กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) - บทที่ 352 ซุ่มโจมตี บทที่ 352 ซุ่มโจมตี

หัวหน้าเงยหน้าขึ้นมองไปทางปśาที่มืดทึบจากนั้นก็โบกมือแล้วพูดว่า”ไปกันได้แล้ว!” หัวหน้าเงยหน้าขึ้นมองไปทางปśาที่มืดทึบจากนั้นก็โบกมือแล้วพูดว่า”ไปกันได้แล้ว!”

เมื่อเทียบกับฮวงเฟิงที่มีกันแค่สองคนสมาชกทั้งสี่คนของหน่วยทหารนับว่าคุ้นเคยกับปśาในแ เมื่อเทียบกับฮวงเฟิงที่มีกันแค่สองคนสมาชกทั้งสี่คนของหน่วยทหารนับว่าคุ้นเคยกับปśาในแ

เมื่อก่อนพวกเขาเคยปฏิบัติภารกิจที่ต้องบุกปśาฝśาดงอยู่บ่อยครั้งพวกเขาเคยผจญภัยในปśาดง ทำให้พวกเขาค้นเคยกับถิ่นทุรกันดารเป็นอย่างยิ่ง

เพราะฉะนั้นปśาทึบเบื้องหน้าจึงแทบจะไม่อยู่ในสายตาของพวกเขาเลย เพราะฉะนั้นปśาทึบเบื้องหน้าจึงแทบจะไม่อยู่ในสายตาของพวกเขาเลย

นี่เป็นสิ่งที่หัวหน้ามั่นใจมากว่าถึงคนที่มาอาจจะมีทักษะบางอย่างแต่ในสภาพแวดล้อมแบบน พวกเขาจะต้องได้เปรียบมากกว่าอีกฝśายอย่างแน่นอน

“ทุกคนแยกกันไปหา ห้ามให้ให้พวกมันหนีออกจากที่นี่ไปได้เด็ดขาด!” หลังจากเข้าไปในปśาแล้วหัวหน้าก็ได้สั่งการกับลูกน้องทั้งสาม

“ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นให้ส่งสัญญาณให้คนที่เหลือไปช่วยทันที” “ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นให้ส่งสัญญาณให้คนที่เหลือไปช่วยทันที”

“รับทราบครับ!”ลูกน้องทั้งสามขานรับอย่างพร้อมเพียง “รับทราบครับ!”ลูกน้องทั้งสามขานรับอย่างพร้อมเพียง

นอกจากนี้จำนวนคนในอีกฝśายที่มีน้อยกว่า ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ ถ้าคนหนึ่งเกิดเรื่องขึ้นและไม่สามารถจัดการด้วยตัวเองได้ ทำให้ต้องใช้เวลาสักพักจนกว่าจะมีคนเข้ามามาช่วยเหลือ

ด้วยเหตุนี้ทหารทั้งสี่จึงยืนเรียงกันเป็นเส้นตรงและก้าวเดินไปข้างหน้าพร้อมกัน ทุกคนต่างยื่นห่างกันประมาณยี่สิบถึงสามสิบเมตร ระยะดังกล่าวทำให้พวกเขามองไม่เห็นกันและกัน

แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ห่างกันมากนักแม้ว่าพวกเขาจะมองไม่เห็นหรือได้ยินเสียงค แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ห่างกันมากนักแม้ว่าพวกเขาจะมองไม่เห็นหรือได้ยินเสียงค

แต่นี่ก็ไม่ใช่ปัญหา แต่นี่ก็ไม่ใช่ปัญหา

นอกจากนี้ในระยะใกล้เช่นนี้ การเข้าไปช่วยเหลือพวกพ้องยิ่งทำได้ง่ายมาก นอกจากนี้ในระยะใกล้เช่นนี้ การเข้าไปช่วยเหลือพวกพ้องยิ่งทำได้ง่ายมาก

โทบี้เป็นสมาชิกของหน่วยทหารป่ีศาจหน่วยทหารป่ีศาจเป็นหนึ่งในอันดับต้น ๆ ในแอฟริกา ในหมู่ทหารทั้งหมดนับว่าพวกเขามีอันดับที่สูงว่าระดับทั่วไป และแม้ว่าพวกเขาจะแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่ได้อยู่ในระดับสูงสุด

ครั้งนี้โทบี้ หัวหน้าและคนที่เหลือไม่ได้มาที่นี่เพื่อการท่องเที่ยว แม้ว่าในจีนจะมีสถานที่ที่น่าสนใจไม่น้อย แต่เพราะเป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่การสำรวจแต่เป็นการแก้แค้น!

