ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1032 ปัญหาเดียวคือแสดงดีเกินไป

บทที่ 1032 ปัญหาเดียวคือแสดงดีเกินไป

วันพุธที่ 9 พฤษภาคม

หลินเจียเฉียงแสนเบิกบานใจเมื่อได้เหยียบแผ่นดินจิงโจวอีกครั้ง

อาจเป็นเพราะการร่วมงานกับเถิงต๋าครั้งก่อนนั้นดีมาก

ครั้งล่าสุดที่เขามาจิงโจวคือเดือนกันยายน ปีค.ศ. 2010 ตอนนั้นหลินเจียเฉียงมา

จิงโจวกับแก๊งเพื่อนสามคนเพื่อถ่ายคลิปโปรโมตเพลงรบโลหิตเวอร์ชันอัปเกรด

ตอนนั้นเถิงต๋าใจกว้างมาก แต่ละคนได้ค่าตัวคนละห้าแสนหยวน สําหรับ

นักแสดงแบบพวกเขาที่ตกกระป๋องกันไปนานแล้วและแทบหาเลี้ยงปากท้องตัวเองได้

ไม่อิ่ม นี่คือโอกาสที่ได้แต่หลับตาฝันถึง

นอกจากนั้นการถ่ายทําก็ผ่อนคลายและสนุกสนานมาก

หลินเจียเฉียงแค่สวมชุดเกราะคอสเพลย์ ถือมีดดาบพลาสติก และโพสท่า

เล็กน้อยหน้ากล้อง พูดบทแค่สองสามประโยคก็ถ่ายเสร็จ การถ่ายทําจริงใช้เวลาไปไม่

ถึงครึ่งชั่วโมง

จากนั้นเขาก็ใช้เวลาที่เหลือกินดื่มและเที่ยวเล่นกับเพื่อนเก่าในจิงโจว

ทุกอย่างสมบูรณ์แบบมาก ยกเว้นคลิปโปรโมตที่ส่งผลต่อภาพลักษณ์ของเขา

เล็กน้อยและกลายเป็นมีมไปตลอดปี

แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ สําหรับนักแสดงสมทบที่ตกกระป๋องจนคนแทบจะลืมกันไป

หมดแล้ว ถ้าโดนขําแล้วทําเงินได้ก็ไม่เห็นเป็นอะไร

ปกติเวลาเล่นบทตลกในหนังคนก็ชอบเอามาล้อกันอยู่แล้ว

อีกอย่างถ้าโฆษณานี้โด่งดังขึ้นมา ชาวเน็ตก็จะได้เห็นหน้าเขามากขึ้น ไม่ว่าจะคิด

ยังไงก็ได้กําไรล้วนๆ

ดังนั้นหลินเจียเฉียงจึงตกลงรับข้อเสนอทันทีที่เถิงต๋าติดต่อมาอีกหลังผ่านไปนาน

กว่าหนึ่งปี

เขาเพิ่งมาถามว่าเป็นคลิปโปรโมตแบบไหนหลังตอบตกลงไปแล้ว ซึ่งอีกฝ่ายตอบ

กลับมาว่าเป็นคลิปโปรโมตอุปกรณ์ออกกําลังกาย

ตอนนั้นหลินเจียเฉียงรู้สึกสับสนเล็กน้อย

ฉันหุ่นแบบนี้แต่ให้ไปเล่นโฆษณาอุปกรณ์ออกกําลังกายเนี่ยนะ

มันแปลกๆ มั้ย

มีอะไรผิดพลาดรึเปล่า

แต่พอมาคิดดูอีกทีก็ตระหนักว่าโฆษณาเพลงรบโลหิตเวอร์ชันอัปเกรดก็ฟังดูบ้าบอ

ในตอนแรก แต่ผลลัพธ์การประชาสัมพันธ์ก็ออกมาค่อนข้างดีทีเดียว

ต้องบอกเลยว่าเถิงต๋าดูจะชอบโฆษณาแนวนี้

หลินเจียเฉียงไม่ได้คิดอะไรมาก แค่มีโฆษณาและได้เงินก็พอแล้ว ส่วนผลลัพธ์

ประชาสัมพันธ์จะเป็นยังไงก็เป็นเรื่องของคนอื่น ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขา

