ขอโทษที พอดีบรรพจารย์ผมเป็นเจ้าแห่งยมโลก [นิยายแปล] - บทที่ 135 บำรุงร่างกาย ถึงเวลาทะลวงระดับ

เสียงนั้นไม่ได้ดังมากนัก แต่ผมกลับได้ยินมันอย่างชัดเจน

เสียง ‘แปะๆ’ นั้นคล้ายกับเสียงไพ่นกกระจอกกระทบกันไม่มีผิด

ความจริงแล้ว ผมพอจะเดาได้ว่ามีอะไรอยู่ในห้องข้างๆ มันต้องเป็นวิญญาณที่อาจารย์เลี้ยงเอาไว้แน่

แต่เหตุผลที่เขาเลี้ยงมันไว้และจุดประสงค์คืออะไร ผมยังไม่อาจทราบได้

ผมเงี่ยหูฟัง หวังว่าจะได้ยินเสียงอะไรเพิ่มเติมจากห้องข้างๆ บ้าง

แต่พอผมแนบหูลงไปกับผนัง เสียงทุกอย่างกลับเงียบลงทันที

เหมือนกับเสียงนั้นไม่เคยมีอยู่ตั้งแต่แรก

เมื่อไม่ได้ยินอะไรอีก ผมจึงเลิกคิดจะแอบฟังต่อ

เรื่องของห้องข้างๆ คงต้องหาโอกาสเหมาะๆ แล้วไปถามอาจารย์ด้วยตัวเอง

ผมเปิดกระเป๋าเดินทางออกและจัดเก็บข้าวของเข้าที่

แขวนร่มปรภพไว้ที่ข้างประตู วางกระบี่กระดูกปลาและแส้กระดูกงูไว้บนโต๊ะหนังสือ

เพียงเท่านี้ ของของผมก็ถูกจัดเข้าที่หมดแล้ว

ที่นี่คือที่พักแห่งแรกของผมนอกเหนือจากหอพักในมหาวิทยาลัย

หลังจากจัดของเสร็จ ผมเดินออกจากห้อง

แต่ทันทีที่ก้าวออกไป เสียงจากห้องที่ถูกล็อกไว้พลันดังขึ้นอีกครั้ง

เป็นเสียง ‘แปะๆ’ ของไพ่นกกระจอกที่เบาเสียจนแทบไม่ได้ยิน

ผมหันกลับไปมองแวบหนึ่ง ก่อนจะสลัดความคิดออกจากหัวแล้วเดินลงไปข้างล่าง

เมื่อไปถึง อาจารย์เพิ่งให้อาหารปลาสวยงามของเขาเสร็จพอดี

เขาพาผมออกไปกินข้าว

กินข้าวเสร็จ ต่อด้วยการบำรุงร่างกายแบบครบวงจรเหมือนครั้งก่อนไม่มีผิด

อาจารย์จัดเตรียมทุกอย่างให้ผมเรียบร้อย

เมื่อมาถึงร้านนวด ผู้จัดการรีบออกมาต้อนรับพลางเรียก ‘พี่ซ่ง’ ด้วยท่าทีประจบประแจง

อาจารย์ทิ้งผมไว้ตรงนั้น ก่อนหายเข้าไปทำ ‘สามสิ่งโปรด’ ของเขา

ผมถูกพาไปที่ห้องส่วนตัวอีกครั้ง

ไม่นาน หญิงวัยกลางคนที่เคยฝังเข็มให้ผมเมื่อคราวก่อนก็เดินเข้ามา

เธอไม่พูดพร่ำทำเพลง แค่บอกให้ผมถอดเสื้อออก

ครั้งที่แล้วผมยังมีประสบการณ์น้อย รู้สึกเขินและหวาดระแวง คิดว่าที่นี่อาจไม่ใช่ร้านนวดถูกกฎหมาย

แต่หลังจากมีประสบการณ์ ผมรู้แล้วว่าที่นี่ถูกกฎหมายทุกอย่าง

หญิงวัยกลางคนคนนี้เป็นถึงปรมาจารย์ด้านฝังเข็มเลยด้วยซ้ำ

เธอเปิดกระเป๋าเข็มเงิน แล้วเริ่มปักเข็มลงบนจุดฝังเข็มทั่วแผ่นหลังของผม

มันไม่ได้เจ็บ กลับรู้สึกผ่อนคลายเสียด้วยซ้ำ

แต่ครั้งนี้แตกต่างจากครั้งก่อนโดยสิ้นเชิง

หลังจากที่เธอฝังเข็มเสร็จ ผมรู้สึกว่าร่างกายอบอ้าวเล็กน้อย โดยเฉพาะตรงจุดไห่ตี้[1]ที่รู้สึกร้อนผ่าวราวกับมันบวมแน่นนิดๆ

