การเกิดใหม่ของบุตรีภรรยาเอกผู้งามล่มเมือง - ตอนที่ 795 เล่นงานพวกที่อยู่เบื้องหลัง

ในเมื่อเหยียนหลิ่งเจวี๋ยเตรียมตัวลงมือในวังหลวงแล้ว อย่างนั้นเขายังจะไปเผาคฤหาสน์ของเหยียนหลิ่งอวี๋ทำไม
อีก? หรือว่าเขาอยากให้เหยียนหลิ่งอวี๋ตายทั้งเป็น?
เหยียนหลิ่งอวี๋ส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่ใช่… คฤหาสน์ของข้า เหยียนหลิ่งเจวี๋ยไม่ใช่คนเผา แต่เป็นเหยียนหลิ่งรุ่ยต่าง
หาก!”
ต้วนอวี้ผงะไปครู่หนึ่ง ทำไมคนที่เผาถึงเป็นเหยียนหลิ่งรุ่ยไปได้
เหยียนหลิ่งอวี๋จึงอธิบายว่า “เหยียนหลิ่งรุ่ยอยากดูคนอื่นตีกันจนตายไปข้าง และตัวเขาจะได้รับผลประโยชน์ใน
ท้ายที่สุด… เขาเผาคฤหาสน์ของข้า โดยคิดว่าจะเผาเจ้าให้ตายทั้งเป็นไปด้วยกัน เพื่อให้ข้าไม่มีคนคอยช่วยเหลือ อีก
อย่างต่อให้ข้าถูกยกเลิกการกักบริเวณ สิ่งแรกที่ต้องทำคือวิ่งไปดูคฤหาสน์ จะได้ไม่มีใครมาแย่งผลงานที่เหยียนหลิ่งรุ่ยทำ
ประจวบเหมาะกับที่เหยียนหลิ่งเจวี๋ยตกหลุมพรางพอดี ดังนั้นความดีความชอบทั้งหมดย่อมตกเป็นของเขาแต่เพียงผู้
เดียว!”
ต้วนอวี้ยกมือขึ้นลูบจมูก พูดพึมพำ “จิดใจโหดเหี้ยมยิ่งนัก… แม้แต่เด็กตัวน้อยๆ ก็ไม่เว้น!”
เหยียนหลิ่งอวี๋หันขวับกลับมามองต้วนอวี้ คิดในใจเพียงว่า เจ้ามันเด็กที่ไหนกัน โตเป็นผู้ใหญ่เจ้าเล่ห์เพทุบายเสีย
ขนาดนี้แล้ว
แต่เนื่องจากต้วนอวี้เคยช่วยชีวิตเหยียนหลิ่งอวี๋ออกจากอันตรายมาหลายครั้งหลายครา ด้วยเหตุนี้ เหยียนหลิ่งรุ่ย
จึงเกลียดชังต้วนอวี้ยิ่งนัก หากต้วนอวี้ตายไปเสีย เหยียนหลิ่งอวี๋จะไม่มีทางแก้ตัวกับต้วนชิงหมิงได้ขึ้น ถึงตอนนั้นเหยียน
หลิ่งอวี๋ต้องเสียใจจนแก้ตัวไม่ขึ้นและหมดอาลัยตายอยาก ใต้หล้าแห่งนี้สุดท้ายก็จะกลายเป็นของเหยียนหลิ่งรุ่ยเสียแทน!
เหยียนหลิ่งอวี๋แอบกำหมัดที่มือไว้แนบแน่น… เหยียนหลิ่งรุ่ย เดิมทีข้าไม่คิดจะทำอะไรเจ้า แต่ตอนนี้เจ้ากลับมา
รนหาที่ตายเองถึงที่เอง!
ต้วนอวี้ได้แต่มองโดยไม่รู้ว่าเหยียนหลิ่งอวี๋กำลังคิดเรื่องใดอยู่ภายในใจ
คิดๆ ดูแล้ว บรรดาองค์ชายต่างมีจิตใจเลือดเย็นกว่าคนธรรมดาสามัญทั่วไป ทั้งยังมีความคิดที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อน
มากกว่ามาก กลัวว่าหลังจากผ่านเรื่องในคํ่าคืนนี้ไป เหยียนหลิ่งอวี๋จะต้องเกิดคิดอะไรขึ้นมาได้เยอะ เพียงแต่ความคิดนี้
ต้วนอวี้มิอยากรับรู้และไม่มีเวลาเพียงพอมาสนใจ!
