอุ่นดูเหมือนจะช่วยรักษาร่างกายที่บาดเจ็บข

ฮวงเฟิงเฝ้าดูสถานการณ์ของชิวหนิวช่วงอย่างประหม่า ฮวงเฟิงเฝ้าดูสถานการณ์ของชิวหนิวช่วงอย่างประหม่า

ในขณะที่เขายังคงรักษาเธอไม่ว่าจะมีผลอะไรหรือไม่ ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย ในขณะที่เขายังคงรักษาเธอไม่ว่าจะมีผลอะไรหรือไม่ ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย

หลังจากนั้นฮวงเฟิงก็เห็นสีสันบนใบหน้าของชิวหนิงช่วงค่อยๆกลับมาเป็นปกติ หลังจากนั้นฮวงเฟิงก็เห็นสีสันบนใบหน้าของชิวหนิงช่วงค่อยๆกลับมาเป็นปกติ

ความซีดได้จางหายไปและออร่าที่อ่อนแอก่อนหน้านี้ของเธอก็ค่อยๆกลับมาเป็นปกติ ความซีดได้จางหายไปและออร่าที่อ่อนแอก่อนหน้านี้ของเธอก็ค่อยๆกลับมาเป็นปกติ

ดวงตาของชิวหนิงช่วงดูเหมือนจะมีชีวิตชีวามากขึ้น ดวงตาของชิวหนิงช่วงดูเหมือนจะมีชีวิตชีวามากขึ้น

“คุณรู้สึกยังไงบ้าง?”เมื่อเห็นว่าชิวหนิงช่วงดูเหมือนจะดีขึ้นมาเล็กน้อย ฮวงเฟิงจึงรีบถามด้วยความกังวล

“คุณช่วยฉันไว้อีกครั้งแล้ว!”ชิวหนิงช่วงมองดูฮวงเฟิงด้วยสายตาที่ซับซ้อน “คุณช่วยฉันไว้อีกครั้งแล้ว!”ชิวหนิงช่วงมองดูฮวงเฟิงด้วยสายตาที่ซับซ้อน

นับตั้งแต่ที่เธอกินอาหารที่ฮวงเฟิงป้อนให้เธอ นับตั้งแต่ที่เธอกินอาหารที่ฮวงเฟิงป้อนให้เธอ

เธอก็รู้สึกว่าตัวตนของเธอเปลี่ยนไปอย่างมาก เธอก็รู้สึกว่าตัวตนของเธอเปลี่ยนไปอย่างมาก

ความรู้สึกอบอุ่นนั้นกำลังซ่อมแซมร่างกายของเธออยู่ตลอดเวลาทำให้เธอมีชีวิตชีวาและยังค ความรู้สึกอบอุ่นนั้นกำลังซ่อมแซมร่างกายของเธออยู่ตลอดเวลาทำให้เธอมีชีวิตชีวาและยังค

ตอนนี้เธอไม่มีความรู้สึกเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เธอไม่มีความรู้สึกเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว

นอกจากร่างกายที่ค่อนข้างอ่อนแอเธอก็ไม่ได้แย่ไปกว่าคนปกติเลย นอกจากร่างกายที่ค่อนข้างอ่อนแอเธอก็ไม่ได้แย่ไปกว่าคนปกติเลย

“ฟูśดีแล้วที่คุณไม่เป็นอะไร” เมื่อเห็นว่าชิวหนิงช่วงดูเหมือนจะไม่เป็นไรจริงๆ ฮวงเฟิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลังจากนั้นอารมณ์ประหม่าของเขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อยเพราะว่ากล่องจักรวาลไม่ทำให้เ หลังจากนั้นอารมณ์ประหม่าของเขาก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อยเพราะว่ากล่องจักรวาลไม่ทำให้เ

“คุณให้ฉันกินอะไรเข้าไป?”ชิวหนิงช่วงถามอย่างสงสัย “คุณให้ฉันกินอะไรเข้าไป?”ชิวหนิงช่วงถามอย่างสงสัย

นอกเหนือจากที่รู้สึกอ่อนแออยู่เล็กน้อยแล้วเธอก็ไม่มีอาการอย่างอื่น นอกเหนือจากที่รู้สึกอ่อนแออยู่เล็กน้อยแล้วเธอก็ไม่มีอาการอย่างอื่น

ดังนั้นเธอจึงมีพลังที่จะถามเขาในเรื่องที่อยากรู้อยากเห็น ดังนั้นเธอจึงมีพลังที่จะถามเขาในเรื่องที่อยากรู้อยากเห็น

“ยาอายุวัฒนะมหัศจรรย์!”ฮวงเฟิงกล่าว “ยาอายุวัฒนะมหัศจรรย์!”ฮวงเฟิงกล่าว

เนื่องจากชิวหนิวช่วงกินไปแล้วเธอจึงไม่อาจรู้ได้ว่ามันคืออะไร ตราบใดที่เธอไม่ได้พูดออกไป คนอื่นก็จะไม่รู้เช่นกัน

แน่นอนว่านี่เป็นสถานการณ์ที่ดีที่สุดแต่ฮวงเฟิงรู้ว่าคนอื่นๆ จะต้องสงสัยอย่างแน่นอน

เพราะว่าในเมื่อชิวหนิงช่วงได้รับบาดเจ็บหนักเช่นนี้และนอกเหนือจากความอ่อนแอในปัจจุบ ก็ไม่มีอะไรอื่นที่เขาสามารถทำได้ โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาจะต้องสงสัย

“ช่างเถอะถ้าคุณไม่อยากบอก” ชิวหนิงช่วงจึงไม่ได้ถามต่อ แม้ว่าเธอจะอยากรู้อยากเห็นอย่างมากอยู่ในใจ

รวมถึงถุงมือที่ฮวงเฟิงหยิบออกมาครั้งสุดท้ายและสิ่งที่เขาใช้กับร่างกายของเธอ ในตอนนี้เธออยากรู้อยากเห็นมาก

ร่างกายของฮวงเฟิงนั้นลึกลับมากราวกับว่ามีความลับมากมายที่เขาไม่อยากบอกคนอื่น ร่างกายของฮวงเฟิงนั้นลึกลับมากราวกับว่ามีความลับมากมายที่เขาไม่อยากบอกคนอื่น

“ฉันจะต้องรู้ความลับทั้งหมดที่อยู่ในตัวคุณอย่างแน่นอน” ชิวหนิงช่วงคิด “ฉันจะต้องรู้ความลับทั้งหมดที่อยู่ในตัวคุณอย่างแน่นอน” ชิวหนิงช่วงคิด