ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า - บทที่ 449 สุภาพบุรุษ
บทที่ 449 สุภาพบุรุษ
ทุ่งน้ำแข็ง สายลมและหิมะ ภายในถ้ำ
จ้าวอู่เจียงเปิดหีบใส่ยาพร้อมค้นหาสมุนไพร คิ้วชายหนุ่มขมวดมุ่น ยามนี้อาการของเด็กสาวไม่สู้ดีนัก
หลังจากเดินทางออกมาจากเมืองจูเป่ยแล้ว จ้าวอู่เจียงก็มุ่งหน้าขึ้นเหนือมาโดยตลอด ระหว่างทางก็ตัดสินใจแยกกับหน่วยองครักษ์มังกรอย่างเจี๋ยเอ้อร์ซานและเจี๋ยสือจิ่ว
เหตุผลที่ต้องแยกกันเป็นเพราะเขาสั่งให้เจี๋ยเอ้อร์ซานกับเจี๋ยสือจิ่ว ไปคอยคุ้มครองความปลอดภัยให้หน่วยลาดตระเวนของเมืองจูเป่ย และสืบข่าวมาจากหน่วยลาดตระเวนเหล่านั้นให้ได้ หลังจากได้รับทราบข้อมูลแล้ว ก็ให้เดินทางกลับไปที่เมืองจูเป่ยได้ทันทีโดยไม่ต้องรอเขา
จ้าวอู่เจียงรู้ดีว่าถ้าตนเองต้องการจะเข้าไปสำรวจในดินแดนของชาวเผ่าโหลวหลานลึกมากขึ้น ถ้าไปเป็นกลุ่มสามคนจะดูน่าสงสัยเกินไป สู้ขี่ม้าไปเพียงคนเดียว อย่างน้อยก็มีอิสระเสรีมากกว่า
ระหว่างที่จ้าวอู่เจียงกำลังขี่ม้าท่ามกลางสายลมและม่านหิมะ เขาก็สัมผัสได้ถึงการต่อสู้ที่เกิดขึ้นไม่ห่าง พลังกดดันแผ่กระจายออกมาไม่รุนแรง แต่บ่งบอกว่าอยู่ใกล้ตัวเขาเป็นอย่างยิ่ง
ขณะขี่ม้าใกล้เข้าไป จ้าวอู่เจียงก็ได้เห็นภาพหมาป่าหิมะตัวหนึ่งกำลังแบกเด็กสาวอยู่บนแผ่นหลัง มันกำลังพยายามพาเด็กสาวหลบหนีจากกลุ่มคนผู้ตามล่า เจ้าหมาป่าไม่กลัวตาย ยอมอุทิศชีวิตปกป้องเจ้านาย ชายหนุ่มรู้สึกชอบใจมาก จึงตัดสินใจเข้าช่วยเหลือเจ้าหมาป่าหิมะที่กำลังจะตาย
หลังจากนั้นเขาก็เจอถ้ำแห่งนี้ และเริ่มรักษาอาการบาดเจ็บให้แก่เจ้าหมาป่าหิมะ รวมไปถึงเด็กสาวผู้โชคร้าย
เมื่อจ้าวอู่เจียงถอดหมวกขนสัตว์ของเด็กสาวออก เขาก็พบกับเส้นผมสีเงินเป็นประกายระยิบระยับพร้อมใบหน้าอันงดงามของนาง นี่คือความงดงามสูงส่งราวกับเป็นเทพธิดาหิมะอย่างไรอย่างนั้น
แต่ใบหน้าของเด็กสาวซีดขาวปนแดงก่ำอย่างน่าประหลาด คิ้วของนางขมวดแน่น เห็นได้ชัดว่ากำลังทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดแสนสาหัส
หลังวินิจฉัยดูแล้ว เขาก็พบว่าเด็กสาวถูกวางยาพิษและต้องพบกับความทรมานมานานพอสมควร
จ้าวอู่เจียงไม่คุ้นเคยกับยาพิษชนิดนี้ แต่มันมีลักษณะคล้ายกับยาปลุกกำหนัด
ชายหนุ่มประหลาดใจเป็นอย่างยิ่งที่เด็กสาวสามารถทนพิษได้นานขนาดนี้ ยิ่งไปกว่านั้น เขาเองก็เคยเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เจอกับซูฮัวอีจากสำนักกลิ่นบุปผา หรือหยางเมียวเจิ้นจากสำนักศรัทธาราษฎร
เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมตนเองถึงต้องเจอเหตุการณ์เช่นนี้อยู่เรื่อย แต่ในไม่ช้าจ้าวอู่เจียงก็รู้สึกโล่งใจ
