การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 708 ที่มาของแสงสว่าง

หากผงกำมะถันมีอยู่อย่างน้อยนิด งูหลามยักษ์ย่อมไม่มีทางหวาดกลัวหรือครุ่นคิดจะเขมือบเหยื่อลงท้องไป แต่
วันนี้ต้วนอวี้กลับมีกลิ่นผงกำมะถันแดงลอยไปทั่วตัวและมีจำนวนไม่น้อย เมื่อมันได้กลิ่นย่อมมึนหัวจนไม่รู้จะไปซ่อนตัว
ที่ไหนดี ด้วยเหตุนี้มันจึงได้แต่จ้องตาต้วนอวี้เป็นมัน ทว่าไม่กล้าโจมตีเขา
ผงกำมะถันจากตัวของต้วนอวี้มาจากถุงหอม โดยที่ต้วนชิงหมิงได้ทำมันกับมือในช่วงเทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง เพื่อให้ต้
วนอวี้มีไว้ติดตัวให้ทั้งกลิ่นหอมและปั้องกันอันตรายในเวลาเดียวกัน ในตอนนั้น ต้วนอวี้ได้บอกให้ต้วนชิงหมิงใส่ผง
กำมะถันแดงมากเสียหน่อย เผื่อวันไหนไม่มีอะไรทำจะได้ไปจับงูมาเล่น ต้วนชิงหมิงในเวลานั้นได้แต่หัวเราะที่เขาเอาแต่
คิดเรื่องไม่เป็นเรื่อง ใต้หล้าสงบสุขจะมีงูยักษ์เยอะได้อย่างไร นึกไม่ถึงว่าผ่านไปไม่กี่เดือนเท่านั้น ถุงหอมนี้กลับช่วยชีวิต
ของพวกเขาได้
ต้วนอวี้ไม่เคยปล่อยให้ตัวเขาตกเป็นฝั่ายรับเพียงอย่างเดียว ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม เขามักเตรียมพร้อมอยู่เสมอจึงไม่
เคยขาดยาสมุนไพรติดตัว และยาประเภททำให้มึนงง ในตอนนี้ มือของเขากำยาที่สามารถทำให้บุรุษร่างกำยำสลบได้
พริบตาไว้ในมือ โดยไม่รู้ว่ายานี้จะได้ผลกับงูหลามยักษ์หรือไม่
ผงยาแปลกต่างๆ ที่ผสมเข้ากับผงกำมะถัน ถูกควักออกมาจากเสื้อด้านในของต้วนอวี้ที่มีติดตัวอยู่เสมอ ต้วนอวี้
ไม่รู้ว่ายาที่ทำให้คนมึนงงจะมีผลต่องูหลามยักษ์บ้างไหม หากไม่ผลขึ้นมามันคงจะเขมือบทั้งสามคนเข้าท้องไปโดยไม่มี
ทางสู้
การเสี่ยงทำเช่นนี้ดีกว่านั่งนิ่งรอความตายมาเยือน ในที่สุด ต้วนอวี้ตัดสินใจขว้างผงยาออกไป โชคดีที่ผงกำมะถัน
แดงช่วยไล่งูหลามยักษ์ให้ถอยหนีออกไป โดยปล่อยรังทิ้งไว้ให้แขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างพวกเขา
ทางด้านชายชุดดำที่เตรียมการและวางแผนรอคอยอยู่ปากถํ้าหิน หากมีใครหนีเอาตัวรอดจากการไล่ล่าของพวก
เขาออกมา ต้องตายด้วยลูกศรและหอกดาบที่เตรียมเอาไว้
ทันใดนั้น มีเสียงขู่ฟอดๆ ดังขึ้นมา ชายชุดดำทั้งหลายต่างดีใจ แต่กลับรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ จึงรวบรวมสมาธิ
จับจ้อง ไม่นานงูหลามยักษ์สีดำได้โผล่หัวออกมาภายนอก
งูหลามยักษ์ตัวนั้นพยายามเลื้อยออกมาข้างนอก แต่พอเห็นคนรุมล้อมมันจากรอบด้าน จึงพุ่งตัวออกมาชูคอขู่
ฟอดๆ ชายชุดดำพวกนั้น
ด้วยความตกใจ ชายชุดดำต่างกระโดดกันจ้าละหวั่น ยิ่งทำให้งูหลามยักษ์โกรธเคืองมากขึ้น ตั้งท่าจะฉกชายชุดดำ
ได้ทุกเมื่อ
ชายชุดดำต่างพากันหวาดกลัวที่เห็นงูหลามยักษ์มีขนาดใหญ่โต พวกเขารู้ว่างูเป็นสัตว์เลือดเย็น โจมตีว่องไวปราด
เปรียว หากถูกกัดเข้าไปครั้งเดียว ชีวิตคงจบสิ้นเป็นแน่แท้!
