ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1045 เขาจะเป็นอิสระ
บทที่ 1045 เขาจะเป็นอิสระ
“ควบคุมฟ้าดิน?” จีปอฉางขมวดคิ้ว
เขารู้สึกถึงวิกฤตอันรุนแรง ดวงตากระตุก เขากระตุ้นและรวบรวมพลังทั้งหมด ทหารพลีชีพหกคนรวมพลังกัน หวังจะทำลายพลังอันทรงพลังของจ้าวอู่เจียง
ทว่าโลกนี้ไม่มีผู้ใดเข้ากับร่างอวตารเทพปีศาจได้ดีไปกว่าจ้าวอู่เจียงอีกแล้ว โดยเฉพาะหลังจากที่เขาได้ครอบครองร่างบัวเต๋า
พลังอันบริสุทธิ์ของเทพและพลังอันลึกลับของปีศาจผสานรวมกันอย่างสมบูรณ์ ทำให้วิชาเทพชั้นสูงแสดงพลังออกมาได้เต็มที่ กระทั่งเหนือกว่าเพลงกระบี่ชิงเหลียน
ด้วยเพลงกระบี่ชิงเหลียนต้องอาศัยปราณกระบี่เป็นรากฐาน ความแข็งแกร่งหรืออ่อนแอขึ้นอยู่กับปริมาณของปราณกระบี่เป็นสำคัญ
ตู้ม!
พลังยิ่งใหญ่ระเบิดออกกลางอากาศ เสียงฟ้าร้องดังสนั่นก้องฟ้าชั้นที่สิบสี่
ร่างของจีปอฉางและทหารพลีชีพทั้งหกคนถูกกระแทกกระเด็นชนกำแพงพังทลาย เศษหินกระแทกทะลวงทรวงอก เลือดทะลักออกมาจากปากและจมู
จ้าวอู่เจียงไม่รอช้า กระตุ้นพลัง มือซ้ายปรากฏสายฟ้าสีขาวเงินไหลผ่าน ตามด้วยพลังสีดำหมึก
เขาก้าวครั้งหนึ่งก็มาปรากฏตัวตรงหน้าจีปอฉาง ไม่พูดจามากความ สองมือฟาดลงบนศีรษะของจีปอฉางอย่างรุนแรง
“รอ…” จีปอฉางตกใจสุดขีด เพิ่งพูดออกมาได้เพียงคำเดียว ก็ถูกระเบิดศีรษะแล้ว
ตู้ม!
เสียงดังสนั่น ศีรษะของจีปอฉางกลายเป็นละอองเลือดฟุ้งฟ้า ร่างล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง
ตุบ!
ร่างของจีปอฉางเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดและสมองอย่างน่าสยดสยอง
แสงสีทองเข้มพลันพุ่งออกมาจากร่างของเขา สายตาจ้าวอู่เจียงเฉียบคม มือซ้ายที่เต็มไปด้วยพลังสายฟ้าคว้าแสงนั้นเอาไว้!
