Summary
เมื่อสาวออฟฟิศวัยสามสิบกว่าอย่าง “เย่อวี๋หราน” ยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตคู่เหมือนคนอื่น โชคชะตากลับเล่นตลก พาเธอ ย้อนเวลา มาอยู่ในร่างของหญิงชาวบ้านยุคโบราณ ที่มีทั้งสามี ลูก และครอบครัวใหญ่แบบไม่ทันตั้งตัว!
ที่หนักกว่านั้นคือ เธอกลายเป็นแม่ของลูกถึงแปดคน แถมยังมีลูกสะใภ้เจ้าปัญหาอีกห้าคนให้ต้องรับมือทุกวัน ครอบครัวสกุลจูยากจนข้นแค้น สามีพึ่งพาไม่ได้ ลูกชายก็ซื่อจนเกินไป ส่วนลูกสาวที่เจ้าของร่างเดิมอยากได้หนักหนา กลับถูกเลี้ยงจนเอาแต่ใจไร้ระเบียบ
ยังไม่พอ… เจ้าของร่างเดิมยังมีชื่อเสียงกระฉ่อนในหมู่บ้านว่าเป็น “สตรีดุร้าย ขาใหญ่แห่งสกุลจู” อีกต่างหาก!
เพื่อไม่ให้ใครจับได้ว่าเธอไม่ใช่เจ้าของร่างเดิม เย่อวี๋หรานจึงต้องสวมบทแม่สามีสุดโหด คอยจัดการทั้งลูก ลูกสะใภ้ และคนในหมู่บ้าน พร้อมใช้ความรู้จากโลกยุคใหม่เอาตัวรอดในโลก จีนโบราณ
โชคดีที่เธอยังมี “นิ้วทองคำ” ติดตัวมาด้วย จากครอบครัวที่แทบไม่มีจะกิน วัน ๆ ได้แค่ซดโจ๊กประทังชีวิต เย่อวี๋หรานจึงตั้งใจจะพลิกชะตาสกุลจูให้กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง
ติดตามเรื่องราวสุดวุ่นวาย อบอุ่น และชวนขำ ของนางเอกสายแกร่งที่ต้องรับบทแม่สามีสุดเฮี้ยบ พร้อมฝ่าฟันปัญหาครอบครัว ความรัก และการใช้ชีวิตในยุคโบราณแบบสุดปัง
นี่คือสุดยอด นิยายจีน แนว ย้อนยุค, ย้อนเวลา, ครอบครัว และ โรแมนติก ที่ทั้งสนุก ฟีลกู๊ด และเต็มไปด้วยสีสันของชีวิตชนบท
สาย นางเอกเก่ง, ทำมาหากิน, สร้างตัว, ครอบครัวใหญ่ และแม่สามีสุดแสบ ห้ามพลาดเด็ดขาด!
อ่านนิยาย เรื่องนี้ได้แล้ววันนี้ที่ Novel lucky / โนเวลลัคกี้ พร้อมสนุกเต็มอิ่มกับการ อ่านนิยายฟรี และสุดยอด นิยายแปล คุณภาพ อัปเดตทุกวัน!
-
บทที่ 360 ถูกเปิดโปง
-
บทที่ 359 ลูกชายข้าไม่ได้เป็นคนแต่งเมียเสียหน่อย
-
บทที่ 358 กดดันให้ดูตัว
-
บทที่ 357 สงสารก็แต่ไป๋ฮวา
-
บทที่ 356 ดูตัวกับใครกันแน่
-
บทที่ 355 จุนเจือบ้านเดิม
-
บทที่ 354 สืบข่าวบ้านเดิมของหลิวซื่อ
-
บทที่ 353 จากเรื่องดีกลายเป็นเรื่องร้าย
-
บทที่ 351 น้ำหวาน
-
บทที่ 350 สองบ้านดูตัว
-
บทที่ 349 แปลงโฉมหลานชายก่อนไปดูตัว
-
บทที่ 348 ความสงสัยของจูอู่
-
บทที่ 347 คิดว่าท่านพ่อแก่แล้ว
-
บทที่ 346 พ่อของเจ้านอกใจ
-
บทที่ 345 ประทับนิ้วมือ
-
บทที่ 343 ข่มขู่กันและกัน
-
บทที่ 342 เจ้ากล้าตีข้า?!
