กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 327 ลงมือ (4) บทที่ 327 ลงมือ (4)

เมื่อมองไปที่คาวาชิมะซึ่งนอนอยู่ไม่ไกลจากเขาด้วยความเสียใจฮวงเฟิงไม่มีอารมณ์ที่จะเห็น เมื่อมองไปที่คาวาชิมะซึ่งนอนอยู่ไม่ไกลจากเขาด้วยความเสียใจฮวงเฟิงไม่มีอารมณ์ที่จะเห็น

“เป็นยังไงบ้าง?มันตายหรือยัง?” เสียงของถงเฉียนจุ้นดังมาจากด้านนอก “เป็นยังไงบ้าง?มันตายหรือยัง?” เสียงของถงเฉียนจุ้นดังมาจากด้านนอก

“หนึ่งคนตายแล้วเหลืออีกสองคนครับ” บอดี้การ์ดตอบ “หนึ่งคนตายแล้วเหลืออีกสองคนครับ” บอดี้การ์ดตอบ

“เหลืออีกสองคนงั้นเหรอ?”เห็นได้ชัดว่าถงเฉียนจุ้นไม่เคยเห็นฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวมาก่อ “เหลืออีกสองคนงั้นเหรอ?”เห็นได้ชัดว่าถงเฉียนจุ้นไม่เคยเห็นฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวมาก่อ

“ครับ” “ครับ”

“งั้นยิงต่อไปฆ่าพวกมันให้หมด!” ถงเฉียนจุ้นกล่าว เขาคิดว่าบอดี้การ์ดของเขากำลังพูดถึงคนอื่นอีกสองคนซึ่งเป็นคนของคาวาชิมะ

เป็นผลให้กระสุนยิ่งถูกระดมยิงหนักขึ้นและเครื่องนอนที่อยู่บนเตียงก็ได้ถูกทำลายไปแล้วใน เป็นผลให้กระสุนยิ่งถูกระดมยิงหนักขึ้นและเครื่องนอนที่อยู่บนเตียงก็ได้ถูกทำลายไปแล้วใน

ไป๋เสี่ยวโหรวหยิบป่้นออกมาแล้วยิงใส่ฝśายตรงข้ามแต่เมื่อเทียบกับพลังการยิงที่รุนแรงของฝ ดูเหมือนจะไม่ส่งผลอะไรมากนัก แม้ว่าเธอจะฆ่าไปสามคน แต่เธอก็ถูกยิงเช่นกัน

“คราวนี้ฉันอาจจะทำให้คุณบาดเจ็บก็ได้นะ”ใบหน้าของไปśเสี่ยวโหรวเผยให้เห็นรอยยิ้มที่ขมข ขณะที่เธอพูดกับฮวงเฟิง มีทางออกเพียงทางเดียวและถูกอีกฝśายปิดกั้นเอาไว้ ไปśเสี่ยวโหรวไม่คิดว่าเธอจะฝśาวงล้อมออกไปได้ ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้ว ฮวงเฟิงก็คงจะไม่สามารถทำได้เช่นกัน

อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงนั้นแตกต่างออกไป แม้ว่าเธอต้องการที่จะดึงเขาเข้ามาในองค์กร แต่สุดท้ายแล้วอีกฝśายก็ยังไม่ได้เข้าร่วม ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถพิจารณาได้ว่าเขาเป็นคนขององค์กร

ฮวงเฟิงไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆเดิมทีเขาต้องการมาในวันนี้ไม่ใช่เพราะไปśเสี่ยวโหรวต้องการลา ฮวงเฟิงไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆเดิมทีเขาต้องการมาในวันนี้ไม่ใช่เพราะไปśเสี่ยวโหรวต้องการลา

ดังนั้นแม้ว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นเขาก็ได้แต่โทษตัวเองไม่ใช่อีกฝśาย ดังนั้นแม้ว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นเขาก็ได้แต่โทษตัวเองไม่ใช่อีกฝśาย

อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายเท่ากับเธอ ถ้าเขาไม่กลัวที่จะเปิดเผยตัวเองต่อหน้าไปśเสี่ยวโหรวเขาคงจะใช้เวทมนตร์ของเขาไปแล้ว และสิ่งของที่อยู่ในกล่องจักรวาลก็จะไม่ลงเอยเช่นนี้

อย่างไรก็ตามปัจจุบันเขาไม่ได้สนใจอะไรมากนักเพราะการปกป้องชีวิตของเขาสำคัญกว่าสำ มันก็เป็นเรื่องของอนาคตดังนั้นเขาจึงต้องเอาชีวิตตัวเองให้รอดเสียก่อน

