การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 59 ไถ่ตัวต้าชุ่ย

หลังจากได้ฟังคำพูดหลิวหรงแม่นมหวางถึงกับตกใจพลันเข้าใจความหมายทันที จึงตอบกลับไปว่า “ใช่เจ้าค่ะ ถ้า
คุณหนูใหญ่เกิดอะไรขึ้นนอกจวนต้วน ก็ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเราสักนิดเดียว……”
หลิวหรงมองเศษสิ่งของที่ตกแตกเต็มพื้นอยู่ๆผลิยิ้มขึ้นอย่างชั่วร้าย
“ต้วนชิงหมิง! เจ้ามันรนหาที่เอง!”
…
ต้วนชิงหมิงเพิ่งกลับมาถึงเรือนได้ไม่นานต้าชุ่ยที่ให้กลับบ้านไปพักผ่อนหลายวันก็มาขอเข้าพบนางจึงวางหนังสือที่
อยู่ในมือลงหันมองไปยังชิวจวี๋พูดว่า
“ให้นางเข้ามา!” ชิวจวี้เดินออกไปครู่เดียวก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังชัดเจน จากนั้นเสียงของต้าชุ่ยก็ดังเข้ามาด้านใน
“ต้าชุ่ยคารวะคุณหนูใหญ่!”
เด็กสาวยกยิ้มขึ้นน้อยๆบ่าวในเรือนทุกคนเรียกนางว่า ‘คุณหนู’ มีเพียงต้าชุ่ยคนเดียวที่เรียกนางว่า ‘คุณหนู
ใหญ่’! จะว่าสนิทก็ไม่ใช่ห่างเหินก็ไม่เชิงแต่พอฟังก็พอจะเข้าใจ ทว่าน่าเสียดายความแตกต่างเพียงเล็กน้อย นางเพิ่งจะมา
เข้าใจในตอนนี้!
นางถอนหายใจช้าๆมองไปข้างหน้าด้วยสายตาไร้ความรู้สึก “เข้ามาเถอะ!”
วันนี้ต้าชุ่ยสวมชุดสีเขียว รวมผมยกสูงปักด้วยปินสีเหลืองทอง! นางไม่เคยเห็นการแต่งตัวที่สบายตาและสวยงาม
เช่นนี้มาก่อน ดวงตาที่แฝงไปด้วยความเขินอาย ยามเมื่อเห็นต้วนชิงหมิงจึงทำความเคารพ “ต้าชุ่ยคารวะคุณหนูใหญ่!”
ต้วนชิงหมิงเดินมานั่งที่เก้าอี้ด้านข้างมองนิ่งเรียบไปยังบ่าวรับใช้ผู้นี้ พูดขึ้น “ต้าชุ่ยพักผ่อนครบแล้วหรือ? พอก
ลับมาก็ไม่พักผ่อนต่อรีบมาพบข้าด้วยเรื่องอันใด?”
นางได้ฟังที่ต้วนชิงหมิงพูดพลางยิ้มเขินๆ “พี่ชายของบ่าวหาชายหนุ่มให้มาแต่งงานกับบ่าว ไม่กี่วันนี้จะจัดพิธีแล้ว
วันนี้จึงมาขอตัวลาคุณหนูและไถ่ตัวให้เป็นอิสระเจ้าค่ะ!”
ต้วนชิงหมิงรู้ดีว่าต้าชุ่ยได้เซ็นสัญญาซื้อขายบ้านที่ดินที่ไม่สามารถไถ่ถอนคืนได้แต่หลิวหรงกลับเปลี่ยนข้อความให้
เป็นไถ่ถอนคืนได้เป็นสามารถแต่งงานได้และสามารถไถ่ตัวเองให้เป็นอิสระจากเจ้านายได้!
นางมองต้าชุ่ยนิ่งเรียบไม่ขยับเขยื้อนและเอื้อนเอ่ยวาจา! บ่าวรับใช้ผู้นี้ได้แต่ก้มหัวไม่กล้าเงยหน้ามองผู้เป็นนาย
พลางจับผ้าเช็ดหน้าในมือไว้แน่น!
พูดไม่ออกว่าเหตุใดต้าชุ่ยถึงได้กลัวนางขนาดนี้ความกลัวที่ออกมาจากใจเมื่อเห็นนางราวกับว่าไปทำเรื่องผิดบาป
ร้ายแรงไว้แต่ว่าในใจต้าชุ่ยเพียงแค่รับเงินจากหลิวอี๋เหนียงเพื่อสร้างเรื่องวุ่นวายให้คุณหนูเท่านั้น!
สัญญาซื้อขายบ้านที่ดินที่ไม่สามารถไถ่ถอนคืนได้ถูกแก้เป็นไถ่ถอนคืนได้ เดิมทีต้าชุ่ยกังวลเรื่องจะช่วยตัวนางให้
ไถ่ตัวเองได้อย่างไรแต่คาดไม่ถึงว่าจะมีเจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยไว้ซึ่งเป็นหลานชายห่างๆของหลิวหรงบอกว่าชอบพอใน
ตัวนาง อีกไม่กี่วันทั้งสองจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันคุณชายคนนั้นทั้งรํ่ารวย และยังพูดกับนางอย่างดี!
