ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1780 โปรดประทานพลังให้แก่ข้า
บทที่ 1780 โปรดประทานพลังให้แก่ข้า
การแข่งขันรอบใหม่เริ่มขึ้น
“เจ้าแห่งการพนัน เสี่ยวฮวา” จูกัดเสี่ยวไป๋รายงานข้อมูลการแข่งขันของตัวเอง
เจสัน มารินก้าวเข้าสู่สนาม
“เจสัน มาริน บาทหลวงแห่งศาสนจักรแห่งแสงสว่างฝั่งตะวันตก”
การประลองระหว่างชายสองคนนี้ดูไม่น่าดึงดูดใจเท่ากับการประลองของสาวงามสองคนก่อนหน้า ตอนนี้มีผู้ชมจำนวนไม่น้อยกำลังทยอยออกจากสนาม เพราะไม่สนใจการแข่งขันครั้งนี้
แต่พวกเขาหลายคนก็หยุดฝีเท้าลงอย่างรวดเร็ว เพราะได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความร้อนแรงจากชายที่มี ID ว่าเจ้าแห่งการพนัน
“ไม่ต้องมัวแต่อ้อยอิ่ง คุณลงมือก่อนเลย เดี๋ยวอย่ามาบอกว่าผมรังแกคุณล่ะ”
นี่เป็นครั้งแรกในการแข่งขันรอบแรกที่พวกเขาได้ยินถ้อยคำที่เต็มไปด้วยความร้อนแรงเช่นนี้
ไม่เหมือนกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่นที่พอขึ้นสนามก็สุภาพเรียบร้อย แนะนำตัว ประลองกันพอเป็นพิธี สุดท้ายก็จบลงอย่างราบรื่น
เมื่อเจ้าแห่งการพนันพูดประโยคนี้ออกมา เห็นได้ชัดว่าเขามีความขัดแย้งบางอย่างกับบาทหลวงเจสัน มารินแห่งศาสนจักรแห่งแสงสว่าง
มีความขัดแย้งก็ดี การแข่งขันที่มีความขัดแย้งและมีความร้อนแรงถึงจะน่าดู
ดังนั้นผู้ชมที่กำลังจะเดินออกไปจึงหยุดฝีเท้าลง อยากดูว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป
“คุณเสี่ยวฮวา” บาทหลวงเจสัน มารินแห่งศาสนจักรแห่งแสงสว่างค่อย ๆ ยื่นคทาสีเงินขาวชี้ไปทาง ‘เจ้าแห่งการพนัน’
“แสงสว่างนั้นเปี่ยมด้วยความเมตตาต่อมวลมนุษย์เสมอมา ผมจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง เพียงแค่คุณขอโทษผมและนักบวชหญิงทั้งสอง ยอมรับความผิดของตัวเอง คุกเข่าลงคำนับอย่างจริงใจ ผมจะขอร้องให้เทพเจ้าแห่งแสงสว่างอภัยบาปให้คุณ”
“ถ้าคุณไม่ลงมือ ผมจะลงมือเอง” จูกัดเสี่ยวไป๋หัวเราะเยาะความหยิ่งผยองของบาทหลวงเจสัน มาริน
“พูดในแบบชาวตะวันออกของพวกคุณแล้ว นี่เรียกว่าดื้อรั้นไม่ยอมสำนึก หัวแข็งไม่ยอมเปลี่ยนแปลง” เจสัน มารินชูคทาเงินขึ้นสูง
“เจ้าคนนอกรีตที่ทำผิดแล้วไม่ยอมรับความผิด เทพเจ้าตรัสว่า เจ้ามีบาป!”
เขาชี้คทาเงินไปที่ชายนอกรีตตรงหน้าอีกครั้งอย่างรุนแรง แต่คทาเงินกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ไม่มีลำแสงพุ่งออกมา เขาชะงักไปเล็กน้อย
“คุณใช้พลังเสร็จแล้วหรือ?” จูกัดเสี่ยวไป๋เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
ผู้ชมบนอัฒจันทร์ต่างประหลาดใจ หรือว่าเจสัน มารินคนนี้จะเป็นบาทหลวงแห่งแสงสว่างปลอม? ทำไมถึงไม่สามารถใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ที่ว่าได้?
“โอ้ เทพเจ้าแห่งแสงสว่าง!” เจสัน มารินชูคทาเงินขึ้นสูงอีกครั้ง ร้องเรียกอย่างศรัทธา
“โปรดประทานพลังให้แก่ข้า!”
