ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 871 สามัญสํานึกในที่ทํางานกลับหัวกลับหางไปหมด

เผยเชียนรู้สึกอับจนหนทางเล็กน้อยเมื่อเห็นแววตางุนงงของเมิ่งชั่ง ช่างเถอะ ยังไงก็เป็นครั้งแรก ไม่ควรตําหนิแรงเกินไป ถึงเมิ่งชั่งจะเชี่ยวชาญเรื่องการตลาด แต่ที่ผ่านมาเขาทําแต่การตลาดเชิงบวกซึ่งได้

ผลลัพธ์การประชาสัมพันธ์ที่ดมีาก ครั้งนี้เมิ่งชั่งอาจจะยังไม่ชินเลยไม่ได้ยั้งมือและเผลอทําแคมเปญประสบ

ความสําเร็จอีกครั้ง เขามั่นใจว่าค่าคอมมิชชันที่หายวับไปจะทําให้เมิ่งชั่งใส่ใจมากกว่านี้ ครั้งต่อไป

น่าจะทําแคมเปญการตลาดท่ีได้ผลลัพธ์น้อยลงได้ เผยเชียนทําอะไรโจ่งแจ้งเกินไปไม่ได้ จะดูผิดปกติสุดๆ ถ้าเขาเดือดจัดทั้งที่

ผลลัพธ์การประชาสัมพันธ์ออกมาดี เมิ่งชั่งจะสงสัยเอาได้ คิดได้แบบนั้นเขาก็สงบใจลง “ช่างเถอะ ปล่อยมันผ่านไป มาคุยเรื่องงานต่อไป

ของคุณดีกว่า” เมิ่งชั่งพยักหน้าทันทแีละรอฟังอย่างตั้งใจ เผยเชียนพูดขึ้น “ผมมีสองโปรเจ็กต์ที่จําเป็นต้องประชาสัมพันธ์และทําการตลาด

“โปรเจ็กต์แรกคือแคมเปญการตลาดรายวันของ GOG กับ GPL

“โปรเจ็กต์ที่สองคือเถิงต๋าจะเปิดแพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมใหม่ในชื่อทู่เหว่ยไลฟ์สต รีม ซึ่งจําเป็นต้องมีการประชาสัมพันธ์งา่ยๆ ในช่วงแรก

“คุณเลือกเองแล้วกัน คิดให้ดีเกี่ยวกับค่าคอมมิชชันก่อนค่อยเลือก” เมิ่งชั่งรีบคิดดู

เขาหาข้อมูลและทําความเข้าใจเก่ียวกับกิจการต่างๆ ของเถิงต๋ามาแล้วจึงพอมี

ความรู้เบื้องต้น เห็นได้ชัดว่าโปรเจ็กต์แรกคือการฆ่าตัวตาย!

GOG เป็นที่นิยมและมีชื่อเสียงมากในจีน ลีก GPL เองก็มีกระแสความนิยมสูง การโปรโมต GOG นั้นง่ายเกินไป!

แค่แปะตัวอักษรสามตัว ‘GOG’ ก็สร้างผลลัพธ์การประชาสัมพันธ์ได้ดีมากแล้ว

ถ้าซื้อพื้นที่โฆษณามากพอ ตัวเลือกที่สองง่ายกวา่อย่างชัดเจน แพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมใหม่ยังไม่มีชื่อเสียงมากนัก หลายคนอาจจะไม่รู้ว่าด้วยซ้ํา

ว่าเป็นโฆษณาเกี่ยวกับอะไร ผลลัพธ์การประชาสัมพันธ์ต้องออกมาแย่แน่นอน เมิ่งชั่งตัดสินใจทันที “ผมเลือกโปรเจ็กต์ที่สองครับ”

เผยเชียนพยักหน้า เขาเองก็คิดว่าเป็นตัวเลือกที่ดีกว่าเหมือนกัน “คุณมีไอเดียคร่าวๆ เกี่ยวกับรูปแบบการโฆษณามั้ย” เผยเชียนถาม หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งเมิ่งช่ังก็พูดขึ้น “ทําคลิปโปรโมตครับ” เขากลัวว่าถ้าทําป้ายโฆษณาอีกจะลงอีหรอบเก่า เพราะป้ายโฆษณาคือรูปภาพ ถ้าทําสไตล์มินิมอล พอเอามารวมกันก็ดูโดดเด่น

