ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1572 ขออวยพรให้มีความสุขในวันเกิด
บทที่ 1572 ขออวยพรให้มีความสุขในวันเกิด
“อื้อ…”
เสียงหวีดหวิวดังก้องในหู แทรกซึมเข้าสู่สมองจนไม่อาจสลัดออก
ดวงตาของโม่หลีเต็มไปด้วยความปั่นป่วน สะท้อนภาพร่างของผู้ชายที่ยืนขวางอยู่เบื้องหน้า สง่างามดั่งต้นสน ยืนนิ่งไม่หวั่นไหวท่ามกลางเปลวเพลิงและเสียงร้องโหยหวน
เธอมีความสงสัยมากมาย ‘ระเบิดนี้มาจากที่ไหน? มีจุดประสงค์อะไร?’
‘ทำไมจ้าวอู่เจียงจึงต้องมายืนขวางหน้าเธอแบบนี้ เขาไม่กลัวความตายเลยเหรอ?’
รอบกายของโม่หลี แรงระเบิดทำให้โต๊ะเก้าอี้แตกกระจาย โคมไฟคริสตัลร่วงหล่น พี่น้องที่อยู่ใกล้ต่างถูกแรงระเบิดผลักกระเด็นไปไกล บ้างก็กระแทกพื้นหรือชนกำแพงอย่างรุนแรง
หากไม่ใช่เพราะหญิงตระกูลมั่งคั่งเหล่านี้พกอุปกรณ์ป้องกันติดตัว เมื่อเผชิญกับระเบิดที่รุนแรงและกะทันหันเช่นนี้ พวกเธอคงไม่พ้นการได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต
ในบรรดาชายสามคนที่อยู่ใกล้โม่หลีที่สุด ตอนนี้ซีเหมินฉางไห่ล้มอยู่ในกองเลือด อกถูกขาเก้าอี้ไม้ที่หักแหลมทิ่มทะลุ เสื้อผ้าโบราณถูกเปลวเพลิงเผาจนดำไหม้
อวี้เซี่ยวหู่รีบกางเกราะป้องกันในทันทีที่เกิดระเบิด ปกป้องผู้คนรอบข้างไว้ได้โดยไม่มีใครเป็นอันตราย แต่เสื้อหมายเลขยี่สิบสามที่เขาชื่นชอบถูกไฟไหม้เกือบครึ่ง
ส่วนจ้าวอู่เจียงที่อยู่ใกล้จุดระเบิดที่สุดและสัมผัสแรงระเบิดโดยตรง แขนขวาถูกระเบิดจนกลายเป็นเศษเนื้อเลือด ก่อนถูกไฟเผาผลาญ บริเวณรอยขาดดำไหม้น่าสยดสยอง
หน้ากากอิเล็กทรอนิกส์ของเขาแสดงให้เห็นคิ้วที่ขมวดแน่น เห็นได้ชัดว่ากำลังทนทุกข์ทรมานจากกระแสพลังที่บาดเจ็บ
การระเบิดเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ท่ามกลางเปลวไฟอันร้อนแรงและเสียงร้องไห้อันน่าสะพรึงกลัว กลับดูช้าลงอย่างน่าประหลาด
คลื่นความร้อนพวยพุ่ง จ้าวอู่เจียงก้าวถอยหลังเซไปหนึ่งก้าว พร้อมกับใช้แขนซ้ายที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียวป้องกันโม่หลีที่อยู่ด้านหลังตามสัญชาตญาณ
ในขณะนี้ ท่ามกลางบรรดาสมุนทั้งหลายที่ยังอยู่ห่างออกไปและยังไม่ทันตั้งตัวกับการระเบิด จ้าวเจียงในตอนนี้คือรูปแบบสุดท้ายของการเป็นสมุนที่แท้จริง
เขายอมสละชีวิตเพื่อคนที่รัก
แต่พวกเขาไม่มีทางเข้าใจว่า แท้จริงแล้วผู้ที่จ้าวอู่เจียงต้องการปกป้องไม่ใช่โม่หลี แต่เป็นวิญญาณของจิ้งเอ๋อร์ที่สิงสถิตอยู่ในร่างของโม่หลีต่างหาก
จ้าวอู่เจียงเองก็ไม่รู้ว่าการระเบิดนี้มาจากที่ไหน แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับการปกป้องจิ้งเอ๋อร์
แต่เขาไม่ได้เปิดเผยความในใจทั้งหมด เมื่อเขารับรู้ถึงอันตรายและแน่ใจว่าเป็นการระเบิด ในเสี้ยววินาที เขาคิดถึงวิธีรับมือทั้งหมดในทันที