-
บทที่ 341 พวกข้าบริสุทธิ์ผุดผ่อง
-
บทที่ 340 ร้อนตัว
-
บทที่ 339 เลือกลูกสะใภ้
-
บทที่ 338 หยั่งเชิง
-
บทที่ 337 ท่านแม่หายตัวไป
-
บทที่ 335 มันเทศที่หายไป
-
บทที่ 333 พวกเจ้าอยากปลูกด้วยกันหรือไม่?
-
บทที่ 331 เรื่องน่ายินดี
-
บทที่ 330 ยืมเสบียง
-
บทที่ 329 ขุดมันเทศ
-
บทที่ 328 หมูของครอบครัวนางเลี้ยงได้ดีกว่า
-
บทที่ 327 แม่สามีป่วยแล้ว
-
บทที่ 326 ถู่ตี้เฉินที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
-
บทที่ 325 ฐานะที่ได้มาโดยไม่ชอบธรรม
-
บทที่ 323 พี่กวงจี้อ่อนโยนที่สุดแล้ว
-
บทที่ 322 หลินซื่อเปลี่ยนไป
-
บทที่ 321 เป้าหมายของแม่ม่ายฉิน
-
บทที่ 320 หลินซื่อผู้ตกอยู่ในห้วงวิกฤต
-
บทที่ 319 พูดให้ร้ายลับหลังผู้อื่น
-
บทที่ 318 วิธีแก้ไขสถานการณ์ที่ยากลำบาก
-
บทที่ 317 ทางการพูดจาไร้เหตุผลได้
-
บทที่ 315 ที่แท้โจรก็คือเขา
-
บทที่ 314 โจรขึ้นบ้าน
-
บทที่ 312 ลูกสะใภ้ปะทะแม่สามี
-
บทที่ 310 ฤทธิ์เดชท่อนไม้
-
บทที่ 309 สอบสวนหลินต้าเม่ย
-
บทที่ 308 ยังถูกขังไว้ในเล้าหมู
-
บทที่ 307 งานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่
-
บทที่ 306 สันดอนขุดง่าย สันดานขุดยาก
-
บทที่ 305 สมกับที่เป็นหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์
-
บทที่ 304 พี่น้องสกุลหลินตีกันแล้ว
-
บทที่ 303 งานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่
-
บทที่ 302 พบว่าพ่อสามีนอกใจ ควรทำอย่างไรดี?
-
บทที่ 301 พี่เป้ามาเยือน
-
บทที่ 300 ของขวัญขอขมาโทษ
-
บทที่ 299 ต้าเป่าและเอ้อร์เป่าถูกอบรม
-
บทที่ 298 รู้สึกนอนไม่ค่อยอิ่ม
-
บทที่ 297 ความทะเยอทะยานของอาจารย์เสิน
-
บทที่ 295 เบื้องหลังความเห็นอกเห็นใจ
-
บทที่ 294 ใครหาเงินได้มากที่สุด?
-
บทที่ 293 เกลี้ยกล่อม
-
บทที่ 291 นานเข้าต้องเกิดปัญหาแน่นอน
-
บทที่ 290 ไม่เข้าข้าง
-
บทที่ 289 สมแล้วที่เป็นหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์
-
บทที่ 288 เขารู้สึกว่าตัวเองไม่มีที่ยืนในบ้าน
-
บทที่ 287 พี่ใหญ่จู เจ้าเป็นคนดีมากจริง ๆ
-
บทที่ 286 นาน้ำถูกทำสัญลักษณ์
-
บทที่ 285 ความเจ้าเล่ห์ของหญิงปากสว่าง
-
บทที่ 284 มีอะไรก็ไปหาเจ้าหน้าที่และผู้อาวุโส
-
บทที่ 283 พวกเจ้าจะสร้างเรือนหลังใหม่?
