การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 752 ยาถอนพิษที่ไร้ประโยชน์

ในเวลานี้ ชิวจวี๋ที่อยู่ในห้องต้วนชิงหมิงวิ่งพรวดพราดออกมา ด้วยสีหน้าตื่นตกใจ มองซ้ายทีขวาทีโดยรอบ เมื่อ
เห็นหลิวยวนเดินมากับชุนถาว ชิวจวี๋รีบวิ่งเข้ามาหาชุนถาว โดยไม่สนว่ามีใครอยู่ข้างกาย
ชุนถาวรีบดึงชิวจวี๋มาถามอย่างรีบร้อย “เจ้าจะรีบร้อนอะไรขนาดนี้ ไม่เห็นเหรอว่ามีแจกอยู่ที่นี่ทั้งคน… มีอะไรก็
รีบพูดออกมา”
ชิวจวี๋มองไปที่ชุนถาว นํ้าตาพรั่งพรูไหลนองหน้าและปล่อยโฮออกมา “พี่ชุนถาวรีบเข้าไปเถอะ!ช้ากว่านี้เดี๋ยว
ไม่ทันการ… คุณหนู… คุณหนูอาเจียนออกมาเป็นเลือด… สลบไปอีกแล้ว”
ชุนถาวตกใจตาโต “ท่านหมอละ? ตอนนี้ท่านหมอคนไหนกำลังรักษาคุณหนูอยู่ ท่านหมอพูดว่ายังไงบ้าง?”
ชิวจวี๋รีบส่ายหน้าไม่รู้ พร้อมกับยกมือขึ้นปาดนํ้าตาที่รินไหล พูดสะอึกสะอื้น “ท่านหมอ… ท่านหมอออกไปหมด
ตั้งนานแล้ว!”
หมอเหล่านั้นพอเห็นต้วนชิงหมิงถูกพิษร้ายแรง ต่างก็ก้มหน้าก้มตาเดินจากไป ในเวลานี้หมอทั้งเมืองหลวงแล้ว
ต่างมาดูและไปกันหมดแล้ว ข้างกายของต้วนชิงหมิงจึงไม่มีท่านหมอดูแลรักษา
ชุนถาวสะอึกจนพูดมิออก ในเมื่อหมอไปกันหมด นางก็ต้องพึ่งวิชาการแพทย์ของตัวนางเองแล้ว
เมื่อครู่ชิวจวี๋เพิ่งพูดว่าต้วนชิงหมิงอาเจียนเป็นเลือดอย่างนั้นหรือ?
ดูท่าแล้ว พิษคงแทรกซึมเข้าสู่ปอดของนาง ทำลายอวัยวะภายใน ซึ่งเป็นการส่งสัญญาณที่ไม่สู้ดี
ชุนถาวพลันก้าวเท้ามุ่งตรงไปที่ห้องชิงหมิง ปล่อยให้หลิวยวนต้องรีบเดินตามแทบไม่ทัน “รอกระผมด้วย!”
“ตอนนี้ไม่ทันการแล้ว ยังจะให้รออะไรอีก… ทำอย่างกับไม่รู้จักทาง เดินตามมาข้างหลังก็สิ้นเรื่องแล้ว” ชุนถาว
จ้องเขม็งที่เขา
หลิวยวนถูกชุนถาวดุเข้า จนหน้าแดงกํ่าขึ้นมา เขารีบก้าวเดินยื่นกล่องยาในมือให้ชุนถาว “กระผมมีสิ่งนี้”
ชุนถาวหาได้สนใจเขาไม่ นางดันกล่องในมือเขากลับไป และเร่งฝีเท้าตามชิวจวี๋ไปหาต้วนชิงหมิง… อาเจียนเป็น
เลือด อาเจียนเป็นเลือดอีกแล้ว… ต้วนชิงหมิงอาการเริ่มหนักหน่วงท่าจะไม่ไหวแล้ว ตอนนี้ต้องหาทางอื่นรักษาให้เร็ว
ที่สุด!!!
เมื่อชุนถาวและชิวจวี๋มาถึงห้องต้วนชิงหมิง ด้านเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์กับเยวี่ยเจียกำลังปาดนํ้าตากันยกใหญ่ ถึงแม้ชิวหนิง
ไม่ได้ร้องห่มร้องไห้ แต่ดวงตาก็แดงกํ่า พอนางเห็นชุนถาวเข้ามา จึงรีบรวบรวมกำลังไปยกชามาให้ชุนถาว ส่วนบรรดา
บ่าวใช้คนอื่น มีชิวหนิงกับเซี่ยฉ่าวเอ๋อร์คอยควบคุมสถานการณ์อยู่จึงไม่ลนลาน ทว่าใบหน้ากลับเศร้าสร้อยอย่างเห็นได้
ชัด
พอชุนถาวเห็นหน้าชิวหนิงก็พรวดถามขึ้น “เยวี่ยเจียเกิดอะไรขึ้น?”
