ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1073 ผังร้านค้าประสบการณ์
บทที่ 1073 ผังร้านค้าประสบการณ์
เหลียงชิงฟานเดินนําทุกคนไปที่ทางเข้าชั้นหนึ่งของจินเซิ่งพลาซ่า ซึ่งเป็นมุมเว้าของ
ห้างที่อยู่ใต้ส่วนหลักของร้านค้าประสบการณ์ใหม่ของเถิงต๋า
ห้างแห่งนี้มีทั้งหมดสี่ชั้น แต่ละชั้นสูงประมาณ 5.5 เมตร ความสูงรวมของห้างไม่
เกิน 24 เมตร
ในแง่ของระเบียบการสร้างอาคาร อาคารใดก็ตามที่มีความสูงเกิน 24 เมตรจะถูก
กําหนดให้เป็นอาคารสูง ข้อกําหนดสําหรับสิ่งอํานวยความสะดวกในการป้องกัน
อัคคีภัยและด้านอื่นๆ จะเพิ่มขึ้น ส่งผลให้ต้นทุนการก่อสร้างของห้างเพิ่มขึ้นอย่างมี
นัยสําคัญ ซึ่งไม่คุ้มทุนเลย
จุดประสงค์ในการเพิ่มความสูงของเพดานและลดจํานวนชั้นให้ได้มากที่สุด ก็เพื่อ
กันไม่ให้ลูกค้าต้องเดินขึ้นลงบ่อยๆ ซึ่งจะช่วยให้เกิดประสบการณ์การช้อปปิ้งที่ดีขึ้น
ยิ่งเพดานเตี้ยเท่าไหร่ก็ยิ่งมีแนวโน้มที่จะทําให้ผู้คนรู้สึกอึดอัด ในทางกลับกันยิ่ง
เพดานสูงก็จะยิ่งดูโปร่ง อารมณ์ของลูกค้าจะดีขึ้นตามไปด้วย ซึ่งกระตุ้นให้เกิดการ
บริโภคมากขึ้น
การเดินขึ้นลงบ่อยๆ ทําให้ลูกค้าเหนื่อย ลูกค้าส่วนใหญ่ชอบเดินขึ้นบันไดไม่กี่ขั้น
ในชั้นเดียวกันมากกว่าเดินขึ้นชั้นห้าชั้นหก
เนื่องจากเป็นห้างที่ค่อนข้างใหม่ จินเซิ่งพลาซ่าจึงคํานึงถึงประเด็นเหล่านี้ระหว่าง
การออกแบบ เพื่อยกระดับประสบการณ์การช้อปปิ้งของลูกค้าในทุกรายละเอียด
เมื่อเดินเข้าไปชั้นหนึ่งจะพบโถงกลางขนาดใหญ่ซึ่งเปิดโล่งจากชั้นล่างสู่ชั้นบน เป็น
เหมือนจัตุรัสในร่มเล็กๆ มีประติมากรรมสมัยใหม่ที่โดดเด่น
ห้างแห่งนี้ให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่และทันสมัย
เมื่อไปถึงโถงกลางก็ขึ้นบันไดเลื่อนไปร้านค้าประสบการณ์เถิงต๋าที่อยู่บนชั้นสองได้
ในช่วงต้นของการออกแบบ พื้นที่ครึ่งวงกลมที่มีผนังม่านกระจกจํานวนมากจะ
เป็นที่ตั้งหลักของร้านค้าในห้าง ดังนั้นจึงมีการออกแบบมากมายรอบๆ บริเวณนี้
รวมถึงบันไดเลื่อนในห้างด้วย พวกเขาให้ความสําคัญกับบริเวณนี้เป็นพิเศษ
เมื่อขึ้นไปถึงชั้นสองเหลียงชิงฟานก็ผายมือแนะนํา “บอสเผยครับ จากตรงนี้ไป
จนถึงชั้นบนสุดเป็นเขตร้านค้าประสบการณ์ของเถิงต๋า แน่นอนว่าจํากัดอยู่ที่พื้นที่
ด้านหลังของผม
“พื้นที่มีทั้งหมดสามชั้น แบ่งเป็นหกโซนตามที่บอสกําหนดไว้
“แต่ละชั้นแบ่งออกเป็น ‘โซนปกติ’ และ ‘โซนหลัก’ โดยโซนหลักเป็นพื้นที่
บริเวณผนังม่านกระจกครึ่งวงกลม บริเวณนี้มีแสงเข้าถึงดี กว้างขวาง และสว่างครับ
นอกจากโซนนี้แล้วโซนอื่นๆ โดยรอบภายในห้างเป็นโซนปกติ
“พอแบ่งแบบนี้โซนปกติกับโซนหลักสามชั้นรวมกันก็จะตอบโจทย์ที่บอสวางไว้
และแบ่งออกเป็นหกโซนที่มีการใช้งานแตกต่างกัน