สะดุดตา ยังไงก็สร้างผลลัพธ์การประชาสัมพันธ์ที่ดไีด้ แต่ถ้าไม่ทําให้ออกมามินิมอล ถึงจะแค่ใส่ข้อมูลพื้นฐานเข้าไปก็ออกมาเป็น

โฆษณาตามมาตรฐาน ผลลัพธ์การประชาสัมพันธ์ก็ไม่แย่ คลิปโปรโมตมีเนื้อหาที่มากขึ้น ถ้าดัดแปลงเนื้อหาสักเล็กน้อยก็น่าจะสร้างผลลัพธ์

ตรงกันข้ามได้

เผยเชียนพยักหน้าเบาๆ เห็นด้วยกับความพยายามครั้งใหมข่องเมิ่งชั่งอย่างจริงจัง ความไม่หัวรั้นคือคุณสมบัติดั้งเดิมที่ดขีองมนุษย์ หลังจากพลาดท่ากับป้ายโฆษณามินิมอลคร้ังก่อน เขาก็เปลี่ยนความคิดไปทําคลิป โปรโมตทันที หมายความว่าเมิ่งชั่งพยายามเค้นหัวคิดอยู่ตลอดว่าจะลดผลลัพธ์การ ประชาสัมพันธ์ได้ยังไง การจ่ายค่าคอมมิชชันสูงๆ สร้างแรงจูงใจได้ไร้ที่สิ้นสุดจริงๆ แต่รอยยิ้มของบอสเผยดันหมายความอีกแบบในสายตาของเมิ่งชั่ง

‘ทําไมบอสเผยยิ้มให้ฉันแบบนั้น

‘ทําเอารู้สึกขนลุกอยู่หน่อยๆ

‘หรือบอสเผยเห็นแล้วว่าความพยายามครั้งนี้ของฉันจะล้มเหลว ผลลัพธ์การ ประชาสัมพันธ์ครั้งนี้จะยังคงเกินความคาดหมายของฉันง้ันเหรอ

‘เป็นไปไม่ได้ ฉันยังไม่ทันบอกแผนงานการทําคลิปโปรโมตเลย บอสเผยจะ คาดการณ์อนาคตแบบนั้นได้ไง’ เมิ่งชั่งไม่เข้าใจจริงๆ ว่ารอยยิ้มบางของบอสเผยสื่อถึงอะไร เขารู้สึกไม่สบายใจ

ขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล เผยเชียนพูดขึ้น “ผมบอกให้ฝ่าย HR ส่งคนที่มีประสบการณ์ด้านนี้มาช่วยงาน คุณแล้วและจัดตั้งฝ่ายโฆษณาและการตลาดขึ้นโดยเฉพาะ เงินเดือนและสวัสดิการ ต่างๆ ของพวกเขาเป็นความรับผิดชอบของบริษัท คุณไม่ต้องห่วงเรื่องพวกเขา แค่ รับผิดชอบจัดแจงงานให้พวกเขาก็พอ ถ้ามีอะไรให้รายงานผมโดยตรงได้เลย

“อย่าลืมว่าห้ามทําตัวเฉื่อยแฉะหรือเปิดเผยเนื้อหาสัญญาของเรากับคนอื่น เข้าใจ มั้ย”

เมิ่งชั่งพยักหน้า “เข้าใจครับ!” เขาต้องพึ่งเงินค่าคอมมิชชันจากบอสเผยในการจ่ายหนี้หลายล้านที่แบกอยู่ จึงไม่

แปลกที่จะไม่กล้าโต้เถียงอะไรมาก เพราะยังไงเป้าหมายของเมิ่งชั่งในตอนนี้ก็คือการลดผลลัพธ์การประชาสัมพันธ์ให้