“อ๊าก!” เสียงร้องโหยหวนดังมาจากแสงีทอง ความจริงแสงสีทองนี้ก็คือวิญญาณของจีปอฉาง เมื่อบรรลุถึงขั้นจักรพรรดิวิญญาณจะลุกโชนและแข็งแกร่งเป็นพิเศษ แม้ร่างกายจะดับดิ้น แต่วิญญาณยังสามารถคงอยู่ในโลกได้
จ้าวอู่เจียงกำวิญญาณของจีปอฉาง นี่จะเป็นไพ่ตายของเขา
เขากำลังเตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง
ไม่ควรมอบทุกสิ่งให้ผู้อื่นทำ ต้องมีการเตรียมพร้อมและความคิดของตัวเอง
เขาใช้สายฟ้าห่อหุ้มวิญญาณของจีปอฉางไว้ จากนั้นสายฟ้าก็ดับวูบหายไป วิญญาณของจีปอฉางถูกเก็บซ่อน จากนั้นเขาก็โจมตี ไม่ให้โอกาสใครได้หายใจ รวดเร็วดั่งสายฟ้า ร่างกายวูบวาบ เท้าย่างเหยียบ ก้าวไปทางทหารพลีชีพหกคนที่กำลังจะตายของราชวงศ์ต้าโจว
เขาเหยียบย่ำร่างกายให้แหลกละเอียด พร้อมกับทำลายวิญญาณของทหารทั้งหมด ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจ
ทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตา
ดินแดนลับเต๋อเหลียนใกล้สิ้นสุด และสำหรับเขาการสังหารจีปอฉางเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาต้องทำแล้ว
เขารอคอยมาตลอด แต่ก็ไม่ได้พบ
กระทั่งเป็นลางเลยได้มาพบกัน
หลังจากสังหารจีปอฉาง เขาก็จะปลอมตัวเป็นจีปอฉางและพาเซวียนหยวนจิ้งเดินทางออกจากดินแดนลับเต๋อเหลียน
เขาจะไม่เป็นเบี้ยหมากอีกต่อไป
เขาจะกลายเป็นผู้สังเกตการณ์ กระทั่งเป็นผู้ควบคุมหมาก เขารู้สึกได้อย่างเลือนรางว่าเหล่าคนที่เดิมพันกับชีวิตเขา ต้องการอะไร
เขาใคร่ครวญและคาดเดาออกมาได้ในช่วงเวลาที่หลอมหลอมฝึกฝนกับกู้เหนียนหยวน
นี่คือความจริง
ไม่ใช่เพราะเขาลามก แต่เป็นเพราะขณะที่กำลังทำเรื่องลามกความคิดกระจ่างชัด ทำให้เขานึกถึงคำตอบได้ และเป็นคำตอบที่ถูกต้องเกือบทั้งหมด ไม่น่าจะมีความคลาดเคลื่อน
เช่นเดียวกับที่เขาสามารถบอกกับตัวเองได้ว่า เขาเป็นใครกันแน่ โดยไม่ต้องอ้อมค้อมหลบเลี่ยงความคิดอีกต่อไป
จูกัดเซี่ยวไป๋ได้รับข่าวจากพี่ชายร่วมตระกูล บอกว่าในดินแดนลับเต๋อเหลียนชั้นหนึ่งซึ่งเชื่อมต่อกับโลกภายนอกมีข่าวสำคัญเกี่ยวกับจ้าวอู่หยางที่ต้องการบอกเขา แต่ไม่สามารถส่งข้อความทางจิตได้ เพราะเกี่ยวข้องกับเหตุและผลที่ยิ่งใหญ่
เขาจำเป็นต้องค้นหาชายชราผู้เป็นนักพรตในซากปรักหักพังของวัดโบราณแห่งหนึ่งภายในดินแดนลับเต๋อเหลียนให้พบ
ชายชราผู้เป็นนักพรตและนักพรตชราก็จะรับผลจากเหตุแทนพวกเขา
ตอนนี้เป็นช่วงบ่ายที่ท้องฟ้ามืดครึ้ม ปกคลุมด้วยเมฆเทา จูกัดเสี่ยวไป๋กับจูกัดเจี๋ยมาถึงประตูวัดโบราณแห่งหนึ่ง
จูกัดเจี่ยเว่ยเป็นคนรับใช้ของหอสมบัติหมื่นวัตถุ อายุยังน้อย แต่ฉลาดและรู้ความ จูกัดเซี่ยวไป๋ชอบเขามาก จึงให้เขาใช้แซ่จูกัดและตั้งชื่อให้ว่า เจี่ยเว่ย
เจี่ย อี่ ปิ่ง ติง อู้ จี่ เกิง ซิน เหริน กุ่ย
จื่อ โฉ่ว อิ๋น เหม่า เฉิน ซื่อ อู่ เว่ย เซิน โหย่ว ซวี ไฮ่
สิบกิ่งฟ้า สิบสองกิ่งดิน
ตัวคนของคนรับใช้ตัวน้อยคนนี้ก็คือปีศาจน้อยที่เกิดและเติบโตตามธรรมชาติ
YOU MAY ALSO LIKE