ตอนนี้ สิ่งที่ทำให้ต้วนอวี้ร้อนรนใจมากที่สุด เห็นจะเป็นการกลับไปที่จวนต้วนให้เร็วที่สุด เพื่อเตรียมตัวสอบจอหง
วนในวันพรุ่งนี้!
โชคดียังดีที่เหยียนหลิ่งอวี๋คาดเดาเหตุการณ์ล่วงหน้าว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับต้วนอวี้บ้าง เขาจึงช่วยต้วนอวี้จัดการ
ทุกอย่างให้เรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงตื่นขึ้นไปสอบจอหงวนในวันพรุ่งนี้ก็สิ้นเรื่องแล้ว
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ต้วนอวี้ก็โบกมือลาเหยียนหลิ่งอวี๋ หันหลังกลับหมายจะเดินไปที่จวนต้วน
เหยียนหลิ่งอวี๋ขวางทางเขาเอาไว้ “ข้าได้แจ้งท่านพี่ของเจ้าไว้แล้ว นางรู้ว่าเจ้าปลอดภัยดี ท่านพ่อและฮูหยินคน
ใหม่ก็น่าจะทราบแล้วเช่นกัน เพราะฉะนั้นเจ้าไม่ต้องรีบร้อนกลับไป ของข้ามีพู่กัน หมึก แท่นฝนหมึก กระดาษ และ
เสื้อผ้าเตรียมไว้ให้พร้อมแล้ว เจ้ากลับไปตอนนี้อาจรบกวนพวกเขาก็ได้ เอาเป็นว่าพักผ่อนที่คฤหาสน์ข้า พรุ่งนี้จะได้ไป
สถานที่สอบได้เลย!”
เมื่อคิดได้ดังนี้ เหยียนหลิ่งอวี๋ก็พูดเสริมขึ้นมา “อย่างไรเสียคฤหาสน์ของข้าอยู่ใกล้สถานที่สอบมากกว่า!”
ต้วนอวี้ถามอย่างสงสัย “คฤหาสน์ของเจ้าถูกเผาไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”
เหยียนหลิ่งอวี๋ยักไหล่ผายมือ “เจ้าคงไม่ได้คิดนะว่า ข้าจะมีเพียงคฤหาสน์เพียงหลังเดียว?”
ต้วนอวี้ผินหน้ามองท้องฟั้า พูดตะกุกตะกัก “เหยียนหลิ่งอวี๋ไม่เลวนี่หน่า เจ้าก็เจ้าเล่ห์เพทุบายพอตัว……”
เหยียนหลิ่งอวี๋ถลึงตามองต้วนอวี้โดยไม่เอ่ยคำใด
“เอาล่ะ ข้าไปกับเจ้าก็ได้… อย่างน้อยที่สุด ข้าไม่ต้องกลับไปอธิบายให้ยืดยาว แต่เจ้าห้ามใช้ยาสลบกับข้าอีกนะ”
ต้วนอวี้ตำหนิ
ครั้งก่อนที่โดนยาสลบ ต้วนอวี้ถูกคนอุ้มออกไป เมื่อเขาได้สติกลับมากลางดึก สิ่งแรกที่เขานึกขึ้นได้คือต่อว่าด่าทอ
เหยียนหลิ่งอวี๋ยกใหญ่ โดยไม่ได้ด่าถึงโคตรเหง้าตระกูลของเขา เพราะกลัวหัวอาจหลุดออกจากบ่าได้
หลังจากต้วนอวี้ได้สติ เหยียนหลิ่งอวี๋ได้พามาดูละครฉากสนุกที่นี่ เขาถึงได้เข้าใจว่านอกจากเหยียนหลิ่งเจวี๋ย เหยี
ยนหลิ่งรุ่ยก็เป็นคนชั่วเหมือนกัน… เชอะ! ต้วนอวี้รู้มาก่อนแล้วว่าเหยียนหลิ่งรุ่ยเป็นคนชั่ว เพียงแต่นึกไม่ถึงว่าเขาจะเล่น
งานเหยียนหลิ่งเจวี๋ย ไปพร้อมกับเล่นงานต้วนอวี้ในขณะเดียวกันได้
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหลังจากที่ต้วนอวี้ด่าเหยียนหลิ่งอวี๋จบแล้ว ถึงได้ด่าทอเหยียนหลิ่งรุ่ยต่อยกใหญ่!
