ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1003 เกม VR

บทที่ 1003 เกม VR

บอสเผยพูดมีเหตุผลมาก

ที่ผ่านมาโปรเจ็กต์ที่ประสบความสําเร็จทั้งหมดไม่ได้อาศัยความมั่นคงเลย

อันที่จริงไม่ว่าจะเป็นฝ่ายเกมเถิงต๋าหรือฉางหยางเกมส์ ทุกเกมที่สร้างขึ้นนั้นทั้งฉีก

กฎเกณฑ์เดิมๆ และมีความเสี่ยงสูง แต่ก็ประสบความสําเร็จอย่างล้นหลามทุกครั้ง

ในทางกลับกันบริษัทเกมอื่นที่มุ่งหาแค่ความมั่นคงจะแค่เปลี่ยนทรัพยากรงานภาพ

เล็กน้อยแล้วย้อมแมวมาขายใหม่ พวกเขาพยายามแสวงหาความมั่นคงและสร้าง

รายได้ แต่กลับได้กระแสตอบรับแค่ปานกลางและยอดขายเพียงน้อยนิด

เพราะการแสวงหาความมั่งคงคือการย่ําอยู่กับที่รูปแบบหนึ่ง

เมื่อผู้ผลิตเกมรายอื่นกําลังมองหาสิ่งใหม่ๆ และการเปลี่ยนแปลง การแสวงหา

ความมั่นคงก็เท่ากับเป็นการตามหลังผู้อื่น ประสบการณ์ความสําเร็จในอดีตจะล้าสมัย

ในไม่ช้า

หลินฉางก็ตกตะลึงเช่นกัน ถึงจะไม่รู้เรื่องวงการเกมมากนักแต่คําพูดของบอสเผย

ก็ฟังดูเหมือนมีปรัชญาอันลึกซึ้ง

“แล้วบอสเผยคิดไว้ยังไงเหรอครับ” หลินฉางถาม

เผยเชียนกระแอมกระไอ “ผมมองว่ายิ่งเป็นบริษัทใหม่ยิ่งต้องทะเยอทะยานและ

กล้าได้กล้าเสีย

“ถ้าบริษัทใหม่ยึดติดกับแนวทางเดิม และลอกเลียนแบบประสบการณ์

ความสําเร็จที่ผ่านมาตั้งแต่ตอนก่อตั้ง บริษัทก็จะไม่มีความกล้าที่จะสร้างสรรค์สิ่ง

ใหม่ๆ ในอนาคต มีแต่จะหลงทางไปมากขึ้นเรื่อยๆ บนเส้นทางของการ ‘ย้อมแมว’

“ดังนั้นไม่ว่าจะอยู่ที่ฉางหยางเกมส์หรือฉือสิงสตูดิโอ คุณก็ต้องออกแบบตามที่

มันควรจะเป็น อย่าลืมว่าคุณอยู่ในบริษัทใหม่แล้ว

“ใช้แนวทางเดิม เริ่มจากการกําหนดประเภทเกมก่อนแล้วค่อยต่อยอดจากนั้นที

ละขั้น”

หลินหวานพยักหน้า “ค่ะ ถ้าอย่างนั้นก็มีตัวเลือกไม่มาก ถ้าไม่ทําเกมมือถือเราก็

เหลือตัวเลือกแค่เกมสแตนด์อโลนกับเกมออนไลน์

“ถ้าอยากท้าทายตัวเองเหมือนที่บอสเผยบอก เราก็ต้องพยายามทําเกมสแตนด์อ

โลนแบบกลับใจคือฟากฝั่ง ดิ้นรน และ Mission & Choice”

เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง “มีตัวเลือกแค่นี้จริงๆ เหรอ ลองคิดดูอีกที”

คงจะดีกว่านี้ถ้าหลินหวานไม่ยกตัวอย่างขึ้นมา ตัวอย่างเหล่านี้ทําให้เผยเชียน

คิดถึงอดีตอันขมขื่น

ทั้งสามเกมนี้ใช้เงินลงทุนสูงกว่าที่ผ่านมา แต่ก็ทํากําไรได้เยอะกว่าที่ผ่านมา

เหมือนกัน

ถึงจะไม่เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าเป็นเส้นทางที่ล้มเหลว แต่เผยเชียนก็ไม่คิดจะเดิน

บนทางนั้นไปอีกสักพัก

ดังนั้นเขาต้องหาทางอื่น

หลินหวานดูสับสน “เอ๋? แต่ประเภทเกมก็มีแค่นี้นะคะ มีเกมสแตนด์อโลน เกม

ออนไลน์ เกมมือถือ…”

เผยเชียนพูดขัดขึ้น “เคยได้ยินเกี่ยวกับ…เกม VR เมื่อเร็วๆ นี้มั้ย”

หลินฉางกับหลินหวานผงะไปก่อนจะหันมองหน้ากัน “เกม VR?”

หลินหวานลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับ “หนูเคยได้ยินมาก่อน แต่…เกม

ประเภทนี้ยังเป็นแค่แนวคิดไม่ใช่เหรอคะ นอกจากผู้พัฒนาต่างประเทศที่ผลิตเกม VR

เชิงสํารวจและเชิงมโนภาพแล้วก็ยังไม่มีใครทําออกมาอีกในตอนนี้…”

หลินฉางดูงุนงง เขาหยิบมือถือขึ้นมาค้นหาคําว่า ‘เกม VR’

เมื่อคืนเผยเชียนหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องในอินเทอร์เน็ตดูแล้วพบว่าโลกนี้มีการพัฒนา

เทคโนโลยี VR แล้ว

สรุปคือเทคโนโลยี VR ในโลกนี้เร็วกว่าที่เขาจําได้ประมาณหนึ่งถึงสองปี

เทคโนโลยี VR จริงๆ แล้วถือว่าพัฒนาค่อนข้างช้าเมื่อเทียบกับการพัฒนาเทคโนโลยี

มือถือในโลกนี้

ก้าวครั้งสําคัญของเทคโนโลยีคือการให้กําเนิดอุปกรณ์แว่น VR สมัยใหม่เป็นครั้ง

แรก ในความทรงจําของเผยเชียน ควรเป็น Oculus Rift ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกในปีค.ศ.

2012 และเป็นแว่น VR ที่พัฒนาผ่านแคมเปญระดมทุนที่ระดมทุนได้กว่า 2.5 ล้าน

เหรียญสหรัฐ หลังจากปีนั้นเป็นต้นมาสาธารณชนก็ให้ความสนใจ VR มากขึ้น

ตามความทรงจําของเผยเชียนด้านการพัฒนา อุปกรณ์ VR จากผู้พัฒนารายใหญ่

อื่นๆ อย่าง HTC, VIVE และ PSVR โผล่มาในปีค.ศ. 2016 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของ

กระแสคลั่งไคล้ VR

ด้วยเหตุนี้หลายคนจึงถือให้ปีค.ศ. 2016 เป็นปีแรกของเกม VR

แต่การพัฒนาอุตสาหกรรม VR ก็มาถึงจุดคอขวดอย่างรวดเร็ว ความนิยมของ

วงการ VR ค่อยๆ ลดลงเนื่องจากเหตุผลทางเทคนิค แต่นั่นก็เป็นเรื่องราวในอนาคต

สถานการณ์ปัจจุบันในโลกนี้ใกล้เคียงกับสถานการณ์เมื่อปีค.ศ 2013 ถึง 2014

ในความทรงจําของเผยเชียน

บริษัทต่างประเทศพัฒนาแว่น VR ที่ใช้งานได้ออกมาผ่านการระดมทุนเมื่อปีที่

แล้ว แต่ผลิตภัณฑ์นี้ยังไม่ได้รับความสนใจมากนักในต่างประเทศ ในจีนยิ่งแล้วใหญ่

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเทคโนโลยีในปัจจุบันยังมีข้อบกพร่องบางอย่างและความ

ละเอียดค่อนข้างต่ํา ความละเอียดของตาข้างเดียวแค่ 640×800 และสองข้างที่

1280×800 ซึ่งทําให้เกิด Screen Door Effect หรือการมองเห็นเป็นภาพแตกๆ

เม็ดพิกเซลเป็นจุดๆ และยังติดตามการเคลื่อนไหวได้ไม่สมบูรณ์

อีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะเทคโนโลยี VR ยังรองรับเนื้อหาได้น้อยเกินไป มีผู้พัฒนา

เกมและหนังจํานวนน้อยมากที่ผลิตเนื้อหาให้ VR โดยเฉพาะ

เนื่องจากมีอุปกรณ์ไปก็ไม่มีเนื้อหา ลูกค้าส่วนใหญ่จึงไม่มีแรงจูงใจให้จ่ายเงินสาม

ร้อยดอลลาร์เพื่อซื้อของเล่นชิ้นนี้

ตอนนี้วงการ VR ในจีนยังไม่พัฒนา ไม่มีบริษัทไหนผลิตแว่น VR หรือเกม VR

ออกมา แม้แต่ VR ทางเลือกราคาถูกที่ใช้ ‘กระดาษลัง+มือถือ’ ก็ยังไม่มีให้เห็น

เผยเชียนจึงคิดว่าตามความเร็วในการพัฒนาอุตสาหกรรม VR น่าจะใช้เวลาอย่าง

น้อยสามปี ความนิยมถึงจะพัฒนาไปถึงระดับ ‘ปีแรกของ VR’

ในช่วงสามปีนี้ตลาดจะยังไม่เติบโตและความนิยมยังไม่สูงมาก

นอกจากนั้นข้อกําหนดเบื้องต้นสําหรับการเล่นเกม VR คือการซื้อแว่น VR ราคา

อย่างน้อยสองถึงสามพันหยวน และเพื่อให้สัมผัสประสบการณ์เกม VR สเกลใหญ่ได้

ลื่นไหลก็ต้องมีคอมพิวเตอร์ระดับไฮเอนด์ราคาอย่างน้อยหกถึงเจ็ดพัน

การลงทุนเยอะขนาดนี้ไม่เป็นที่ยอมรับของเกมเมอร์ส่วนใหญ่

ดังนั้นเผยเชียนจึงคิดว่าการสร้างเกม VR ในช่วงนี้น่าจะมั่นใจได้!

