กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 326 ลงมือ (3) บทที่ 326 ลงมือ (3)

“อ๊าก”ถงเฉียนจุ้นเอามือกุมจมูกไว้และถอยหลังไปสองสามก้าว เลือดไหลนองออกมาจากจมูกของเขาผ่านช่องระหว่างง่ามนิ้วแต่เลือดก็ยังไม่หยุดไหล!

ถงเฉียนจุ้นไม่เคยคิดเลยว่าในเวลานี้คาวาชิมะจะยังสามารถตอบโต้และทำร้ายเขาได้อีกด้วย ถงเฉียนจุ้นไม่เคยคิดเลยว่าในเวลานี้คาวาชิมะจะยังสามารถตอบโต้และทำร้ายเขาได้อีกด้วย

“เร็วเข้าฆ่ามันซะ!” ถงเฉียนจุ้นคำราม! “เร็วเข้าฆ่ามันซะ!” ถงเฉียนจุ้นคำราม!

เสียงป่้นที่ด้านล่างทวีความรุนแรงขึ้นความแข็งแกร่งและความคล่องตัวของคาวาชิมะนั้นไม่เ แต่ด้วยดงกระสุนที่หนาแน่นขนาดนี้เขาก็ยังโดนยิง โชคดีที่อาการบาดเจ็บของเขาไม่ได้ร้ายแรงเกินไปนัก

ดังนั้นคาวาชิมะจึงต้องหลบซ่อนและล่าถอยและเส้นทางการหลบหนีของเขาก็มุ่งขึ้นสู่ชั้นสอ ดังนั้นคาวาชิมะจึงต้องหลบซ่อนและล่าถอยและเส้นทางการหลบหนีของเขาก็มุ่งขึ้นสู่ชั้นสอ

โชคดีที่ชั้นสองมีห้องมากมายฮวงเฟิงและไป๋เสี่ยวโหรวต้องการที่จะรอจนถึงที่สุด ทั้งสองคนจึงได้หาห้องซ่อนตัวและรอผลที่จะตัดสินใจก่อนที่จะหนีไป

ช่างบังเอิญนักไม่นานหลังจากที่ทั้งสองคนเข้ามาในห้อง ประตูก็เปิดออกอีกครั้ง ฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวตกตะลึงเล็กน้อยเพราะมีห้องมากกว่าสิบห้องบนชั้นสอง และทั้งสองคนจึงเลือกห้องหนึ่งอย่างไม่ตั้งใจ

แน่นอนว่าผลการต่อสู้ของเขาไม่แย่นักอย่างน้อยเขาก็ได้ฆ่าคนไปแล้วสามคนและในการล้อม แน่นอนว่าผลการต่อสู้ของเขาไม่แย่นักอย่างน้อยเขาก็ได้ฆ่าคนไปแล้วสามคนและในการล้อม

อย่างไรก็ตามเวลาก็กระชั้นเข้ามามากและหลังจากนั้นเขาก็พุ่งเข้าหาฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหร ในสถานการณ์ที่มีคนไล่ตามอยู่ข้างหลังและผู้คนขัดขวางเส้นทางการหลบหนี เขาจึงเลือกฮวงเฟิงและคนที่เหลือที่มีคนค่อนข้างน้อย

เมื่อวานนี้ไปśเสี่ยวโหรวเคยมาที่นี่แล้วแต่เธอแอบออกไปข้างนอก หลังจากนั้นเธอก็ถูกพบตัวโดยลูกน้องคนหนึ่งของคาวาชิมะและทำให้ต้องหนีไป

เธอไม่ได้เผชิญหน้ากับคาวาชิมะตรงๆ ดังนั้นเขาจึงจำเธอไม่ได้ เธอไม่ได้เผชิญหน้ากับคาวาชิมะตรงๆ ดังนั้นเขาจึงจำเธอไม่ได้

ฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวเองก็รู้สึกหมดหนทางเช่นกันตอนแรกพวกเขาต้องการที่จะซ่อนตัว แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้จะเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว

เมื่อมีลมจากฝśามือฟาดลงมาดวงตาของฮวงเฟิงก็เปลี่ยนไปเป็นจริงจังขึ้นทันทีเขากำหมัดแน เหวี่ยงหมัดสายฟ้าพุ่งตรงเข้าที่ไปใบหน้าของคู่ต่อสู้

เดิมทีตอนที่เขาเห็นคนสองคนอยู่ในห้องเขาก็คิดว่าพวกนี้คงจะเป็นคนของถงเฉียนจุ้นเช่นกัน ดังนั้นเขาจึงไม่ได้คิดอะไรมาก เขาเพิ่งจะประจักษ์ถึงความแข็งแกร่งของคนของถงเฉียนจุ้น ซึ่งสามารถกล่าวได้ว่าถึงแม้จะไม่มีป่้น เขาคนเดียวก็ยังสามารถต่อสู้กับคนของถงเฉียนจุ้นหลายสิบคนได้

ดังนั้นเมื่อเห็นว่าฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวไม่มีอาวุธคาวาชิมะจึงไม่ได้ใส่ใจ นอกจากนี้ตัวเขาเองก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน ดังนั้นหมัดนี้จึงไม่สามารถแสดงพลังได้อย่างเต็มที่นัก

ในทางกลับกันฮวงเฟิงได้เตรียมพร้อมสำหรับเรื่องนี้เอาไว้แล้วและเขารู้ว่าคาวาชิมะนั้นมีพล ดังนั้นเขาจึงไม่ออมมือโดยหมัดนี้โดยเขาใช้กำลังทั้งหมดที่มี

ดังนั้นหลังจากทั้งสองฝśายแลกเปลี่ยนการโจมตีกันแล้วในเวลาเดียวกันพวกเขาก็ถอยกลับไป แต่จำนวนก้าวของพวกเขาไม่มีอะไรเทียบกันได้ หัวใจของฮวงเฟิงนั้นสงบถ้าไม่ใช่เพราะอีกฝśายได้รับบาดเจ็บและค่อนข้างประมาทเขาก็คงไม่สามาร

เขาไม่ได้คาดคิดว่าคนธรรมดาตรงหน้าเขานี้จะมีความแข็งแกร่งขนาดนี้แม้ว่าเขาจะประเมิน แต่ความแข็งแกร่งของฮวงเฟิงก็ยังคงทำให้เขาประหลาดใจ

อย่างไรก็ตามเขาประหลาดใจอยู่ได้ไม่นานการโจมตีของเขาก็มาถึงอีกครั้งและโดยธรรมชาต อยู่ข้างๆ และดูการต่อสู้ระหว่างฮวงเฟิงและคาวาชิมะ ดังนั้นเมื่อฮวงเฟิงเคลื่อนไหวเธอก็เคลื่อนไหวด้วย

ทั้งสองฝśายยืนอยู่ตรงหน้าเขาสกัดกั้นการโจมตีและสกัดกั้นการเตะอันทรงพลังของไปśเสี่ยวโ แต่คราวนี้เขาถอยกลับมากกว่าเดิมและมาจนถึงประตูทางเข้าแล้ว

“พวกแกเป็นใครกันเนี่ย?”บางทีอาจเป็นเพราะเขาอยู่ในประเทศจีนเป็นเวลานานระดับภาษา “พวกแกเป็นใครกันเนี่ย?”บางทีอาจเป็นเพราะเขาอยู่ในประเทศจีนเป็นเวลานานระดับภาษา

“เป็นคนที่จะมาจับแกไงล่ะ!”กล่าวว่า ในขั้นต้นพวกเขาได้วางแผนที่จะแสดงตัวหลังจากที่มีการตัดสินผู้แพ้ชนะแล้วระหว่างการต่อสู้ของค อย่างไรก็ตามเนื่องจากพวกเขาถูกพบตัวแล้วดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลที่พวกเขาจะปล่อยให้คาวาชิมะไป

