ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1935 แลกเปลี่ยนข้อมูล? ลมมือเปล่า!

บทที่ 1935 แลกเปลี่ยนข้อมูล? ลมมือเปล่า!

ฝนตกหนักอย่างรุนแรง

ทะเลเพลิงปกคลุมพื้นที่

หมุนวนเปลวไฟลอยอยู่เหนือทะเลเพลิง บิดเบือนพื้นที่โดยรอบ ทำให้น้ำฝนส่วนใหญ่ที่เข้าใกล้ระเหยเป็นไอน้ำ

เทพสายฟ้าธอร์ชอบการแข่งขัน ถูกหมี่รื่อหลอกให้เข้าไปในหมุนวนเปลวไฟ แล้วหายไป

หมี่รื่อตามไปทันที เฉาถงถงมองดูจ้าวอู่เจียงที่ดูเหมือนจะไม่มีการเคลื่อนไหว รู้สึกลังเลเล็กน้อย

“เธอไปก่อนเถอะ” จ้าวอู่เจียงยิ้มอย่างอ่อนโยน

เฉาถงถงพยักหน้าเชื่อฟังแล้วเดินเข้าไปในหมุนวนเปลวไฟ

“นายไม่ไปเหรอ?” โลกิมีผมสีเขียวอ่อนกระจายอยู่บนไหล่ทั้งสองข้าง กอดอกพร้อมกับอาวุธเฉพาะตัวของเขา

สายตาของจ้าวอู่เจียงส่วนใหญ่จับจ้องความเคลื่อนไหวบนท้องฟ้า แต่ในขณะเดียวกันเขาก็ได้ยินเสียงรอบทิศ สามารถสังเกตเห็นคนบางกลุ่มที่กำลังเข้ามาใกล้จากทุกทิศทาง

คนเหล่านี้ต้องการที่จะโดยสารฟรี ต้องการหลบหนีไปยังพื้นที่แห่งเปลวไฟหัวใจของชื่อมู่จื่อ

จ้าวอู่เจียงมองดูโลกิอย่างรวดเร็ว ไม่ได้พูดอะไร แต่ความหมายชัดเจนมาก กำลังถามโลกิว่าทำไมไม่ไป

“ฉันอยากจะดูว่าระหว่างชื่อมู่จื่อกับมือใหญ่ที่มีเพียงสามนิ้วนั่น ใครจะเป็นผู้ชนะ” โลกิพูดตรง ๆ

“จ้าวอู่เจียง ฉันคิดว่านายก็มาที่นี่ด้วยจุดประสงค์เดียวกันใช่ไหม?”

จ้าวอู่เจียงพยักหน้า ในบรรดาผู้คนที่เขาได้พบเจอมาจนถึงตอนนี้ ยกเว้นพวกปีศาจเก่าแก่บางตน ในใจเขาคิดว่า หากจัดอันดับความสามารถในการคิด คนที่อยู่ในอันดับแรกตอนนี้มีเพียงต่งอวี๋เกอและโลกิเท่านั้น รองลงมาคือจี่จ้าวซิ่งหนึ่งในทายาทของจู้หรง และเฝิงเสี่ยวหัวจากสำนักงานน้ำและคนอื่น ๆ…

เขาไม่ได้หนีเข้าไปในพื้นที่หัวใจเพลิงของชื่อมู่จื่อทันที หนึ่ง เพราะต้องการดูการต่อสู้ระหว่างชื่อมู่จื่อกับมือยักษ์ของเทพมรรคา สอง เพราะต้องการสืบข้อมูลบางอย่างจากปากของโลกิ

เขารู้สึกว่า โลกิรู้มากกว่าคนส่วนใหญ่

ดังนั้น เขาจึงเริ่มมีสีหน้าจริงจัง แล้วพูดเสียงทุ้ม

“โลกิ เราทั้งคู่กำลังรอผลลัพธ์ บางทีเราอาจรู้หรือคาดเดาบางสิ่งที่ค่อนข้างคลุมเครือไว้แล้ว ไม่เอาเป็นว่าเราแลกเปลี่ยนข้อมูลกันดีไหม?”

“นายไม่กลัวว่าฉันจะหลอกนายหรือ?” โลกิหัวเราะขึ้น รอยยิ้มเยาะหยัน แต่แววตากลับยิ่งลึกล้ำ

“ก่อนหน้านี้ฉันเคยลงมือกับนายนะ!

