ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1707 ข้อความซ่อนเร้น

บทที่ 1707 ข้อความซ่อนเร้น

ผู้คนที่อยู่ในที่นั้นต่างถกเถียงกันไปมา หลังจากหมาป่าขาวใหญ่เลือกที่จะเชื่อใจจ้าวอู่เจียง สายตาที่ทุกคนมองเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

ชุดรัดรูปสีแดงเข้มของสาวน้ำแข็งไม่อาจปิดบังหัวใจที่สั่นไหวได้ เธอขมวดคิ้วมองร่างของจ้าวอู่เจียงรู้สึกสะเทือนใจกับท่าทางจริงจังของเขา

ในใจมีเสือดุที่กำลังสูดดมกลิ่นกุหลาบ จ้าวอู่เจียงปรากฏตัวอย่างเย่อหยิ่ง แต่หลายครั้งกลับแสดงรายละเอียดที่ไม่ธรรมดาออกมาโดยไม่ตั้งใจ

รายละเอียดเช่นนี้แหละที่ทำให้ผู้คนรู้สึกประทับใจที่สุด

หนุ่มสายเต๋าจางเต้าเซิง แม้จะไม่ชอบจ้าวอู่เจียง แต่เขาก็ต้องยอมรับในใจว่า คำพูดของจ้าวอู่เจียงมีเหตุผล และคำตอบของหมาป่าขาวใหญ่ก็พิสูจน์เรื่องนี้แล้ว เขาไม่อาจโต้แย้งได้

ชายหุ่นยนต์มีความคิดที่แตกต่างออกไปเล็กน้อย นอกจากความตกตะลึงและยอมรับแล้ว ในหัวของเขายังผุดความคิดอื่นขึ้นมาอีกด้วย

เขาคิดว่า ถ้าเขามีวาทศิลป์แบบจ้าวอู่เจียงเวลาคนอื่นมาเยาะเย้ยว่าเขาเป็นลูกแหง่ เขาก็จะสามารถใช้คำพูดโต้กลับไปได้ไม่ใช่หรือ?

“ทุกคนหยุดคิดและถกเถียงกันสักครู่ ฟังฉันก่อน…” จ้าวอู่เจียงยกมือขึ้นอย่างนุ่มนวลเพื่อให้ทุกคนฟังเขาพูด

เสียงถกเถียงยังไม่หายไปทั้งหมด แต่ค่อย ๆ เบาลง

จ้าวอู่เจียงพูดอย่างจริงจัง

“จุดประสงค์ของทุกคน แทบจะเป็นการมาเพื่อพลังกลืนกินทั้งนั้น

ไม่มีใครสามารถครอบครองมันได้แต่เพียงผู้เดียว!”

ทุกคนตกใจ ทำไมจ้าวอู่เจียงคนนี้ถึงมีจุดเด่นมากมายนัก? แถมยังพูดออกมาได้อย่างมีวิสัยทัศน์ขนาดนี้?

“ฉันจะพูดให้กระชับถึงวิธีแก้ปัญหาที่ฉันคิดว่ามีประสิทธิภาพที่สุดในตอนนี้” จ้าวอู่เจียงกวาดตามองทุกคน

“ท่านหมา… คุณ… เลือกที่จะเชื่อใจผม และทุกคนก็เต็มใจฟังผมพูด ผมจะพูดตรง ๆ ว่า ผมคิดว่าพลังกลืนกินนี้ ควรแบ่งปันให้ทุกคนที่อยู่ในที่นี้ ห้ามขาดใครแม้แต่คนเดียว!”

เมื่อจ้าวอู่เจียงพูดจบ ทุกคนอึ้งไป หลายคนรีบเห็นด้วย

“ใช่! ถูกต้อง ห้ามขาดใครแม้แต่คนเดียว”

“ไม่มีใครได้ครอบครองคนเดียว!”

