การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 707 หลามยักษ์เลื้อยออกมา?

ทันใดนั้น ด้านในถํ้าหินมีเสียงดังขึ้น ราวกับมีบางอย่างที่หนึกอึ้งตกลงมาที่พื้น ชายชุดดำได้ฟังก็รีบลุกพรวดขึ้น
ทันที แววตาเปล่งประกายจ้องมองเข้าไปในถํ้า ราวกับพร้อมวิ่งจู่โจมเข้าไป
ชั่วพริบตาเดียวเสียงด้านในถํ้าก็เงียบลงอย่างรวดเร็ว หัวหน้าชายชุดดำได้ทำสัญญาณมือ ชายชุดดำด้านหลังทั้ง
สามที่อยู่ด้านหลังก็เริ่มทำท่าปั้องกันตัว ด้วยกลัวต้วนอวี้และพวกจะพุ่งออกมาและวิ่งหนีเอาชีวิตรอด
บรรยากาศในเวลานี้เต็มไปดูด้วยความตื่นเต้นจนเส้นเอ็นต่างเกร็งไปหมด หากไม่ระวังอาจเกร็งจนขาดได้ทุกเมื่อ
ด้านในถํ้าไม่มีคนพุ่งออกมาแม้แต่คนเดียว
ชายชุดดำด้านนอกไม่รู้หรอกว่า ระหว่างที่เขาพูดออกมาด้วยความเคืองแค้น ทั้งสามคนที่อยู่ภายในถํ้าเพิ่งจะผ่าน
ความเป็นความตายมา
อันที่จริง ตั้งแต่ที่ต้วนอวี้เข้าไปภายในถํ้า เขาก็ตกตะลึงเมื่อเห็นงูหลามยักษ์ภายใต้ความมืดมิด… ในถํ้าหินแห่งนี้มี
กลิ่นเหม็นลอยคละคลุ้งอยู่เต็มไปหมด ดูท่าแล้วจะต้องเป็นรังของงูหลามยักษ์ตัวนี้ ซึ่งกำลังพักผ่อนอยู่พอดี กลับต้องถูก
ปลุกจากความรีบร้อนหนีเอาตัวรอดของทั้งสามคน
ต้วนอวี้รู้ดีว่าการทำให้งูหลามยักษ์ตกใจตื่นต้องเป็นภัยร้ายมาถึงตัว ในเวลานี้มันยังไม่รู้ว่าต้วนอวี้มาด้วยท่าทาง
แบบไหนจึงเอาแต่จ้องหน้าจ้องตา ราวกับมองหาจุดอ่อนในตัวของเด็กน้อยอย่างต้วนอวี้
ส่วนต้วนชิงหมิงกลับเห็นส่วนท้องของงูหลามจากแสงรำไรที่ลอดเข้ามา… หากงูหลามยักษ์กินอื่มมักจะพักผ่อน
นั่นแสดงว่าพวกเขาจะไม่โดนมันเขมือบเข้าไปในท้อง ในทางกลับกัน หากมันอยู่ในอาการหิวโซขึ้นมา ทั้งสามคนอาจตก
เป็นอาหารโอชะของมันไปโดยปริยาย
ต้วนอวี้จ้องอยู่อย่างนั้นนานพอสมควร เห็นงูหลามยักษ์เหมือนเพิ่งกินอิ่มจึงไม่อยากขยับตัว และช่วงท้องของมัน
ที่เพิ่งเขมือบเหยื่อกลับมีเสียงกรอดๆ ดังขึ้นมา แสดงว่าระบบย่อยยังทำงานไม่เสร็จสมบูรณ์ มันจึงไม่มีกระจิตกระใจหา
เหยื่ออีก นั่นหมายถึงพวกเขาทั้งสามคนยังคงปลอดภัยอยู่ ทว่าอันตรายจะมาถึงเมื่อใดไม่มีใครทราบได้แน่ชัด
ต่อให้งูหลามยักษ์จะอิ่มหมีพีมัน ทว่าสัญชาตญาณของสัตว์ปั่ามีการจู่โจมเป็นทุนเดิมไม่ลดน้อยถอยลง ยิ่งไปกว่า
นั้นในเวลานี้ มันถูกปลุกขึ้นด้วยความตกใจ จึงมิค่อยสบอารมณ์เท่าที่ควร ดังนั้นต้วนชิงหมิงและอีกสองคนยังคงอยู่ภาย
ใต้อันตรายที่น่าหวาดกลัวมากที่สุดครั้งหนึ่ง
หลิวยวนตื่นเต้นจนขัยบตัวเข้าไปใกล้ต้วนอวี้อย่างช้าๆ พร้อมกับคิดวางแผนต่างๆ นานาขึ้นมา แม้กระทั่งยอม