การสืบพันธุ์เป็นสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิต เป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนายาของมวลมนุษย์ ยาสองชนิดที่ถูกคิดค้นขึ้นมาอย่างรวดเร็วมากที่สุดนั้นคือยาสำหรับรักษาอาการบาดเจ็บกับยาที่ช่วยกระตุ้นกำหนัด
และสิ่งที่ปรุงง่ายที่สุดสำหรับหมอยาทั่วไปก็คือ ยารักษาอาการบาดเจ็บกับยาปลุกกำหนัดเช่นนี้เอง
เด็กสาวโดนวางยา โดนตามล่า แต่ก็ขี่หมาป่าหิมะหลบหนีออกมาได้ ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
จ้าวอู่เจียงไม่รู้เรื่องอะไรเลยแม้แต่น้อย เขาทำได้เพียงรักษาเด็กสาวไปตามอาการและพยายามปลุกนางขึ้นมาเพื่อสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์ในปัจจุบันของชาวเผ่าโหลวหลาน
แม้ยาปลุกกำหนัดจะถูกจัดอยู่ในหมวดยาพิษ แต่จะเรียกมันว่ายาพิษก็ไม่ถูกต้อง เนื่องจากแทบไม่มีสิ่งใดจะสามารถแก้พิษชนิดนี้ได้ นอกจากปล่อยให้ผู้ที่ถูกพิษนั้นได้ปลดปล่อยอารมณ์ความรู้สึก
หลังจากจ้าวอู่เจียงรู้ว่านางโดนยาพิษชนิดใดมา เขาก็รู้แล้วว่าการขับพิษด้วยวิธีฝังเข็มนั้นไม่มีประโยชน์ เนื่องจากยาปลุกกำหนัดเป็นยาที่มักจะออกฤทธิ์เร็วเสมอ
แม้เด็กสาวจะทนเก็บความทรมานเอาไว้ระหว่างการหลบหนี แต่พิษก็คงกินลึกลงไปถึงกระดูก การขับพิษด้วยวิธีฝังเข็มจึงไม่มีประโยชน์อีกต่อไป
แต่เมื่อจ้าวอู่เจียงเปิดหีบยาที่แขวนอยู่ข้างตัวเสี่ยวหง ตรวจสอบวัตถุดิบยาที่ตนเองนำติดตัวมาด้วย เขาก็พบว่าตนเองไม่สามารถปรุงยาแก้พิษขึ้นมาได้จริง ๆ ชายหนุ่มจึงทำได้เพียงขมวดคิ้วหน้ายุ่ง
ถ้าไม่มีสมุนไพรที่จะใช้ปรุงยาถอนพิษชนิดพิเศษ แล้วเขาจะปรุงมันขึ้นมาได้อย่างไร?
แม้เด็กสาวผู้นี้จะมีหน้าตางดงาม แต่จ้าวอู่เจียงไม่ใช่คนที่ควบคุมส่วนล่างของตนเองไม่ได้ เขาไม่อยากใช้การร่วมรักถอนพิษให้กับนาง
ยิ่งไปกว่านั้น นางยังไม่ได้สติ และเขาเองก็ไม่อยากจะฉวยโอกาสรังแก
ทางเลือกเดียวที่มีอยู่ในขณะนี้ก็คือการฝังเข็มเพื่อปลุกให้เด็กสาวได้สติขึ้นมา หลังจากนั้นเขาก็จะให้นางนำทางไปยังสถานที่ซึ่งนางจะได้รับการรักษา หรือมิเช่นนั้น จ้าวอู่เจียงก็คิดว่าจะพานางกลับไปรักษาที่เมืองจูเป่ย
แต่ถ้าพานางกลับไปที่เมืองจูเป่ย จ้าวอู่เจียงก็ไม่ทราบเช่นกันว่าในอนาคตเด็กสาวจะสามารถกลับบ้านเกิดของตนเองได้อีกหรือไม่
ดังนั้นไม่ว่าจะลงมือทำอะไรก็ตาม จ้าวอู่เจียงจึงเชื่อว่าต้องลองถามความเห็นของเจ้าตัวถึงจะดีมากที่สุด
ฉะนั้นเขาจึงค่อย ๆ ปิดหีบยา นำมันเก็บไว้ในกระเป๋าที่แขวนอยู่ข้างตัวเสี่ยวหงตามเดิม จ้าวอู่เจียงหมุนวนฝ่ามือแล้วเข็มเงินก็ปรากฏขึ้น ก่อนจะเริ่มเตรียมใช้เข็มเงินเหล่านี้ปลุกให้เด็กสาวตื่นขึ้นมาอีกครั้ง