-
บทที่ 282 หลิวซื่อน้อยใจ
-
บทที่ 281 เงินหนึ่งร้อยตำลึงนี้ ข้าจะออกให้เอง
-
บทที่ 280 คนใกล้จะตายแล้ว
-
บทที่ 279 พี่เป้า
-
บทที่ 278 ตกลงแล้วใครวางอุบายใครกันแน่?
-
บทที่ 277 ภัยคุกคามที่มาถึงอย่างกะทันหัน
-
บทที่ 276 เขาเป็นเพียงคนตัวเล็ก ๆ
-
บทที่ 275 เข้าตำบล
-
บทที่ 274 ทำไมร้องไห้ได้เล่า?
-
บทที่ 273 เรื่องมีลูกสำคัญกว่า
-
บทที่ 272 ทำให้คนเลื่อมใสจริง ๆ
-
บทที่ 270 ระวังหัวเจ้าให้ดี
-
บทที่ 269 นิมิตมงคล
-
บทที่ 268 ท่าทางกินปูนร้อนท้อง
-
บทที่ 267 ถูกตีจนศีรษะแตกเลือดทะลัก
-
บทที่ 266 เกิดเรื่องกับข้าวสาลีแล้ว
-
บทที่ 265 ระวังคนแซ่หลิน
-
บทที่ 264 สองสะใภ้ทะเลาะกัน
-
บทที่ 263 รังหมาป่า
-
บทที่ 262 บังคับให้ขึ้นเขาเหลียงซาน
-
บทที่ 260 ถูกวางหลุมพราง
-
บทที่ 259 กรรมตามสนอง
-
บทที่ 258 นางรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ค่อยดี
-
บทที่ 257 ถูกจับได้อีกแล้ว?!
-
บทที่ 256 มารดาของต้าซุ่นมีพรสวรรค์
-
บทที่ 255 เจ้ากล้าตบข้า?!
-
บทที่ 254 คนที่ทำได้ถึงขั้นนี้มีเพียงมารดาของเขาเท่านั้น
-
บทที่ 252 หลินซื่อจิตใจเย็นเยือก
-
บทที่ 250 ซ่อนมีดมาพบ
-
บทที่ 248 คิดว่านางโง่หรือไร
-
บทที่ 247 จูอู่กับหลินซื่อเกิดเรื่องแล้ว
-
บทที่ 246 นาน้ำ
-
บทที่ 245 มีคนอิจฉาตาร้อน
-
บทที่ 244 เจ้ายังจะไม่ยอมรับบรรพบุรุษหรือไร?
-
บทที่ 243 เจ้าอยากแยกบ้าน?!
-
บทที่ 242 โง่กันทั้งครอบครัว
-
บทที่ 240 เรื่องราวพลิกผัน
-
บทที่ 238 หน้าไม่อาย
-
บทที่ 237 ความท้อแท้ของเสินกวงจี้
-
บทที่ 236 หมอนี่ร้ายกาจนี่นา
-
บทที่ 234 ฝากตัวเป็นศิษย์
-
บทที่ 233 ชายชาตรีผู้มีปณิธานไม่อาจห่วงเล่น
-
บทที่ 232 อาจารย์ผู้ถูกทำให้ตื่นตะลึง
-
บทที่ 230 น่าเหลือเชื่อ
-
บทที่ 229 รังแกกันชัด ๆ
-
บทที่ 228 วางอำนาจ
-
บทที่ 227 ‘ใจดี’ เกินไปก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องที่ดี
-
บทที่ 226 ผู้หญิงคนหนึ่งด่าทอด้วยความเดือดดาล
-
บทที่ 225 ไหว้วานเถ้าแก่อวี๋
-
บทที่ 224 เข้าฤดูใบไม้ผลิ
-
บทที่ 223 พวกเขาเป็นชู้กัน
-
บทที่ 222 หลินซื่อทะเลาะกับพี่เขย
-
บทที่ 220 สั่งสอนหลานชาย
-
บทที่ 218 ความผิดปกติของจูเหล่าโถว
-
บทที่ 216 ทำไมไม่ปลดเล่า?
