ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 1936 การกวาดล้าง!
บทที่ 1936 การกวาดล้าง!
“ฝูงอีกาของนายค้นพบอะไรมาบ้าง?”
จ้าวอู่เจียงเริ่มต้นด้วยคำถามกว้าง ๆ แต่คมคาย
เขาสังเกตมานานแล้วว่าอีกาของโลกิไม่ธรรมดา พวกมันพูดภาษามนุษย์ได้ แปลงร่างได้ สามารถหาข้อมูลได้ และในระดับหนึ่งก็ดูเหมือนไร้พ่ายด้วย คล้ายกับวิชาใช้ภูตทั้งห้าขนย้ายสิ่งของของตำนานตะวันออก ที่สามารถแฝงร่างในสื่อกลางอื่น ๆ เพื่อสอดแนมหาข้อมูลหรือทำงานแทนตัวเอง ทั้งมีประสิทธิภาพและปลอดภัย
ถ้าจะพูดถึงคนที่เข้ามาในมิติธาตุทั้งห้าของชื่อมู่จื่อ ว่าใครรู้ข้อมูลมากที่สุด นอกจากเซวียนหยวนจิ้งที่เป็นเจ้าหน้าที่ทางการแล้ว ก็คงเป็นโลกิที่ยืนอยู่ตรงหน้านี่แหละ
โลกิเก่งเรื่องการซ่อนตัว และคนที่เก่งเรื่องการซ่อนตัวย่อมเก่งในการสำรวจสถานการณ์รอบข้างเช่นกัน
“เยอะมาก…” เสียงฟ้าร้องครืนบนท้องฟ้า แสงฟ้าแลบวูบวาบ ส่องให้เห็นใบหน้าของโลกิเป็นระยะ เขายกมือขึ้นเรียก อีกาตัวหนึ่งปรากฏตัวขึ้นและเกาะบนปลายนิ้วของเขา มันส่งเสียงร้องกา ๆ หนึ่งครั้ง
โลกิครุ่นคิดก่อนพูดว่า
“เช่น มีคนมากมายแอบซ่อนตัวอยู่ นี่คงเป็นสิ่งที่นายอยากรู้ใช่ไหม?
เจ้าตัวน้อยของฉันค้นพบว่า ไม่ว่าจะเป็นในป่าแห่งนี้ ทะเลสาบในปากภูเขาไฟ หรือเกาะเจ็ดเกาะก่อนหน้านี้ ล้วนมีคนจำนวนมากซ่อนตัวอยู่…
พวกเขาซ่อนตัวในความมืด ดูเหมือนกำลังรอโอกาสลงมือ…
แต่ฉันไม่รู้ว่าพวกเขามีภารกิจอะไรแน่ ๆ ตอนต่อสู้ก็ไม่ออกมา ตอนแย่งชิงสมบัติก็ไม่ออกมา แม้แต่ชื่อมู่จื่อเองก็ดูเหมือนจะไม่ได้พบพวกเขา แม้กระทั่งตอนหนีเอาชีวิตรอด พวกเขาก็ยัง…ยังใจเย็นมาก ราวกับเป็นคนนอก เป็นผู้สังเกตการณ์…”
“มีใครบ้าง?” จ้าวอู่เจียงถามด้วยแววตาลึกลับ สิ่งที่โลกิตอบมานั้นเป็นสิ่งที่เขาต้องการรู้จริง ๆ และมันยังเป็นการยืนยันข้อสันนิษฐานอีกข้อหนึ่งของเขาโดยไม่รู้ตัว
“คนประเภทไหนน่ะเหรอ? นั่นก็เยอะเลยนะ” โลกิพูดด้วยรอยยิ้มประชดประชัน ไม่ได้เล็งไปที่จ้าวอู่เจียง แต่เล็งไปที่กลุ่มคนบางกลุ่ม เขาพูดเสียงเบา
“อย่างแรก บริษัทที่ฉันเคยปลอมตัวเป็นเฉินจิ้นตงของบริษัทอุตสาหกรรมหนักเฉิน…
สำหรับบริษัทอุตสาหกรรมหนักเฉินแล้ว อย่างน้อยก็มีคนหลายคน พวกเขามีพลังมาก หุ่นยนต์ที่พวกเขาสวมใส่ก็แข็งแกร่งมาก ไม่สามารถเทียบกับสิ่งที่ฉันเคยสวมใส่ก่อนหน้านี้ได้เลย
สำนักงานปราบปีศาจ สำนักงานน้ำ ทายาทของจู้หรง และยังมีคนไข้ในชุดคนไข้อีกไม่กี่คน?