กลับกันถ้ารออีกสักสองสามปีค่อยทําอาจบอกได้ยากว่าสถานการณ์จะเป็นยังไง

เขาต้องใช้ประโยชน์จากช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้เพื่อผลาญเงินให้ได้มากที่สุด

หลินฉางเลื่อนดูข้อมูลในมือถือ ในที่สุดเขาก็เข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ ของเกม

VR

“บอสเผยครับ ถ้าจะพัฒนาเกม VR เราก็ต้องร่วมมือกับผู้พัฒนาอุปกรณ์ VR ใน

ต่างประเทศด้วยรึเปล่าครับ”

เผยเชียนยิ้ม “ทําไมต้องไปร่วมมือด้วย เราสร้างเองไม่ได้เหรอ เฉินฮว่าคอร์เปอ

เรชันทํามือถือได้แต่ทําแว่น VR ไม่ได้เหรอครับ”

หลินฉางผงะไป แต่พอคิดดูแล้วก็เป็นอย่างที่พูดจริงๆ

แว่น VR ไม่ได้มีเทคโนโลยีที่ซับซ้อนมากนัก ความยากในการผลิตไม่ได้สูงไป

กว่ามือถือ นอกจากเฉินฮว่าคอร์เปอเรชันจะผลิตมือถือแล้วยังผลิตฮาร์ดแวร์อัจฉริยะ

ด้วย ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรที่จะผลิต VR

แต่เขาก็ตระหนักทันทีว่าปัญหาตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่เทคโนโลยีหรือเงิน!

หลินฉางพูดขึ้น “แบบนี้ไม่เสี่ยงไปเหรอครับบอสเผย ตอนนี้ยังไม่มีผู้พัฒนาเกม

รายใหญ่ๆ ทําเกม VR เลย ถ้าเราจะทําก็ไม่มีประสบการณ์ความสําเร็จให้ดูเป็น

แบบอย่าง”

เผยเชียนถาม “ถ้าเราต้องการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ เราจําเป็นต้องอ้างอิงจาก

ประสบการณ์ความสําเร็จไหนด้วยเหรอครับ”

หลินฉางอ้าปากเล็กน้อยและพูดอะไรไม่ออกไปครู่หนึ่ง

หลินหวานพูดขึ้น “พี่อย่าเพิ่งขัดสิ ให้บอสเผยเล่าโปรเจ็กต์ทั้งหมดให้ฟังก่อน

ค่อยแสดงความคิดเห็น”

หลินฉาง “…”

ชัดเจนว่าหลินหวานพิจารณาความเป็นไปได้ของโปรเจ็กต์เกม VR อย่างจริงจัง

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งเธอก็พูดขึ้น “บอสเผยคะ เราควรสร้างเกม VR แบบไหน

ดี แนว FPS? แนวภาพยนตร์อินเทอร์แอ็กทีฟ? แนววางกลยุทธ์ง่ายๆ ก็น่าจะดี

เหมือนกัน

“พอพิจารณาจากคุณลักษณะของอุปกรณ์ VR แล้วเกมแนว FPS น่าจะเป็น

ตัวเลือกที่ดีที่สุดนะคะ”

เทียบกับคอมพิวเตอร์แล้ว VR ไม่ได้มีข้อได้เปรียบในหลายด้านเพราะเทคโนโลยี

ยังไม่เติบโตพอ เช่น ความละเอียด การทํางาน อาการวิงเวียน และปัญหาอื่นๆ ที่ต้อง

ได้รับการแก้ไขอย่างเร่งด่วน

ข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวคือความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง

ดังนั้นเกมแนว FPS และแนวภาพยนตร์อินเทอร์แอ็กทีฟจะมอบประสบการณ์ที่

เหนือกว่าเกม PC ส่วนเกมแนววางกลยุทธ์จะยากกว่าหน่อย เพราะทําได้แค่เกมที่มี

ระบบเรียบง่ายและเนื้อหาไม่ซับซ้อน แม้จะมองเนื้อหาทั้งหมดจากมุมมองพระเจ้า แต่

มุมมองพระเจ้าในรูปแบบ VR ก็น่าตื่นตาตื่นใจกว่าในจอคอมพิวเตอร์ ถึงอย่างนั้นก็

ยังยากอยู่ดี

เผยเชียนเงียบไปพักหนึ่ง

พวกเขาอาจจะสร้างชื่อให้ตัวเองได้จริงๆ ถ้าทําเกมแนว FPS หรือแนวภาพยนตร์

อินเทอร์แอ็กทีฟ

เพราะในเกมแนว FPS ผู้เล่นจะใช้คอนโทรลเลอร์ในการเล็ง เมื่อรวมเข้ากับ

ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งและบรรยากาศน่าตื่นตาตื่นใจ เกมนี้อาจจะกลายเป็นผลงาน

ขึ้นหิ้งที่ผู้เล่นอวยกันยกใหญ่ก็ได้