งูหลามยักษ์ตัวนี้มีความโกรธเคืองเป็นทุนเดิมอยู่แล้วที่ถูกไล่ออกมาจากรังของมัน พอโผล่ออกมาด้านนอกกลับ
พบชายชุดดำต่างล้อมมันเอาไว้อยู่ภายนอกถํ้าหิน มันจึงยิ่งทวีความโกรธเคืองขึ้นไปอีกหลายเท่า จึงชูคอสูงชั้นและพุ่งเข้า
ใส่ชายชุดดำโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง
ชายชุดดำพวกนั้นต่างกระโดดหนีเอาตัวรอด จากการโจมตีของงูหลามยักษ์จนแตกกระซ่านเซ็นไปทั่วทุกทิศ
ถึงแม้ชายชุดดำอยากมีการหลีกหนีที่รวดเร็ว แต่กลับว่องไวไม่สู้การจู่โจมของงูหลามยักษ์ ในชั่วพริบตาเดียว ปาก
อันทรงพลังของมันได้กัดขาของชายชุดดำคนหนึ่งเอาไว้ได้ จากนั้นชายชุดดำได้ร้องส่งเสียงดังลั่นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด
ทรมาน
ชายชุดทำที่อยู่ด้านข้างเห็นเช่นนั้นจึงรีบเข้าไปลากตัวสหายออกมา เมื่องูหลามยักษ์เห็นชายชุดดำพากันถอยร่น
ออกไป มันจึงค่อยๆ คลายตัวนอนราบไปกับพื้นไม่ขยับเขยื้อนตัวอีก
บริเวณที่ชายชุดดำถูกกัดนั้นมีความรู้สึกคันเป็นอย่างมาก เขาจึงก้มหน้ามองลงไปบริเวณที่ถูกงูหลามยักษ์กัด พบ
ว่าเนื้อบริเวณนั้นได้กลายเป็นสีดำคลํ้าและกำลังลามออกไปโดยรอบ
ชายชุดดำเกิดความกลัวขึ้นมาสุดชีวิต เขากำดาบยาวไว้แน่นหมายจะตัดขาทิ้ง
แต่การตัดขาต้องเฉือนเนื้อเข้าไปจนถึงกระดูก มือของเขาพลันอ่อนแรงลงปล่อยให้ดาบตกลงไปกับพื้น เขารู้ตัวดี
ว่าพิษของงูหลามยักษ์นั้นไม่มีทางรักษาให้หายได้อีกแล้ว
ชายชุดดำที่อยู่ล้อมรอบต่างก้มหน้ามองเผยให้เห็นสายตาที่หวาดหวั่น… เจ้างูหลามยักษ์ตัวนี้ไม่รู้อยู่มานานเท่า
ไหร่แล้ว การที่ถูกมันกัดเข้าคงมีชีวิตต่อไปได้อีกไม่นาน
เมื่อเห็นสายตาของชายชุดดำพวกนั้นจับจ้องด้วยความแค้นเคือง งูหลามยักษ์จึงชูคอขึ้นเพียงเล็กน้อย พยายาม
สะบัดหัวไปมา เพราะผงกำมะถันผสมยาสูตรพิเศษของต้วนอวี้ทำให้มันมึนงง จนสุดท้ายฟุบลงไปกับพื้น
แม้จะเห็นเหตุการณ์ดังนั้น ชายชุดดำพวกนั้นกลับไม่รีรอ รีบแบกสหายและพากันถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว
งูหลามยักษ์เห็นคนพวกนั้นจากไปแล้ว ก็พยายามใช้สายตาจ้องกลับเข้าไปในรังของมัน… ในถํ้าหินนั้นมีคนอยู่
สามคนที่บังอาจเข้าไปอยู่ในรังของมัน ทั้งยังโปรยผงกำมะถันฟุั้งกระจายไปทั่วจนมันไม่อาจกลับเข้ารังได้อีกแล้ว
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ มันจึงรวมรวบแรงที่เหลือทั้งหมดเลื้อยเข้าไปในพุ่มหญ้าสูงชัน… ช่างโชคร้ายเสียนี่กระไร ช่วงนี้
เป็นช่วงเวลาที่งูหลามยักษ์เตรียมตัวลอกคราบ ทำให้การเคลื่อนตัวค่อนข้างเชื่องช้า ประกอบกับโดนผงกำมะถันเข้าไป
อีก การเลื้อยจึงช้าเป็นพิเศษ ตอนนี้สิ่งที่มันทำได้คือรอให้พละกำลังฟืนกลับมาดังเดิม ค่อยมาเล่นงานสามคนนั้นออก
จากรังแสนรักของมัน!