ได้มากที่สุดตามกฎเกณฑ์ที่บอสเผยวางไว้ เขาไม่ต้องสนใจเรื่องอื่นอีก

…

หลังกลับออกจากห้องทํางานของบอสเผย เมิ่งชั่งก็พบพนักงานเถิงต๋ากลุ่มหนึ่งที่

จะมาทํางานให้เขาในฝ่ายโฆษณาและการตลาด

“สวัสดีครับพี่เมิ่ง” พนักงานรุ่นน้องทักทายเมิ่งชั่งทีละคน แน่นอนว่าพวกเขาต่างก็รู้ตํานานฉาวโฉ่ของเมิ่งชั่ง แต่ตอนนี้ต้องมาร่วมงานกัน

แล้ว ยังไงก็ต้องสานสัมพันธ์อันดีต่อกันไว้ เมิ่งชั่งมองเหล่านอ้งๆ พวกเขาดูสดใสและดูดี เสื้อผ้า นาฬิกา และมือถือต่างก็เป็นของแพง ดูแล้วไม่

น่าจะขาดแคลนเรื่องการเงิน เงินเดือนสูงลิ่วและสวัสดิการมากมายของเถิงต๋าไม่ใช่ความลับ ไม่แปลกที่เด็ก

หนุ่มพวกนี้จะมีเงินใช้ไม่ขาดมือ เมิ่งชั่งมองพนักงานเถิงต๋าที่มีเงินใช้ไม่ขาดมือแล้วกลับมามองตัวเองที่มีหนี้อยู่

หลายล้าน จู่ๆ เขาก็รู้สึกอิจฉาขึ้นมา เหล่าพนักงานพาเมิ่งชั่งไปยังโซนทํางานของฝ่ายโฆษณาและการตลาดซึ่งไม่ได้อยู่

ชั้นเดียวกับฝ่ายอื่นๆ ในเถิงต๋า แต่เช่าพื้นที่อื่นในอาคารแทน เนื่องจากมีการขยายจํานวนพนักงานของเถิงต๋าหลายครั้ง ชั้นสํานักงานเดิมจึง

แออัดมากเลยต้องขยายไปชั้นอื่นของอาคารก่อนที่จะมีอาคารสํานักงานเป็นของตัวเอง

เมิ่งชั่งอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้น

เขาคิดว่าตัวเองจะได้ทํางานในชั้นสํานักงานใหญ่เถิงต๋าและอยู่ภายใต้สายตาของ

บอสเผยและพนักงานคนอื่นๆ ไม่คิดเลยว่าจะได้มาอยู่ห่างไกลจากคนอื่นๆ แบบนี้ ถ้าฉันทําทีเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ปล่อยให้พนักงานพวกนี้อู้งานก็ยิ่งส่งผลกระทบ

ต่อแคมเปญโปรโมตสิ แถมยังไม่ถือว่าเป็นการทําผิดกฎด้วย จะให้ทํายังไงในเมื่อลูกน้องไม่ยอมตั้งใจ

ทํางาน และแผนการที่คิดขึ้นมาก็ไม่ค่อยสมบูรณ์นัก พอเห็นว่าพนักงานกลุ่มนี้ค่อนข้างเด็กและสดใสร่าเริง เมิ่งชั่งก็คิดว่าพวกเขาน่าจะ

ติดเล่นกัน ถ้าผ่อนปรนความเข้มงวดสักหน่อย พอเวลาผ่านไปก็น่าจะอู้งานกันไปเอง

คิดได้แบบนั้นเมิ่งชั่งกร็ู้สึกว่าโอกาสสําเร็จสูงขึ้นกว่าเดิม เขารีบเข้าโหมดระดมความคิดหลังนั่งประจาํโต๊ะทํางาน เมิ่งชั่งเป็นคนฉลาดมาก แค่ไม่กี่นาทีก็คิดเนื้อหาคลิปโปรโมตได้แล้ว จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นเตรียมไปบอกความคิดของตัวเองกับทกุคน “พี่ขออธิบายเนื้อหาโดยรวมของคลิปโปรโมตท่ีเราจะทํากันครั้งนี้นะ

“ตีมของคลิปสั้นนี้คือ การดูไลฟ์สตรีมทําให้เสียเวลาชีวิตเปล่าๆ

“ในคลิปโปรโมตจะมีตัวละครสี่ตัวเป็นนักศึกษาสองคนกับพนักงานออฟฟิศอีก สองคน โดยที่คนหนึ่งดูไลฟ์สตรีมแต่อีกคนไม่ดู “นักศึกษากับพนักงานออฟฟิศที่ดูไลฟ์สตรีมจะหมดเวลาในแต่ละวันไปกับการดู ไลฟ์สตรีมและส่งของขวัญให้สตรีมเมอร์ พอนักศึกษาเรียนจบก็หางานทําไม่ได้ ส่วน พนักงานออฟฟิศถูกไล่ออกเพราะทํางานพลาด