เขายังให้สัญญากับนางว่าเมื่อกลับมาที่จวนให้อยู่ในตำแหน่งอี๋เหนียงไปก่อนถ้ามีลูกชายให้เขาก่อนเขาแต่งงานกับ
ภรรยาเอกได้จะตั้งให้เป็นกุ้ยเซี่ย[1]
ตอนนี้นางคิดถึงความอบอุ่นและใบหน้าหล่อเหลาของชายผู้นั้นทำให้นางรู้สึกใจอ่อนยวบ!
เด็กสาวมองต้าชุ่ยจากด้านบนลงมาสีหน้าที่เย็นชาเห็นถึงความเย้ยหยันที่อธิบายไม่ถูก……ต้าชุ่ยตอนนี้เจ้ามีความ
สุขใช่หรือไม่? เช่นนั้นข้าหวังว่าเจ้าจะจับความสุขให้อยู่ในมือได้!
ไม่มีคำกล่าวใดออกจากปากต้วนชิงหมิงทำให้นางรู้สึกตระหนกมากขึ้นเรื่อยๆ!
เมื่อก่อนคุณหนูใหญ่ดีกับนางไม่น้อยแต่หลังจากที่นางตกนํ้าครั้งที่แล้วตื่นขึ้นมาก็กลับกลายเป็นคนละคนเดิมที
ของที่เคยชอบกลายเป็นไม่ชอบ และของที่ไม่ชอบกลายเป็นชอบ!
เช่นแม่นมเถียนเมื่อก่อนมีอำนาจล้นเรือนหนิงซูย่วน แต่ตอนนี้กลับถูกไล่ออกจากจวน! ส่วนแม่นมหนิงที่ถูกไล่
ออกไปกลับถูกเรียกกลับมาอย่างน่าแปลกใจทั้งยังได้รับความเชื่อใจจากคุณชายใหญ่!
ยังมีเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ที่เมื่อก่อนคุณหนูใหญ่มักจะบอกว่านางพูดมากและไม่รู้จักมารยาท แต่หลังจากที่นางตื่นขึ้นมา
ครั้งนั้นเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ก็กลายเป็นบ่าวคนสนิทเชื่อฟังทำตามเสียอย่างนั้น!
ส่วนนางที่เดิมทีได้รับความไว้วางใจกลับค่อยๆเหินห่างออกไป!
ที่จริงบ่าวรับใช้ไม่สามารถคาดเดาความคิดของเจ้านายได้แต่เมื่อนางเห็นต้วนชิงหมิงเปลี่ยนไปกลับรู้สึกกังวลใจ
จึงค่อยๆ เอาใจออกหาก! และครั้งนี้ถือเป็นโอกาสที่ดีเป็นดังสิ่งที่นางวาดหวัง
เด็กสาวมองต้าชุ่ยเอ่ยเสียงเรียบเฉยทว่าแฝงบางอย่างอยู่ในนั้น
“เจ้าต้องมาไถ่ตัวจากข้าก่อนค่อยไปหรือ?”
บ่าวที่ไถ่ตัวไปแล้วเหมือนนํ้าที่สาดออกไปไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้อีกต่อจากนี้ไปชีวิตของนางกับจวนต้วน
อีกทั้งต้วนชิงหมิงถือว่าไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป!
นางตั้งใจพยักหน้าตอบรับ “เรียนคุณหนูใหญ่ ใช่เจ้าค่ะ บ่าวตัดสินใจดีแล้วเจ้าค่ะ!”
ได้หลุดพ้นจากคุณหนูใหญ่หลิวอี๋เหนียงและพี่ชายที่ดื่มกินเที่ยวเล่นพนันเป็นสิ่งที่นางปรารถนาที่สุดในตอนนี้!
เด็กสาวมองนางแวบหนึ่ง พูดนิ่งๆ ออกมา “ในเมื่อเจ้าคิดดีแล้วก็ตามเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ไปเถอะ!”
พลางหันไปเรียกเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ที่กำลังพับผ้าอยู่ “ไปหยิบสัญญาไถ่ตัวต้าชุ่ยมา!” เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ตอบรับด้วยเสียงเอา
เสื้อผ้าที่พับไว้วางไว้ด้านข้าง รีบขยับลุกขึ้นไปหยิบสัญญาไถ่ตัวออกมา
ต้าชุ่ยเห็นดังนั้นสายตาก็เป็นประกายขึ้นมา
แม้ต้วนชิงหนิงจะให้ความสำคัญกับเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์อย่างไรต่อหน้านางจะเพื่อให้นางรู้สึกอึดอัดใจหรือไม่ก็ตามแต่
ตอนนี้เมื่อคิดว่าจะได้มีชีวิตที่อิสระเรื่องนี้ก็ไม่สำคัญกับนางอีกต่อไป!