ตลอดช่วงเวลาที่ลงเข็ม เธอไม่ได้พูดอะไรเลย

กระทั่งก่อนออกจากห้อง เธอหันกลับมามองผม แล้วกล่าวขึ้นเพียงประโยคเดียว “กลับไปปรับสมดุลภายในให้ดี น่าจะทะลวงระดับได้”

หลังจากพูดประโยคนั้นจบ หญิงวัยกลางคนเก็บเข็มเงินของเธอ ก่อนหมุนตัวเดินออกจากห้องไป เหลือไว้เพียงผมที่ยังยืนงุนงงอยู่ตรงนั้น

ปรับสมดุลภายใน? ทะลวงระดับ?

อาจารย์ไม่เคยพูดเรื่องนี้ให้ผมฟังเลย ผมจึงไม่เข้าใจและตั้งใจว่าจะไปถามเขาภายหลัง

ผมสวมเสื้อผ้าและเดินออกจากห้องพักลูกค้า มานั่งรออาจารย์ที่ห้องรับรองด้านนอก

หลังจากถูกฝังเข็ม นอกจากร่างกายที่รู้สึกร้อนวูบวาบเล็กน้อยแล้ว ทุกส่วนในร่างกายกลับรู้สึกสดชื่นและเต็มไปด้วยพลัง

รออยู่ประมาณสี่สิบนาที อาจารย์ก็เดินออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเบิกบาน

“อาจารย์!”

“อืม รอบนี้รู้สึกยังไงบ้าง” เขาสะบัดเสื้อเบาๆ พลางหยิบแตงโมชิ้นหนึ่งจากจานที่ว่างอยู่ข้างๆ ขึ้นมากิน

ผมพยักหน้า “สบายตัวมากเลยครับ รู้สึกมีพลังเต็มเปี่ยม”

“ฮ่าๆ มีแรงก็ดีแล้ว!” อาจารย์หัวเราะอย่างอารมณ์ดี

“แต่อาจารย์ ก่อนที่พี่สาวคนนั้นจะจากไป เธอพูดกับผมประโยคหนึ่ง”

“อะไรล่ะ” อาจารย์ยังทำท่าไม่ใส่ใจนัก กินแตงโมต่อไปเรื่อยๆ

“เธอบอกให้ผมกลับไปปรับสมดุลภายใน แล้วจะทะลวงระดับได้…หมายความว่ายังไงเหรอ” ผมถามด้วยความสงสัย

ทันทีที่อาจารย์ได้ยินดังนั้น สีหน้าพลันเปลี่ยนเป็นตกตะลึง ถึงขั้นเกือบสำลักแตงโมที่กำลังเคี้ยวอยู่

“แค่ก แค่กๆ …”

“อาจารย์ ค่อยๆ ครับ!”

ผมรีบตบหลังเขาเบาๆ

หลังจากไออยู่สองสามครั้ง อาจารย์ก็กลับมาหายใจเป็นปกติอีกครั้ง จากนั้นก็หันมามองผมด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด “ว่าไงนะ! นายใกล้จะทะลวงระดับแล้วงั้นเหรอ”

ผมเห็นเขาทำหน้าตกใจก็รีบอธิบาย “ไม่ใช่ผมพูดเองหรอกครับ เป็นพี่สาวคนนั้นที่บอกว่าถ้าปรับสมดุลภายในให้ดีจะสามารถทะลวงระดับได้ ผมเลยอยากถามอาจารย์ว่ามันหมายความว่ายังไง”

อาจารย์เบิกตากว้างจนแทบถลนออกมา ก่อนที่เขาจะยื่นมือออกมากดลงบนไหล่ของผม

พริบตานั้น ผมรู้สึกได้ถึงพลังอุ่นๆ สายหนึ่งที่ไหลทะลักเข้ามาภายในร่างผ่านไหล่…

“อาจารย์ ท่านกำลังทำอะไรงั้นเหรอ”

อาจารย์ยกมืออีกข้างขึ้นเป็นสัญญาณให้ผมหุบปาก

เห็นสีหน้าเขาเคร่งขรึม ผมจึงไม่พูดอะไรต่อ

ผ่านไปประมาณสิบกว่าวินาที อาจารย์จึงถอนมือออก สายตาที่มองมาผมเต็มไปด้วยความตะลึง “ไอ้หนู…ฉันไม่นึกเลยว่าแค่เดือนเดียว นายก็ใกล้จะทะลวงระดับแล้ว ฉันประเมินผิดไป ประเมินผิดไปจริงๆ …”