ในอดีตตอนที่พวกเขาปฏิบัติภารกิจพวกเขาเคยมีเรื่องกับกลุ่มของประเทศจีนเพียงแค่สองค แต่สองครั้งนี้พวกเขากลับเป็นฝśายแพ้ทั้งสองครั้งสองครา ไม่เพียงแต่ทำภารกิจไม่สำเร็จ สมาชิกในกลุ่มหลายคนยังเสียชีวิตอีก เรื่องนี้ทำให้หัวหน้าโกรธแค้นมาจนถึงทุกวันนี้

อันที่จริงพวกเขาต้องการยกพวกมาที่จีนมากกว่านี้ด้วยซ้ำแต่เพราะประเทศจีนมีการจำกัดก ทำให้พวกเขาทำอย่างนั้นได้ยาก

ท้ายที่สุดก็มีคนผ่านเข้ามาได้เพียงไม่กี่คนแต่สำหรับพวกเขาจำนวนเท่านี้นับว่าเพียงพอแล้ว เนื่องจากสิ่งที่พวกเขาต้องทำในครั้งนี้ไม่ใช่การต่อสู้แต่เป็นการซ่อนตัวอยู่ในความมืดและหาโอกาสเ คิดไม่ถึงเลยว่าโอกาสจะมาถึงไวขนาดนี้

พวกเขาทราบข่าวมาว่าหัวหน้าของอีกฝśายมีน้องสาวหนึ่งคนและทั้งสองก็เป็นพี่น้องที่รักกัน พวกเขาทราบข่าวมาว่าหัวหน้าของอีกฝśายมีน้องสาวหนึ่งคนและทั้งสองก็เป็นพี่น้องที่รักกัน

นอกจากนี้แผนที่วางเอาไว้ก็ดำเนินไปได้อย่างราบรื่นเมื่อโทบี้ติดตามหัวหน้าและคนที่เหลือไ นอกจากนี้แผนที่วางเอาไว้ก็ดำเนินไปได้อย่างราบรื่นเมื่อโทบี้ติดตามหัวหน้าและคนที่เหลือไ

เพื่อบรรลุภารกิจของหัวหน้าและคนในทีมตามคำสั่งของหัวหน้า โคลด์กับอีไลก็ได้ลักพาหญิงสาวที่น่าเวทนาคนนั้นสำเร็จ

ในตอนที่โคลด์โทรมาบอกว่าตอนนั้นทุกอย่างราบรื่นรวมถึงหญิงสาวคนนั้นหน้าตาน่ารักขน ในตอนที่โคลด์โทรมาบอกว่าตอนนั้นทุกอย่างราบรื่นรวมถึงหญิงสาวคนนั้นหน้าตาน่ารักขน

เนื่องจากว่าพวกเขามีตัวประกันอยู่ในกำมืออีกฝśายอยู่ในที่โล่งแจ้งขณะที่พวกเขาอยู่ในความ ทำให้พวกเขาจัดการทุกอย่างได้อย่างง่ายดาย

แต่หนึ่งสิ่งที่ทำให้โทบี้และที่เหลือคิดไม่ถึงก็คือเมื่อพวกเขามาถึงบ้านไม้ตามที่ตกลงกันแต่โค แต่หนึ่งสิ่งที่ทำให้โทบี้และที่เหลือคิดไม่ถึงก็คือเมื่อพวกเขามาถึงบ้านไม้ตามที่ตกลงกันแต่โค

ทั้งสองไม่ได้ตายในสนามรบแต่เป็นการตายในบ้านไม้ริมทะเลสาบหลังนี้โดยไม่มีใครรู้ ทั้งสองไม่ได้ตายในสนามรบแต่เป็นการตายในบ้านไม้ริมทะเลสาบหลังนี้โดยไม่มีใครรู้

เห็นได้ชัดว่าฝśายตรงข้ามไม่มีทางที่จะกล้าโจมตีหรือสังหารสหายของเขาแน่โดยเฉพาะโคลด เห็นได้ชัดว่าฝśายตรงข้ามไม่มีทางที่จะกล้าโจมตีหรือสังหารสหายของเขาแน่โดยเฉพาะโคลด

โทบี้และโคลด์เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันโทบี้สาบานว่าเขาต้องจะล้างแค้นให้สหายให้จงได้ เขาจะจับตัวฆาตกร เขาจะหั่นร่างของอีกฝśายเป็นชิ้นๆแล้วโยนให้ปลาในทะเลกินซะเลย!