“เตรียมพร้อมฝśาออกไปนะ!”ขณะที่ฮวงเฟิงพูดเขาได้หยิบระเบิดมือออกมาจากกล่องจักรวาล เขาได้รับระเบิดมือนี้มากจากกล่องจักรวาลและหลังจากที่มันถูกส่งไปเพื่อพิสูจน์มันก็กลายเป็นระเบ ดังนั้นแม้ว่าฮวงเฟิงจะใช้มัน เขาก็จะไม่รู้สึกว่ามันน่าเสียดาย

ตอนแรกไปśเสี่ยวโหรวกำลังคิดว่าเธอจะฝśาวงล้อมออกไปได้อย่างไรแต่เธอเมื่อเห็นฮวงเฟิงหย จากนั้นเขาก็ดึงสลักออกและโยนของในมือออกไปที่ประตู!

ตูม! ตูม!

ในขั้นต้นบอดี้การ์ดเหล่านั้นรวมตัวกันอยู่ใกล้ประตูพวกเขาไม่คาดคิดว่ากลุ่มของฮวงเฟิงจะม เป็นผลให้พวกเขาไม่ตระหนักถึงอันตรายและไม่กระจายตัวออกไป

เห็นได้ชัดว่าไปśเสี่ยวโหรวตกใจกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันและมองไปที่ฮวงเฟิงด เห็นได้ชัดว่าไปśเสี่ยวโหรวตกใจกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันและมองไปที่ฮวงเฟิงด

“รออะไรล่ะ?ไปกันเลย” ฮวงเฟิงตะโกนและรีบออกไป “รออะไรล่ะ?ไปกันเลย” ฮวงเฟิงตะโกนและรีบออกไป

ไปśเสี่ยวโหรวตอบสนองทันทีตอนนี้เป็นโอกาสแล้วและรีบออกไปจากนั้นก็ต้องตกใจกับฉาก ไปśเสี่ยวโหรวตอบสนองทันทีตอนนี้เป็นโอกาสแล้วและรีบออกไปจากนั้นก็ต้องตกใจกับฉาก

ที่อยู่ใกล้กับประตูไม่มีใครสามารถยืนได้เลยสักคนแน่นอนว่านอกเหนือไปจากฮวงเฟิงแล้วก และบางคนก็แขนขาหัก ประตูก็ถูกทำลายด้วยแรงระเบิด และเสียงร้องโหยหวนก็ได้ยินจากทุกหนทุกแห่ง แน่นอนว่าพวกเขายังโชคดีที่ยังคงส่งเสียงออกมาได้ เพราะมีอีกหลายคนที่ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้อีกต่อไปแล้วเพราะว่าพวกเขานั้นได้ตายเสียแล้ว!

ในบรรดาคนเหล่านี้ที่กรีดร้องอย่างน่าสังเวชฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวก็ได้พบว่าถงเฉียนจุ้นอ ในบรรดาคนเหล่านี้ที่กรีดร้องอย่างน่าสังเวชฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวก็ได้พบว่าถงเฉียนจุ้นอ

เขาเองก็โชคไม่ดีเช่นกันเพราะขณะที่เขากำลังจะลงไปที่ชั้นล่างเพื่อออกไปจากพื้นที่ที่อันตรายนั้น แต่อย่างไรก็ตามก็สายไปเสียแล้วเพราะเขาก็ได้รับบาดเจ็บจากสะเก็ดระเบิดเช่นกันไอรีนโนเวล เขาเองก็โชคไม่ดีเช่นกันเพราะขณะที่เขากำลังจะลงไปที่ชั้นล่างเพื่อออกไปจากพื้นที่ที่อันตรายนั้น แต่อย่างไรก็ตามก็สายไปเสียแล้วเพราะเขาก็ได้รับบาดเจ็บจากสะเก็ดระเบิดเช่นกันไอรีนโนเวล

อย่างไรก็ตามเขายังโชคดีเพราะเขาอยู่ห่างจากกลุ่มมากที่สุดดังนั้นอาการบาดเจ็บของเขาจึง อย่างไรก็ตามร่างกายของเขาเต็มไปด้วยคราบเลือด

“ดูเหมือนว่าพวกเราไม่จำเป็นต้องบุกเข้าไปแล้วล่ะ”ฮวงเฟิงมองไปที่ผู้บาดเจ็บและซากศพที่ “อืม ฉันไม่ได้ฆ่าคนโดยเจตนาใช่ไหม? ฉันถูกบังคับให้ทำนะ”

ฮวงเฟิงยังคงเป็นเพียงคนธรรมดาและไม่ได้เข้าร่วมกลุ่มของไปśเสี่ยวโหรวโดยปกติแล้วเขาไม แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นคนดี