น้ำเสียงของอาจารย์เต็มไปด้วยความประหลาดใจราวกับว่าเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน ทำให้ผมเริ่มแน่ใจในข้อสันนิษฐานของตัวเอง

“อาจารย์ ทะลวงระดับที่ว่า หมายถึงระดับการฝึกตนใช่ไหม” ผมลองถามออกไปอย่างระมัดระวัง

ตั้งแต่ผมเข้ามาเกี่ยวข้องกับเส้นทางนี้ ผมรู้มาตลอดว่าผู้ฝึกวิชาทุกคนล้วนมีระดับความสามารถแตกต่างกันไป แต่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าระดับเหล่านี้ถูกแบ่งอย่างไร

อาจารย์พยักหน้าหนักแน่นก่อนกล่าว “ใช่ มันคือระดับขั้นของการฝึกตน เมื่อครู่ฉันลองตรวจสอบปราณต้นกำเนิดในร่างนายแล้ว มันแข็งแกร่งพอจะทะลวงระดับได้”

“หากทะลวงระดับ เปิดจุดชีพจรสำเร็จ นายจะกลายเป็นผู้ฝึกตนอย่างแท้จริง” ขณะพูด อาจารย์เผยรอยยิ้มออกมา

แม้ผมจะคาดเดาเรื่องนี้ไว้แล้ว แต่เมื่อได้รับการยืนยันจากอาจารย์ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น

ปกติผมเคยอ่านแต่ในนิยายที่ตัวเอกฝึกฝนจนทะลวงระดับ พอมันเกิดขึ้นกับตัวเองจริงๆ ความรู้สึกที่ได้รับช่างเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและความตื่นเต้นอย่างไม่อาจระงับได้

“อาจารย์! แล้วผมต้องทำอย่างไรต่อ” ผมถามอย่างกระตือรือร้น สีหน้าปิดไม่มิดถึงความดีใจ

อาจารย์โบกมือ “ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะสม เราไปคุยกันที่อื่นเถอะ”

ผมพยักหน้า แล้วอาจารย์ก็พาผมไปชำระค่าใช้จ่ายในครั้งนี้

เหมือนครั้งก่อน ค่าฝังเข็มของผมยังคงอยู่ที่สามหมื่น

อาจารย์จ่ายให้ผมอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด ราวกับเงินไม่มีค่าอะไรสำหรับเขา

เมื่อออกมาจากร้านนวดแล้ว ผมกับอาจารย์เดินกลับไปยังร้านของอาจารย์

ผมจุดบุหรี่ให้อาจารย์

เขาพ่นควันออกมาเบาๆ ก่อนจะกล่าวขึ้น “เช่นเดียวกับมนุษย์ที่มีชนชั้นวรรณะ และวัตถุที่มีค่าแตกต่างกัน การฝึกตนก็มีลำดับขั้นและความแข็งแกร่งที่แตกต่างกันเช่นกัน พวกเราฝึกฝนเพื่อแสวงหาความรู้ ฝึกพลังปราณเพื่อให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น”

“มนุษย์มีสามวิญญาณเจ็ดจิต สามวิญญาณประกอบด้วยญาณฟ้า ญาณดิน และญาณมนุษย์ ส่วนเจ็ดจิตประกอบไปด้วยนภาจิต ญาณจิต ปราณจิต กายจิต แกนจิต แก่นจิต และพรจิต ซึ่งทั้งหมดนี้สอดคล้องกับ ‘สามเส้นปราณ’ และ ‘เจ็ดจุดรวมพลัง’ ในร่างกาย”

“จากพรจิตไปสู่นภาจิต ทุกครั้งที่ทะลวงระดับ นายจะเปิดจุดรวมพลังใหม่ได้หนึ่งจุด และปราณต้นกำเนิดของนายก็จะแข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย”

เมื่อได้ยินดังนั้น หัวใจของผมเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น

นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้รับรู้เกี่ยวกับลำดับขั้นของผู้ฝึกตน

จากอ่อนแอไปสู่แข็งแกร่ง ลำดับของจุดรวมพลังและเส้นปราณที่จะต้องเปิดมีดังนี้

พรจิต → แก่นจิต → แกนจิต → กายจิต → ปราณจิต → ญาณจิต → นภาจิต → ญาณมนุษย์ → ญาณดิน → ญาณฟ้า

 จุดไห่ตี้ เป็นจุดฝังเข็มที่อยู่ล่างสุดของร่างกาย อยู่กึ่งกลางระหว่างรูทวารกับอวัยวะเพศ