“นักศึกษากับพนักงานออฟฟิศที่ไม่ได้ดูไลฟ์สตรีมมีเวลาศึกษาพัฒนาตัวเอง นักศึกษาเรียนจบด้วยผลการเรียนที่ยอดเยี่ยม ส่วนพนักงานออฟฟิศได้เลื่อนขั้นและ ขึ้นเงินเดือน

“ตอนท้ายของคลิปก็ขึ้นโลโก้ทู่เหว่ยไลฟ์สตรีม จากนั้นก็ใส่สโลแกนเข้าไปว่า ทุก คนมีเวลาเท่ากันหมด แตกต่างตรงที่ว่าเอามาใช้กันอย่างไร

“ประมาณนี้ พวกน้องใส่รายละเอียดเพิ่มเติมอีกนิดหน่อยแล้วเตรียมถ่ายกันได้ เลย” เมิ่งชั่งมั่นใจมากและรู้สึกประทับใจในความเฉลียวฉลาดของตัวเองสุดๆ คลิปโปรโมตนี้ให้ผลลัพธ์ในทางตรงข้ามแน่นอน!

ว่ากันตามตรงไลฟ์สตรีมคือความบันเทิงประเภทหนึ่ง เป็นกิจกรรมเพื่อความสนุก และความบันเทิง แน่นอนว่ากิจกรรมเพื่อความสนุกทุกอย่างมีขีดจํากัด ถ้าใช้เวลากับ มันมากเกินไปก็ย่อมเสียเวลาเปลา่ แพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมไม่มีทางเน้นย้ําประเด็นนี้ แต่จะย้ําว่าการดูไลฟ์สตรีมเป็น

การเปิดโลกทัศน์ให้กว้างขึ้นและผ่อนคลายจติใจ เห็นได้ชัดว่าคลิปโปรโมตของเมิ่งชั่งท่ีทําให้ทู่เหว่ยไลฟ์สตรีมจะทําให้ผู้ชมที่ชอบดู ไลฟ์สตรีมรู้สึกอึดอัดใจ แต่เนื้อหาคลิปโปรโมตทั้งหมดก็ไม่มีอะไรที่ผิด เพราะงั้นย่อม ตําหนิไม่ได้

ก็เหมือนโฆษณาของโค้กที่บอกว่าโค้กทําให้ฟันผุ ถึงจะดูไร้เหตุผลและเป็นการแบ ล็กเมลตัวเอง แต่เนื้อหาก็ถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ แถมยังมีนัยสําคัญทางวิทยาศาสตร์

และการศึกษา แต่ก็แน่นอนว่าแลกมาด้วยยอดขายที่ลดลง ตอนแรกเมิ่งชั่งคิดว่าเพื่อนร่วมงานจะตั้งคําถามบางอย่างซึ่งเขาก็คิดไว้แล้วว่าจะ

เกลี้ยกล่อมยังไง แต่น้องๆ กลลับหันมองหน้ากันและไม่ได้ตั้งคาํถามอะไรเลย

“โอเคครับพี่เมิ่ง งั้นเดี๋ยวพวกผมเติมรายละเอียดตามแผนงานนี้ เสร็จแล้วจะไป หานักแสดงและเริ่มการถ่ายทาํนะครับ” ทุกคนเริ่มงานกันอย่างรวดเร็ว เมิ่งชั่งยืนอยู่คนเดียว คําพูดมากมายที่เตรียมมาไม่ได้ออกจากปากเลยแม้แต่คน

เดียว เขาแทบสําลัก หลังจากอึ้งไปพักหนึ่งก็นั่งลงอีกครั้ง

“แปลกจัง

“เถิงต๋าทํางานกันแบบนี้เหรอ ตั้งหน้าตั้งตาทํางานโดยไม่ถามอะไรเลยสักนิดเนี่ย นะ”