สำหรับถงเฉียนจุ้นเขาจะต้องถูกจับอย่างแน่นอนไม่ว่าเขาจะลักลอบค้ามนุษย์หรือไม่ก็ตามไ แต่จากข้อเท็จจริงที่ว่าเขาวางยาคนจำนวนมากจนตายในคืนนี้ ก็เพียงพอแล้วที่เขาจะต้องถูกยิงเป้ามากกว่าแปดครั้ง

ในทางกลับกันไปśเสี่ยวโหรวและฮวงเฟิงได้รุดเข้าไปหาคาวาชิมะ เมื่อทั้งสองประสานหมัดกันและเตะกันเป็นครั้งแรกพวกเขายังไม่ค่อยคุ้นเคยกันสักเท่าไรซึ่งมักจะสก อย่างไรก็ตามหลังจากเคลื่อนไหวไม่กี่ครั้งทั้งสองก็เข้ากันได้ดี

ยิ่งคาวาชิมะต่อสู้เขาก็ยิ่งกลัวมากขึ้นถ้าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บการจัดการกับคนใดคนหนึ่งในน แต่การรับมือกับทั้งสองคนในเวลาเดียวกันจะต้องลำบากโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออีกฝśายเชี่ยวชาญใน ๆ และตอนนี้เขาได้รับบาดเจ็บเขาก็ยิ่งแผ่วลง

ส่งผลให้การบาดเจ็บของคาวาชิมะแย่ลงอย่างไรก็ตามความสับสนวุ่นวายมาจากภายนอกอย บอดี้การ์ดของถงเฉียนจุ้นมาถึงแล้ว

ฮวงเฟิงและคนอื่นๆรวมทั้งคาวาชิมะต่างรู้สึกเสียใจต่อไปśเสี่ยวโหรว เพราะไม่ว่าจะเป็นใครพวกเขาล้วนแต่เป็นศัตรูกับถงเฉียนจุ้น

ฮวงเฟิงมั่นคงมากขึ้นแม้แต่คาวาชิมะก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงเสียงป่้นของบอดี้การ์ดได้อย่างส อย่างไรก็ตาม ไปśเสี่ยวโหรวก็ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเธอและฮวงเฟิงจะถูกปิดกั้นอยู่ในห้องที่ไม่มีที่กำลังมากนัก และแม้จะไม่มีหน้าต่างก็ตาม เขาก็ยังรู้สึกกังวลเล็กน้อยอยู่ในใจ

“ปังปัง ปัง” “ปังปัง ปัง”

บอดี้การ์ดสองสามคนได้มาถึงประตูแล้วเมื่อเห็นผู้คนที่กำลังต่อสู้กันอยู่ในห้อง พวกเขาก็ไม่ลังเลที่จะสาดกระสุนใส่ กระสุนปลิวว่อนไปทุกที่ทันที

ฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวไม่ได้สนใจคาวาชิมะแล้วในตอนนี้ทั้งสองคนกระโดยไปอีกด้านหนึ่ง แต่ทั้งสองไม่มีทางออกอื่นใด พวกเขาติดกับเสียแล้วและความตายก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา

เมื่อตอนที่เขาอยู่ชั้นล่างเขาก็ถูกยิงจนได้รับบาดเจ็บแล้วหลังจากนั้นเขาก็ได้ต่อสู้กับฮวงเฟิงแ และอาการบาดเจ็บบนร่างกายของเขาก็แย่ลงเรื่อยๆ และการเคลื่อนไหวของเขาก็ไม่สะดวกเหมือนแต่ก่อน เมื่อยิงป่้นออกไปปฏิกิริยาของเขาจึงช้าลงเล็กน้อยและด้วยเหตุนี้จึงมีรูกระสุนหลายรูบนร่างกายขอ