“ควรแบ่งปันกัน จ้าวอู่เจียงพูดถูก”

คนที่เห็นด้วยส่วนใหญ่เป็นผู้ที่มีกระแสพลังไม่แข็งแกร่งนัก แต่เดิมพวกเขาแค่หวังจะมาลองชิมลางดูเท่านั้น แต่ในใจก็ไม่มั่นใจว่าจะแย่งชิงพลังกลืนกินมาจากมือของสาวน้อยน้ำแข็งและจางเต้าเซิงได้

ตอนนี้จ้าวอู่เจียงเป็นคนเริ่มพูด ความคิดของพวกเขาก็เปลี่ยนไป ทำไมพวกเขาต้องเป็นแค่ตัวประกอบด้วย? พวกเขาก็ควรได้ส่วนแบ่งเช่นกัน

แววตาของสาวน้อยน้ำแข็งเป็นประกาย จางเต้าเซิงและคนส่วนน้อยสีหน้าไม่ค่อยพอใจ แต่ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือแก้ไขเรื่องนี้และรีบได้พลังกลืนกินมา

“แต่ไม่ใช่ทุกคนที่มีคุณสมบัติจะได้ส่วนแบ่ง” จ้าวอู่เจียงโต้แย้งความคิดของตัวเองบางส่วน เผยหางจิ้งจอกออกมา

“ใครที่คิดจะได้ของฟรี ออกไปได้แล้ว

ส่วนคนที่อยากได้ส่วนแบ่ง ก็ต้องแสดงความจริงใจ พวกเราจะร่วมกันมอบของขวัญให้ท่านหมาป่าขาว เพื่อแสดงความจริงใจและพิสูจน์ว่าคำสัญญาของพวกเราเป็นความจริง”

จางมีคนข้าง ๆ หัวเราะเย็นชาแล้วค้าน

“หึ สมมุติว่าหมาป่าตัวนี้ยังดื้อดึงไม่ยอมให้ล่ะ? พวกเราจะกลายเป็นตัวตลกหรือเปล่า?”

จ้าวอู่เจียงไม่ได้โมโห แต่หันไปมองเสี่ยวไป๋แล้วถามอย่างเคร่งขรึม

“คุณหมาป่า คุณยินดีที่จะให้ไหม?

คุณต้องคิดให้ดี อาณาเขตพันดารามีเทคโนโลยีที่ก้าวหน้า ถึงคุณจะยอมแตกดับ สุดท้ายพวกเราก็สามารถวิจัยความลับที่คุณไม่ยอมเปิดเผยได้

ดังนั้นไม่ว่ายังไง คุณก็หลีกเลี่ยงการส่งมอบพลังกลืนกินไม่ได้

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ทำไมไม่ยอมมอบให้เองล่ะ?

จำไว้นะ

พวกเราได้บทเรียนมาแล้วและกำลังแสดงความจริงใจ ทุกอย่างที่คุณต้องการ ไม่ว่าจะเป็นน้ำยาวิวัฒนาการอุปกรณ์กลไกเพื่อยกระดับ วัสดุโลหะพิเศษบางอย่าง ทรัพย์สินเงินทอง ความลับ สมบัติต่าง ๆ พวกเราสามารถมอบให้คุณได้ทั้งหมด เพื่อแลกกับพลังกลืนกิน

ดวงดาวจะเป็นพยานในสิ่งที่ผมพูด

วางใจได้เลยที่จะมอบให้!

กฎหมาย ศีลธรรม และศักดิ์ศรีของพวกเรา จะผูกมัดให้พวกเราทำการแลกเปลี่ยนกับคุณให้สำเร็จ”

คำขู่และคำพูดที่แสดงความจริงใจของจ้าวอู่เจียงทำให้หลายคนพยักหน้าเห็นด้วยอย่างเต็มที่

เสี่ยวไป๋ดูเหมือนจะจมอยู่ในความขัดแย้ง เพราะสิ่งที่มันได้ยินนั้นแตกต่างจากคนอื่น

สิ่งที่มันได้ยินคือเรื่องของน้ำยาวิวัฒนาการ อุปกรณ์กลไก วัสดุโลหะ เงินทอง ความลับ และสมบัติ ซึ่งเป็นสิ่งที่จ้าวอู่เจียงต้องการจะเอาไปจากทุกคน

และมันจำเป็นต้องมอบบางสิ่งบางอย่าง อย่างเช่น วิชา ดูด ดวง ดาว

มันจะต้องมอบวิชากลืนนภาและคัมภีร์พื้นฐานคัมภีร์มหาเทพดูดดาวให้กับทุกคน เพื่อแลกกับการที่มันจะได้จากไปอย่างปลอดภัย

เสี่ยวไป๋แกล้งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะพยักหน้าและส่งเสียงร้อง “โฮ่ง”

เมื่อเครื่องแปลภาษาสุนัขแปลออกมาเป็นคำตอบรับ เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นทันที ทุกคนต่างรู้สึกดีใจอย่างมาก

การล้อมจับหมาป่าขาวตัวใหญ่มาเป็นเวลานาน ในที่สุดก็ได้ผลลัพธ์เสียที