ในบรรดาบ่าวใช้ มีเพียงเยวี่ยเจียที่สบตาชุนถาว ชุนถาวที่พอมีความรู้ทางการแพทย์จึงถามอาการจากเยวี่ยเจีย
เยวี่ยเจียสบตานางตอบเสียงนิ่ง “เรียนพี่ชุนถาว บาดแผลของคุณหนูยิ่งดูยิ่งบวมขึ้น ตอนนี้เลือดหยุดไหลแล้ว มี
เพียงนํ้าสีดำซึมออกมาจากบาดแผล ด้วยกลิ่นที่แรงพอสมควร……”
ถึงแม้เยวี่ยเจียจะเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทว่านางกลับเล่าอาการของต้วนชิงหมิงได้อย่างละเอียดถี่ถ้วน ไม่แสดง
อาการลุกลี้ลุกลนเหมือนคนอื่นๆ
ชุนถาวพยักหน้ารับทราบโดยเลือกไม่ตอบด้วยเสียง ทางด้านเยวี่ยเจียพูดเสริมขึ้น “คุณหนูอาเจียนเป็นเลือดได้ไม่
เกินเวลาต้มนํ้าชาหนึ่งแก้ว… เมื่อคุณหนูอาเจียนเลือดสีดำสนิทและมีสีแดงผสมอยู่ด้วย คุณหนูก็สลบไสลไปตามเดิม”
เยวี่ยเจียเล่าเหตุการณ์ไปด้วย พร้อมกับยกมือปาดนํ้าตาไปด้วย
ต้วนชิงหมิงเกิดเรื่องขึ้น เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์กับชิวหนิงต่างแสดงความเสียอกเสียใจออกมาได้อย่างชัดเจนมากกว่าเยวี่ย
เจีย… ช่วงก่อนเยวี่ยเจียทำความผิดโดยชี้มีดจี้คอต้วนอวี้หรานเป็นตัวประกัน จนสุดท้าย ชุนถาวได้เรียกนางให้มาช่วยจัด
งานแต่งงานและสั่งสอนนางไปมิน้อย เยวี่ยเจียจึงเริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้นเรื่อยๆ หากต้องการเป็นผู้ช่วยที่เก่งของคุณหนูต้
วน หากต้องการอยู่ต่อไปในจวนต้วนแห่งนี้ นอกจากความจงรักภักดีเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอ ต้องมีความอดทนอด
กลั้นที่สูง การช่างสังเกตคนและการหาวิธีรับมือศัตรูที่ถูกต้อง
เพราะฉะนั้น ในตอนนี้หากต้องเผชิญหน้ากับต้วนอวี้หรานอีกครั้ง เยวี่ยเจียย่อมสามารถปิดฉากวุ่นวายได้อย่าง
เหมาะสม โดยที่ไม่สร้างเรื่องลามไปถึงต้วนชิงหมิงได้อีก
ชุนถาวคอยพรํ่าสอนเสมอ บ่าวใช้เป็นหน้าตาของเจ้านาย เรื่องที่เยวี่ยเจียสร้างขึ้น หากเป็นเจ้านายคนอื่นคงไล่
นางตะเพิดออกจากจวนไปนานแสนนานแล้ว คงมีเพียงต้วนชิงหมิงที่เอาชื่อเสียงของตัวเองและแบกรับอันตรายทั้งหมด
ไว้เพียงผู้เดียว
ยามที่หวนคิดขึ้นมา ในใจเยวี่ยเจียพลันมีแต่ความรู้สึกสำนึกผิด นางสาบานในใจเงียบๆ ต้องเป็นบ่าวใช้ที่สามารถ
ช่วยคุณหนูให้ได้มากที่สุด
ในวันนี้ช่วงเช้า นางได้ยินข่าวต้วนชิงหมิงถูกพิษ จึงรีบวิ่งตาลีตาเหลือกมาหา เห็นเพียงต้วนชิงหมิงนอนแน่นิ่ง
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์นั่งหมดอาลัยตายอยาก
ชุนถาวรีบเข้าไปจับชีพจรของต้วนชิงหมิงทันที ในเมื่อหมอในเมืองหลวงต่างไม่ยินยอมช่วยถอนพิษให้ อย่างนั้น
ชุนถาวคงต้องลงมือทำด้วยตัวนางเองเสียแล้ว
ชุนถาวกดเข้าไปที่เส้นเลือดของต้วนชิงหมิง พร้อมกับในใจพลันหนักอึ้งขึ้นมา
ชีพจรต้วนชิงหมิงเส้นแผ่วเบาเป็นพิเศษ ราวกับมีบางอย่างอุดเส้นเลือดไม่ให้เลือดไหลเวียนผ่านร่างกายได้สะดวก
ที่สำคัญสิ่งที่ชุนถาวคาดการณ์ไว้ได้เกิดขึ้น พิษในร่างกายชิงหมิงได้แทรกซึมเข้าสู่ปอดแล้ว หากไม่มียาถอนพิษ ต่อให้เทพ
เซียนลงมาช่วยก็ไร้ประโยชน์!