และยังมีงูตัวยาวด้วย ดูเหมือนว่าเป็น… ของโลกตะวันออกพวกนาย… เป็นทายาทของจู๋จิ่วหยิน… มันเคยค้นพบสมบัติของฉันก่อนหน้านี้ โชคดีที่สมบัติของฉันวิ่งเร็ว…
และยังมีชาวตะวันออกอีกหลายคน…
ไม่ว่าอย่างไร พวกนายชาวตะวันออกมีจำนวนมากจริง ๆ ฉันถึงขั้นสงสัยว่าโลกตะวันออก ต้องการที่จะให้การดูแลพิเศษกับคนเหล่านี้หรือเปล่า?
ชาวตะวันตก แทบไม่มีเลย หากมีก็เพราะเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ถูกพาตัวไปแล้ว…
ส่วนคนอื่น ๆ เพิ่งจะคิดจะลงมือกับพวกนาย ก็ถูกชื่อมู่จื่อดูดพลังจนตายไปแล้ว…
คนจากทางเหนือก็ไม่มีอะไรมาก มีแต่ซีฟและผู้สืบทอดพลังเทพของไฮม์ดัลล์มาเท่านั้น…
และอย่างที่นายเห็น มีฉันและธอร์…”
“นายคิดว่าพวกเขาซ่อนตัวทำไม?” จ้าวอู่เจียงในใจเริ่มมีคำตอบบางอย่าง เขายังอยากฟังความคิดเห็นของ ‘คนนอก’ อาจจะมองเห็นได้ชัดเจนกว่า
“ก็มาแย่งของของนายน่ะสิ…” โลกิตอบอย่างง่าย ๆ พร้อมเหตุผล
“ก่อนหน้านี้ฉันหลบซ่อนทำไม? ก็เพื่อจะแย่งไฟ!
พวกเขาหลบซ่อนทำไม?
ถ้าไม่ได้หมายปองอะไรบางอย่าง ทำไมต้องซ่อนตัว?
ตามความเห็นฉัน พวกเขาน่ะ มาเพื่อเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ นั่งดูเสือตัวหนึ่งจากบนเขา เหมือนชาวประมงที่ได้ประโยชน์ ไม่อย่างนั้นในฐานะที่เป็นพวกเรา… ในบรรดาผู้เข้าแข่งขัน… มุมมองที่สาม… พวกเขาจะทำอะไรได้?
แบกกล้องมาแอบถ่ายใบหน้าหล่อเหลาของนายจ้าวอู่เจียงหรือไง?
แล้วเมื่อจบแล้ว ก็จะมาสัมภาษณ์เราว่ามีความรู้สึกอย่างไร?”
จ้าวอู่เจียงมองหน้าโลกิอย่างลึกซึ้ง
“นายมีคำตอบอยู่แล้วใช่ไหม”
“แล้วนายจะถามทำไม นายก็มีคำตอบแล้วเหมือนกันไม่ใช่เหรอ” โลกิยิ้มอย่างเย้ยหยัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยที่ลึกขึ้น
“นี่เรียกว่าการโกง!
นี่เรียกว่าปัญญา!
นี่เรียกว่า…
“ยังไงพวกนายก็ชนะแล้ว แค่ซีฟและธอร์คู่หูที่เป็นเหมือนฉลามกับหมานั่น บวกกับทายาทของไฮม์ดัลล์ จะสร้างคลื่นอะไรได้?
คนที่เหลืออยู่ในฝั่งตะวันตก ยิ่งทำอะไรไม่ได้เลย
การแก่งแย่งภายใน พวกนายสายธรรมฝั่งตะวันออกถนัดมากนัก
แต่ก็แค่การแก่งแย่งภายในเท่านั้น ฉันเข้าใจประวัติศาสตร์ฝั่งตะวันออกของพวกนายดีเกินไป ภายในจะทะเลาะกันยังได้ แต่คนนอกมายุ่งไม่ได้!
พวกนายกำลังทำแบบนั้นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? ตั้งแต่เริ่มเข้าการแข่งขัน จนถึงตอนนี้ พวกนาย…
กำลังกวาดล้างสนามอยู่ตลอด!”