ดังนั้นเขาจึงไม่คิดอะไรมากและปล่อยตัวตามสบายรอให้ถึงวันถ่ายทํา

หลินเจียเฉียงไม่มีงานอื่นต้องทํา หลังจากเตรียมตัวเสร็จก็จองเที่ยวบินไปจิงโจว

รอบนี้ยังคงเหมือนรอบก่อนที่เขามาจิงโจว มีรถมารับ มีอาหาร มีที่พักระดับ

โรงแรมห้าดาว สรุปคือทุกอย่างจัดเตรียมไว้อย่างชัดเจน หลินเจียเฉียงแทบไม่เคยได้

สัมผัสประสบการณ์แบบนี้แม้ในช่วงที่ความนิยมพุ่งถึงจุดสูงสุด

หลังจากมาถึงโรงแรมพนักงานก็จัดให้หลินเจียเฉียงเข้าไปพักผ่อนก่อน โดยบอก

ว่าจะมาแจ้งทันทีเมื่อเตรียมการถ่ายทําพร้อมแล้ว

…

ขณะเดียวกันเมิ่งชั่งกําลังปรับรายละเอียดคลิปโปรโมตอยู่ในฝ่ายโฆษณา

หยูเย่ารีบเดินเข้ามาหาแล้วพูดขึ้น “พี่เมิ่งครับ คุณหลินเจียเฉียงมาถึงแล้ว ผมพา

ไปพักที่โรงแรมเรียบร้อย การถ่ายทําเริ่มเมื่อไหร่ก็ได้ในอีกสองวันข้างหน้าครับ”

เมิ่งชั่งแปลกใจเล็กน้อย “เร็วจัง

“อ๋อ จริงด้วย เขาไม่มีคิวงาน ไม่จําเป็นต้องนัดล่วงหน้า”

ในฐานะหัวหน้าฝ่ายโฆษณาเมิ่งชั่งไม่มีทางทําทุกอย่างด้วยตัวเอง ขนาดงานของ

ตัวเองยังตั้งใจให้ออกมาไม่ดี ดังนั้นเขาจึงส่งต่องานส่วนใหญ่ให้หยูเย่าจัดการ ทั้งการ

ติดต่อหลินเจียเฉียง การเตรียมสถานที่ถ่ายทํา และอื่นๆ โดยที่เขาไม่เข้าไปยุ่งอะไร

เลย

ตอนแรกเขาคิดว่าหลินเจียเฉียงจะมาถึงจิงโจวในอีกสองวัน ไม่คิดเลยว่าจะมาถึง

เร็วขนาดนี้ เขายังแก้แผนงานคลิปโปรโมตไม่เสร็จเลยด้วยซ้ํา

หยูเย่าถาม “งั้น…ให้เขาพักที่โรงแรมไปก่อนแล้วหาคนมานําเที่ยวจิงโจวสักสอง

วันไหมครับ เราจะได้ค่อยๆ เตรียมงานตรงนี้”

เมิ่งชั่งส่ายหน้า “ไม่เป็นไร เริ่มถ่ายตอนบ่ายได้เลย!”

ถึงรายละเอียดของบทถ่ายทําคลิปโปรโมตจะยังไม่สมบูรณ์แบบมากพอ แต่เขาคิด

ว่าคลิปโปรโมตนี้ถ่ายแบบสบายๆ ได้โดยไม่ต้องยึดติดกับรายละเอียดมากเกินไป

“สถานที่ถ่ายทําอยู่ไหน” เมิ่งชั่งถาม

หยูเย่าตอบตามตรง “ตอนแรกผมอยากถ่ายในอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยครับ

แต่พอคิดดูก็รู้สึกว่าสภาพแวดล้อมในอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยดูดีเกินไป ไม่ตรงกับ

ความต้องการของพี่เมิ่ง

“ผมเลยไปหาห้องเช่าธรรมดาๆ และพยายามจําลองสภาพความเป็นอยู่ของคน

หนุ่มสาว โดยเฉพาะกลุ่มที่ยังไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง

“นี่รูปครับ”

หยูเย่ายื่นมือถือให้ เมิ่งชั่งรับมาดู พอเห็นรูปห้องเช่าก็พยักหน้าด้วยความพึง

พอใจ

“อืม ไม่เลวนี่ ตรงกับความต้องการของพี่เลย!”

