ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1229 แผนเบื้องต้นของอาคาร
เขาวงกตใต้ดินและโซนนันทนาการเป็นการใช้ทั้งไม้แข็ง
และไม้อ่อน
โซนนันทนาการเป็นไม้อ่อน โดยพยายามล่อลวง
พนักงานไปที่โซนนันทนาการ ให้พวกเขาถูกสิ่งน่าสนใจต่างๆ
รั้งไว้จนลืมกลับไปทำงาน
การให้ฝั่งหนึ่งของโซนนันทนาการเชื่อมกับจุดเชื่อมต่อ
การเดินทาง จะทำให้พนักงานที่มาทำงานต้องผ่านโซน
นันทนาการก่อน ซึ่งจะถูกสิ่งล่อลวงต่างๆ ล่อใจ
แต่ก็ยังมีกรณีพิเศษอยู่ เช่น พนักงานที่ขับรถมาทำงาน
เป็นไปไม่ได้เลยที่สำนักงานใหญ่เถิงต๋าจะไม่ทำที่จอดรถ
เผยเชียนไม่ได้แค่อยากสร้างที่จอดรถ แต่อยากสร้าง
แบบใหญ่เบิ้มๆ!
เพราะที่จอดรถไม่ใช่โซนทำงาน ยิ่งที่จอดรถกว้างใหญ่
มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งใช้เงินมากขึ้นเท่านั้น
นอกจากนั้นการลงทุนในที่จอดรถยังถือเป็นการผลาญ
เงินไปเปล่าๆ ซึ่งเป็นเรื่องดีสำหรับเผยเชียน
แต่ถ้าพนักงานขับรถมาทำงานแล้วขึ้นมาโซนทำงาน
จากที่จอดรถใต้ดินได้โดยตรง การออกแบบทั้งหมดก็
ไร้ประโยชน์
เนื่องจากเถิงต๋ามีสวัสดิการที่ดีงาม ที่จอดรถใต้ดิน
มีมากพอ พนักงานหลายคนคงเลือกขับรถมาทำงาน
เผยเชียนเลยคิดวิธีนี้ขึ้นมา
เหลียงชิงฟานจดบันทึกเรื่องนี้อย่างจริงจัง
ระหว่างที่บอสเผยบอกความต้องการต่างๆ ในหัวของ
เหลียงชิงฟานก็เริ่มมีภาพการออกแบบใหม่ปรากฏขึ้นมา
เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดเสริม “เรื่องสุดท้าย ควร
แบ่งตึกออกเป็นหลายโซน และเพิ่มวันหยุดประจำโซนจาก
วันหยุดเดิมที่มีอยู่แล้ว
“แต่…
“การแบ่งโซนต้องมีเหตุผลที่ชัดเจน เข้าใจที่ผมพูดใช่มั้ย
”
เผยเชียนคิดว่าวันหยุดของพนักงานเถิงต๋ายังน้อยเกินไป
ระบบค่อนข้างจำกัดเรื่องการให้วันหยุด ไม่อย่างนั้นเผย
เชียนคงให้พนักงานทำงานสองวันแล้วพักห้าวันไปแล้ว
แต่วันหยุดยังพอปรับเปลี่ยนได้ตามเกณฑ์ที่กำหนด
ตัวอย่างเช่น ให้วันหยุดประจำปีเพิ่มอีกสองวัน หรือหา
เหตุผลให้วันหยุดพิเศษเพิ่มในเทศกาลบางอย่าง ซึ่งไม่ได้
เป็นปัญหาอะไร
เผยเชียนสงสัยว่าจะใช้อาคารนี้เป็นข้ออ้างหาวันหยุด
เพิ่มได้หรือเปล่า
จะดีมากถ้าเป็นวันหยุดระยะยาวและเป็นระบบชัดเจน
ซึ่งมีค่ามากกว่าวันหยุดชั่วคราว
เหลียงชิงฟานจดบันทึกอย่างรวดเร็วและเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะพูดขึ้น “บอสเผยครับ ตามข้อกำหนดเหล่านี้ แผน
ออกแบบที่ผมร่างมาทั้งสามแบบไม่เหมาะสมเลยครับ…
“ต้องรื้อใหม่ทั้งหมด
“แต่ไม่ต้องกังวลนะครับบอสเผย ผมได้ไอเดียใหม่แล้ว!