-
บทที่ 214 หญิงปากสว่างอาละวาด
-
บทที่ 212 ยาเร่งการตั้งครรภ์
-
บทที่ 210 ลูกเขยก็คือลูกชายครึ่งหนึ่ง
-
บทที่ 208 ต้าเป่ากับเอ้อร์เป่าไปเยือนบ้านยาย
-
บทที่ 206 เขาคือสามีที่ข้าเลือก
-
บทที่ 204 หลินต้าเม่ยบ้าไปแล้ว
-
บทที่ 203 หลินต้าเม่ยมาเยือน
-
บทที่ 202 การมีชีวิตอยู่น่ากลัวกว่าความตาย
-
บทที่ 200 ช่วงชิงสิทธิ์เลี้ยงดูและจัดการเรื่องมงคล
-
บทที่ 199 ส่งศพ
-
บทที่ 198 เด็กในท้องเจ้าเป็นลูกของใคร?
-
บทที่ 197 พบอาวุธสังหาร
-
บทที่ 196 ข้าเป็นคนฆ่าเอง
-
บทที่ 195 หญิงม่ายตั้งครรภ์
-
บทที่ 194 เหตุฆาตกรรม
-
บทที่ 193 การตายของหลินหมู่
-
บทที่ 192 ‘ชื่อเสียง’ กินคน
-
บทที่ 191 บัณฑิตชาวนา
-
บทที่ 189 เขียนกลอนคู่
-
บทที่ 188 สามีของนางก็ไปได้เหมือนกัน
-
บทที่ 187 หญิงปากสว่างกับจูหย่งหนิงตีกันแล้ว
-
บทที่ 186 เจ้าใส่ซองแดงน้อยเกินไปใช่หรือไม่?
-
บทที่ 185 ร่วมโต๊ะกินข้าว
-
บทที่ 184 หมูตุ๋นน้ำแดง
-
บทที่ 183 ฆ่าหมู (3)
-
บทที่ 182 ฆ่าหมู (2)
-
บทที่ 181 ฆ่าหมู (1)
-
บทที่ 179 สานสัมพันธ์อันดี
-
บทที่ 178 จางเยียนฆ่าแม่เฒ่าเหมย?!
-
บทที่ 177 สกุลเหมยมาเยือน
-
บทที่ 176 เวลาก่อเหตุ
-
บทที่ 175 ชันสูตรศพ
-
บทที่ 174 เบาะแสของฆาตรกร
-
บทที่ 173 ข่าวการตายของแม่เฒ่าเหมย
-
บทที่ 171 ฝนกระหน่ำ
-
บทที่ 169 จางเยียนเจ้าปัญหา
-
บทที่ 167 ปุ๋ยหมัก
-
บทที่ 165 เจ้าเจ็ดไม่ได้สมองทึ่ม
-
บทที่ 163 ต้าเป่าเอ้อร์เป่าแสดงความสามารถ
-
บทที่ 162 แม่ยาย
-
บทที่ 161 ฝาแฝด
-
บทที่ 160 ซื่อเป่า จูอันคัง
-
บทที่ 159 หลอกนางว่าลูกตายแล้ว
-
บทที่ 157 ต่อให้นางใจเหี้ยมแค่ไหน แต่นั่นก็เป็นลูกชายของนาง
-
บทที่ 156 ลูกชายแม่เฒ่าเหมยตายแล้ว
-
บทที่ 155 เขาไม่ต้องการเจ้าแล้ว
-
บทที่ 153 แม่เขยชอบเด็กผู้หญิงมากกว่า
-
บทที่ 151 เมียเช่า
-
บทที่ 150 สร้างปัญหา
-
บทที่ 149 จูอันกู่
-
บทที่ 148 จูเหล่าโถวโมโหแล้ว
-
บทที่ 147 คนโปรดกับคนที่ไม่ได้รับความโปรดปราน
-
บทที่ 146 คลอดลูก
-
บทที่ 145 เขาไม่กล้าเชื่อใจนางอีกแล้ว
-
บทที่ 144 นั่นมันเจ้าสามลูกชายหญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์นี่นา
-
บทที่ 143 เสบียงหายไป
-
บทที่ 142 นางอุ้มท้องโตมาหาเขา
-