คทาเงินที่เคยใช้ได้ดั่งใจนึกกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ อีกครั้ง ราวกับหยุดทำงานไป หรืออาจเพราะหวาดกลัวชายที่อยู่ตรงหน้า จึงไม่กล้าปล่อยลำแสงออกมา
มือที่ถือคทาเงินของเจสัน มารินสั่นระริก
“เจสัน มาริน คือผู้เลื่อมใสศรัทธาในพระองค์ ข้ารับใช้พระองค์ด้วยความจงรักภักดีทั้งวันทั้งคืน เทพเจ้าแห่งแสงสว่าง ขอพระองค์โปรดประทานพลังอันศักดิ์สิทธิ์ปกป้องผู้เลื่อมใสของพระองค์ด้วยเถิด!”
แต่ก็ยังคงไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ
เจสัน มาริน รีบล้วงหาของในอกเสื้อทันที หยิบคัมภีร์แห่งแสงสว่างออกมา หวังว่าคัมภีร์จะเปล่งแสงสว่างชำระล้างความชั่วร้ายบนร่างของชายตรงหน้าให้หมดสิ้น
เสียงโห่ร้องดังขึ้นจากที่นั่งผู้ชม พวกเขาสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
‘เพียะ!’ ในขณะที่เจสัน มาริน พยายามใช้พลังแห่งแสงสว่างไม่หยุด จูกัดเสี่ยวไป๋ก็ปรากฏตัวตรงหน้าเขาอย่างฉับพลัน ตบหน้าเขาจนกระเด็น กลิ้งไปหลายตลบ ก่อนจะกระแทกลงบนพื้นกรวดสีดำคล้ำอย่างแรง
“เทพของแกไม่สามารถปกป้องแกได้หรอก” จูกัดเสี่ยวไป๋เก็บคทาเงินที่หล่นจากมือเจสัน มารินขึ้นมา แล้วบีบมือเดียวจนคทาหักเป็นสองท่อน
เจสัน มาริน ที่ถูกตบจนมึนงงอยู่แล้ว เมื่อเห็นคทาที่เป็นสัญลักษณ์แห่งพลังแสงสว่างถูกหักลง สมองก็ส่งเสียงอื้ออึงไม่หยุด
ทำไม?
ทำไมเทพเจ้าแห่งแสงสว่างถึงไม่ประทานพลังให้ศาสนิกชนผู้ศรัทธาอย่างเขา?
ทำไมเทพเจ้าแห่งแสงสว่างถึงปล่อยให้คนนอกรีตชั่วร้ายผู้นี้ทำร้ายศาสนิกชนของศาสนจักร?
ทำไมคทาที่เปี่ยมด้วยพลังแห่งแสงสว่างถึงถูกคนนอกรีตหักได้?
เสียงโห่ร้องดังขึ้นจากที่นั่งผู้ชมเป็นระลอก พวกเขาเห็นชายที่มี ID ว่าเจ้าแห่งการพนันเดินไปที่ข้างกายบาทหลวงแห่งศาสนจักรแห่งแสงสว่างแล้วเริ่มเตะซ้ำ ๆ พลางด่าทออย่างหยาบคาย แต่เนื่องจากเสียงผู้คนดังอึกทึกมาก พวกเขาจึงไม่ได้ยินว่าเขาด่าอะไร
พวกเขารู้สึกอยากรู้อยากเห็นมาก สงสัยว่าเจ้าแห่งการพนันกำลังด่าอะไรอยู่
เจสัน มารินกอดหัวตัวเอง ได้ยินทุกถ้อยคำอย่างชัดเจน เขาได้ยินเจ้าแห่งการพนันพูดว่า
“ฉันแก่ขนาดนี้แล้ว แกยังมากวนประสาทฉัน แกยังจะมากวนฉันอีกเหรอ? ยังจะมาลบหลู่ดูถูกอีก? ถ้าฉันจะลบหลู่แกจริง ๆ แกจะรับไหวหรือเปล่า!
รังแกคนแก่ รังแกผู้สูงอายุ รังแกฉันที่มีเพื่อนแค่คนเดียว ไม่มีพื้นหลังอะไรใช่ไหม? รังแกฉันที่ไม่มีที่พึ่งใช่ไหม?
คิดว่าฉันใจดีสินะ? ยังจะมาอ้างว่าเทพเจ้าแห่งความสว่างประทานพลังให้อีก วันนี้ฉันอยากจะดูว่าเทพองค์ไหนกล้าให้พลังกับแก
ขอโทษฉันเดี๋ยวนี้ พูดคำว่าขอโทษ พูดคำว่าขอโทษ! จะพูดไหม?”
เจสัน มารินกอดหัวตัวเอง อยากจะร้องไห้แต่น้ำตาไม่ไหล ทั้งตัวมีแต่ความเจ็บปวด เขาถูกเตะจนขยับตัวไม่ได้ พลังพิเศษที่มีก็ใช้ไม่ออก แม้แต่สัญชาตญาณที่อยากจะหลบก็ยังหลบไม่ได้