“มีรูปทรงหนึ่งที่ตอบโจทย์ข้อกำหนดเหล่านี้เป็นพิเศษ
ครับ”
เผยเชียนดีใจมาก “หือ? รูปทรงอะไรเหรอ”
เหลียงชิงฟานตอบ “ไท่จี๋ครับ”
เขาร่างภาพง่ายๆ ให้เผยเชียนดูระหว่างอธิบาย
“บอสเผยดูสิครับ แผนภาพไท่จี๋เป็นวงกลม รอบๆ มี
สัญลักษณ์แปดทิศ พื้นที่วงกลมเป็นพื้นที่ที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งตรง
กับความต้องการของบอสที่อยากขยายพื้นที่ในแนวนอน
“ขณะเดียวกันถึงโซนทำงานกับโซนนันทนาการ
จะแยกส่วนกัน แต่ทั้งสองโซนก็ต้องเชื่อมต่อกันให้มากที่สุด
ตรงนี้สอดคล้องกับโครงสร้างขาวดำของไท่จี๋ สีขาวคือหยาง
เป็นโซนทำงาน ส่วนสีดำคือหยิน เป็นโซนนันทนาการ
“สัญลักษณ์แปดทิศรอบๆ ไท่จี๋ใช้กำหนดทิศเหนือใต้
ออกตกได้
“ให้มองว่าสัญลักษณ์คือทางเข้าแปดทางของอาคาร
โดยที่สี่ทางเข้าเชื่อมกับโซนทำงาน ส่วนอีกสี่ทางเข้าเชื่อมกับ
โซนนันทนาการ ทางเข้าของโซนนันทนาการจะอยู่ด้านที่
เชื่อมต่อกับการคมนาคม ทำให้พนักงานถึงได้ก่อน
“เส้นโค้งรูปตัว S ตรงกลางนี้จะช่วยให้โซนทำงานและ
โซนนันทนาการเชื่อมต่อกันได้มากที่สุด จุดตาทั้งสองของไท่
จี๋คือที่ตั้งของลิฟต์ โดยที่ลิฟต์ของโซนทำงานเป็นลิฟต์ธรรมดา
ส่วนของโซนนันทนาการเป็นลิฟต์แก้ว
“ขณะเดียวกันเส้นโค้งตัว S นี้ทำเป็นโถงกลางได้
เหมือนกับห้างหลายๆ แห่ง เพื่อที่จะได้มองเห็นชั้นต่างๆ และ
เพิ่มความสว่างให้กับอาคาร”
เผยเชียนพยายามนึกภาพตามในหัว
มองจากด้านบนควรเห็นเป็นภาพไท่จี๋ขนาดใหญ่ มีเส้น
แบ่งเขตหยินหยางชัดเจน เป็นเหมือนรอยแยกช่วยเพิ่ม
ความสว่างภายในอาคาร
เหลียงชิงฟานอธิบายต่อ “ส่วนที่บอสเผยบอกว่าควรไป
ถึงโซนนันทนาการได้สะดวก แต่กลับมาโซนทำงานลำบาก
หน่อย รูปทรงนี้ก็ตอบโจทย์ครับ
“อันดับแรกตรงจุดกึ่งกลางของไท่จี๋ที่เป็นจุดเชื่อมต่อ
ของเส้นโค้งตัว S เราจะทำเป็นน้ำตกเพื่อเป็นตัวแบ่งแต่ละชั้น
“จากนั้นเราจะทำเส้นโค้งตรงหัวของไท่จี๋ให้เป็นพื้นที่
เชื่อมต่อระหว่างสองโซน และวางประตูหมุนกับบันไดเลื่อนไว้
ตรงนี้
“แต่ประตูหมุนกับบันไดเลื่อนจะใช้ได้แค่ทิศทางเดียว
โดยจากโซนทำงานไปโซนนันทนาการสามารถใช้ประตูหมุนใน