บทที่ 141 ปล่อยมือจากชีวิตดี ๆ
-
บทที่ 140 ย้อมสีผ้าฉื่อละหนึ่งเหรียญ
-
บทที่ 139 ไหว้วานเสี่ยวเม่ยย้อมสีผ้า
-
บทที่ 138 สกุลจูรวยแล้ว
-
บทที่ 137 วิ่งหนีพระได้แต่วิ่งหนีวัดไม่ได้[1]
-
บทที่ 135 การหยั่งเชิงของจูเหล่าโถว
-
บทที่ 134 หารือเรื่องตัดชุดใหม่
-
บทที่ 133 พวกเราสู้เด็ก ๆ ไม่ได้หรือเนี่ย
-
บทที่ 132 หมดสิ้นเยื่อใย
-
บทที่ 131 เรื่องระคายหู
-
บทที่ 130 แม่ของเจ้าสุดยอดจริง ๆ
-
บทที่ 129 ข่าวลือ
-
บทที่ 127 คันไถนาก้านโค้ง
-
บทที่ 126 ลับเครื่องมือให้คม
-
บทที่ 125 ขายเต้าหู้
-
บทที่ 124 สอนลูกสาว
-
บทที่ 123 น้ำมันดอกกุ้ย
-
บทที่ 122 วิธีทำชาด
-
บทที่ 121 ขอบตาดำกันทั้งคู่
-
บทที่ 119 รอให้เงินทั้งหมดอยู่ในมือของผู้หญิง
-
บทที่ 118 นี่ขาวมาก
-
บทที่ 117 ไม่มีโม่หิน จะทำอย่างไรดี?
-
บทที่ 116 แผนการในอนาคตของท่านแม่
-
บทที่ 115 เจ้าเจ็ดเป็นแค่คนสมองทึ่ม
-
บทที่ 114 เขากลัวว่าพี่สามจะเป็นเหมือนน้องหก
-
บทที่ 113 พี่สี่ ท่านถูกปลดแล้ว
-
บทที่ 112 เขาประเมินใจคนหละหลวมเกินไป
-
บทที่ 111 ทางนั้นยังไม่คลอด
-
บทที่ 110 สะใภ้สามบ้านข้าอยู่ที่ไหน
-
บทที่ 109 เจ้ากล้าทุบข้า?!
-
บทที่ 108 เยี่ยมเยือนสกุลจาง
-
บทที่ 107 ปรับบุคลิกภาพ
-
บทที่ 106 ขัดคอ
-
บทที่ 104 นางท้อง
-
บทที่ 102 ยังไร้เดียงสาเกินไปจริง ๆ ด้วย
-
บทที่ 101 สิ่งที่แสวงหา
-
บทที่ 100 ข้าไปรับของที่เรือนท่าน
-
บทที่ 99 กลัวนางจะไม่ได้ยินหรือไร?
-
บทที่ 97 ดำน้ำหลายครั้ง
-
บทที่ 96 เมาจริงหรือเมาปลอม
-
บทที่ 95 ไม่มีน้ำมันสักนิด
-
บทที่ 93 แหจับปลา
-
บทที่ 91 บ้านสกุลจูเลี้ยงลูกสะใภ้ไม่ไหว
-
บทที่ 90 เจ้าคิดว่าเจ้าฉลาดกว่านก
-
บทที่ 88 เย็นนี้มีเนื้อกิน
-
บทที่ 87 โครงไก่ราดน้ำแกง
-
บทที่ 86 คุณชายกานผู้นี้เป็นใครกัน
-
บทที่ 84 หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์มีจิตใจดีงามด้วยหรือ
-
บทที่ 83 จูเหล่าซานหมดสติ
-
บทที่ 82 เดิมพัน
-
บทที่ 81 เจ้านี่ไร้เหตุผลสิ้นดี
-
บทที่ 80 คนผู้นี้มีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง
-
บทที่ 79 งงงันกันไปหมด
-
บทที่ 78 ไว้ท่าที
-
บทที่ 76 ท่านทำอะไรให้แม่สามีขุ่นเคือง
-
บทที่ 74 ตอนแรกที่เจ้าแต่งกับข้า เจ้าพูดอะไรไว้?