งูหลามยักษ์เหลียวคอหันกลับมามองรังอันแสนรักที่มันอยู่มานาน ด้วยความอาลัยมิอยากจากไปไหน
เมื่องูหลามยักษ์จากไป ชายชุดดำถอยร่นกลับ บนภูเขาจึงเงียบสงัดลงทันใด เหลือเพียงเสียงสายลมที่พัดผ่านเป็น
ระรอก พัดเอาใบไม้ปลิวพริ้วไหวไปด้วยกัน
ด้านนอกมีกลุ่มเมฆครึ้มพัดลอยปกคลุมไปทั่วบริเวณ เห็นทีคํ่าคืนนี้ที่นี่ต้องมีฝนตกลงมา
พวกต้วนชิงหมิงอยู่ในถํ้าหินที่มืดสนิทเป็นเวลานาน จนได้กลิ่นเหม็นของซากกระดูกคนและคราบที่งูหลามยักษ์
ลอกทิ้งไว้กองอยู่จนทั่ว กระทั่งพวกเขาแทบอยากอาเจียนออกมาครั้งแล้วครั้งแล้ว
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด ด้านนอกอยู่ๆ มีสายลมพัดผ่านเข้ามาภายในถํ้า ทั้งสามคนต่างจึงรีบเดินต่อ
ไปในทางแคบ จนกระทั่งผ่านทางโค้งก็พบบางอย่างขึ้นมา
ทั้งสามคนทั้งเดินและปีนปั่ายตามทางภายในถํ้าเป็นเวลานาน ในที่สุดก็มาถึงส่วนที่ลึกที่สุดของถํ้าหินแห่งนี้
ที่แห่งนี้ไม่ได้มืดสนิทเหมือนที่ผ่านมา และไม่มีกลิ่นเหม็นจนอยากอาเจียน ที่แห่งนี้สัมผัสได้ถึงกลิ่นไอนํ้าและกลิ่น
หอมบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก
ด้านบนดูเคว้งคว้างกว้างใหญ่ มีแสงรำไรรอดผ่านเข้ามา ไม่นานกลุ่มเมฆครึ้มได้ลอยปกคลุมทั่วบริเวณจนไร้แสง
สว่าง กลายเป็นความมืดมิดคืบหคลานเข้ามาปกคลุมจนแสงที่มีแทบมองไม่เห็น
ต้วนชิงหมิงเงยหน้ามองอย่างพินิจ นางพบว่าแสงนั้นส่องลงมาจากด้านบน หากขึ้นไปยืนที่แสงรอดผ่านเข้ามา จะ
ต้องสัมผัสถึงสายลมที่พัดผ่านเข้ามา นางหันกลับไปพูดกับต้วนอวี้และหลิวยวนด้วยความดีใจ “พวกเจ้าดูสิ ที่นี่มีแสง
สว่าง ไม่แน่ว่าด้านหน้าอาจมีทางออกก็ได้”