เข้าไปจับงูหลามยักษ์เอาไว้ ปล่อยให้ต้วนชิงหมิงและต้วนอวี้หนีเอาตัวรอดไป… ข้อแรก ต้วนอวี้ตัวเล็กสามารถเข้า
ออกปากถํ้าได้โดยง่าย ข้อสอง หลิวยวนเอาตัวเสี่ยงอันตราย ดีกว่าให้ต้วนชิงหมิงเสี่ยง เพราะฉะนั้น หากต้วนชิงหมิ
งกับต้วนอวี้หนีออกไปได้ ย่อมสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ ส่วนเขาจะหนีออกปากถํ้าก็ยากเย็นแสนเข็ญเหลือเกิน
เมื่อหลิวยวนคิดมาถึงตรงนี้จึงก้าวเดินออกมาหนึ่งก้าว จากนั้นต้วนอวี้ได้พูดห้ามปรามเขาไว้ “พี่หลิวยวน เก็บเอา
ถุงหอมของพี่หลิวยวนกับท่านพี่รวมไว้ด้วยกัน”
หลิวยวนตอบ “อืม” หลังจากนั้นเขารีบแกะถุงหอมที่ผูกติดเอวออกมาอย่างใจร้อน และหันไปรับถุงหอมจา
กมือต้วนชิงหมิงมา
สตรีนั้นมีความขลาดกลัวมากกว่าบุรุษเพียงนิดหน่อย พอต้วนชิงหมิงเห็นงูหลามยักษ์ตัวนั้น นางก็ไม่ได้มีท่าทีจะ
เป็นลมล้มพับไป แต่เมื่อเห็นท่าทางที่นิ่งสงบของต้วนอวี้ นางจึงวางใจลงหน่อย แกะถุงหอมส่งให้หลิวยวนกับมือตามที่ต้
วนอวี้บอก
ต้วนอวี้ยื่นมือปลดถุงหอมจากเอวส่งให้หลิวยวน พูดอย่างกระชับชัดถ้อยคำ “รีบเปิดถุงหอมออก… เร็วเข้า!”
หลิวยวนไม่ทันถามถึงเหตุผล เขารีบคว้ากริดขึ้นมากรีดถุงหอมปล่อยให้กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยโชยทั่วถํ้าหลิวยวน
ส่งถุงหอม ต้วนชิงหมิงฉีกชายกระโปรงออกมา จากนั้นนำถุงหอมของทั้งสามคนโยนให้ต้วนอวี้
ต้วนอวี้รีบพูดขึ้น “ถอยหลังลงไป”
หลิวยวนคว้าต้วนชิงหมิงเดินถอยหลัง จากนั้นหลบเข้าไปที่มุมที่ห่างออกไป ปากถํ้าหินมีแสงรำไรแวบไปแวบมา
ตั้งแต่ที่ต้วนอวี้เข้ามาในถํ้า เขาได้จ้องตากับงูหลามยักษ์ ดังนั้นเขาไม่ขยับ งูหลามยักษ์ก็จะไม่ขยับ หากเขาขยับ งูหลาม
ยักษ์อาจชกเขาเข้าท้องในพริบตาได้
พอเห็นต้วนอวี้ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม เหมือนรออะไรบางอย่าง ด้านชายชุดดำต่างเริ่มร้อนรนใจขึ้นมาหมดแล้ว โดย
เฉพาะเมื่อได้กลิ่นหอมลอยโชยออกไปนอกถํ้าหิน ชายชุดดำต่างเตรียมตัวบุกเข้ามาด้านในทุกเมื่อ
งูหลามยักษ์ได้ชูคอสูงเท่าตัวคนครึ่ง และส่งเสียงร้อง “ซู่ๆๆ” ออกมา ราวกับอยากเขมือบใครก็ตามที่มารบกวน
ความสำราญของมัน
ส่วนในมือของต้วนอวี้กลับแอบกำผงในถุงหอมที่มีติดตัวไว้แน่น ในเวลานี้ เขาได้ขว้างผงใส่ตัวงูหลามยักษ์ที่เตรียม
ตัวจู่โจมอยู่ทุกเมื่อ
กลิ่นของฟุั้งของถุงหอมทำให้งูหลามยักษ์เกรี้ยวกราดขึ้นมา และพุ่งตัวใส่ต้วนอวี้โดยไม่คิด กลับชนเข้ากับหินจน
เลือดไหลอาบ