เหยียนหลิ่งอวี๋ถามต้วนอวี้อย่างจริงจัง “ต้วนอวี้ เจ้าช่วยข้ามาหลายครั้ง ดังนั้นงานแต่งของเจ้ากับจวนเชวียใน
ครั้งนี้ ข้าจะช่วยอย่างเต็มความสามารถ เป็นยังไง?”
ต้วนอวี้แอบมองเหยียนหลิ่งอวี๋ตาขวาง “อะไรกัน เจ้าเป็นพ่อสื่อพอชักไปแล้วอย่างนั้นหรือ? ข้าเคยพูดไว้แล้วว่า
เรื่องของข้านั้น เจ้าไม่ต้องเข้ามายุ่ง สตรีของข้า เจ้าก็ไม่ต้องมาเป็นห่วงเป็นใย เจ้ายุ่งกับเรื่องของเจ้าเองก็พอแล้ว… ขอ
เพียงเจ้าช่วยข้าไล่องค์หญิงอวี้หลัวไปไกลๆ อย่าให้ข้าได้เห็นนางอีกก็พอ”
เหยียนหลิ่งอวี๋ยิ้มมุมปาก “เจ้าวางใจได้ องค์หญิงอวี้หลัวจะกลับไปแคว้นของนางในอีกไม่ช้านี้”
ต้วนอวี้พูดอย่างแปลกใจ “ทำไมจะเป็นเช่นนั้น? นางมาที่นี่เพื่อแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์มิใช่หรือ?” `
องค์หญิงอวี้หลัวกับองค์ชายชิงตั๋วมาที่นี่หวังต้องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ มีหรือที่นางจะยอมทิ้งโอกาสแต่งงาน
ที่ดีแล้วกลับแคว้นไปมือเปล่า
เหยียนหลิ่งอวี๋เหมือนอ่านใจของต้วนอวี้ได้ เขาจึงกล่าว “เรื่องนี้องค์หญิงอวี้หลัวมิอาจควบคุมได้แล้ว เพราะใน
ความเป็นจริง ต่อให้ชิงตั๋วอยากปล่อยองค์หญิงอวี้หลัวไป แต่องค์ชายใหญ่ถ่าถูคงไม่ปล่อยนางไว้แน่ ด้วยเหตุนี้นางจึง
ไม่มีกระจิตกระใจคิดเรื่องการแต่งงานหรอก!”
องค์หญิงอวี้หลัวกับชิงตั๋วนั้นมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเป็นอย่างมาก สิ่งนี้เหยียนหลิ่งอวี๋สามารถสัมผัสได้ แต่ทำไม
องค์หญิงอวี้หลัวต้องทรยศชิงตั๋วด้วย เหยียนหลิ่งอวี๋คิดแค่แวบเดียวก็ร้อยเรียงเหตุผลได้อย่างว่องไว องค์ชายใหญ่ถ่าถูจะ
ต้องล่วงรู้ความลับของนาง และบีบบังคับให้นางจัดการชิงตั๋วซะ!
ตอนนี้ชิงตั๋วได้ใช้แผนซ้อนแผนเอาคืนอย่างสาสม องค์ชายใหญ่ถ่าถูจึงพาลโกรธองค์หญิงอวี้หลัว ทำให้นางไม่มี
กระจิตกระใจที่จะอยู่ตรงนี้ และร้อนรนหวังรีบกลับไปโดยเร็ว
ด้านต้วนอวี้กลับไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เหยียนหลิ่งอวี๋เล่ามา
องค์ชายใหญ่ถ่าถูมิใช่คนดีอะไร ในเมื่อองค์หญิงอวี้หลัวไม่คิดอยากแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์แล้ว ก็ไม่มีความจำเป็น
อันใดที่จะปล่อยตู้ชิงหรวนให้มีลมหายใจต่อไป
เหยียนหลิ่งอวี๋ตอบกลับต้วนอวี้เสียงเรียบ “เสด็จพ่อเพิ่งทรงทราบว่ามีองค์ชายทรยศพระองค์ จึงไม่สบพระทัย
เป็นอย่างมาก อีกทั้งเรื่องนี้ยังเกี่ยวโยงไปถึงองค์ชายใหญ่ถ่าถูและองค์ชายสามชิงตั๋วจากแคว้นอื่น… ต้วนอวี้ เจ้าคิดหรือ
ว่าเสด็จพ่อของข้าจะยังคิดเรื่องแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์นี้อีก?”