“ที่ชั้นสอง โซนหลักคือโซนดิจิทัล ส่วนโซนปกติคือโซนเล่นเกม
“ชั้นสาม โซนหลักคือโซนสินค้าอื่นๆ ส่วนโซนปกติคือโซนพักอาศัย
“ชั้นสี่ โซนหลักคือโซนรับประทานอาหาร ส่วนโซนปกติคือโซนรับชมครับ”
เหลียงชิงฟานอธิบายระหว่างพาทั้งสามเดินชมรอบๆ
การแบ่งโซนนั้นคิดมาอย่างถี่ถ้วน
จริงๆ แล้วมีกฎบางอย่างที่เป็นอันรู้กันเรื่องการจัดสรรชั้นในห้าง สิ่งสําคัญที่สุด
คือพยายามวางสินค้าที่เป็นที่ต้องการไว้ชั้นบน และวางสินค้าที่ทํากําไรสูงซึ่งง่ายต่อการ
บริโภคอย่างหุนหันพลันแล่นไว้ชั้นล่าง
ตัวอย่างเช่น อุปกรณ์จัดเลี้ยงและเครื่องใช้ในบ้านโดยทั่วไปจะอยู่ชั้นบน ส่วน
เครื่องสําอางและเครื่องประดับจะอยู่ชั้นล่าง
เพราะยิ่งชั้นสูงขึ้นจํานวนผู้คนสัญจรก็จะลดลง
ความต้องการเครื่องใช้ในบ้านของลูกค้านั้นคงที่ พวกเขาจะแวะมาซื้อเมื่อต้องการ
เป็นไปไม่ได้เลยที่จู่ๆ จะนึกอยากซื้อตู้เย็นขึ้นมา ดังนั้นถึงวางไว้ชั้นบนสุดลูกค้าก็เดิน
ขึ้นไปเลือกซื้ออยู่ดี
อาหารก็เช่นเดียวกัน ถ้าช้อปเหนื่อยก็จะเริ่มอยากกิน ไม่สามารถทนหิวได้ไหว
การจัดสิ่งเหล่านี้ไว้ชั้นบนจะไม่ลดความต้องการในการบริโภคของลูกค้า ทั้งยัง
ช่วยให้ลูกค้าเยี่ยมชมชั้นต่างๆ ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และนําทางการสัญจร
ของลูกค้าขึ้นไปชั้นบน
ส่วนเครื่องสําอาง เครื่องประดับ และสินค้าในทํานองเดียวกันมักถูกซื้อตามแรง
กระตุ้น กําไรจากสินค้าเหล่านี้ค่อนข้างสูง หากจัดไว้ชั้นล่างสุดนอกจากจะจ่ายค่าเช่าที่
สูงขึ้นไหวแล้ว ยังได้กําไรสูงจากการหลั่งไหลของผู้คนจํานวนมากด้วย
เห็นได้ชัดว่าเหลียงชิงฟานออกแบบตามกฎนี้
อาหารและเครื่องดื่มอยู่ชั้นบนสุด ลูกค้าจะเดินเลือกชมจากชั้นล่างขึ้นชั้นบน พอ
เหนื่อยก็แวะกินข้าว ส่วนสินค้าดิจิทัลและโซนทดลองเล่นเกมอยู่ชั้นล่าง ซึ่งสามารถใช้
ประโยชน์จากการสัญจรของลูกค้าเพื่อเพิ่มยอดขายได้
ส่วนความแตกต่างระหว่างโซนปกติกับโซนหลักนั้นหลักๆ อยู่ที่ความแตกต่างด้าน
สภาพแวดล้อม
โซนหลักมีผนังม่านกระจกขนาดใหญ่แสงส่องดี กว้างขวาง สว่าง และมองเห็นได้
กว้าง พื้นที่ทั้งหมดจะไม่แยกออกจากกันและผสานเข้ากันเป็นอย่างดี
ร้านดิจิทัลหลายๆ ร้านใช้ดีไซน์กระจกจํานวนมากในการสร้างความรู้สึกมีระดับ
และบรรยากาศไฮเอนด์ให้กับลูกค้า เพื่อยกระดับประสบการณ์การช้อปปิ้ง
ดังนั้นโซนดิจิทัลที่จําหน่ายมือถือและสินค้าดิจิทัลอื่นๆ โซนเฟอร์นิเจอร์และ
อุปกรณ์สมาร์ตโฮม รวมถึงโซนอาหารและเครื่องดื่มที่ผู้บริโภครับประทานอาหารได้จึง
มีข้อกําหนดด้านสภาพแวดล้อมสูงมาก พวกเขาจึงเลือกโซนหลักที่รายล้อมด้วยผนัง
ม่านกระจกครึ่งวงกลม
แสงสว่างในโซนปกตินั้นแย่กว่า และมีการแบ่งแยกระหว่างพื้นที่ ไม่ได้เชื่อมต่อ
กันยาว
โซนเล่นเกม โซนพักอาศัย และโซนรับชมมีข้อกําหนดเรื่องแสงไม่สูงมาก จริงๆ