หลิวยวนยกมือขึ้นปิดปากไว้แน่นไม่กล้าส่งเสียงร้องออกมา ต้วนชิงหมิงตกใจจนหน้าเสีย หากไม่ได้หลิวยวน
ออกแรงบีบมือนางสุดกำลัง นางคงพุ่งตัวเข้าไปปกปั้องต้วนอวี้
ทว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดคาดฝันกลับเกิดขึ้นแล้ว หลังจากที่งูหลามยักษ์โดนผงถุงหอมเข้าไป ร่างกายที่ยืดตรงกลับย่อ
ตัวลงมา จากนั้นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นมา งูหลามยักษ์ตัวนี้จึงรีบออกไปท่องเที่ยวข้างนอก
เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ พูดได้ว่าเต็มเปียมไปด้วยอันตราย ตอนนี้ งูหลามยักษ์เลื้อยออกไปแล้ว โดยมีชายชุดดำรอ
อยู่และจุดจบของพวกนั้นอาจทำได้ไม่ค่อยดี ที่สำคัญคือ ต้วนอวี้ไม่เป็นไร ต้วนชิงหมิงไม่บาดเจ็บมาก ส่วนหลิวยวน
ปลอดภัยดี
พอหลิวยวนเห็นขาต้วนอวี้อ่อนแอจนแทบพับลงไปกับพื้น จึงรีบเข้าไปประคองขึ้นมา “อวี้เอ๋อร์ไม่เป็นอะไรใช่
ไหม?”
ต้วนอวี้ส่ายหัวไปมาและชี้ออกไปทางนอกถํ้า “รูปร่างของงูหลามยักษ์ค่อนข้างใหญ่ สถานที่แห่งนี้ก็สะอาด
สะอ้านเป็นอย่างมาก… หากคิดดูแล้ว ภายในถํ้าคงต้องใหญ่โตไม่เบา พวกเราไปดูงานกันเถอะ”
เป็นที่รู้กันว่าสรรพสัตว์ต่างเก็บกวาด “บ้าน” ของมันให้สะอาดสะอ้าน อย่างน้อยที่สุด ห้องรับแขกเหรื่อ ห้องรับ
ประทานอาหารมักถูกแยกกันออกเป็นสัดส่วนอย่างชัดเจน ภายในถํ้าสะอาด ไม่มีมูลของสัตว์อื่น หรือกระดูกของสัตว์
ต่างๆ นั่นหมายความว่าถํ้าหินแห่งนี้กว้างใหญ่มากกว่าที่พวกเขาคิด
สิ่งสำคัญที่สุดคืออากาศในถํ้าหินนี้ถ่ายเทได้สะดวก ต้วนอวี้จึงมีความมั่นใจมากว่าทางเดินข้างหน้าจะไม่ผิดพลาด
ทั้งยังสามารถหลบเลี่ยงการจู่โจมของชายชุดดำได้ แต่ไม่มั่นใจว่าจะหาทางออกเจอไหม
หลิวยวนหันมองต้วนชิงหมิงและต้วนอวี้ จากนั้นเขารีบเข้ามาประคองต้วนอวี้ขึ้นมาและเดินไปข้างหน้า
ยังไม่รู้ว่าทางด้านหลังของงูเหลือมยักษ์จะเป็นยังไง? พวกเขาทั้งสามคนพยายามด้วยความยากลำบาก ก่อนเดิน
ไปทางที่งูหลามนอนแช่อยู่ในนํ้าเงิน
งูหลามยักษ์พุ่งตัวออกไปนอกถํ้า โดยที่ไม่ได้โจมตีต้วนอวี้ เพราะเขามีกลิ่นผงกำมะถันแดงฟุั้งอยู่รอบตัว
เป็นที่รู้ว่าผงกำมะถันเป็นสิ่งที่งูหลามยักษ์ขนาดมากที่สุด เหมือนกับผู้คนต่างหวาดกลัวยามเจอเสือสิงห์ พูดได้ว่า
หากมันได้กลิ่นผงกำมะถันเพียงน้อยนิดก็เลือกจะหลีกห่างออกไป
แต่น่าเสียดายก็คือในครั้งนี้ ต้วนอวี้บุกเข้าไปในรังของมัน ทั้งยังปลุกให้มันตื่นจากนิทราที่หลับใหล ทำให้มันโกรธ
เคืองและตกใจจนอยากกลืนกินทั้งสามคนลงท้องไป