ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1044 โชคชะตาและการวางแผน

บทที่ 1044 โชคชะตาและการวางแผน

รวดเร็วดั่งสายฟ้า

ในที่สุดจ้าวอู่เจียงก็มาถึงชั้นที่สิบสี่ของดินแดนลับเต๋อเหลียน

เขาไม่รู้ว่านี่เป็นเพียงความบังเอิญหรือโชคชะตาที่ถูกลิขิตไว้ หรืออาจมีใครบางคนกำลังผลักดันอยู่เบื้องหลัง

พอมาถึงเขาก็พบกับจีปอฉางที่ชั้นที่สิบสี่

บนซากปรักหักพังของชั้นที่สิบสี่ของดินแดนลับเต๋อเหลียน คนสองคนมองหน้ากันอย่างงุนงง ต่างคนต่างคิดว่า…ไม่ต้องเสียแรงแล้ว!

จีปอฉางมองการแต่งกายของจ้าวอู่หยางด้วยความประหลาดใจ

จ้าวอู่หยางสามารถปลอมตัวได้ และยังปลอมตัวได้อย่างสมบูรณ์แบบ แทบไม่มีจุดบกพร่อง

ไม่แปลกที่ก่อนหน้านี้เขามองไม่ออกว่าตัวตนที่แท้จริงของจ้าวอู่หยางเป็นคนในราชวงศ์เซียนต้าโจว

หากไม่ใช่เพราะจ้าวอู่หยางมองทะลุจุดบกพร่องของร่างอมตะเขา เผยจุดบกพร่องของตัวเองออกมา หากไม่ใช่เพราะเขามีเจตจำนงอันแน่วแน่ สัญชาตญาณแม่นยำ และมุ่งมั่นที่จะค้นหาความจริง เขาคงไม่สามารถพบลมหายใจมังกรและเชื้อสายของตระกูลเซวียนหยวนในตัวของจ้าวอู่เลี่ยง

หากไม่ใช่เพราะเขามีความคิดที่ละเอียดรอบคอบ วิเคราะห์ถี่ถ้วน เขาคงไม่สามารถเข้าใกล้ความจริงได้ และคงจะยังคิดว่าจ้าวอู่หยางกับจ้าวอู่เลี่ยงเป็นเพียงผู้ฝึกตนธรรมดา ๆ จากเขากุยหลาย

ตอนนี้ดีแล้วที่จ้าวอู่หยางมาอยู่ตรงหน้า นับเป็นโอกาสอันดีที่จะลงมือ

จีปอฉางบรรลุถึงขั้นจักรพรรดิแล้ว อีกทังยังซ่อนพลังแท้จริงเอาไว้ ระหว่างการปิดด่านฝึกฝน เขาได้ผ่านการทดสอบขั้นจักรพรรดิระดับแรกแล้วด้วย ทำให้วรยุทธ์ของเพิ่มขึ้นมหาศาล เขาเลยไปยังใจกลางของดินแดนลับเต๋อเหลียนจึงช้ามาก

เขาเป็นผู้ฝึกตนข้นจักรพรรดิระดับหนึ่งแล้ว ทั้งยังมีรากฐานลึกซึ้ง

จ้าวอู่หยางเพิ่งจะก้าวข้ามเข้าสู่ขั้นจักรพรรดิ แต่ยังไม่ผ่านการทดสอบสักครั้งจะเอาอะไรมาสู้กับเขา

ไม่ว่าจ้าวอู่หยางจะเป็นองค์ชายองค์ใดก็ไม่สำคัญ เพราะในวัยที่ใกล้เคียงกัน และระดับการบำเพ็ญเพียรเท่าเทียม จีปอฉางคือผู้ไร้เทียมทาน คนสองคนสบตากันโดยไม่มีคำพูดเปล่าประโยชน์ใด ๆ พวกเขาเข้าประจันหน้า

ทหารฝีมือดีของราชวงศ์โจวไม่เกรงกลัวความตาย พวกเขาคอยช่วยเหลือจีปอฉางโจมตีใส่จ้าวอู่หยางอย่างต่อเนื่อง

จีปอฉางไม่ได้รู้สึกว่าการรุมโจมตีไม่ยุติธรรมแต่อย่างใด

สำหรับเขา การมีชีวิตรอดคือความยุติธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!