อาจไม่ได้ต้องการแสงด้วยซ้ํา
โซนเล่นเกมและโซนรับชมต้องการสภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างมืด
ว่ากันตามตรงแล้วโซนพักอาศัยไม่ใช่โซนขายของ แต่เป็นโซนที่จําลองการตกแต่ง
ภายในบ้าน บางจุดจะแสดงบรรยากาศอบอุ่นของห้องนั่งเล่นยามดึก
นอกจากนั้นโซนรับชม โซนเล่นเกม และโซนพักอาศัยสามารถแบ่งเป็นส่วนๆ
เพื่อแสดงสไตล์และเนื้อหาที่แตกต่างกัน จึงต้องแยกออกจากกัน
ดังนั้นโซนเหล่านี้จึงตั้งอยู่ในโซนปกติ
อีกอย่างคือยังมีการเชื่อมกันบางอย่างระหว่างโซนปกติกับโซนหลัก
ตัวอย่างเช่น ชั้นสองจับโซนดิจิทัลกับโซนเล่นเกมมาไว้ด้วยกัน เมื่อเกมเมอร์ได้
ลองเล่นเกมด้วยอุปกรณ์เกมมิ่งใหม่ล่าสุด พวกเขาก็สามารถเดินเข้าไปซื้ออุปกรณ์ที่
ชอบในโซนดิจิทัลได้ง่ายๆ
เช่นเดียวกันกับชั้นสามที่จับคู่โซนนั่งเล่นกับโซนสินค้าอื่นๆ
ชั้นสี่จับคู่โซนรับชมกับโซนรับประทานอาหารเป็นพื้นที่พักผ่อน ลูกค้าสามารถกิน
ดื่ม หรือนั่งดูหนังเมื่อช้อปจนเหนื่อยได้
โซนหลักของแต่ละชั้นมีพื้นที่ประมาณ 700 ตารางเมตร สามชั้นรวมกันอยู่ที่
ประมาณ 2,100 เมตร โซนปกติของแต่ละชั้นมีพื้นที่ตั้งแต่ 1,000 ถึง 1,300 ตาราง
เมตร รวมกันอยู่ที่ประมาณ 3,600 ตารางเมตร
นอกจากนั้นยังมีร้านค้าที่ชั้นหนึ่งที่เถิงต๋าเช่าไว้ซึ่งมีพื้นที่รวมประมาณ 1,200
ตารางเมตร
นี่คือการจัดสรรพื้นที่ของห้างเพื่อจัดพื้นที่ขนาด 7,000 ตารางเมตรให้เหลียงชิง
ฟาน
บังเอิญว่าร้านค้าที่ชั้นหนึ่งใช้เป็นพื้นที่จัดแสดงร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู นี่เฟิงโลจิ
สติกส์ และกิจการหน้าร้านอื่นๆ ได้ ซึ่งเป้าหมายหลักไม่ใช่กําไร แต่เป็นการจัดแสดง
สรุปแล้วเหลียงชิงฟานจัดสรรพื้นที่ได้ค่อนข้างสมเหตุสมผลทีเดียว
ตอนนี้การตกแต่งทั้งหมดจัดการเสร็จเรียบร้อยแล้ว พื้นที่และผนังชั้นหนึ่งใหม่
เอี่ยมอ่อง เฟอร์นิเจอร์และอุปกรณ์ชุดแรก รวมถึงโต๊ะยาวและชั้นวางของในโซนดิจิ
ทัลส่งมาถึงแล้ว
เตรียมการอีกไม่กี่วันร้านค้าประสบการณ์ก็จะเปิดให้บริการได้
เหตุผลที่รวดเร็วขนาดนี้ก็เพราะห้างแห่งนี้ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อดัง โดยเฉพาะ
ผนังม่านกระจกที่ผ่านการทุ่มเทออกแบบและปรับแก้อยู่หลายครั้ง ดังนั้นเหลียงชิง
ฟานจึงไม่ต้องปรับอะไรมาก แค่เพิ่มเติมรายละเอียดเล็กน้อยบางจุด
ส่วนนี้ประหยัดเวลาเหลียงชิงฟานได้เยอะมาก และเป็นเหตุผลสําคัญว่าทําไมเขา
ถึงเลือกทําเลตรงนี้ให้ร้านค้าประสบการณ์
ที่แรกที่ไปคือโซนปกติชั้นสอง ซึ่งเป็นโซนเล่นเกม
ตามแผนจะมีคอมพิวเตอร์ มือถือ ทีวี ราวตากผ้าออกกําลังกายอัจฉริยะ แว่น
VR และอุปกรณ์อื่นๆ ให้ผู้เล่นได้ลอง แต่ของเหล่านี้ยังไม่ได้จัดวาง ดังนั้นจึงนึกภาพ