ชั้นเดียวกันได้ แต่จากโซนนันทนาการกลับไปโซนทำงาน
จะเดินผ่านประตูหมุนไม่ได้ ต้องใช้บันไดเลื่อนไปชั้นบนหรือ
ล่างเท่านั้น
“บันไดเลื่อนจะเชื่อมต่อชั้นต่างๆ ภายในอาคารทรงไท่จี๋
ซึ่งสื่อถึงการปรับสมดุลและการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
“ทำแบบนี้ก็จะเดินไปโซนนันทนาการได้ง่ายมาก
แต่กลับไปยังโซนทำงานค่อนข้างยากครับ”
เผยเชียนพยายามนึกภาพในหัว
ทำจุดกึ่งกลางเป็นน้ำตกเหมือนวงเวียนในเมือง เพื่อดึง
คนไปยังส่วนหัวของเขตหยินหยาง
จากโซนทำงานไปโซนนันทนาการใช้ประตูหมุนในแต่ละ
ชั้นได้เลย แต่จากโซนนันทนาการกลับไปโซนทำงานต้อง
ใช้บันไดเลื่อนไปชั้นบนหรือล่างเท่านั้น
ก็คือไปโซนนันทนาการได้สะดวก แต่เดินกลับทางเดิม
ไม่ได้
อืม ก็ฟังดูดีนะ
เหลียงชิงฟานเลื่อนสายตาไปมองพื้นที่ส่วนใต้ดินของ
อาคาร “ส่วนเรื่องที่จอดรถ… ตามแผนที่วางไว้ก่อนหน้านี้ จุด
เชื่อมต่อการเดินทางและถนนหลักอยู่ใกล้กับฝั่งโซน
นันทนาการอยู่แล้ว เพราะงั้นใต้โซนนันทนาการจะมีที่จอดรถ
ปกติ พอจอดรถแล้วก็ขึ้นลิฟต์ไปยังโซนนันทนาการได้โดยตรง
ถือว่าสะดวกมาก
“ส่วนใต้โซนทำงานจะเปลี่ยนเป็นเขาวงกตใต้ดิน พอ
พนักงานจอดรถแล้วต้องเดินผ่านเขาวงกตเพื่อหาลิฟต์ที่เชื่อม
ไปโซนทำงาน”
เผยเชียนพยักหน้าเบาๆ ตรงนี้ตรงกับที่เขาคิดเอาไว้
เหลียงชิงฟานพูดต่อ “ส่วนเรื่องแบ่งพื้นที่อาคารเป็นโซน
ต่างๆ ที่บอสเผยว่า ผมพอมีแนวคิดเบื้องต้นแล้วครับ
“ทิศทั้งแปดมียี่สิบสี่ภูมิย่อย
“ยี่สิบสี่ภูมิย่อยนี้สามารถแบ่งไท่จี๋ออกเป็นยี่สิบสี่ส่วน
เล็กๆ
“แน่นอนว่าถ้าแบ่งแบบนี้ ภูมิย่อยครึ่งหนึ่งจะอยู่ในโซน
นันทนาการ ภูมิย่อยส่วนนี้อาจไม่จำเป็นต้องมีวันหยุด หรือ
จะย้ายวันหยุดไปให้โซนทำงานก็ได้ ส่วนนี้ขึ้นอยู่กับบอสเผย
ตัดสินใจครับ”
เผยเชียนได้ยินแล้วก็ตอบทันที “แน่นอนว่าควรย้าย
วันหยุดของโซนนันทนาการไปโซนทำงาน แบบนี้ทุกคน
จะมีวันหยุดสองภูมิย่อยในแต่ละปี ระยะห่างระหว่างวันหยุด
แต่ละส่วนคือครึ่งเดือนพอดี”
ปีนึงมียี่สิบสี่ภูมิย่อย แต่ละภูมิย่อยจะมีพนักงานหนึ่งใน
สิบสองของทั้งหมดหยุดงาน
สุดยอดเลย!