สิ่งที่เขาต้องการคือความตายของจ้าวอู่หยาง! สิ่งที่เขาต้องการคืออาวุธที่จ้าวอู่หยางชิงตัดหน้าไป!

สิ่งที่เขาต้องการคือเมล็ดดอกบัวเต๋าหนึ่งร้อยแปดเมล็ดของจ้าวอู่หยาง!

สิ่งที่เขาต้องการคือวิชากระบี่ล้ำเลิศของจ้าวอู่หยาง!

การเดินทางมายังดินแดนลับเต๋อเหลียนคราวนี้ เขา จีปอฉาง จะต้องเป็นผู้ชนะ

นี่คือเส้นทางแย่งชิงตำแหน่งรัชทายาทที่อาจารย์แห่งฮ่องเต้วางแผนไว้ให้เขาโดยเฉพาะ ไม่มีทางที่จะมีความคลาดเคลื่อนใด ๆ

แม้ว่าจะมีอุปสรรคระหว่างทาง แต่บทสรุปก็ถูกกำหนดไว้แล้ว

จีปอฉางจะเป็นฮ่องเต้ผู้ทรงอำนาจ!

จีปอฉางตื่นเต้น เขาต่อสู้อย่างกล้าหาญฮึกเฮิม

จ้าวอู่เจียงกลับสงบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพียงขมวดคิ้วเล็กน้อย จริง ๆ เขากำลังเลียนแบบสีหน้าของจีปอฉาง

ขมวดคิ้ว ยิ้ม เลิกคิ้ว ขบฟัน ย่นจมูก…

“จ้าวอู่หยาง! โอ้ ไม่สิ จ้าวอู่เจียง!” พลังจีปอฉางทวีรุนแรง เขาโจมตีอย่างต่อเนื่องร่วมกับเหล่าทหารพลีชีพ กดดันจ้าวอู่เจียงจนไม่สามารถตอบโต้ ได้แต่ถอยร่น

จีปอฉางยิ้มกว้างพลางกล่าวว่า “ความจริงแล้วข้ารู้ว่าเจ้าเป็นใคร! ไม่คิดใช่หรือไม่?”

จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้วเล็กน้อย จีปอฉางพูดอย่างจริงจังจนเขาเกือบจะเชื่อแล้ว

หารู้จริงว่าเขาเป็นใคร จีปอฉางคงไม่มาที่นี่ แต่ถ้ารู้แล้วยังมาก็แสดงว่า จีปอฉางรักเขา จนยอมตายเพื่อเขา

จ้าวอู่เจียงยิ้มกว้าง เลียนแบบจีปอฉาง

“ขอบคุณ”

จีปอฉางขมวดคิ้ว แล้วกล่าวเยาะ “อย่าเสแสร้งแกล้งทำอีกเลย!”

ดวงตาของจ้าวอู่เจียงสั่นไหว ตาซ้ายปรากฏแสงสีม่วง ตาขวาเปล่งแสงสีทอง หว่างคิ้วปรากฏลวดลายในแนวตั้งสีม่วงแดงเรืองแสงสีทองจาง ๆ

“เป็นร่างอมตะจริง ๆ!” จีปอฉางเห็นแสงสีทองในดวงตาของจ้าวอู่เจียง และสัมผัสได้ถึงลมหายใจของร่างอมตะ เขามั่นใจแล้ววว่าคาดเดาไม่ผิดเลย เขาหัวเราะลั่น แล้วกล่าวว่า “ไม่ทราบน้องชายคนใดที่วางแผนเล่นงานพี่ชายอย่างข้า? น่าเสียดายที่พี่เป็นผู้ที่เกิดมาพร้อมกับพรแห่งสวรรค์และเป็นถือครองโชคชะตา!”

“ปีศาจสวรรค์ เทพประทานพร” เงาร่างลาง ๆ ปรากฏขึ้นด้านหลังจ้าวอู่เจียง สูงราวห้าหกจั้ง ลักษณะเหมือนกับเขาแทบจะทุกประการ เพียงแต่ร่างเป็นสีม่วงโปร่งแสง

แล้วจ้าวอู่เจียงก็กระแทกฝ่ามือทั้งสองข้างใส่จีปอฉาง ขณะเดียวกัน ร่างอวตารเทพปีศาจก็ฟาดฝ่ามือใส่จีปอฉางด้วย

สายลมกระโชก ฟ้าคำรามกึกก้อง