ต้วนอวี้ร้องเสียงดังด้วยความเข้าใจในบัดดล… โอรสของพระองค์สมคบคิดกับองค์ชายและองค์หญิงแคว้นอื่น
จักรพรรดิเซี่ยเหยียนย่อมไม่มีทางเห็นด้วยกับการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์อีกแล้ว
ต้วนอวี้หันจ้องไปที่เหยียนหลิ่งอวี๋กล่าวว่า “เหยียนหลิ่งอวี๋ ข้าเข้าใจแล้ว เหตุใดเจ้าจึงถูกกักบริเวณ… ถ้าเจ้าไม่ได้
เกี่ยวข้องกับเรื่องสมคบคิดในครั้งนี้ เสด็จพ่อของเจ้าจะคิดว่าเจ้าไม่รู้อีโหน่อีเหน่ และไม่มีทางยอมให้เจ้าแต่งกับองค์หญิง
อวี้หลัว สรุปแล้วเจ้ารอดปลอดภัยทั้งชนะเหนือเหยียนหลิ่งเจวี๋ยและเหยียนหลิ่งรุ่ยใช่หรือไม่?”
เหยียนหลิ่งอวี๋เผลอยิ้มมุมปากออกมา การเป็นคนที่พลิกแพลงไปตามสถานการณ์ย่อมมีประโยชน์อยู่มิน้อยเลย
เหยียนหลิ่งอวี๋ยกมือขึ้นลูบไหล่ของต้วนอวี้ “เอาล่ะ นี่ก็ดึกดื่นค่อนคืนแล้ว เจ้ารีบกลับไปพักผ่อนเสียก่อน ถ้ามี
เรื่องอะไรรอให้การสอบจอหงวนผ่านไปก่อนค่อยถามแล้วกัน……”
ถึงแม้ต้วนอวี้ยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่เข้าใจ แต่เรื่องของราชวงศ์นั้นยังมีอีกมากมายหลายเรื่องที่ไม่มีใครได้รู้ คิด
ไปคิดมาก็หนีไม่พ้นการเล่นงานกันไปเล่นงานกันมา ด้วยแผนการที่สกปรก โหดเหี้ยมและเลือดเย็น
ส่วนคนที่เป็นผู้กำชัยในตอนสุดท้าย มักเป็นคนที่คิดการณ์ใหญ่และอดทนอดกลั้น ที่สำคัญต้องทายพระทัยของ
ฝั่าบาทได้ถูกต้องแม่นยำ!
ดูอย่างเหตุการณ์ในคํ่าคืนนี้ ถึงแม้เหยียนหลิ่งเจวี๋ยจะพ่ายแพ้ ทว่าเขาก็เป็นโอรสคนหนึ่งที่ฝั่าบาทเอ็นดูฟูมฟักให้
เรียนรู้สรรพวิชาดูต่างๆ มีหรือที่ฝั่าบาทจะไม่เจ็บปวดพระทัย?