ชุนถาวชักมือกลับ พร้อมถอนหายใจด้วยสีหน้าอ่อนล้า
ต้วนชิงหมิงเอ๋ย ชีวิตของนางช่างขมขื่นยิ่งนัก เจอเรื่องซวยเรื่องแล้วเรื่องเล่า ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน จนถึง
เวลานี้ก็ยังไม่เคยได้เห็นนางอยู่อย่างสงบแม้สักวันเดียว… เมื่อไหร่หนอที่ชีวิตของนางจะไร้อุปสรรคและความซวย โดยไม่
ต้องให้ใครต้องมาเป็นห่วงกังวลใจด้วย
ชุนถาวหันหลังเดินออกไปนอกห้อง เยวี่ยเจียทำหน้าที่ดูแลอยู่ข้างกาย ชิวหนิงคอยจัดระเบียบ เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์เดิน
ตามชุนถาวออกไป
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ดวงตาโตแดงกํ่าขึ้นมา พร้อมกับเสียงแหบแห้งที่ถามขึ้น “พี่ชุนถาว คุณหนูเป็นอย่างไรบ้าง? ยัง
ต้องการยาตัวไหนอีกไหม?”
ชุนถาวได้แต่ถอนหายใจ “เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์อย่าใจร้อนจนเกินพอดี พิษในร่างกายคุณหนูต้วน แทรกซึมเข้าสู่ปอดแล้ว
ตอนนี้ยาธรรมดาทั่วไปไร้ผลในการรักษาขีวิต……”
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ปล่อยโฮเสียงดังลั่น “พี่ชุนถาว ความหมายของพี่คือ คุณหนูไม่มีทางรักษาหายแล้วหรือ?”
“เห้ย! หยุดร้องก่อน! เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์เจ้าอย่าเพิ่งร้องไห้… ข้าไม่ได้บอกว่าไม่มีทางรักษา!” ชุนถาวพูดปราม
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ได้ฟังก็รีบห้ามนํ้าตาจางด้านใน “อย่างนั้นพี่ชุนถาวก็รีบบอกมาเถอะ ไม่ว่าต้องการสิ่งใดก็ตาม เซี่ย
ฉ่าวเอ๋อร์คนนี้จะทำทุกวิถีทางให้ได้มา”
“คุณหนูของเจ้าถูกยาพิษร้ายแรงที่สุด ข้าก็ไม่มั่นใจเต็มทีว่าจะรักษาได้หายไหม… ตอนนี้เอาไงก็เอากัน… เซี่ยฉ่าว
เอ๋อร์ เจ้าพาคนไปจับงูพิษมาจำนวนหนึ่ง ยิ่งพิษร้ายแรงก็ยิ่งดี!” ชุนถาวสั่ง
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์ได้ฟังพรวดกลับทันควัน “อะไรนะ? งูพิษ? มันมีประโชน์อะไร?”
“อั๊ยย่ะ ไม่ต้องถามให้มากความแล้ว เจ้ารีบไปจับงูพิษมาให้ได้ก่อน เดี๋ยวกลับมาข้าจะเล่าให้ฟัง!” ชุนถาวตกใจ
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์รับคำสั่งและออกไปอย่างรวดเร็ว “พี่ชุนถาวต้องการงูกี่ตัว?”
“แล้วแต่เจ้าเลย ถ้างูพิษแรงเอามาตัวสองตัวก็พอแล้ว แต่ถ้ายิ่งเยอะก็ยิ่งดี!” ชุนถาวตอบ
เซี่ยฉ่าวเอ๋อร์รับคำและเตรียมตัวจะวิ่งออกไปหาแล้ว
ทางด้านหลิวยวนถอนหายใจอย่างกระหืดกระหอบ พอเห็นชุนถาวก็ยกกล่องยาให้นางเป็นครั้งที่สอง “พี่ชุนถาว
ยานี้สามารถรักษาและถอนพิษได้สารพัดโรค พี่ชุนถาวช่วยดูให้หน่อยว่าใช้ไหมไหม?”
ชุนถาวรับกล่องยาเข้ามาพิจารณาอย่างถี่ถ้วน และหยิบขึ้นมาดมพิสูจน์ จากนั้นนางยื่นกล่องยาคืนหลิวยวนไป
ส่ายหน้าปฏิเสธ “นี่เป็นยาถอนพิษชั้นเลิศ แต่ปัญหาคือมันสามารถถอนพิษจากพืชได้ทุกชนิด แต่ว่าพิษที่เกิดจากสัตว์นั้น
ยานี้กลับไร้ประโยชน์ไปเปล่าๆ”
หลิวยวนแสดงใบหน้าที่ผิดหวังอย่างแรงออกมา พลางพูดกัดฟัน “เห้อ! ดูท่าแล้ว ท่านหมอคนนั้นหลอกข้า…
บอกว่ายาถอนพิษนี้รักษาได้ทุกอาการอย่างเห็นผล สุดท้ายมันกลับไม่มีประโยชน์แม้แต่น้อย”