การถ่ายทําทั้งหมดในครั้งนี้จะถ่ายแค่ภายในห้อง ไม่มีฉากนอกสถานที่ จึงจัดฉาก

ได้ง่ายกว่า

ถ้าเป็นคลิปโปรโมตทั่วไปพวกเขาก็ต้องหา ‘Dream House’ ที่สะอาดสดใส

และจับคู่ด้วยสาวหน้าหวานเพื่อสร้างความประทับใจให้กับผู้ชม

แต่เมิ่งชั่งไม่ได้ต้องการสร้างความประทับใจที่ดีให้กับผู้ชม แถมตัวเอกที่เลือก

มายังเป็น ‘โอตาคุอ้วน’ อย่างหลินเจียเฉียงผู้มีน้ําหนักตัวทะลุร้อยกิโลกรัม ห้องใน

คลิปก็ต้องดูรกๆ เพื่อให้เข้ากับภาพลักษณ์ของเขา

แน่นอนว่าเขาทําเลยเถิดมากเกินไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะชัดเจนเกินไปว่าเขาคือ

หนอนบ่อนไส้ ซึ่งจบไม่สวยแน่

“ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มถ่ายทํากันบ่ายนี้เลย!

“สถานที่กับนักแสดงพร้อมแล้ว เดี๋ยวพี่รีบแก้บทจะได้ปิดงานกันไวๆ”

เมิ่งชั่งเริ่มแก้ดราฟต์สุดท้ายอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ปรินต์ออกมาและมุ่งหน้าไป

สถานที่ถ่ายทํา

หยูเย่าเองก็รีบกลับไปจัดการงานของตัวเอง

พวกเขาทํางานกันมีประสิทธิภาพมาก ซึ่งสอดคล้องกับสไตล์การทํางานของเถิงต๋า

สุดๆ

…

ตอนบ่าย สถานที่ถ่ายทําคลิปโปรโมต

เมิ่งชั่ง หยูเย่า หลินเจียเฉียง และทีมงานถ่ายทําคลิปโปรโมตมารวมตัวกัน

หลังจากพูดคุยกันเล็กน้อยเมิ่งชั่งก็แจกบทให้กับกองถ่ายคลิปโปรโมต จากนั้นก็

อธิบายบทคร่าวๆ ให้หลินเจียเฉียง

“จริงๆ แล้วคุณไม่ต้องวิเคราะห์ตัวบทเลยครับ แค่แสดงตามความรู้สึกแรกของ

คุณ เข้าใจใช่ไหมครับ” เมิ่งชั่งพูดเป็นนัยสุดๆ

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากให้หลินเจียเฉียงงัดฝีมือการแสดงออกมาอย่างเต็มที่ ซึ่ง

จะกลายเป็นประเด็นร้อนบนอินเทอร์เน็ตและทําให้ราวตากผ้าออกกําลังกายอัจฉริยะ

ดังขึ้นมา

ยิ่งทักษะการแสดงของหลินเจียเฉียงแย่มากเท่าไหร่ เมิ่งชั่งก็จะยิ่งได้ค่าคอมมิชชัน

เยอะขึ้นเท่านั้น

หลินเจียเฉียงอ่านบทตั้งแต่ต้นจนจบอย่างจริงจังแล้วพยักหน้า “ไม่ต้องห่วง ผม

คุ้นเคยกับบทบาทประเภทนี้!”