“ไอ้สารเลวเอ้ยรีบโผล่หัวออกมาซะดีๆ คอยดู ฉันจะฆ่าแกให้ตายคามือ!” โทบี้พึมพำกับตัวเองขณะที่เดิน เข้าไปในปśาที่มืดมิด เขาต้องใช้ความระมัดระวังอย่างมากในการมองภาพตรงหน้า

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงเชื่อมั่นว่าตราบใดที่อีกฝśายยังอยู่ที่นี่เขาจะปล่อยให้มันไม่รอดสายต แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงเชื่อมั่นว่าตราบใดที่อีกฝśายยังอยู่ที่นี่เขาจะปล่อยให้มันไม่รอดสายต

หลังจากเป็นทหารมาหลายป่ีเขาทราบดีว่าหาอีกฝśายไม่ใช่คนในชุดเครื่องแบบ เขาก็สามารถฆ่าคนๆนั้นได้ทันที

ด้วยเหตุนี้แม้ว่าเขาจะคิดว่าอีกฝśายไม่ใช่คนที่เขาคิด แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่กล้าประมาทเลยสักนิด

โทบี้เดินไปข้างหน้าทีละก้าวอย่างระมัดระวังในตอนที่เขาเดินผ่านต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง เขาไม่ทันสังเกตว่าด้านบนมีคนสองคนกำลังนั่งอยู่บนกิ่งไม้

เนื่องจากตอนนี้เป็นเวลากลางคืนและแสงสว่างอันน้อยนิดทำให้เขาไม่ทันสังเกตเห็นความผ เนื่องจากตอนนี้เป็นเวลากลางคืนและแสงสว่างอันน้อยนิดทำให้เขาไม่ทันสังเกตเห็นความผ

ในตอนนี้เหนือศีรษะของโทบี้มีคนสองคน ซึ่งก็คือฮวงเฟิงและหลี่ปิงอวิ๋น ตอนนี้ ฮวงเฟิงกำลังจับหลี่ปิงอวิ๋นในขณะที่หลี่ปิงอวิ๋นกำลังยกมือปิดปากของเขาตัวเองด้วยความตระหนก

หลี่ปิงอวิ๋นในตอนนี้กำลังสวมเสื้อของฮวงเฟิงเนื่องจากในสภาพแวดล้อมแบบนี้ ชุดเดรสสีขาวของเธอนั้นสะดุดตาเกินไปและเสี่ยงที่จะทำให้อีกฝśายจับได้

ฮวงเฟิงไม่สามารถหยิบเสื้อผ้าอออกมาจากแหวนมิติต่อหน้าเธอได้ด้วยเหตุนี้ เขาจึงอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบน

วันนี้เขาไม่ได้สวมเสื้อหลายชิ้นบนร่างกายส่วนบนเขามีเพียงเสื้อหนึ่งตัวเท่านั้น แต่เขาก็ได้ยกให้หลี่ปิงอวิ๋นไปแล้ว

ฮวงเฟิงก้มศีรษะคอยสังเกตโทบี้ที่เดินผ่านไปจากนั้นก็ส่งสัญญาณให้หลี่ปิงอวิ๋นอยู่บนนี้เงียบ ส่วนเขาจะกระโดดลงไปข้างล่าง

ใบหน้าของหลี่ปิงอวิ๋นเต็มไปด้วยความวิตกเพราะเธอไม่เห็นว่าตอนที่ฮวงเฟิงกระโดดลงไปน ทำให้ฮวงเฟิงลงจอดได้อย่างปลอดภัย

หลังจากที่ฮวงเฟิงลงจอดเป็นตำแหน่งที่อีกฝśายได้เดินผ่านไปแล้วหมายความว่าตอนนี้ฮวงเฟ หลังจากที่ฮวงเฟิงลงจอดเป็นตำแหน่งที่อีกฝśายได้เดินผ่านไปแล้วหมายความว่าตอนนี้ฮวงเฟ

ในตอนที่เขากระโดดลงมาเขาก็เอื้อมมือไปปิดปากของอีกฝśายและใช้ดาบวายุออกมา อีกฝśายพยายามร้องตะโกนและหนีจากการควบคุมของฮวงเฟิง

ดวงตาของโทบี้เบิกกว้างใบหน้าเต็มไปด้วยความสับสน คิดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ตอนที่เขาเดินผ่านมา เขาสำรวจดีแล้วนี่?

ทั้งๆที่ไม่เห็นความผิดปกติแล้วทำไมเขาถึงถูกซุ่มโจมตีจากด้านหลังได้เล่า? ทั้งๆที่ไม่เห็นความผิดปกติแล้วทำไมเขาถึงถูกซุ่มโจมตีจากด้านหลังได้เล่า?

ไม่เห็นจะเข้าใจเลยโว้ย! ไม่เห็นจะเข้าใจเลยโว้ย!