เหยียนหลิ่งรุ่ยคิดว่าการจับตัวเหยียนหลิ่งเจวี๋ยได้แล้วเป็นการสร้างความดีความชอบ แต่นั่นกลับเป็นสิ่งที่ฝั่าบาท
มิอยากทอดพระเนตรเป็นที่สุด
ต่อหน้าพระพักตร์ของฝั่าบาทที่สงสัยเคลือบแคลงในทุกสิ่ง หากใครทำในสิ่งที่ฝั่าบาทมิอยากทอดพระเนตรเห็น
ย่อมเป็นที่จดจำของฝั่าบาท ส่วนเหยียนหลิ่งรุ่ยที่สามารถเหยียบยํ่าเสด็จพี่ของเขา เพื่อเอาในสิ่งที่เขาปรารถนาให้ได้ ใน
ตอนสุดท้าย เหยียนหลิ่งรุ่ยไม่แน่ว่าอาจตกอยู่ในสภาพอนาถอย่างเหยียนหลิ่งเจวี๋ยก็เป็นได้
หากเทียบบรรดาองค์ชายแล้ว เหยียนหลิ่งอวี๋นับว่าฉลาดเฉลียวกว่าองค์ชายคนอื่น เขาใช้เรื่องเล็กน้อยให้ฝั่าบาท
ทรงกริ้วและสั่งคนเอาเขาไปกักบริเวณ หลังจากที่เกิดเรื่องราวขึ้น ฝั่าบาทก็ไม่ได้ลงโทษเขา ทั้งยังสามารถรักษาระดับ
ความเชื่อใจเหยียนหลิ่งอวี๋ได้มากขึ้นไปอีก เหยียนหลิ่งอวี๋ไม่มีทางเหยียบยํ่าองค์ชายคนอื่นเพื่อให้ได้ความดีความชอบมา
ด้วยเหตุนี้จึงได้ใจฝั่าบาทในครั้งนี้ไปทั้งหมด!
ในเวลานี้ สิ่งที่ต้วนอวี้เป็นห่วงมากที่สุดก็คือการสอบจอหงวนในวันพรุ่งนี้!
เขาจึงยืนท้าวสะเอวอดกลั้นความอยากรู้ของเรื่องที่เกิดขึ้นในคํ่าคืนนี้ โดยเอ่ยว่า “เอาล่ะ เอาล่ะ เรื่องนี้จบแล้ว
พวกเรารีบกลับไปพักผ่อนดีกว่า!”
ต้วนอวี้พูดจบแล้วก็บิดขี้เกียจไปมาด้วยความง่วงหงาวหาวนอน
จากนั้นเหยียนหลิ่งอวี๋ได้พูดเสียงเรียบ “ไม่… เรื่องทั้งหมดนี้ มันคงไม่ได้จบลงเร็วๆ นี้หรอก!”
เหยียนหลิ่งเจวี๋ยถูกโค่นลง ขั้วอำนาจของฮองเฮาเสียสูญ เรื่องนี้ไทเฮาย่อมต้องยื่นมือเข้ามาช่วยตระกูลของนาง
ที่สำคัญที่สุดคือ เหยียนหลิ่งเจวี๋ยโค่นลงแล้ว คนต่อไปที่จะล้มคงหนีไม่พ้นเหยียนหลิ่งรุ่ย ต่อให้เหยียนหลิ่งรุ่ยจะมี
หลิงกุ้ยเฟยคอยสนับสนุน แต่การขึ้นไปนั่งตำแหน่งองค์รัชทายาทย่อมไม่มีทางได้มาอย่างง่ายดาย
ยิ่งเหยียนหลิ่งรุ่ยมิอาจขึ้นตำแหน่งองค์รัชทายาทได้ ก็ยิ่งทำให้เขาร้อนรนใจ เมื่อเขาร้อนรนใจเผยความผิดที่เคย
ทำออกมาให้เห็นโดยง่าย และพอโผล่ออกมาแล้วก็ยากจะปิดบังได้มิด
เดิมทีความตั้งใจพระทัยของฝั่าบาท เพื่อต้องการใช้อำนาจฝั่ายหนึ่งคานอำนาจอีกฝั่ายหนึ่งเอาไว้เท่านั้น แต่ถ้า
เรื่องนี้ทำให้ตระกูลไทเฮาต้องโค่นล้มลงละก็ ในวังหลวงต้องเกิดขั้วอำนาจใหม่ขึ้นมาแทนที่อย่างรวดเร็ว และอาจเป็นภัย
ต่อฝั่าบาทเอง ซึ่งฝั่าบาทไม่มีทางยอมปล่อยให้มีขั้วอำนาจใหม่เกิดขึ้นมาอย่างแน่นอน
ตอนนี้อำนาจของตระกูลไทเฮาถูกสั่นคลอนเป็นอย่างมาก แต่มีหรือที่พวกเขาจะยอมถูกกดอยู่ใต้เท้าของใคร
พวกเขาต้องอดทนอดกลั้นเตรียมลับกรงเล็บให้แหลมคม ไว้โจมตีกลับยามที่โอกาสมาถึง