เขาเคยแสดงละครตลกไร้แก่นสารมาเยอะ ซึ่งมักจะมีพล็อตที่ไร้สาระและแปลก

ประหลาดสุดๆ เขาอดดีใจขึ้นมาไม่ได้เมื่อเห็นว่าบทโฆษณาดูไม่ค่อยจริงจัง นี่มันจุด

แข็งของฉันเลยไม่ใช่เหรอ ต้องงัดฝีมือออกมาโชว์แล้ว!

เมิ่งชั่งพยักหน้า “โอเคครับ งั้นก็เริ่มถ่ายทํากันได้ เดี๋ยวลองกล้องกันดูก่อนสักเท

คนะครับ”

ทุกคนรีบประจําตําแหน่งก่อนจะเริ่มถ่ายทํา

ถึงหลินเจียเฉียงจะไม่ได้แสดงหนังมาเป็นเวลานานแต่เขาก็เป็นนักแสดงเก่า ฝีมือ

ยังไม่หายไปไหน อีกทั้งยังไม่จําเป็นต้องจําบทแม้แต่ประโยคเดียว เขาแค่แสดงสีหน้า

ท่าทางประกอบคําบรรยาย โดยพื้นฐานแล้วจึงไม่ใช่เรื่องยากอะไร

หลังตัดต่อออกมาคลิปน่าจะมีความยาวประมาณสองนาที ฉากต่างๆ ก็ไม่ได้

ซับซ้อนมาก การถ่ายทําจึงเป็นไปอย่างรวดเร็ว

ฉากและพร็อบเตรียมไว้พร้อมใช้งานแล้ว หลินเจียเฉียงเข้าบทบาทได้อย่าง

รวดเร็ว ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ถ่ายทําทุกฉากเสร็จ

“โอเค คัต!”

หยูเย่าหันไปหาเมิ่งชั่ง “บอสเมิ่งมีอะไรแนะนําไหมครับ”

หลินเจียเฉียงแสดงโอเคเลย แต่ถ้าจะให้หาปัญหาจริงๆ ก็ทําได้ ในฐานะผู้กํากับ

ถึงจะไม่มีปัญหาอะไรแต่ก็มักถ่ายเพิ่มเผื่อไว้ก่อน เหมือนกับที่ไม่ว่าลูกค้าจะพอใจ

ขนาดไหน ยังไงก็ต้องหาเรื่องมาติดราฟต์แรกและให้กลับไปทําดราฟต์ที่สอง

เมิ่งชั่งเงียบไป

ไม่ใช่ว่าเขามีข้อเสนอแนะหรือไม่พอใจในการแสดงของหลินเจียเฉียง จริงๆ แล้ว

สถานการณ์ตรงกันข้ามเลย

หลินเจียเฉียงแสดงดีเกินไป!

คลิปตลกสั้นๆ แบบนี้จะทําให้คนดูขําได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับฝีมือของนักแสดง

เช่นเดียวกันกับนักแสดงตลกจีนหลายๆ คน เวลาแสดงจะเล่นออกมาเหมือนฝืน

จี้เอวผู้ชม มุกตลกหลายๆ ช่วงไม่ได้ทําให้รู้สึกขําแต่ทําให้รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ

แต่หลินเจียเฉียงเป็นนักแสดงตลกมากประสบการณ์ ถึงตอนนี้จะตกยุคไป

แล้วแต่ฝีมือก็ไม่หายไปไหน สีหน้าและท่าทางที่เกินจริงของเขาเมื่อประกอบเข้ากับ

เสียงพากย์แล้วดูค่อนข้างน่าสนใจทีเดียว

ก่อนที่เมิ่งชั่งจะทันได้พูดอะไร หลินเจียเฉียงก็เสนอขึ้นเอง “ทุกคนแสดงความ

คิดเห็นกันได้ตามสบายเลยนะครับ ผมไม่ได้ออกกล้องมานาน ยังไม่คืนฟอร์มเท่าไหร่

“แต่ต่อจากนี้จะดีขึ้นเรื่อยๆ ครับ ถ้าเราถ่ายเพิ่มผมต้องทําผลงานได้ดีขึ้น

แน่นอน!”