เมิ่งชั่งยกมือเกาหัวด้วยความงุนงง ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นสายลับปลอม ตัวเข้ามาในสํานักงานใหญ่ของศัตรูแล้วเผลอปล่อยโป๊ะมากมาย แต่ศัตรูดันเมินเฉย ต่อการกระทําผิดปกติของเขาและยิ้มให้อย่างเป็นมิตร สถานการณ์ทั้งหมดดูแปลก ประหลาดสุดๆ

เขาตีลังกาคิดอยู่นานแต่ก็วิเคราะห์สถานการณ์นี้ไม่ออกจึงได้แต่ทํางานตัวเองต่อ

เงียบๆ เมิ่งชั่งเปิดคอมพิวเตอร์สํานักงานแล้วพบไอคอนเกมเรียงรายเตม็หน้าจอ “เอ่อ…”

เมิ่งชั่งรู้สึกสับสนเล็กน้อย เขาสร้างโฟลเดอร์ใหม่แล้วย้ายไอคอนเกมทั้งหมดไป

ใส่ในโฟลเดอร์น้ัน

“นี่น่าจะเป็นคอมพ์เครื่องใหม่ไม่ใช่เหรอ ทําไมคอมพ์เครื่องใหม่ถึงลงเกมไว้เยอะ แบบนี้ล่ะ บ้าไปแล้ว…

“บอสเผยไม่กลัวเหรอว่าพนักงานจะอู้งานมาเล่นเกมกัน” เมิ่งชั่งรู้สึกว่าทุกอย่างในเถิงต๋าแปลกประหลาดมาก เหมือนว่าสามัญสํานึกในที่

ทํางานกลับหัวกลับหางไปหมด เขาไม่มีอารมณ์ทํางาน ตอนนี้มีเพียงความคิดเดียวคือต้องรีบทําแคมเปญ

การตลาดเพื่อรบัค่าคอมมิชชันและจ่ายหนี้ทั้งหมดใหเ้ร็วที่สุด เมิ่งชั่งนั่งอู้ดูเพื่อนร่วมงานทํางานกันมือเปน็ระวิง ในที่สุดก็ถึงเวลาเลิกงานช่วงบ่าย

“ได้เวลาเลิกงานแล้วแฮะ เดี๋ยวนั่งพอเป็นพิธีสักพักแล้วค่อยกลับดีกว่า

“ยังไงฉันก็เป็นหัวหน้า ถ้าฉันนําร่องกลับก่อน เดี๋ยวก็พากันกลับตามเอง

“ทําแบบนี้ภายใต้การชักนําแบบเนียนๆ พนักงานทุกคนในฝ่ายโฆษณาและ การตลาดก็จะกลับบ้านทันทีที่ถึงเวลาเลิกงาน แล้วค่อยๆ หมดไฟในการทํางานกัน…” แต่ระหว่างที่เมิ่งชั่งกําลังวาดภาพฝันในหัว เขาก็เห็นว่าคนอื่นๆ กําลังลุกเก็บข้าว

ของกันอย่างรีบร้อน

“พี่เมิ่ง รีบเก็บของสิครับ ได้เวลาเลิกงานแล้ว”

“พี่เมิ่งอยู่ออฟฟิศต่อหลังเวลาเลิกงานไม่ได้นะครับ กลับกันได้แล้ว ผมจะได้ล็อก ประตู” ทุกคนรุมล้อมเม่ิงชั่งก่อนจะกลับออกไปพร้อมกัน

“กลับก่อนนะครับพี่เมิ่ง”

“พี่เมิ่ง ผมทําแผนงานใกล้เสร็จแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้เอาให้ดูนะครับ”

“ไปก่อนนะครับ เจอกันพรุ่งนี้ครับ” ทุกคนแยกย้ายกันไปคนละทาง ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและลื่นไหลเหมือน

ดั่งสายน้ํา

เมิ่งชั่งมองทุกคนแยกย้ายกลับบ้านด้วยแววตางุนงง ก่อนจะหันกลับไปมองประตู

ด้านหลังที่ล็อกแล้ว ในใจอัดแน่นไปด้วยความตกตะลึง

เจ้าพวกนี้…ชิ่งกลับบ้านเร็วกว่าฉันอีกเหรอ