แม้การระเบิดนี้จะอยู่ใกล้เขามาก แต่สำหรับผู้แข็งแกร่งระดับมหามรรคาและผู้ที่เป็นถึงเทพปีศาจอย่างเขา มันไม่สามารถทำอันตรายเขาได้แม้แต่น้อย
ท่ามกลางสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ เขายังคงรักษาความสงบไว้ได้ เมื่อแขนขวาสัมผัสกับการระเบิด เขาก็ยอมปล่อยให้พลังงานมหาศาลทำลายเนื้อหนังของแขนขวาโดยไม่ต่อต้าน เพราะพลังงานจากการระเบิดนี้ไม่ใช่สิ่งที่จ้าวเจียงที่เป็นคนธรรมดาจะต้านทานได้
อีกทั้งเขายังนึกถึงเรื่องที่อวี้เซี่ยวหู่ต้องการประลองกับเขา อวี้เซี่ยวหู่เป็นผู้คนจากดาวเทียนหลางที่มีอารยธรรมทางวิทยาศาสตร์ระดับเจ็ดขึ้นไป ดังนั้นเขาอาจเป็นผู้ที่มีประสบการณ์มากมาย เขากำลังกังวลว่าระหว่างการประลองอาจจะเผยความลับบางอย่าง การระเบิดครั้งนี้จึงเป็นข้ออ้างที่ดี
ดังนั้นไม่ว่าจะในฐานะที่เขาปลอมตัวเป็นจ้าวเจียง หรือใช้เป็นข้ออ้างในการปฏิเสธอวี้เซี่ยวหู่ การทำให้ตัวเองบาดเจ็บจึงเป็นคำตอบที่ถูกต้อง
ส่วนเรื่องความเจ็บปวดน่ะหรือ?
บางทีอาจเป็นเพราะเคยผ่านความเจ็บปวดมามากเกินไป เนื้อและเลือดที่ถูกระเบิดจนแหลกละเอียดนั้นสำหรับเขาแล้วมันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย
แม้แต่จะทำให้เขาขมวดคิ้วก็ยังไม่มีคุณสมบัติพอ
เขาเซถอยหลัง ก่อนจะมีมือเรียวงามขาวผุดผ่องคอยพยุงแผ่นหลังไว้ เสียงสั่นเครือด้วยความห่วงใยดังตามมา
“เธอ… ไม่เป็นอะไรใช่ไหม…”
โม่หรานหร่านรีบวิ่งเข้ามา มองดูน้องสาวโม่หลีว่าปลอดภัยดีหรือไม่ แล้วเหลือบมองแขนขวาของจ้าวอู่เจียงที่ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด ก่อนจะรีบคว้าแขนซ้ายของจ้าวอู่เจียงไว้
“ไปกันเถอะ ออกไปจากที่นี่ก่อน แล้วค่อยรักษาบาดแผล
เสี่ยวหลี เรารีบไปก่อนเถอะ”
ผู้คนจากตระกูลโม่ต่างทยอยกรูกันเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง และเริ่มทำการอพยพแขกเหรื่อ พร้อมกับวิ่งมาหาคุณหนูทั้งสอง
อวี้เซี่ยวหู่เบิกตาโตด้วยความโกรธ กวาดตามองทั่วห้องจัดเลี้ยง เพื่อมองหาผู้ต้องสงสัย
จ้าวอู่เจียงถูกพยุงออกจากที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว ในตอนสุดท้ายเขาเหลียวกลับไปมองโต๊ะของขวัญที่เละเทะไม่เป็นรูปเป็นร่างเพราะถูกระเบิดกลืนกิน
บนซากปรักหักพังเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยของขวัญที่แตกกระจายอยู่บนโต๊ะของขวัญนั้น ต้นตอของการระเบิดคือดอกบัวพลาสติกสีชมพูดอกหนึ่ง
ดอกบัวที่เบ่งบานนั้นมีเทียนเล็ก ๆ แปดดวงลุกไหม้อยู่ ท่ามกลางความวุ่นวายอลหม่าน เพลงสุขสันต์วันเกิดยังคงบรรเลงอย่างเรื่อยเฉื่อย
“แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู…”
“แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู…”