ออกได้ยากว่าโซนนี้จะเป็นยังไงหลังเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ
เดินถัดเข้าไปอีกเป็นโซนหลักของชั้นนี้ ซึ่งก็คือโซนดิจิทัล
เนื่องจากเป็นโซนหลัก สไตล์การตกแต่งของโซนดิจิทัล โซนสินค้าอื่นๆ และโซน
อาหารจึงคล้ายกันมาก แต่ก็มีการจัดวางผังที่ต่างกันเล็กน้อย
เหลียงชิงฟานเดินไปที่ข้างผนังม่านกระจก มองออกไปเห็นห้างหยวนต้าเทียนตี่ได้
อย่างชัดเจน ขอบเขตการมองเห็นกว้างมาก
“ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมีอาคารที่ใช้ดีไซน์ผนังม่านกระจก แต่ผลลัพธ์สุดท้ายจะดี
หรือไม่ดีก็ขึ้นอยู่กับรายละเอียด
“ขนาด สี การสะท้อนแสง ความโปร่งใส ระบบโครงสร้าง ขนาดกรอบวัสดุ วิธี
เชื่อม… รายละเอียดแต่ละอย่างอาจทําให้เกิดความแตกต่างขนานใหญ่ระหว่างผลลัพธ์
ที่คาดไว้และผลลัพธ์สุดท้าย
“ทันทีที่เห็นผนังม่านกระจกนี้ ผมก็บอกได้เลยว่าสถาปนิกทุ่มเทกับการเลือกวัสดุ
และการออกแบบมาก ผนังม่านกระจกทั้งหมดน่าจะใช้ต้นทุนก่อสร้างสูงมาก ผมเลย
เลือกที่นี่
“ผลลัพธ์สุดท้ายที่ออกมาคือไม่ว่าจะมองจากด้านนอกหรือด้านในจะรู้สึกโปร่งโล่ง
สดใส และบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นการผสานทั้งความทันสมัยและความเรียบง่าย อีกทั้งยังมี
ความงดงามแบบเซนด้วย
“นอกจากนั้นผมยังปรับเพดานจากเดิมเล็กน้อย จริงๆ เพดานเดิมก็โดดเด่น
มาแล้ว แต่โคมไฟมีขนาดเล็กเกินไป ผมเลือกซื้อโคมฝังฝ้าสีขาวและเพิ่มเหล็กเส้นสี
ดําเข้าไปตกแต่ง ซึ่งจะทําให้มั่นใจว่าทั่วร้านไม่มีจุดไหนแสงส่องไม่ถึง และสว่างมาก
พอแต่ไม่จ้าเกินไปในตอนกลางคืน”
ถึงร้านค้าประสบการณ์จะยังจัดวางของไม่ครบ แต่สิ่งที่เหลียงชิงฟานอธิบายก็ลง
ลึกถึงรายละเอียดสุดๆ
จวงต้งมึนหัว ถึงจะไม่เข้าใจสิ่งที่เหลียงชิงฟานพูดทั้งหมด แต่ก็สัมผัสได้ถึงความ
สุดยอดด้านรายละเอียด
เถียนโม่หวั่นใจขึ้นมาเล็กน้อย
เพราะร้านค้าประสบการณ์นี้สุดยอดเกินไป!
ทําเลตั้งอยู่ย่านการค้าที่พลุกพล่านที่สุดในจิงโจว ครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่
รายละเอียดด้านในออกแบบอย่างใส่ใจกระทั่งไฟบนฝ้าก็ออกแบบโดยสถาปนิกชั้น
แนวหน้า
บอกได้แค่ว่าร้านค้าประสบการณ์นี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าร้านของบริษัทเทคโนโลยี
ระดับนานาชาติชื่อดัง บางจุดยังเหนือกว่าด้วยซ้ํา!
เทียบกับบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่ทํางานด้วยก่อนหน้านี้แล้วแตกต่างกันราวฟ้ากับ
เหว
เถียนโม่รู้สึกตื่นเต้นและหวั่นใจเมื่อนึกได้ว่าตัวเองกําลังจะเป็นผู้จัดการสาขาของ
ร้านใหญ่ขนาดนี้ เพราะไม่รู้ว่าตัวเองจะรับหน้าที่นี้ไหวไหม
ถ้าทําอะไรพลาดขึ้นมา นอกจากจะทําให้บอสเผยผิดหวังแล้วยังทําให้ความ
พยายามของคุณเหลียงเสียเปล่าไปด้วย