-
บทที่ 73 อาศัยว่าข้าเป็นแม่ของเจ้า
-
บทที่ 72 เยี่ยมเยือนปู่ย่า
-
บทที่ 71 น้ำพริกหมูเผ็ด
-
บทที่ 70 ล้างเครื่องในหมู
-
บทที่ 68 ให้วัวทำนา แต่ไม่ให้หญ้าวัวกิน
-
บทที่ 67 แม่สามีมารับเจ้า
-
บทที่ 65 วิวาท
-
บทที่ 64 เจ้าคนตาขาวไร้ความสามารถ
-
บทที่ 62 แม่ค้าโดยกำเนิด
-
บทที่ 60 เก็บได้สมบัติล้ำค่า
-
บทที่ 59 ความจริงเรื่องความทรงจำอันยอดเยี่ยม
-
บทที่ 57 แป้งมันเทศกับเจวี๋ยปา
-
บทที่ 55 เอาเสบียงมาแลกคน
-
บทที่ 53 โจรกระจอก
-
บทที่ 51 กานอี้เซียน
-
บทที่ 50 หักส่วนแบ่งอาหารของพวกเขา
-
บทที่ 49 มีคนขโมยมันเทศ
-
บทที่ 48 ของแบบนั้นกินแล้วถึงตายได้
-
บทที่ 47 ตำน้ำพริกปู
-
บทที่ 45 มีคนดีใจจนเหลิง
-
บทที่ 44 สอนงานฝีมือให้จูปาเม่ย
-
บทที่ 43 จูปาเม่ยร้อนตัว
-
บทที่ 41 มีคนแอบฟังอีกแล้ว
-
บทที่ 39 ผ่านหูไม่ลืมเลือน
-
บทที่ 37 แย่งกันทำงาน
-
บทที่ 35 เรื่องน่ายินดี
-
บทที่ 33 ต้าเป่าเป็นเด็กน้อยที่ฉลาดเป็นกรด
-
บทที่ 31 ไม่มีเงิน
-
บทที่ 29 น้องเจ็ดยังไม่ตาย
-
บทที่ 28 สั่นสะเทือน
-
บทที่ 27 จะรักษาหรือไม่?
-
บทที่ 25 สั่นสะท้าน
-
บทที่ 23 ตีคนตายแล้ว
-
บทที่ 21 อัดอั้นตันใจ
-
บทที่ 20 ท่านช่างดีจริง ๆ
-
บทที่ 19 ขอบคุณพี่สะใภ้สี่
-
บทที่ 18 ดังนั้น เมื่อเช้านี้ข้าเกือบจะได้แบกหม้อก้นดำแล้ว?
-
บทที่ 17 ขยะแขยงจนอยากอ้วก
-
บทที่ 16 ข้าเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของท่านนะ?!
-
บทที่ 15 คงพอประทังไปได้ช่วงหนึ่งกระมัง?
-
บทที่ 14 มันเทศ
-
บทที่ 13 หลี่ซื่อถูกนางถามจนงงงวย
-
บทที่ 12 ไม่พอใจก็เก็บเอาไว้
-
บทที่ 11 อาศัยอะไร?!
-
บทที่ 10 ฟังว่ามีคนได้กินมื้อพิเศษ
-
บทที่ 9 มีคนขโมยกิน
-
บทที่ 8 คนแก่ทะเลาะกัน
-
บทที่ 7 ไม่มีใครแต่งกับเจ้าทึ่มหรอก
-
บทที่ 6 กินไม่อิ่ม
-
บทที่ 5 ถูกดุจนร้องไห้
-
บทที่ 4 ข้าขอชิมได้หรือไม่
-
บทที่ 3 แป้งกรอบใส่ไข่และหัวไชเท้าฝอย
-
บทที่ 2 ความชอบของลูกสะใภ้
-
บทที่ 1 ย้อนยุคมาเป็นแม่สามีสุดโหด
MANGA DISCUSSION
Leave a Reply Cancel reply
This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.