ฉันยังพยายามแย่งชิงไฟเทพอีกด้วย”

“ไม่กลัว” จ้าวอู่เจียงตอบอย่างสงบ และพูดตรง ๆ ว่า

“วัตถุล้ำค่า ผู้มีวาสนาย่อมได้ครอบครอง ผู้มีความสามารถย่อมได้ครอบครอง นายอยากแย่งชิงไฟเทพ และลงมือกับฉัน มันก็เป็นเรื่องปกติ

ถ้าฉันต้องการอะไรบางอย่างจากตัวนาย ฉันก็จะลงมือกับนายเช่นกัน”

“หืม…เห็นได้ชัดว่า นายเชื่อมั่นในการปฏิบัติต่อผู้อื่นด้วยความจริงใจ ไม่น่าแปลกใจที่ธอร์ เทพสายฟ้า ไอ้หมานั่น เต็มใจช่วยเหลือนายหลายครั้ง” โลกิมองด้วยสายตาพิจารณา

“แต่ฉันไม่ใช่มัน มันมีความคิดที่เรียบง่าย นายจะรู้ได้ยังไงว่าฉันจะไม่ให้ข้อมูลเท็จแก่นาย?

นายจะรู้ได้ยังไงว่าฉันจะยอมรับความจริงใจของนาย?

แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่านายไม่ได้ถือโทษเรื่องที่ฉันเคยลงมือกับนายก่อนหน้านี้?

นายว่าไง?”

“นายพูดถูกมาก!” จ้าวอู่เจียงเข้าใจความกังวลของโลกิ เพราะเขาเองก็มีความกังวลต่อโลกิเช่นกัน แต่ครั้งนี้เขาคำนวณความคิดของโลกิได้แม่นยำ และยังวางแผนที่จะได้เปรียบโดยไม่ต้องเสียอะไร

ดังนั้นเขาจึงทำท่าเหมือนไม่สนใจ และพูดว่า

“ถ้านายไม่เต็มใจแลกเปลี่ยนข้อมูล ฉันก็ถือว่าข้อเสนอของฉันเป็นโมฆะ”

โลกิมองสำรวจใบหน้าของจ้าวอู่เจียง คิดใคร่ครวญในใจ เขาระแวงจ้าวอู่เจียงมานานแล้ว และยิ่งได้ติดต่อกันมากขึ้น ความระแวงนี้ก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

เขาเคยมั่นใจในความฉลาดของตัวเอง แต่กลับพบว่าไม่สามารถอ่านความคิดของจ้าวอู่เจียงได้ แต่สิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้คือ ในเรื่องของปัญญา จ้าวอู่เจียงไม่ได้ด้อยกว่าเขาเลย

จ้าวอู่เจียงมีพลังที่แข็งแกร่ง ภูมิหลังก็น่าจะไม่ธรรมดา เขาสามารถใช้โอกาสนี้เพื่อทำความเข้าใจบางสิ่งที่เขาต้องการรู้แต่ไม่เคยรู้มาก่อนพอดี…

ด้วยวิธีนี้ เขาสามารถได้รับข้อมูลที่ต้องการ และยังสร้างความสัมพันธ์กับจ้าวอู่เจียง ไม่ว่ามองอย่างไรก็ไม่เสียเปรียบ

และถึงแม้เขาจะอ่านจ้าวอู่เจียงไม่ออก แต่ก็มีบางอย่างที่เขาตัดสินได้อย่างแม่นยำ เช่น ถ้าเขาจริงใจกับจ้าวอู่เจียง จ้าวอู่เจียงก็น่าจะปฏิบัติต่อเขาเช่นเดียวกัน

“เอาล่ะ เรามาแลกเปลี่ยนข้อมูลกันหน่อย” โลกิคิดในใจว่ามีแผนอยู่แล้ว ตราบใดที่ไม่เกี่ยวกับความลับของเทพเหนือ เขาก็สามารถบอกจ้าวอู่เจียงได้เกือบทุกอย่าง

จ้าวอู่เจียงพยักหน้าเช่นกัน อย่างไรเขาก็ไม่รู้อะไรเลย สิ่งที่เขารู้ทุกคนก็รู้กันหมดแล้ว

เขายิ้มและพูดว่า

“ฉันถามก่อน นายตอบก่อน”

โลกิดวงตาวาววับ ไม่ได้โต้เถียงเรื่องลำดับก่อนหลังในเรื่องนี้ นี่เป็นความร่วมมือในการแลกเปลี่ยนระหว่างพวกเขาสองคน ไม่ใช่การแข่งขันเหมือนที่ธอร์และหมี่รื่อคนหนึ่งกับหมาตัวหนึ่งทำกัน

จ้าวอู่เจียงถามก่อน เขาตอบก่อน นั่นพอดีเป็นการโยนอิฐเพื่อดึงหยก แสดงความจริงใจของเขาเล็กน้อย เพื่อให้สะดวกในการได้รับข้อมูลที่ต้องการจากปากของจ้าวอู่เจียงในภายหลัง