ฮวงเฟิงกลัวจริงๆว่าไปśเสี่ยวโหรวจะใช้สิ่งนี้เป็นข้ออ้างในการจับกุมเขา อีกฝśายอาจไม่ส่งเขาเข้าคุกจริ ๆ แต่พวกเขาอาจตั้งคำถามเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้

“ไม่อย่างแน่นอนค่ะ”โชคดีที่ไปśเสี่ยวโหรวไม่ตั้งใจที่จะจับตัวเขา หลังจากนั้นเธอก็มองไปที่เขาและพูดว่า: “คุณนี่มีความลับมากมายจริงๆ เลยนะ”

เมื่อเห็นว่าฮวงเฟิงต้องการที่จะพูดอะไรเธอจึงพูดว่า “ฉันรู้ว่ามันเป็นอาวุธลับ!” หลังจากที่เธอพูดจบ เธอก็มองไปที่ฮวงเฟิงด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง เห็นได้ชัดว่าเธอไม่เชื่อฮวงเฟิงเมื่อเขาบอกว่าดาบลมนั้นเป็นอาวุธลับ

ฮวงเฟิงยักไหล่ระงับสิ่งที่เขาต้องพูด อีกฝśายมีข้อสงสัยบางอย่างในใจอย่างชัดเจนและไม่มีประเด็นที่จะหาข้อแก้ตัว โชคดีที่อีกฝśายไม่ได้มีเจตนาที่จะตั้งคำถามกับเขา

“พวกแกเป็นใครกัน?”ในเวลานี้ถงเฉียนจุ้นซึ่งนอนอยู่บนพื้นกล่าวกับฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหร “พวกแกเป็นใครกัน?”ในเวลานี้ถงเฉียนจุ้นซึ่งนอนอยู่บนพื้นกล่าวกับฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหร

แม้ว่าคนของคาวาชิมะจะพูดภาษาจีนได้แต่พวกเขาก็พูดด้วยท่าทางเส็งเคร็ง ในขณะที่ไปśเสี่ยวโหรวพูดภาษาจีนกลาง ถงเฉียนจุ้นจึงรู้ว่าพวกเขาไม่ได้มาจากกลุ่มเดียวกับคาวาชิมะซึ่งทำให้เขามีความปรารถนาที่จะมีชีวิต ซึ่งถ้าฮวงเฟิงและไปśเสี่ยวโหรวเป็นคนของคาวาชิมะวันนี้เขาก็คงต้องจบชีวิตลง

“คุณถูกจับแล้ว!”ไปśเสี่ยวโหรวบอกถงเฉียนจุ้นถึงสิ่งที่เขาพูดกับคาวาชิมะ “คุณถูกจับแล้ว!”ไปśเสี่ยวโหรวบอกถงเฉียนจุ้นถึงสิ่งที่เขาพูดกับคาวาชิมะ

เธอมาวันนี้เพื่อดูว่ามีเบาะแสหรือไม่ เพื่อดูว่าเธอจะรู้ได้ไหมว่าการค้ามนุษย์นั้นซ่อนอยู่ที่ไหนและเธอก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะเคลื่อนไหวจริง เธอมาวันนี้เพื่อดูว่ามีเบาะแสหรือไม่ เพื่อดูว่าเธอจะรู้ได้ไหมว่าการค้ามนุษย์นั้นซ่อนอยู่ที่ไหนและเธอก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะเคลื่อนไหวจริง

อย่างไรก็ตามแผนของพวกเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนเร็วนักพวกเขาไม่ต้องการที่จะเคลื่อนไหวเสียด้ว แต่คาวาชิมะได้หลอกล่อพวกเขามาที่นี่โดยบังเอิญ และคนทั้งสองก็เกือบจะถูกฆ่าตาย ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีทางเลือกนอกจากไหลตามน้ำไป

“นี่แกเป็นคนของผู้หญิงคนที่มาเมื่อวานนี้งั้นเหรอ?”เมื่อได้ยินคำพูดของไปśเสี่ยวโหรว สีหน้าของถงเฉียนจุ้นก็เปลี่ยนไป จากนั้นเขาก็จำได้ว่าเมื่อคืนมีคนแอบฟังอยู่ในวิลล่าของเขา เขาจึงนึกถึง ไปśเสี่ยวโหรวทันที

“คุณก็ค่อนข้างฉลาดนี่นา”ขณะที่ไปśเสี่ยวโหรวพูด เธอก็ก้าวไปข้างหน้าและถอดเสื้อผ้าของอีกฝśายออก จากนั้นก็มัดเขาไว้ในขณะที่ฮวงเฟิงหยิบป่้นที่อยู่ในมือของพวกเขาขึ้นมา