ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 2090 เขายินดีที่จะแบกรับมันเอาไว้
ร่างเงาสีแดงฉานและสีดำสนิทกลุ่มใหญ่พุ่งทะยานเข้าไปยังวิหาร อันวิจิตรตระการตาทั้งสิบสองแห่ง
เหล่าทูตสวรรค์จำนวนมากถูกตีจนพ่ายแพ้ล่าถอยไปทีละกะลัก ในที่สุดเรื่องนี้ก็ทำให้เหล่ามหาเทพที่อยู่ในช่วงเวลาคับขันต้องตื่นตัว
เมื่อเหล่ามหาเทพปรากฏกาย สถานการณ์ที่เสียเปรียบก็ถูก พลิกกลับคืนมาได้ในพริบตา และเป็นฝ่ายทำลายล้างพวกปีศาจจน ได้รับบาดเจ็บสาหัสแทน
A1 และลูซิเฟอร์ก้าวเดินไปอย่างช้าที่สุด เมื่อ A1 ต้องเผชิญหน้า กับเหล่ามหาเทพแห่งวิหารสิบสองมหาเทพ เขาก็โยนหลุมดำออกไป หลายลูก ซึ่งช่วยพลิกฟื้นสถานการณ์ที่ย ่าแย่ของเหล่าปีศาจให้ กลับมาได้อีกครั้ง
สงครามปะทุขึ้นในวินาทีนี้ แสงสว่างและความมืดพวยพุ่งซัดสาด เข้าหากัน
ไม่นานนัก มหาเทพองค์หนึ่งก็เป็นฝ่ายเพลี่ยงพล ้าได้รับบาดเจ็บ สาหัสก่อน เขาไม่สามารถต้านทาน A1 ได้จนถึงกับกระอักเลือดออก มาคำโต
ท่ามกลางการรุมล้อมโจมตีของเหล่าเทพเจ้าจำนวนมาก A1 กลับฟาดฝ่ามือเข้าที่แก้มของมหาเทพองค์นี้ไปหลายฉาด ยิ่งเป็น การซ ้าเติมบาดแผลให้หนักหนายิ่งขึ้น
และมหาเทพองค์นี้ก็คือเทพแห่งแสงสว่าง อะพอลโลที่สี่ แห่งศา สนจักรแห่งแสงสว่างในวิหารสิบสองมหาเทพนั่นเอง…
A1 เพียงแต่แค่นเสียงหัวเราะเยาะออกมาคำหนึ่ง
“แค่นี้ก็กล้าอ้างตัวว่าเป็นแสงสว่างเหรอ?”
ในขณะเดียวกัน จ้าวอู่เจียง หนึ่งในตัวการสำคัญผู้ผลักดันให้ เกิดสงครามระหว่างแสงสว่างและความมืดในวิหารสิบสองมหาเทพ กำลังนั่งอยู่เพียงลำพังภายในลานบ้านเล็ก ๆ ในมิติที่ประธานสมาคม มรรคาตะวันออก เซวียนหยวนเฉียน สร้างขึ้นมา
เขาตกอยู่ในภวังค์แห่งการครุ่นคิด
ขากำลังไตร่ตรองถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ไตร่ตรองว่าเขาควรจะตอบ รับคำขอของพวกเซวียนหยวนเฉียนและคนอื่น ๆ ดีหรือไม่
พวกเซวียนหยวนเฉียนร่วมมือกับ A1 เพื่อขัดขวางไม่ให้เขาขึ้น เรือที่มุ่งหน้าสู่แม่น ้าสายยาวแห่งกาลเวลา จุดประสงค์ก็เพื่อให้เขา ช่วยเหลือคนที่เหลืออย่างนั้นรึ?
คนดีก็ควรถูกเอาปืนจ่อหัวอย่างนั้นหรือ?
บางทีอาจจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ …
คนเลวไม่มีทางยอมทนกับเรื่องพวกนี้ หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ คนที่มีอารมณ์ฉุนเฉียวแม้เพียงนิด ย่อมไม่มีวันทนเห็นตัวเองถูกใช้ เป็นเครื่องมือ
ตัวเขาจ้าวอู่เจียงเองก็ไม่อาจยอมรับเรื่องพรรค์นี้ได้เช่นกัน ต่อ ให้พวกเซวียนหยวนเฉียนหรือเซวียนหยวนซวิ่นจะอ้างว่าพวกตนมี เหตุผลที่ยากลำบากเพียงใดก็ตาม
แต่ทว่า หลังจากครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว จ้าวอู่เจียงกลับเลือกที่
จะกล ้ากลืนความโกรธแค้นนั้นลงไป
เขาเลือกที่จะยอมรับเรื่องนี้ ยอมรับการถูกคนเหล่านี้หลอกใช้ เพื่อให้พวกเขาผลักดันให้ตัวเขาบรรลุถึงขอบเขตที่แข็งแกร่งที่สุด อย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะได้ไปแย่งชิงตั๋วเรือใบนั้นมา
และหลังจากนั้น เขาเพียงผู้เดียวจะเป็นดั่งตัวแทนของเหล่าสรรพ ชีวิต ส่งต่อกลุ่มผู้รอดชีวิตแห่งมรรคาตะวันออกเหล่านี้ไปยังยุคสมัย ถัดไป เพื่อสืบทอดกองไฟแห่งอารยธรรมให้คงอยู่สืบไป
เพราะหากมองจากมุมของอารมณ์ความรู้สึก ในบรรดา ผู้รอดชีวิตเหล่านี้ มีหลายคนที่เขารู้จักจากอาณาเขตพันดารามีสวี่
คุน เจี่ยงเสี่ยวหาว เอลิซา ลิลิธ หมี่รื่อ ต่งต่งที่เป็นผู้สืบเชื้อสายของจู้ หรง…
ความสัมพันธ์อาจจะไม่ได้ลึกซึ้งมากมายอะไรนัก แต่หากจะให้ จ้าวอู่เจียงทนดูคนเหล่านี้ตายไปในช่วงปลายยุคสมัยที่แปดด้วยตา ตัวเอง เขารู้ดีว่าตนเองทำไม่ได้
และหากมองจากมุมของผลประโยชน์ หากเขาเลือกที่จะเป็นคน ดี เขาก็ควรจะเป็นไปให้ถึงที่สุด เขาปฏิเสธไม่ได้!
หากเขาปฏิเสธ ความดีงามทั้งหมดที่เขาเคยทำมา รวมถึงความ ทุกข์ยากที่เคยแบกรับไว้ก่อนหน้านี้ ทั้งหมดจะกลายเป็นสูญเปล่า ทันที
อาจเป็นเพราะต้นทุนที่เสียไปนั้นมหาศาลเกินกว่าจะถอนตัว จึง ทำให้เขาเต็มใจที่จะยอมรับเรื่องราวที่จะตามมาและยอม ประนีประนอมในที่สุด
การหยุดยั้งตัวเองไว้ที่หน้าผานั้นไม่มีอยู่จริง การได้ตายอย่าง คุ้มค่าในสิ่งที่เลือกต่างหากคือสิ่งที่เขาต้องการ
เพื่อไปทำในสิ่งที่เขาคิดว่ามันคุ้มค่าด้วยตัวเอง
หากนี่คือความฝัน บางทีในตอนท้ายที่เขาและเหล่าผู้รอดชีวิต ในตอนนี้ ใช้ตั๋วเรือเดินทางมุ่งหน้าสู่ยุคสมัยที่เก้า ความฝันก็คงจะตื่น ขึ้น…
เป็นไปได้ว่าวิธีการตื่นของเขาก็คือการเดินทางไปยังยุคสมัยที่
เก้า การก้าวข้ามไปจากห้วงเวลาและสถานที่ในปัจจุบัน ก็คือการเดิน ออกไปจากความฝันในตอนนี้
สิ่งที่เขาถูกหลอกใช้ เป็นเพียงตรรกะที่เปราะบางและโลดโผน ของห้วงฝัน การที่เขาได้รับรู้ความจริงในตอนนี้ คือสัญญาณว่า ความฝันใกล้จะตื่นขึ้นแล้วใช่หรือไม่?
หากนี่คือความจริง เขาก็จะส่งคนเหล่านี้จากไป ทำตามเสียง เรียกร้องของหัวใจ เป็นคนที่รักษาความดีงามไว้ตั้งแต่ต้นจนจบ
และจุดที่สำคัญที่สุด ไม่ใช่เรื่องการได้เปรียบหรือเสียประโยชน์ ส่วนตัวของเขา
สิ่งที่เขาให้ความสำคัญมากที่สุด คือเส้นสายและอิทธิพลของ พวกเซวียนหยวนเฉียน!
เขาต้องการยืมพละกำลังของคนเหล่านี้ มาช่วยเขาตามหาดวง วิญญาณหลักดวงสุดท้ายที่ขาดหายไปของจิ้งเอ๋อร์ มาช่วยเขาปลุก เสี่ยวไป๋และหลินหลางให้ฟื้นคืนสติ!
เขาต้องการทำให้จิ้งเอ๋อร์และคนอื่น ๆ กลับมามีชีวิตอีกครั้ง!
ดังนั้น จ้าวอู่เจียง หลังจากครุ่นคิดซ ้าแล้วซ ้าเล่า จึงเลือกที่จะตก ลงรับคำจัดการของพวกเซวียนหยวนซวิ่น
ตัวเขา จ้าวอู่เจียง ยินยอมที่จะแบกรับความทุกข์ยากและเหตุ ปัจจัยทั้งปวงเอาไว้เอง