เด็กสาวทำท่าอ่านหนังสือที่อยู่ในมืออย่างตั้งใจโดยไม่สนใจมองต้าชุ่ยอีกทว่าอ่านอย่างไรก็ไม่เข้าหัว!
แม่นมเถียนต้าชุ่ย ไม่รู้ว่ายังเหลือบ่าวของหลิวหรงอยู่ในเรือนหนิงซูย่วนอีกหรือไม่ครั้งนี้นางจะจำกัดทีละคนทีละ
คน ไม่เหลือโอกาสให้หลิวหรงแม้แต่นิดเดียว!
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ทำอะไรว่องไวไม่นานก็ยื่นสัญญาไถ่ตัวให้ต้าชุ่ย จากนั้นพูดยิ้มๆ “ต้าชุ่ยได้อิสระแล้ว ต้องหาแต่งกับ
คนดีๆ ล่ะ”
นางหน้าแดงขึ้นมามองไปที่เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ที่กำลังนับเงิน พูดอย่างเขินอายว่า “อะไรที่เรียกว่าแต่งกับคนดีๆ……
ฐานะอย่างพวกเราเป็นได้แค่อี๋เหนียงเท่านั้น”
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ยิ้มอย่างเบิกบานใจ “อี๋เหนียงก็เป็นเจ้านาย เจ้าลองดูอย่างหลิวอี๋เหนียงในจวนต้วนพวกเราดูสิ……”
พูดถึงตรงนี้ละม้ายรู้สึกได้ว่าต้วนชิงหมิงจะไม่สบอารมณ์จึงหยุดพูดในทันทีพริบตาเดียวก็ยิ้มขึ้นมาอีก “ต้าชุ่ยมี
เวลาก็กลับมาบ่อยๆล่ะ!”
นางตอบรับทันที “แน่นอน คุณหนูใหญ่เป็นเจ้านายของพวกเรา ถ้าต่อไปข้าคิดถึงคุณหนูใหญ่ก็จะกลับมาหาทุก
คนด้วย!” ราวกับล่วงรู้ความคิดของตนเองนางไม่อยากเหยียบเข้ามาในเรือนหนิงซูย่วนอีกต่อไป!
เด็กสาวใบหน้าเคร่งขรึมไม่เอื้อนเอ่ยวาจารอจนบ่าวคนสนิทนับเงินครบถ้วนยืนย่อตัว พูดรายงานขึ้น “คุณหนู
บ่าวนับเรียบร้อยแล้วทั้งหมดห้าสิบตำลึงไม่เกินไม่ขาดเจ้าค่ะ!”
ต้วนชิงหมิงพยักหน้าเบาๆจากนั้นกำชับเรียบๆ “ต้าชุ่ยแม้เจ้าจะออกจากจวนต้วนไปแล้ว แต่ก็เคยเป็นบ่าวของที่
นี่หวังว่าหลังจากเจ้าออกไปจะมีชีวิตที่มีความสุขและอย่าทำให้จวนต้วนหม่นหมองเข้าใจหรือไม่?”
อีกฝั่ายรีบตอบรับอย่างรวดเร็ว เด็กสาวกำชับให้เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ไปเอาเงินเดือนของเดือนนี้สองตำลึงและให้เพิ่มอีก
หลายตำลึงกับต้าชุ่ยเอ่ยขึ้น “เจ้ากับข้าเคยเป็นนายกับบ่าว ถือเป็นสินนํ้าใจที่เจ้าดูแลข้ามาอย่างดีในหลายปีนี้!”
นางพูดคำเหล่านี้ทว่าใบหน้ายังคงไม่แสดงอารมณ์ใดๆแต่เล็บของนางกลับจิกเข้าไปที่ปกหนังสือ เมื่อเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์
เห็นจึงหัวเราะขึ้น
“เมื่อก่อนต้าชุ่ยดูแลเอาใจใส่คุณหนูที่สุดดูท่าคุณหนูไม่อยากให้นางจากไปสิเจ้าคะ!”
ได้ยินเพียงเสียงถอนหายใจเบาๆก่อนเอ่ยทีละคำ “มีความรู้สึกไม่อยากให้ไป!” พูดจบก็โบกมือให้เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์พา
นางออกไป
หลังจากคำนับขอบคุณต้วนชิงหมิงด้วยความรู้สึกจริงใจไม่มากก็น้อยจากนั้นเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ก็ไปส่งต้าชุ่ยพูดคุยอย่าง
สนุกสนาน ผ่านไปนานถึงจะกลับมา
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์กลับมาที่ห้องเห็นเพียงผู้เป็นนายนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่คนเดียวจึงเดินไปด้านหน้าพูด
เสียงเบา “คุณหนู……”
…
[1] กุ้ยเชี่ยเป็นตำแหน่งหนึ่งของอนุภรรยาที่มีลูกชายก่อนที่ฝั่ายชายจะแต่งงานกับภรรยาเอกซึ่งถือว่ามีตำแหน่ง
และอำนาจพอสมควร