แค่เลขยี่สิบสี่ก็ทำให้เผยเชียนดีใจมากแล้ว เพราะมัน
เกินกว่าที่เขาคาดไว้อีก
ที่สำคัญที่สุดคือถ้าวางระบบแบบนี้ก็จะเชื่อมกับหลัก
ฮวงจุ้ยและสอดคล้องกับอาคารรูปทรงไท่จี๋
แบบนี้ก็เพิ่มโอกาสที่ระบบจะอนุมัติ เพราะเป็น
การสืบสานและส่งเสริมวัฒนธรรมดั้งเดิม ทำให้พนักงาน
ทุกคนได้รับประโยชน์จากวัฒนธรรมนี้
หลังจากฟังแผนงานใหม่ของเหลียงชิงฟาน เผยเชียนก็
พยักหน้า
“อืม แผนนี้ค่อนข้างตรงกับความต้องการของผม
“แต่… ผมมีประเด็นเล็กๆ เพิ่มเติมอีกสองประเด็น เรียก
ว่าเป็นข้อเสนอแนะก็ได้
“ประเด็นแรกคือ ทางเข้าแปดทางที่อยู่รอบๆ อาคาร ซึ่ง
แทนทิศทางทั้งแปดจากมุมมองด้านบนควรมีลักษณะเป็น
สี่เหลี่ยม ถึงความสูงจะไม่เท่ากับอาคารหลัก แต่ก็ไม่ควรต่ำ
เกินไป
“ถ้าแปดอาคารนี้ใช้เป็นทางเข้าอย่างเดียวก็จะดูโล่ง
เกินไป ต้องเพิ่มประโยชน์ใช้สอยอื่นนอกจากใช้เป็นทาง
เข้าหลัก
“ประเด็นที่สองคือ… ถึงไท่จี๋กับแปดทิศจะสอดคล้องกับ
วัฒนธรรมดั้งเดิม แต่ผมรู้สึกเหมือนกำลังปราบปรามอะไร
บางอย่าง…
“มันดูแปลกๆ รึเปล่า”
เผยเชียนหวังว่าตึกนี้จะช่วยปราบปรามโชคของตัวเอง
ให้ลดลง ซึ่งจะทำให้เถิงต๋าขาดทุนได้ง่ายขึ้น แต่เขาก็กลัวว่า
จะเป็นเหมือนที่เหลียงชิงฟานพูด การปรับสมดุลหยินหยาง
อาจทำให้โชคดีขึ้น ส่งผลให้โปรเจ็กต์ในอนาคตทำกำไรได้
มากขึ้น ซึ่งไม่ดีสำหรับเขาเลย
ถึงเผยเชียนจะเชื่อในหลักวิทยาศาสตร์ แต่บางครั้งก็
ต้องคำนึงถึงเรื่องโชคลางด้วย
เหลียงชิงฟานพยักหน้า “ครับ ที่บอสเผยว่ามาก็
มีเหตุผล
“ประเด็นแรก เรื่องการใช้ประโยชน์จากอาคารย่อยรอบๆ
ผมต้องกลับไปคิดให้ละเอียดก่อน แต่บอสเผยไม่ต้องห่วงนะ
ครับ สำนักงานใหญ่ของเถิงต๋าใหญ่ตั้งขนาดนี้ มีพื้นที่ให้
ใช้สอยเยอะมาก หลังจากจัดวางฟังก์ชันการใช้งานแต่ละส่วน
ของทั้งอาคารเสร็จแล้ว ผมน่าจะหาประโยชน์ใช้สอยอื่นเพิ่ม
ให้อาคารทางเข้าทั้งแปดได้ครับ
“ส่วนประเด็นที่สองก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเหมือนกันครับ
“ผมจะไม่เอารูปทรงไท่จี๋มาใช้โต้งๆ ในฐานะสถาปนิก
ผมจะรักษาโครงสร้างและการจัดวางของไท่จี๋ไว้ และพยายาม
ใส่องค์ประกอบทางเทคโนโลยีและความทันสมัยเข้าไป เพื่อ
ผสมผสานวัฒนธรรมดั้งเดิมและเทคโนโลยีสมัยใหม่
เข้าด้วยกัน
“พูดอีกอย่างคือ ถ้ามองเข้ามาจากด้านนอก อาคารนี้จะ
ไม่ให้ความรู้สึกโบราณคร่ำครึ แต่จะเป็นอาคารสมัยใหม่ที่ทั้ง
สวยงามและทันสมัย
“ต้องมองจากมุมสูงเท่านั้นถึงจะเห็นเป็นภาพไท่จี๋
“ผมคิดว่าจุดนี้อาจจะแสดงถึงแนวคิดของเถิงต๋าได้
ประมาณหนึ่ง ซึ่งก็คือการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรม
ดั้งเดิมและเทคโนโลยีสมัยใหม่ ไม่ยึดติดกับอดีตแต่ไม่ทิ้ง
วัฒนธรรมดั้งเดิม”
เผยเชียนพยักหน้า “อืม โอเค งั้นก็ไปปรับแผนนี้ต่อ
“เน้นเรื่องการแบ่งพื้นที่ภายใน จำนวนชั้นของตึก พื้นที่
ใช้สอยทั้งหมด และค่าใช้จ่ายรวม… อะไรประมาณนี้”
เหลียงชิงฟานพยักหน้า “ได้ครับบอสเผย เดี๋ยวผม
จัดการรายละเอียดเพิ่มเติมทันที!”
YOU MAY ALSO LIKE
