ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1506 มิเคยทรยศ!

บทที่ 1506 มิเคยทรยศ!

“หลี่เว่ยยาง เจ้ากำลังทำอันใดอยู่!!!”

บัดนี้โทสะของเจียงหลีเดือดดาลอย่างถึงที่สุด

เพราะในยามที่ศัตรูเผชิญอยู่ตรงหน้า หลี่เว่ยยางยังเลือกจะก่อความวุ่นวายภายในอีกหรือ?

ในขณะเดียวกัน ความหวาดกลัวมากมายก็ผุดขึ้นในใจของเขา ข้อสงสัยหนึ่งเกิดขึ้นในส่วนลึกของจิตใจโดยมิอาจควบคุม แลมิอาจขับไล่มันออกไปได้

เขามิกล้าคิดลึกลงไปถึงข้อสงสัยนี้ เพราะหากเป็นความจริง วันนี้เขาคงหนีไม่พ้นหายนะ

เจียงหลีพยายามอย่างสุดกำลังเรียกใช้พลังวิเศษ หวังจะหลบหนีออกจากวิชาหุ่นเชิดของหลี่เว่ยยางโดยเร็ว เพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีร่วมกันของพวกลู่จ้งทั้งสามคน

แต่เมื่อเขาเริ่มเรียกใช้พลังวิเศษ ก็พลันตกใจจนแทบสิ้นสติ

พลังวิเศษของเขาหายไปเสียแล้ว!

ร่างของหัวหน้าตระกูลเจียงสั่นสะท้านไม่หยุด เขาพบว่าบนร่างกายยังมีเส้นเอ็นปลาใสหกเส้นที่มิได้ยืดไปยังท้องนภา แต่มันยืดไปยังหลี่เว่ยยาง ปลายเส้นเอ็นเหล่านั้นผูกติดอยู่บนร่างของหลี่เว่ยยาง

และในยามนี้ หลี่เว่ยยางได้เก็บซ่อนพลังวิเศษทั้งหมดไว้แล้ว ดูราวกับว่าเขาเป็นเพียงชายชราธรรมดาคนหนึ่ง ซึ่งดูน่าเคารพ ใจดี มิเป็นอันตรายต่อผู้ใด ทว่ากลับทำให้คนรู้สึกหนาวสั่นแม้มิมีลมเย็นพัดผ่าน

“หลี่เว่ยยาง เจ้าต่อต้านสิ เจ้าอยากตายพร้อมข้าหรือ?”

เจียงหลีตะโกนสุดเสียงด้วยโทสะแลเศร้าโศก

ทว่าในชั่วขณะถัดมา ใบหน้าของเขาก็ถูกกบน้อยตบอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง กบน้อยเกาะอยู่บนใบหน้าของเขา จากนั้นพิษร้ายก็เริ่มกัดกร่อนใบหน้าของเขาในทันที

พร้อมกันนั้นมือหยาบกร้านของเจียงไฉ่เหอก็บีบคอเขาแน่น กดเขาลงข้างสระน้ำ ทำให้ศีรษะของเขาชนอิฐที่ก่อไว้แตกกระจาย น้ำในสระไหลออกมาไม่หยุดผ่านช่องที่แตกร้าว

โลหิตสีแดงเข้มและพิษสีม่วงดำไหลลงมาบนแก้มของเขาไม่หยุด เขาถูกหลี่เว่ยยางควบคุมอย่างเข้มงวด และถูกเจียงไฉ่เหอจับตัวไว้โดยมิมีกำลังต่อต้านแม้แต่น้อย ในใจรู้สึกอัดอั้นเป็นที่สุด แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงมีความหวังเล็ก ๆ

เจียงหลีใช้หางตามองไปที่หลี่เว่ยยาง ในใจของเขาก็พลันสั่นไหว

ความหวังสุดท้ายพังทลายลงแล้ว

หลี่เว่ยยางยังคงยิ้มบาง ๆ มองเขาอยู่ ลู่จ้งและคนอื่น ๆ มิได้โจมตีหลี่เว่ยยางเลย

นั่นหมายความว่า สิ่งที่เขาคาดเดานั้น ‘มันเป็นความจริง’ หลี่เว่ยยางทรยศต่อสำนัก เลือกที่จะเข้าร่วมกับฝ่ายของลู่จ้ง

“หลี่เว่ยยาง! เจ้าทรยศ! ข้า***!”

เจียงหลีพยายามดิ้นรน แต่เพราะเขาเสียเปรียบตั้งแต่แรกจึงถูกกดดันในทุกย่างก้าว มิอาจต่อต้านได้เลย

นั่นเพราะเขามิเคยคิดเลยว่าหลี่เว่ยยางจะทรยศ จึงถูกชายชราใช้วิชาหุ่นเชิดควบคุมอย่างสมบูรณ์ ถ้าหลี่เว่ยยางไม่ดิ้นรน เขาก็ดิ้นรนไม่ได้!

หลี่เว่ยยางสวมเสื้อคลุมยาวสีแดงสด ค่อย ๆ เดินเข้ามา

“ข้ามิเคยทรยศ”

พู่กันของลู่จ้งลอยมาอยู่เหนือศีรษะของเจียงหลี อีกเพียงครู่เดียวมันก็จะฟันลงมาดั่งกระบี่คม ตัดร่างกายของเจียงหลี ในขณะเดียวกัน เมิ่งอวี่ก็จะทำลายวิญญาณทั้งหมดของเจียงหลี ทำให้เจียงหลีตายอย่างแท้จริง แลดวงวิญญาณก็พลันแตกสลาย

“ข้ารู้ความลับมากมาย ขอท่านผู้มีพระคุณทั้งหลายไว้ชีวิตด้วย!”

เจียงหลีตะโกนอย่างร้อนรน ทว่าพู่กันได้แทงเข้าไปกลางหน้าผากของเขาแล้ว มิได้ให้โอกาสเขาถ่วงเวลาอีกต่อไป

ความลับที่เขาล่วงรู้ หลี่เว่ยยางก็รู้ทั้งหมด

เขาไม่มีคุณค่าอันใดเลย

แลไม่สำคัญสำหรับลู่จ้งและคนอื่น ๆ แต่การไม่มีเขาอยู่ต่างหากที่สำคัญมากสำหรับลู่จ้งและคนอื่น ๆ

เจียงหลีดวงตาสั่นไหว จากนั้นค่อย ๆ สงบลง ร่างกายเนื้อหนังมังสาได้ตายไปแล้ว วิญญาณของเขามีความคิดที่จะลอยหนีเพื่อส่งข่าวออกไป ทว่าเสียงขลุ่ยโบราณที่ดังขึ้นอย่างไพเราะ ทำให้วิญญาณของเขาเริ่มสลายไปอย่างช้า ๆ โดยมิอาจควบคุมได้

เขาร้องตะโกนด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าบนวิญญาณบิดเบี้ยว แต่กลับมิอาจเปล่งเสียงออกมาได้แม้แต่น้อย ได้แต่มองดูตนเองที่ค่อย ๆ อันตรธานหายไป

ความรู้สึกขนพองสยองเกล้านี้ทำให้เจียงหลีทุกข์ทรมานในวาระสุดท้ายของชีวิต

ยามนี้เขาเริ่มเข้าใจอย่างคลุมเครือแล้วว่าเหตุใดหลายสิ่งถึงล้มเหลว ขณะเดียวกันก็มีอีกหลายเรื่องที่คิดเท่าไรก็มิวันได้เข้าใจมันอีก

หลี่เว่ยยางก็เหมือนกับเขา ที่ต่างก็ทำงานภายใต้สายตาของผู้แข็งแกร่งมากมายในสำนัก เช่นนั้นแล้วหลี่เว่ยยางส่งข่าวออกไปได้อย่างไร?

หากส่งข่าวออกไป เขาย่อมถูกตรวจพบและสกัดกั้นแน่นอน แล้วหลี่เว่ยยางหลบเลี่ยงการตรวจสอบได้อย่างไรกัน?

หลี่เว่ยยางเลือกที่จะแฝงตัวอยู่ฝั่งของนายท่านตั้งแต่แรกเริ่ม หรือเพิ่งเลือกที่จะเปลี่ยนฝ่ายเมื่อไม่นานมานี้?

หากเป็นกรณีที่สอง ทั้งหมดนี้จริงหรือเท็จกันแน่ เป็นการจัดการของนายท่านหรือไม่ ที่ให้หลี่เว่ยยางแสร้งทรยศเพื่อแฝงตัวเข้าไปในฝ่ายศัตรู?

ถ้าเช่นนั้น ตอนนี้ เขาเจียงหลีคงไม่ได้ตายจริง ๆ ใช่หรือไม่?

แสดงละครหรือ?

เป็นการแสดงละครใช่ไหม?

ต้องเป็นการแสดงละครแน่ ๆ เขาเจียงหลีจะไม่ตาย!

เจียงหลียังคงยึดความหวังสุดท้ายไว้ในใจ ก่อนที่วิญญาณจะสลายไปอย่างนิรันด์ เขาตายโดยที่มิเข้าใจทุกอย่างอย่างถ่องแท้ ตายโดยที่มิเห็นร่องรอยการแสดงละครของหลี่เว่ยยางแม้แต่น้อย

นั่นเพราะหลี่เว่ยยางต้องการให้เขาตายอย่างแท้จริง!